207 resultaten.
Verwoest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
221 De bezette, laaiende stad
verwoest door het leger des heils
Angst & slijk
versterkt door mortieren
Vluchtenden aan het kruipen
in brandende kelders
Het horen van vuur
en het zien van kogels
verbrandt voor altijd
je gezicht
en menselijkheid…
DIE SCHÖNE HIGH-MAT
snelsonnet
3.9 met 30 stemmen
2.504 Want ik verwierf daarvoor het aardse slijk
met vakken vullen en een krantenwijk.…
Wadloper en meeuw
gedicht
2.7 met 21 stemmen
10.701 Hoe walgelijk ook het slijk
de einder moet bereikt. Het wassen begint er,
het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit
is mij ingefluisterd: op water lopen kan,
voor wie bereid is om de zee te drinken.
---------------------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
Waterfiets.....
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Ik was
een waterfiets
balorig
in de plomp gereden
Ik voel me
nu 'versierd'
met de groene franje
uit het onderwaterrijk
Ik heb
-in 't slijk-
vissen gezien
kikkers, zelfs 'n schildpad
Ik ben nu
best tevreden
ik zag
'wat van de wereld'
een wereld onder water.…
Pulp en gif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Wie knaagt er aan mijn vroegere idool
Oude liefde roest toch niet, dat staat er,
Wat woelt er in het drab van troebel water
Wat houdt zich schuil in 't slijk van het riool
Het leeft van pulp en nutteloze zaden
Het borrelt in het gif van roddelbladen…
Op naar 5 november
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
848 Dit zien ze in The States steeds op tv:
Trump smijt met leugens, slijk, beledigingen
Insinuaties en vernederingen
Zo krijgt hij daar nog altijd mensen mee!
Zie ik die Dumbass één tel op mijn buis
Dan voel ik me niet thuis meer, hier in huis…
Mijn Waddenzee
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.267 Ik heb mij gericht
tot het slijk op je gezicht
je daden verheerlijkt
zoals God mij loont
mijn voeten gebalsemd
in jouw
gestigmatiseerd verleden
is het mijn rouw
die tranen laat
wanneer je gelofte
mij terzijde staat
als je schreeuw weerklinkt
uit de keel
van een vluchtende
Jan van Gent…
Orang Petani
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
820 Waar sawa’s nattig liggen te drogen
In alles verzengend zonlicht
Oogsten zij pijnlijk voorover gebogen
Verschroeide ogen op zuigend slijk gericht
Vermoeid verlangend naar de dis
Waden zij moede naar bamboehuisjes
Waar hun wacht rijst met zoute vis…
Koopzucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Een bos winkels
Een tros koopwaar
Om te plukken
Is het dat wat de dag vult
Of is er meer naast het slijk der aarde
Waardoor een mensenkudde wordt gedreven
Vragen staat vrij, consumeren moet.
Koopzucht en veel gebakken lucht.
Grote figuren op een bankbriefje,
vele briefjes bij kleine figuren!…
Het slijk der aarde verdicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 Alles wordt hier afgezet
het vergezicht dempt
oorverdovend stil
het slijk der aarde
in slenken opgehoopt
waar lamsoren lopen
te grazen genomen
eet men zeekraal
met vers is iedere naam
in het zeezout omgeven
hiert baart men zorgen
naast geluk en paart
er slik aan schor
in die gedachten
heel wad geboren
in alle rust is dit
in mist…
Geldingsdrang
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
4.937 WIA, weer iets afgepakt
De politiek is in de stront gezakt,
Vertegenwoordigt norm noch waarde,
Graaiend afgezakt naar 't slijk der aarde.…
GELUK
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.466 Vergeet niet te leven,
het duurt maar even
Een vaak gehoorde raad
Want aan het einde van ons kronkelend pad,
wacht ons slechts een donker gat
Het slijk van onze aarde
is dan van geen enkele waarde
Toch maakt de mens zich druk
Denkt dat geluk is roem en geld
Voor hem het enige dat telt…
Bollenveld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
517 Met blote voeten
in een bollenveld,
slijk onder de nagels
en kleine kiezels
tussen de tenen,
als steken in zijn hart.
Hij plande ooit een bloemenveld,
groot en kleurrijk,
werelds als de vuren
van Olympia tot Barcelona,
maar loopt vandaag,
als alle dagen,
met blote voeten in een modderig bollenveld.…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
Depressie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.103 De verdorvenheid
In de spiegel
Zie ik alleen
Achter de lege ogen
De draden van de dood
Het zwarte slijk
Plakkerig, stinkend
De rotting begonnen
Verlorenheid zo zoet
Als drijfzand
Het laatste stukje wil
Omsluitend
In de verte
Een lichtpuntje
Het vlammetje van hoop
Een dochter
Een vriendin
Een moeder
Is ze te laat?…
Op de koers van de wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 op de koers van de wind
ligt de zee
de regen is zoutig en grijs
gerommel schrikt de hemel
tot in het slijk
zandtapijten herschikken zich
traag maar gestadig
ze wandelt hier
om te ontsnappen
aan de rondjes in haar hoofd
maar haar dromen
stranden telkens weer
in de schuimende vraagtekens
en de wind die blijft
op de koers van de…
opnieuw vliegt de engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 opnieuw vliegt de engel
vleugels zwaar beladen
met het slijk van aarde
klapwiekt hij traag
door angsten en pijn
dan daalt hij neer
vlak voor mijn voeten
blijft hij verbijsterd staan
en wist de sluier van
mijn aangezicht
in dat gezegende
ene moment
ontmoet ik in zijn ogen
mijn diepste
eenzaamheid
en ik schreeuw!…
Olijfgeheugen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.325 Jij, vlijmscherp uitgelijnd
op giftig azuur, koppig
en verstard vormenspel,
amalgaam van molm,
versteende stof en zilver,
schenk mij van je vruchten
de bitterste,
opdat ik herinneren zou
hoe de strijd gestreden werd,
paarden waren er, weet ik nog,
besmeurd met bloed en slijk.…
't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude
poëzie
4.0 met 2 stemmen
5.637 't is altijd 't oude:
zitten beven van de koude;
dan, deur slijk en moze gaan;
later, in de zonne braên;
als het zwijn zit in de kuipe,
't keerske brandt al in de puipe;
en, van zo de winter fluit,
't keerske is dood, en 't jaar is uit!
---------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
trein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Hoeveel keer kan men je breken
kansen ontelbaar berekenen
tussen verlichting en dood
zie kikkers kwaken in de sloot
val midden binnen in de zin
luid en duidelijk aanwezig
in
bezig
wat heb ik nou schijt
aan jou en je literatuur
verdwenen spijt
de wereldwijde kuur
waarom ben je niet rijk
slijk
voor altijd
over en uit…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verzinkend in het slijk der aarde
rest me slechts
wroeten en geknabbel.
Een spitsmuis die gangen graaft
in de spitstechnologische machine,
een vuiltje met andere woorden.
Geen vuiltje aan de lucht?!
Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat.…
Park in de Winter
gedicht
4.1 met 33 stemmen
16.139 De kleine vijver is inktzwart en stil,
als hoedde hij een kleinodie, het slijk.
De zomerboot, een dodenbark gelijk,
ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil
----------------------------------------------------------
uit: ‘Verzamelde gedichten 1938 –1988’ (1990).…
Wandelliefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Stap-voor-stap
en haar benen die in hetzelfde ritme gaan,
zich voorttrekkend van steen naar steen,
door slijk en nat gras
de liefde niet ontvlucht
maar juist gezocht en gevonden.
Met één lach.…
Feestvarkens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
666 Of, in het slijk der aarde.
Mensen leven zoals dieren leven.
Als varkens die houden van feest.
Als zwijnen, die ook mensen zijn.
Mensen genieten dierenrechten!
Genieten dieren mensenrechten?
Recht op waardig leven?
Recht dat verankerd is.
In onze Grondwet.
Natuurlijk toch!
Of ...
Natuurlijk niet?…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.
Het is een einde dat niet kan vergaan.…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 Een klein alpinopetje
op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Irreëel of niet ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
419 Choreografie in het fundament van
angst, het falen een trein net niet
gehaald, mand vol lege eierschalen
uitgegleden op de medeklinkers,
gevlucht voor zinnelijke verhalen,
door de stroperigheid van een droom
te dwalen in het slijk, voor een
spoorboom die nooit open gaat,
verbeeldende ideologieën van de
straat, talrijk de als klinkers…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 Liggend in de molm van mijn bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…