Alle inzendingen over slijk

207 resultaten.

Sorteren op:

Verwoest

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 221
De bezette, laaiende stad verwoest door het leger des heils Angst & slijk versterkt door mortieren Vluchtenden aan het kruipen in brandende kelders Het horen van vuur en het zien van kogels verbrandt voor altijd je gezicht en menselijkheid…
Bert14 maart 2026Lees meer >

DIE SCHÖNE HIGH-MAT

snelsonnet
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.504
Want ik verwierf daarvoor het aardse slijk met vakken vullen en een krantenwijk.…

Wadloper en meeuw

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.701
Hoe walgelijk ook het slijk de einder moet bereikt. Het wassen begint er, het beter tij. Van kindsbeen, van huis uit is mij ingefluisterd: op water lopen kan, voor wie bereid is om de zee te drinken. --------------------------------------- uit: 'Verschiet', 2001.…

Waterfiets.....

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik was een waterfiets balorig in de plomp gereden Ik voel me nu 'versierd' met de groene franje uit het onderwaterrijk Ik heb -in 't slijk- vissen gezien kikkers, zelfs 'n schildpad Ik ben nu best tevreden ik zag 'wat van de wereld' een wereld onder water.…

Pulp en gif

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Wie knaagt er aan mijn vroegere idool Oude liefde roest toch niet, dat staat er, Wat woelt er in het drab van troebel water Wat houdt zich schuil in 't slijk van het riool Het leeft van pulp en nutteloze zaden Het borrelt in het gif van roddelbladen…
Olean22 februari 2020Lees meer >

Op naar 5 november

snelsonnet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 848
Dit zien ze in The States steeds op tv: Trump smijt met leugens, slijk, beledigingen Insinuaties en vernederingen Zo krijgt hij daar nog altijd mensen mee! Zie ik die Dumbass één tel op mijn buis Dan voel ik me niet thuis meer, hier in huis…

Mijn Waddenzee

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Ik heb mij gericht tot het slijk op je gezicht je daden verheerlijkt zoals God mij loont mijn voeten gebalsemd in jouw gestigmatiseerd verleden is het mijn rouw die tranen laat wanneer je gelofte mij terzijde staat als je schreeuw weerklinkt uit de keel van een vluchtende Jan van Gent…
elze14 juni 2008Lees meer >

Orang Petani

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 820
Waar sawa’s nattig liggen te drogen In alles verzengend zonlicht Oogsten zij pijnlijk voorover gebogen Verschroeide ogen op zuigend slijk gericht Vermoeid verlangend naar de dis Waden zij moede naar bamboehuisjes Waar hun wacht rijst met zoute vis…

Koopzucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Een bos winkels Een tros koopwaar Om te plukken Is het dat wat de dag vult Of is er meer naast het slijk der aarde Waardoor een mensenkudde wordt gedreven Vragen staat vrij, consumeren moet. Koopzucht en veel gebakken lucht. Grote figuren op een bankbriefje, vele briefjes bij kleine figuren!…

Het slijk der aarde verdicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Alles wordt hier afgezet het vergezicht dempt oorverdovend stil het slijk der aarde in slenken opgehoopt waar lamsoren lopen te grazen genomen eet men zeekraal met vers is iedere naam in het zeezout omgeven hiert baart men zorgen naast geluk en paart er slik aan schor in die gedachten heel wad geboren in alle rust is dit in mist…
Ries11 juni 2007Lees meer >

Geldingsdrang

hartenkreet
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.937
WIA, weer iets afgepakt De politiek is in de stront gezakt, Vertegenwoordigt norm noch waarde, Graaiend afgezakt naar 't slijk der aarde.…
Fred23 november 2005Lees meer >

GELUK

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Vergeet niet te leven, het duurt maar even Een vaak gehoorde raad Want aan het einde van ons kronkelend pad, wacht ons slechts een donker gat Het slijk van onze aarde is dan van geen enkele waarde Toch maakt de mens zich druk Denkt dat geluk is roem en geld Voor hem het enige dat telt…
Plaza16 juni 2007Lees meer >

Bollenveld

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
Met blote voeten in een bollenveld, slijk onder de nagels en kleine kiezels tussen de tenen, als steken in zijn hart. Hij plande ooit een bloemenveld, groot en kleurrijk, werelds als de vuren van Olympia tot Barcelona, maar loopt vandaag, als alle dagen, met blote voeten in een modderig bollenveld.…

Vroege vogel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Op spoedende schoenen ontwijk ik glinsterend slijk hoor gefluister in het riet ontwakend land. Wind die met zachte hand plaats maakt voor vroege vogels.…

Depressie

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.103
De verdorvenheid In de spiegel Zie ik alleen Achter de lege ogen De draden van de dood Het zwarte slijk Plakkerig, stinkend De rotting begonnen Verlorenheid zo zoet Als drijfzand Het laatste stukje wil Omsluitend In de verte Een lichtpuntje Het vlammetje van hoop Een dochter Een vriendin Een moeder Is ze te laat?…

Op de koers van de wind

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
op de koers van de wind ligt de zee de regen is zoutig en grijs gerommel schrikt de hemel tot in het slijk zandtapijten herschikken zich traag maar gestadig ze wandelt hier om te ontsnappen aan de rondjes in haar hoofd maar haar dromen stranden telkens weer in de schuimende vraagtekens en de wind die blijft op de koers van de…
Nadine28 november 2009Lees meer >

opnieuw vliegt de engel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
opnieuw vliegt de engel vleugels zwaar beladen met het slijk van aarde klapwiekt hij traag door angsten en pijn dan daalt hij neer vlak voor mijn voeten blijft hij verbijsterd staan en wist de sluier van mijn aangezicht in dat gezegende ene moment ontmoet ik in zijn ogen mijn diepste eenzaamheid en ik schreeuw!…

Olijfgeheugen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Jij, vlijmscherp uitgelijnd op giftig azuur, koppig en verstard vormenspel, amalgaam van molm, versteende stof en zilver, schenk mij van je vruchten de bitterste, opdat ik herinneren zou hoe de strijd gestreden werd, paarden waren er, weet ik nog, besmeurd met bloed en slijk.…

't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.637
't is altijd 't oude: zitten beven van de koude; dan, deur slijk en moze gaan; later, in de zonne braên; als het zwijn zit in de kuipe, 't keerske brandt al in de puipe; en, van zo de winter fluit, 't keerske is dood, en 't jaar is uit! --------------------------------- uit: Jaarkrans (1893)…
Guido Gezelle31 december 2025Lees meer >

trein

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Hoeveel keer kan men je breken kansen ontelbaar berekenen tussen verlichting en dood zie kikkers kwaken in de sloot val midden binnen in de zin luid en duidelijk aanwezig in bezig wat heb ik nou schijt aan jou en je literatuur verdwenen spijt de wereldwijde kuur waarom ben je niet rijk slijk voor altijd over en uit…

Het knaagdier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Verzinkend in het slijk der aarde rest me slechts wroeten en geknabbel. Een spitsmuis die gangen graaft in de spitstechnologische machine, een vuiltje met andere woorden. Geen vuiltje aan de lucht?! Enkel een zonsondergang doch niet meer voor mij: ik zou mijn vingers verbranden. Schichtig vluchten mijn gedachten als een rat.…

Park in de Winter

gedicht
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 16.139
De kleine vijver is inktzwart en stil, als hoedde hij een kleinodie, het slijk. De zomerboot, een dodenbark gelijk, ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil ---------------------------------------------------------- uit: ‘Verzamelde gedichten 1938 –1988’ (1990).…

Wandelliefde

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Stap-voor-stap en haar benen die in hetzelfde ritme gaan, zich voorttrekkend van steen naar steen, door slijk en nat gras de liefde niet ontvlucht maar juist gezocht en gevonden. Met één lach.…

Feestvarkens

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Of, in het slijk der aarde. Mensen leven zoals dieren leven. Als varkens die houden van feest. Als zwijnen, die ook mensen zijn. Mensen genieten dierenrechten! Genieten dieren mensenrechten? Recht op waardig leven? Recht dat verankerd is. In onze Grondwet. Natuurlijk toch! Of ... Natuurlijk niet?…

LAIS CCLXXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk. Het is een woord dat niets tot lid verhardt. Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard. Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan. Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan. Het zocht begin dat nooit begonnen was. Het is een einde dat niet kan vergaan.…

Eikeldichtje

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.532
Een klein alpinopetje op een gaafgladgezichtje groenglanzend naar bruin, netjes verankerd aan in grondgeworteld hout Morgen valt het gelijk de zijnen in het aardse slijk als voer voor de zwijnen of vergaat tot stof onder dicht kreupelhout Maar, misschien heel misschien dat dit éne eikelwichtje niet zal plezieren tot levensonderhoud…
Rina van Dijk31 augustus 2006Lees meer >

Vleugellam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Met koffers naar een tijdelijk verblijf zonder bagage aangekomen in de eeuwigheid het pad ligt donker vol verwarring en wanhoop de toekomst in slijk verdwenen de uitgezette koers blijft voor altijd een streep door de rekening we wandelen op gebroken glas op de flanken hangen zwart en onbewogen de gordijnen God schiep het licht wie…

Irreëel of niet ?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
Choreografie in het fundament van angst, het falen een trein net niet gehaald, mand vol lege eierschalen uitgegleden op de medeklinkers, gevlucht voor zinnelijke verhalen, door de stroperigheid van een droom te dwalen in het slijk, voor een spoorboom die nooit open gaat, verbeeldende ideologieën van de straat, talrijk de als klinkers…
Pama5 augustus 2019Lees meer >

Ik ben niet, ik was

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.683
Liggend in de molm van mijn bestaan knaagt de botworm aan mijn ziel Zwijgend sijpelt het slijk Poeder verpulvert tot stof Donker de ontaarde aarde Een stempel uit het verleden Vingerafdrukken vervagen Nagelklanken, harensnaren Traan slijt naam in graniet holt bergen uit tot dalen Het leven stampt als een olifant langs de rand van…

Zon en water golfden

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
ik brak de spiegel van het water met een eerste stap zon en wolken golfden toen ik verder trad en mijn houvast verloor na altijd vaste grond ik zakte weg in zuigend slijk de koude greep krampachtig naar mijn lijf het was gedaan met mij de golven rolden terug de kring sloot zonder lucht de spiegel scheen haar volle maan niemand…