2289 resultaten.
Naar de Oost
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
889 Het was op een heldere oktobermorgen
dat ik Nederland voorgoed de rug toekeerde.
Slechts bepakt met een saxofoon
en wat gedichtenbundels
vertrok ik naar het oosten
voor onbepaalde tijd.
Vierduizend zonsopgangen later,
herinner ik mij die dag
als de gelukigste van mijn leven.
Het gevoel van absolute vrijheid
dat ik ervoer op het…
DENKER DER NEDERLANDEN: VÉRDENKEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
410 De Belg
David van Reybrouck
historicus en schrijver
zeker een denker
is de nieuwe
DENKER DER NEDERLANDEN
maar vooral een doener
een vérdenker
geen vérdoener
dat zit niet in
een Belg!!…
EEN VOLKSLIED (hij moet naar de Rijn vertrekken…)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.446 Neem mij maar mee naar de Rijn –
Daar in de verre landen
Zal ik je vrouw zijn!
Hij: O mijn lieve meid!
Nam ik jou wel mee op reis,
Maar daar in de verre landen
Wacht al mijn vrouw op mij!
Zij: Lieverd, wees bij mij!…
vertrek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 houd me verre
verre van troost
in het grasland
juicht de zangzwaan
hij weet waarheen
zijn ziel vertrekt
groots en vrij
van angst…
The realm of mists
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
701 Langzaam
vertoeft haar geest
door dat verre land
vol nevelen
eenzaam drijft heimwee
haar langs beken met helder water
en geuren
van frisse ochtenddauw
de melancholische klanken
weerklinken nog altijd
over de heuvels
en de groene velden
daar waar eens
haar thuis was
in dat verre
verre verleden…
[ Het leven komt aan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Het leven komt aan
op de seconden vóór je --
de kleine toekomst.…
Een verre vriend
gedicht
2.4 met 823 stemmen
207.386 Je hebt een verre vriend.
Koester hem, hij weet ervan.
-----------------------------
uit: Raster nr. 107, 2004.…
Voor een verre vriendin
gedicht
4.3 met 82 stemmen
6.205 Zoals wilde akelei
in maanlicht
aarzelt tussen wit en roze,
een rode beuk
bij zomerzonsondergang
vonkt met zijn kroon,
en de diepe fjord
op mijn lange reis
zich spiegelt in het blauwste grijs:
zo zie ik nog
je huid, haar en je ogen
als ik de mijne sluit.…
Verre geliefden
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.502 We zijn verre geliefden,
het enige dat ons scheidt.
Dat ons weerhoudt lief te hebben,
is een zee van tijd.
Je gevoelens liggen zo duidelijk,
verstopt achter je ogen.
En mijn hart is eerlijk,
deze liefde is niet gelogen.
Dus verre geliefden moeten we zijn,
en niemand zal het weten.…
En verre tochten...
poëzie
3.6 met 18 stemmen
2.362 En verre tochten gaan en zullen gaan...
en schepen varen heen en zullen varen...
en ogen staren na en zullen staren...
't slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach!…
vanuit het verre
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.671 ik sprak haar aan
vanuit het verre:
een café vlakbij't station
'Het Verre'
zij zat diep
in gepeins verzonken:
m'n ongeschreven dagboek
tussen haar
een muur
een klein verduisterd raampje
misschien verliezen
wat je nooit vond
en mij
was ik haar even kwijt
waar ben je?…
[in het verre grauw]
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
829 in het verre grauw
bewegen drie dotten wit -
zwanen grazen daar…
Verre van schuchter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
900 De zon op het dak
de pannen blinken dat het
een lieve lust is
her en der
klinken helle stemmen
in de tuinen
zo lichtvoetig
is de jubel
om het felle licht
verre van schuchter
springt
van tak tot tak al
't prille groen…
verre liefde
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.709 een verre liefde dat was jij..
je woonde te ver weg om contact te kunnen zoeken met mij.
verbeeldde ik het me??
waren we echt verliefd?
of was dit maar een gewone droom
een droom van lust naar liefde?
jah een verre liefde dat was jij..
het leek zo echt..
het voelde zo echt..…
verre liefde.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.194 Ik houd van een mens in de verte,
die nooit meer de mijne zal zijn.
Waar slaapt hij als hij wakker is?
In de armen van nevelen en koude oorden?
Toe neem me nog één keer mee
naar warme steden en lieve stranden.
Waar licht in ons op zal bloeien
door gouden straten en stralende zeeën.
Verlos me van alle pijn in de verte,
door jou, door…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 orkaankracht, die nachtelijke storm
al ontelbare jaren zieltoog ik gelaten
boegogen gericht op het land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots…
verre vogel
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.996 als een vleugje wind
fluistert zij me toe
waarom ze voorgoed
en zo pijnlijk verdween
ik staar naar een verre
vogel in de lucht
voel het gemis van wie
onbereikbaar is…
Voor een verre tak
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.873 zo zoekt het hart zich een huis
treft in alle kamers witte muren
tikken van verwarmingsbuizen
in ons is alles besloten
daarbuiten sluimert eenzaamheid
storm, wind en regen
men gaat weg om terug te komen
verliest om vrij te zijn
verdwaald te raken
handjes geplakt aan vogellijm…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht vult nu mijn raam
waardoor ik grenzeloos blijf staren
in een oneindig diepe sterrenzee
in koude nachten fluister ik jouw naam
jouw fonkeling doet mijn onrust bedaren
verre…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten
langzaam valt de zwoele duisternis
over de heide van verwachten
het is de roep van verre…
het verre eiland
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
627 zó het landschap willen beschrijven
dat het dorre droog en stekelig
verhard is door de tijd
met verweerde bewoners
als verkromde olijfbomen
er middenin staan
óf hoe het land zich kussen laat
door de kalme zee, Aphrodite
naar haar hand laat dingen
de geheimen nog niet prijsgegeven
alle raadsels komen laten
zoekend verdwalen tussen de…
Voor de verre prinses
poëzie
4.5 met 12 stemmen
5.777 Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tussenbeide.
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.
Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.
Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om heen.
Nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels.
Gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent…
voor een verre vriend
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.117 Ver weg en toch zo na
mijn hart straalt dank zij jou
schijnt als een heldere ster
en sprankelt als ochtenddauw
dromend over duizend armen
die jou en mij verwarmen,
koesteren, beschermen, behoeden,
wordt het mij al lichter te moede
"want alles heeft een begin en een eind"
ook dit verre wachten
en…
Verre horizon.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 gedachten delen zal,
nu nog alleen, straks
misschien met velen, of
dat de morgenstond er
nog zal zijn, waarin de
nuchterheid is uitgelicht,
het lichaam doorzichtig
naakt, valt dood bladgoed
van nerf en ziel op tot het
met lot doorweekte grond,
bekleedt een transparante
lauwerkrans mijn koude
voeten om die laten wortelen
in een verre…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 De verre zomer
De muziek van de verre zomer
hoor ik nog zachtjes in de verte.
Een zomer die mijn hart
deed groeien tot voorbij de hemel.
De muziek van de verre zomer
zie ik nog flauwtjes verborgen
achter een sluier van herfst mist.…
Mijn verre vriend
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.232 Hij is mijn vriend
hier waar de zon
zo volop schijnt.
Een vriend waarmee
ik lach en deel.
Die me het spel en
de show laat zien,
de vorm van de rivier en
de kleuren van de hemel.
Hij laat me kennis maken
met het leven van tevredenheid en
leven in blijdschap.
Maar vooral
laat hij me hier
deel uit maken
van de golven
van…
Het verre paradijs
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
587 Wat leert ons taal
wanneer het gaat
om wezenlijke dingen
waar die wij kennen
vreemdelingen,
inheemsen vrienden zijn
in warmte omgesmolten lichaamstaal
stromend door ledematen
van hand naar hand
tot in het hart vertaalt
wordt taal ontvreemd,
de vreemdeling onthaald.
Geschreven bij het gelijknamige boek van Kate Grenville…
Een verre prinses
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Daar ligt ze.
Een nieuwe prinses, gevonden in een nieuw Egyptisch graf.
Nooit heeft iemand van haar gehoord.
Dochter van een onbekende koning en zijn geliefde.
Ingebed in raadsels en eeuwige slaap
Een onderaards mysterie voor zolang als het duurt.
Ik weet het.
Archeologen moeten graven,
opgraven, uitgraven en doorgraven.
Met houwelen, spades…
Voor de verre prinses
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.215 Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tussenbeide.
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.
Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.
Maar als het waar is…