Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Naar de Oost

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 889
Het was op een heldere oktobermorgen dat ik Nederland voorgoed de rug toekeerde. Slechts bepakt met een saxofoon en wat gedichtenbundels vertrok ik naar het oosten voor onbepaalde tijd. Vierduizend zonsopgangen later, herinner ik mij die dag als de gelukigste van mijn leven. Het gevoel van absolute vrijheid dat ik ervoer op het…

DENKER DER NEDERLANDEN: VÉRDENKEN

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 410
De Belg David van Reybrouck historicus en schrijver zeker een denker is de nieuwe DENKER DER NEDERLANDEN maar vooral een doener een vérdenker geen vérdoener dat zit niet in een Belg!!…

EEN VOLKSLIED (hij moet naar de Rijn vertrekken…)

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Neem mij maar mee naar de Rijn – Daar in de verre landen Zal ik je vrouw zijn! Hij: O mijn lieve meid! Nam ik jou wel mee op reis, Maar daar in de verre landen Wacht al mijn vrouw op mij! Zij: Lieverd, wees bij mij!…
Julia T.9 januari 2005Lees meer >

vertrek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
houd me verre verre van troost in het grasland juicht de zangzwaan hij weet waarheen zijn ziel vertrekt groots en vrij van angst…
J.Bakx28 juni 2017Lees meer >

The realm of mists

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Langzaam vertoeft haar geest door dat verre land vol nevelen eenzaam drijft heimwee haar langs beken met helder water en geuren van frisse ochtenddauw de melancholische klanken weerklinken nog altijd over de heuvels en de groene velden daar waar eens haar thuis was in dat verre verre verleden…
Almaresáre7 november 2005Lees meer >

[ Het leven komt aan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 358
Het leven komt aan op de seconden vóór je -- de kleine toekomst.…
Zywa12 november 2021Lees meer >

Een verre vriend

gedicht
2.4 met 823 stemmen aantal keer bekeken 207.386
Je hebt een verre vriend. Koester hem, hij weet ervan. ----------------------------- uit: Raster nr. 107, 2004.…

Voor een verre vriendin

gedicht
4.3 met 82 stemmen aantal keer bekeken 6.205
Zoals wilde akelei in maanlicht aarzelt tussen wit en roze, een rode beuk bij zomerzonsondergang vonkt met zijn kroon, en de diepe fjord op mijn lange reis zich spiegelt in het blauwste grijs: zo zie ik nog je huid, haar en je ogen als ik de mijne sluit.…

Verre geliefden

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.502
We zijn verre geliefden, het enige dat ons scheidt. Dat ons weerhoudt lief te hebben, is een zee van tijd. Je gevoelens liggen zo duidelijk, verstopt achter je ogen. En mijn hart is eerlijk, deze liefde is niet gelogen. Dus verre geliefden moeten we zijn, en niemand zal het weten.…
Sustinebam15 september 2003Lees meer >

En verre tochten...

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.362
En verre tochten gaan en zullen gaan... en schepen varen heen en zullen varen... en ogen staren na en zullen staren... 't slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!... Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan, - een oerwoud!... Ach!…

vanuit het verre

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.671
ik sprak haar aan vanuit het verre: een café vlakbij't station 'Het Verre' zij zat diep in gepeins verzonken: m'n ongeschreven dagboek tussen haar een muur een klein verduisterd raampje misschien verliezen wat je nooit vond en mij was ik haar even kwijt waar ben je?…
kuirinck24 december 2004Lees meer >

[in het verre grauw]

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
in het verre grauw bewegen drie dotten wit - zwanen grazen daar…

Verre van schuchter

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 900
De zon op het dak de pannen blinken dat het een lieve lust is her en der klinken helle stemmen in de tuinen zo lichtvoetig is de jubel om het felle licht verre van schuchter springt van tak tot tak al 't prille groen…
delius18 februari 2008Lees meer >

verre liefde

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.709
een verre liefde dat was jij.. je woonde te ver weg om contact te kunnen zoeken met mij. verbeeldde ik het me?? waren we echt verliefd? of was dit maar een gewone droom een droom van lust naar liefde? jah een verre liefde dat was jij.. het leek zo echt.. het voelde zo echt..…
kayleigh10 maart 2008Lees meer >

verre liefde.

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.194
Ik houd van een mens in de verte, die nooit meer de mijne zal zijn. Waar slaapt hij als hij wakker is? In de armen van nevelen en koude oorden? Toe neem me nog één keer mee naar warme steden en lieve stranden. Waar licht in ons op zal bloeien door gouden straten en stralende zeeën. Verlos me van alle pijn in de verte, door jou, door…

aan een verre kust

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 930
orkaankracht, die nachtelijke storm al ontelbare jaren zieltoog ik gelaten boegogen gericht op het land half verzakt in zwaarmoedig zand grafdelver klus gestaakt, voortijdig steigerend nog over kokende golven sloeg het rijkvergaarde overboord aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer de stranding niet verhoeden evenmin geroutineerde boots…
stater3 september 2008Lees meer >

verre vogel

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.996
als een vleugje wind fluistert zij me toe waarom ze voorgoed en zo pijnlijk verdween ik staar naar een verre vogel in de lucht voel het gemis van wie onbereikbaar is…

Voor een verre tak

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.873
zo zoekt het hart zich een huis treft in alle kamers witte muren tikken van verwarmingsbuizen in ons is alles besloten daarbuiten sluimert eenzaamheid storm, wind en regen men gaat weg om terug te komen verliest om vrij te zijn verdwaald te raken handjes geplakt aan vogellijm…

Verre ster

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.182
firmament met glinsters behangen jouw stralen glundert nu in mijn gezicht toont de schoonheid waarvoor ik zwicht nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen het donker en licht vult nu mijn raam waardoor ik grenzeloos blijf staren in een oneindig diepe sterrenzee in koude nachten fluister ik jouw naam jouw fonkeling doet mijn onrust bedaren verre…

verre uilen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 880
geopend als luiken naar het verlichte donker waar de grond nog voelt als draagbaar van gras het laat je voelen zo de mens is bedoeld daar waar rust doet zwijgen en stiltes naar je neigen bind ik de ruimte aan sterrenpaden; een brug naar jouw gedachten langzaam valt de zwoele duisternis over de heide van verwachten het is de roep van verre…

het verre eiland

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 627
zó het landschap willen beschrijven dat het dorre droog en stekelig verhard is door de tijd met verweerde bewoners als verkromde olijfbomen er middenin staan óf hoe het land zich kussen laat door de kalme zee, Aphrodite naar haar hand laat dingen de geheimen nog niet prijsgegeven alle raadsels komen laten zoekend verdwalen tussen de…
annabel22 oktober 2008Lees meer >

Voor de verre prinses

poëzie
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.777
Wij komen nooit meer saam: De wereld drong zich tussenbeide. Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam, Maar andre sterren zien we in andre tijden. Uw land is zo ver van mijn land verwijderd: Van licht tot verste duisternis - dat ik Op vleuglen van verlangen rustloos reizend, U zou begroeten…

verre reis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Het is vreemd jou zo ver weg te weten te weten dat de adem die wij ademen dezelfde is. Om het stilzijn te omzeilen schrijf ik er om heen. Nacht krijgt een ander zicht en de dag legt zich in de armen van talrijke schrijfkronkels. Gedachten reflekteren gesprekken met het geheugen dat liefde leven is toch is er troost want jij bent…

voor een verre vriend

hartenkreet
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.117
Ver weg en toch zo na mijn hart straalt dank zij jou schijnt als een heldere ster en sprankelt als ochtenddauw dromend over duizend armen die jou en mij verwarmen, koesteren, beschermen, behoeden, wordt het mij al lichter te moede "want alles heeft een begin en een eind" ook dit verre wachten en…

Verre horizon.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
gedachten delen zal, nu nog alleen, straks misschien met velen, of dat de morgenstond er nog zal zijn, waarin de nuchterheid is uitgelicht, het lichaam doorzichtig naakt, valt dood bladgoed van nerf en ziel op tot het met lot doorweekte grond, bekleedt een transparante lauwerkrans mijn koude voeten om die laten wortelen in een verre…
pama20 september 2010Lees meer >

De verre zomer

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
De verre zomer De muziek van de verre zomer hoor ik nog zachtjes in de verte. Een zomer die mijn hart deed groeien tot voorbij de hemel. De muziek van de verre zomer zie ik nog flauwtjes verborgen achter een sluier van herfst mist.…

Mijn verre vriend

hartenkreet
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.232
Hij is mijn vriend hier waar de zon zo volop schijnt. Een vriend waarmee ik lach en deel. Die me het spel en de show laat zien, de vorm van de rivier en de kleuren van de hemel. Hij laat me kennis maken met het leven van tevredenheid en leven in blijdschap. Maar vooral laat hij me hier deel uit maken van de golven van…

Het verre paradijs

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 587
Wat leert ons taal wanneer het gaat om wezenlijke dingen waar die wij kennen vreemdelingen, inheemsen vrienden zijn in warmte omgesmolten lichaamstaal stromend door ledematen van hand naar hand tot in het hart vertaalt wordt taal ontvreemd, de vreemdeling onthaald. Geschreven bij het gelijknamige boek van Kate Grenville…

Een verre prinses

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Daar ligt ze. Een nieuwe prinses, gevonden in een nieuw Egyptisch graf. Nooit heeft iemand van haar gehoord. Dochter van een onbekende koning en zijn geliefde. Ingebed in raadsels en eeuwige slaap Een onderaards mysterie voor zolang als het duurt. Ik weet het. Archeologen moeten graven, opgraven, uitgraven en doorgraven. Met houwelen, spades…
J.bakx24 november 2012Lees meer >

Voor de verre prinses

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.215
Wij komen nooit meer saam: De wereld drong zich tussenbeide. Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam, Maar andre sterren zien we in andre tijden. Uw land is zo ver van mijn land verwijderd: Van licht tot verste duisternis - dat ik Op vleuglen van verlangen rustloos reizend, U zou begroeten met mijn stervenssnik. Maar als het waar is…