Alle inzendingen over aders

615 resultaten.

Sorteren op:

Lege ogen lozen haar

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.128
opgetrokken blauw tegen het marmeren blok Het station dat stemmen galmt één toon vult alle dagen een haperende naald die zich niet laat stoppen Lege ogen lozen haar boven zigzaggende voeten de massa dampt en wacht de deuren staan op punt van sluiten Verdwaasde schimmen jachten tussen haar wimpers door de spuit in de uitpuilende ader…

pluk de zon

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
ziet de mensen onbezonnen blakeren langs de paden op stranden bij de zee stil soms kort van stof hunne spinsels ontsponnen spanning vloeide uit aderen leven gaat nu op de pof blikken koel in tassen mee werk blijft onbegonnen gedoofd zijn alle lusten in dommel wel te rusten wat water op de akkers ach boeren arme stakkers lamlendig in het…

In de stilte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 963
Als een gif, stromend door mijn aders en stollend in mijn hart.…
Rosanne6 augustus 2007Lees meer >

GEEN BDD

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Wat heeft ze dikke aderen op haar benen En enge eksterogen op haar tenen Trek daar iets overheen en vlug een beetje Bedek, bedek haar rimpelige huid Zet stil haar krakerige stemgeluid En zet voor mij, lief, een kamilletheetje…

Identiteit

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
Steken kop niet boven maaiveld uit dan zijn we prooi van politiek correct van nuchter volk beneden de zeespiegel in een land zonder persoonsverering Watermens aan de voet van de zee Europa’s rivierendelta in z’n aderen duizend jaar in staat van wateralarm creëert een volk als de Hollanders…
Custor29 juli 2008Lees meer >

Het hete bloed

netgedicht
3.6 met 265 stemmen aantal keer bekeken 401
zij weet van het hete bloed dat al generaties lang door de aderen stroomt de korte lontjes het warm gemoed wandaden die te snel worden geschoond het is eigen in voor en tegenspoed maakt geen vrienden tenzij belonen dat doet zij dwaalt door de koude gangen van het slot dat eens geliefd was door zijn feesten het is leeggehaald…
wil melker25 oktober 2020Lees meer >

Het vergane populieren bos

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Eens deelde ik in hun vreugde en mocht ik leven om mijn schaduw te brengen op hen die nu mij verwonden door met een snede mijn stronk te doorklieven behartig ik de dood zonder razernij want ik weet, ik ben slechts boom die zonder hart doch met aderen de hemel spreekt bij nacht, die mijn wake was wanneer ik schreide om de wind die zonder…
elze24 augustus 2009Lees meer >

Herinnering van morgen….

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Verdrink in het zoet van de vergeten wijn wat door je aderen stroomt en in alles wat je vergeten was maar uit je hart en poriën bloeit, herkenning wie je werkelijk bent, onbot je fluitenkruid, laat mij dan om een windvlaag wensen over het neerbuigend riet, die op de tonen van herinneringen in de toekomst speelt, met je deel in…
pama19 juni 2011Lees meer >

De laatste dagen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik dacht de afstand in jouw naam vragen maar de stilte gaf geen antwoord en ademde teleurstelling versus stille moed voelde ik in mijn grijze aderen nog voor de nachten bleef jij niet bij me maar in de verte stond mijn jas je goed uit een donkergrijs verleden had ik wol van ’t schaap over één kam geschoren zoals de zonderlingen…
mobar21 september 2012Lees meer >

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Het is atol, zijn aders zijn koralen. het is een wegen op het wiegen van de zilte zee, onmachtig drijven in het oog van de brullende zon. Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het mengt zijn daden door het woord en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

verjaardag voorbij

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.439
zie je niet meer ik voel je niet meer ik zal je stem niet meer horen Zes maanden geleden alweer Vandaag zou je jarig zijn op een zonnige dag in mei nu geen super feest meer nu zonder jou, je bent vrij Ik ben trots, dat ik je dochter was ik mis je ontzettend, maar toch voelt het goed jou te hebben gekend en van je gehouden door mijn aderen…
Leidy21 mei 2015Lees meer >

vertigo

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
vastgeketend in een hoofd met dons en een kapstok vol herinnering vlieg je door een heg met doornen je laatste pak zo linnengrauw - de schering los van inslag - en aderen als rood koraal het hoofd nog trots geheven maar geen poot om op te staan bewoon je nu het laatste huis de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud oh lief, je weet niet meer…

vertigo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
vastgeketend in een hoofd met dons en een kapstok vol herinnering vlieg je door een heg met doornen je laatste pak zo linnengrauw -de schering los van inslag- en aderen als rood koraal het hoofd nog trots geheven maar geen poot om op te staan bewoon je nu het laatste huis de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud oh lief, je weet niet meer…

Deprimerende schaamte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Deprimerende schaamte ik veracht u met de verwaarlozing van mijn huilende bossen mijn onbestemde rivieren vissen die in mijn dieptes duiken ik weerspiegel de armoede van het alleen zijn in uw woordenvloed onder de mensen verjongen doe ik niet uw drammerige beken in mijn aderen stromen slapjes door het duinlandschap dat aan mijn…
mobar23 januari 2018Lees meer >

weerbarstte het blauwzwart basalt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
jouw raadsels granieten mijn zachtheid verkillen mijn ogen als ik je zie het koude in azuurblauwe ronding parelt indigo jij was eens mijn amigo jij weerbarstte het blauwzwart basalt je stem deed me splijten door zijn vrouwelijk alt ik toonde mijn kern nog maagdelijk door vuur jij spoot ijs in mijn aders doodde de zachte…
wil melker9 februari 2006Lees meer >

versplinterde vleugels

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 238
Mijn hart, een caged vogel, klapt tegen tralies van bitter stof en leugens, maar stijgt, stijgt als maanstof in olie- zwarte aderen, fenomenaal gebroken. Dromen drogen op als rozijnen in razernij, festeren, stinken, exploderen in keel- hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid in mijn borst als veer zonder einde.…
Tikzin17 maart 2026Lees meer >

Vreemde reiziger .....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 725
Dwars door het hart van de tijdelijke stad smelten aderen in gelopen straten niet gehinderd door bloedstollende vaten baant hij zich een weg door uitgehold hartegat steeds hoger legt hij de innerlijke lat eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten omhelst met d’ogen zijn omvangrijke zate daarbij vergetend wat hij ooit bezat…
metha30 juni 2004Lees meer >

Verdwaald genot.

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Je sijpelt door mijn lichaam, als een ader van dun bloed. Het maakt me stil, maar mijn god, wat voelt het toch goed...…
Manesz25 juni 2004Lees meer >

Paarden

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.371
Je richt je op, bestijgt en omklemt er één, met je armen en benen, voelt de warmte van zijn hals in je aderen stromen; je spoort aan, ontvouwt je in galop en rijdt naar het heiligdom aan de horizon.…
Frank Oonk1 december 2003Lees meer >

mijn kleine wereld

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
eigenlijk heb ik een kleurenfilter nodig want het spint niet in mijn kleine wereld er is verandering op til het is tijd om weer op te staan ik jaag het leven weer door mijn aderen ik wil niet dat mijn leven verdroogd laat mij tastend schuifelen en wakker worden in een warme wind soms kijk ik naar de aflopende tijd haar…
Klaes5 november 2005Lees meer >

wind

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 657
Altijd weer zingt zij in de kruin Rechtop krom gevallen of schuin Tergend fluisterend vals en schril Doet lover sterven en maant tot pril Wortels verankerd in noeste grond Klauwen zij met vergroeide aders Basten ruw doorstaan rauw getij Vals belaagd door stormende daders Zingt daar niet vogellijn in gevallen kroon Laat zich door winden…
Ivan Grud22 september 2005Lees meer >

SURSEANCE

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Mijn handen bloeden, aderen ontsteken. Het lichaam is zo kwetsbaar, is zo broos en elke poging om het vege teken te weken van mijn huid is vruchteloos. Ik sla mijn mantel om, een lappendeken, leef op krediet, voor nog een korte poos. Vergeef mijn schulden, ik blijf in gebreke.…

Junkengeest

hartenkreet
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Spuit dan maar snuif maar Rook je dan gek aan weed Slik prik je broze aders lek Wees afwezig stoned geniet Lieg maar bedrieg mij maar Je bent zo geslepen gemeen Jouw ogen staan vaag wazig Draaien om de realiteit heen Vlucht maar ontken het maar Bedrieg je zieke junkengeest Doe maar alsof ik het niet zie Gedraag je maar als een beest…
car9 november 2007Lees meer >

Voorjaarsperikelen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
Een zotte wind blaast het voorjaar door de takken die naarstig bloesemen in een wazig rozerood Ik adem lenterig voel een lichte stuwing door mijn aderen Zou willen dansen maar hier op straat lijkt dat toch wel idioot Wat miezerregen smeedt echter snode plannen Geselt dikke hagelbollen in mijn oneindig blij gezicht Maar door zo’n opponent…

Wanhopig

gedicht
2.1 met 351 stemmen aantal keer bekeken 38.084
zee aan de wering van jouw ik dat onbewogen blijft voor 't water zout lopen de tranen terug met eb teleurgesteld en moe ik kan er niets aan doen maar met de vloed komt het toch weer naar je toe doodsverachtend is het hopen dat poogt de haven in te lopen van jouw onbegrip ik wil jouw polders niet bezetten alleen maar stromen door de aderen…
Gini Goode18 oktober 2026Lees meer >

Tol - ook op Koninginnedag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
De vraag is bij de Majesteit niet deed ze 't wel of deed ze 't niet maar hoe hevig en in welke tijd deed ze het met Paul van Vliet Waarbij lui van adel komen die haar aderen hevig doorstromen met lusten vol vuur en temperament ons van de vlakte onbekend Paul schoot - logisch - tekort in de min betaalt sindsdien gebukt voor de vorstin…

Sphagnum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Te midden van ontginningen der woeste gronden liggen kanalen van vloeibaar zwart als primaire aderen aan geboortegrond gebonden. Nauwelijks hoorbaar zijn fluisterende verhalen over een week gedempt hart gelegen op de waterscheiding langs de palen.…
Iniduo23 september 2012Lees meer >

vaarwel

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik lig hier op de grond Met water in mijn mond Mijn huid schilfert af Je ziet mijn aders van mijn lijf.…

Zelfbehoud?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 365
Blijvende verwondering zie ik ons baden in de watervallen van geluk even opgehouden in z’n versnelling, waarmee het leven gaat meanderen, de aderen en de beddingen slippen langzaam dicht waarmee de toekomst in perspectief doorgelicht om niet totaal droog te vallen, in een duurzame ondertoon een veilige weg te banen, maar diep van binnen…
Pama23 mei 2020Lees meer >

ruggengraat

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
een tram ramt een bus sleutelbeen ribben breken bekken doorboord wat blijft over vermoord door het leven gekluisterd aan het Blauwe Huis kapot lijf kapotte liefde het verscheurde leven op het doek de verliezen dreigende luchten bloed gaat over in bloemen aderen verbinden mensen en altijd haar intense blik haar ogen houden…
J.Bakx15 juni 2022Lees meer >