374 resultaten.
Hemelhuizen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 Het is de 'grondprijs' onder onze zolen
de muren niet, het dak noch het beton
't is wat een dwaas voor oppervlakte biedt
't is prijsschieten dwars door het glasplafond
uiteengespat in duizend gruzelementen
komt er nog wel een plek vrij
om te wonen?…
Waarheid als een haiku
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.049 Beton
en plastic bloemen
bloeien niet.
Nog een waarheid -
wie achteruit loopt
komt niet vooruit.
Elke kers
heeft een steeltje
en een pit.
Waarheid als een haiku -
het kompas wijst altijd
naar één richting.
Tussen haai
en koe ligt een wereld
van verschil.
Waarheid als een haiku -
de wassende maan
neemt ook weer af.…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie van naar men verzekert en heeft doorgerekend tot het eind van de eeuw duurzaam corrosievrij staal
onbuigzaam in blokken beton…
Nachtstrijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.122 Blauw is het vaan dat me groet
moed geeft in de strijd;
zuiver wil ik betonen de dank,
flank van liefde tot strijd bereid.
Klop nu, mijn hart van bloed
voed me ondanks mijn falen;
ik heb te zien en te leren
keren wat me doet dwalen.…
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 kapot geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond door spinnen met acht poten
op bed in een nis lagen zeer bleke schonen
allebeide de handen op hun buik gevouwen
je zou haast denken dat ze hier wel wonen
hun schoon gelaat en rust schenkt bijna vertrouwen
midden in de kamer in een bed van beton…
Moordenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.301 Hij was van steen of van beton.
Hij was van zichzelf.
Het moordplan was zonneklaar.
Hij zou alle straatverlichting onklaar maken
En dan de buurman op zijn fiets
Op zijn vaste route
Precies hier tegenover mijn huis
Opwachten.
De buurman zou hem niet zien staan,
Hij zou in volle vaart op hem botsen.…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Dit ras, deze primatensoort
leeft binnen zelfgebouwde
muren van beton, opgetrokken
rond ieder deel van het eigen ik.
Het is een ras dat de hemel laat leunen
tegen hun achterdeur van duisternis.
En de engelen in de hemel vragen
verbijsterd aan hun Heer:
zijn er nog mensen in dat ras?
God zwijgt.…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg nevel omhoog
Uit de verte wordt de roep der koekoek gehoord
De leeuwerik zingt luid boven ’t gele koren
Dit is de plek waar mijn wensen worden verhoord
Hoe schril is het contrast waar geluiden smoren
In klokkenspel, motorgeronk en straatkabaal
Opgesloten zicht tussen beton…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd dorps stads
Boerenluchten verdwenen
Zelfs de vogels zochten
Een ander luchtruim
Om te hangen
Het asfalt dat heimwee verfoeide
En beton…
Mens sana
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.255 bevrijd van kluister
geknecht in dwangbuis doch vitaal doorlucht
wakend of in droom en slaap beneveld
De geest waart buiten wil van
het skelet
en armatuur van volatiele ribben
onder de thorax van zijn fiere tors
danwel haar pronkjuwelen bast en schors
waar spieren soepel doorgaans sterk en stevig
doch meegaand en meebuigend zich betonen…
Veiligheid verzacht
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
688 het hart is de magneet
die hersens samenbindt
en zenuwstelsel staaft
beenderen van staal
harde kern van het lijf
in het betonnen omhulsel
de harde huls schraagt
gevoelens flitsen heen en weer
gedachten ordenen niet meer
slechts langzaam komt
de spirit van de wil
vrij uit hardend beton
vormt stevige ideeen
over de zin van lijf…
Berlijn, oost en west, de slagboom ging omhoog
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
727 Muurspechten metselaars passanten hakten
hamerden met overtuiging met pikhouwelen op beton
luidkeels voor vrijheid op 9/11 /89 zonder mekkeren
voor thans, juist om een ander te ontgrenzen.…
Jantje met de klompen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
799 Verbond z’n leefgerei met schrift
en griffel op beton, zwarte pagina’s
uit het dagboek waren zoek zoals in
latere decennia die volgden op het
blanco blad tot hertelling verplicht.…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton, een
uitnodigend spel als een tevreden
kind in het park en ik voel de
donzen klok van een aanstormende
lentewind en beleef de zot - en mildheid
in de overgave van de kleine
dingen die mij omringen.…
Kat (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Als ik om kwart over elf
mijn zuster huiswaarts voer
doemt plots op voor mij
in het schijnsel der autolampen
een donker voorwerp op het beton
van de weg Hodonk-Werbeek
ter hoogte van de Nieuwe Boer.…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 Naast – hand in hand - mijn lief,
vast te houden, niets te missen,
van de onbevangenheid in haar natuur
alles hield de adem in, de wind in
het ruisen van de bomen,zelfs de zee
verstilde in de boezem van het hart
in deze periferie kregen zelfs beton
en staal zachtere vormen, hardheid
verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke…
Herbeleving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 na meer dan zeventig jaar
als stadsmens tussen asfalt en beton
zonder enig oog voor het stadse groen
bijna drie jaar geleden weer verhuisd
naar de huidige rustieke woonplaats
hier ontdek ik opnieuw met herkenning
veel van de nog behouden natuur
die mij als jochie jaren was vertrouwd
nu een verademing en balsem voor
mijn latent wat afgestompte…
en wij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 - te vallen met onze liploze monden
openbarstend op het beton,
- waar het leven als een driemaster in stilte
uit het beeld schoof, omkaderd zo leek het wel
met de meest fijnzinnige krullen ooit
in Oost-Indische inkt?…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 Een dichtend mens, beroeps of amateur,
maakt fouten, faalt, kan woord voor zin verdwalen,
maar laat het resultaat verlichtend stralen
hij schrapt en schaaft en opent elke deur
en nu, het einde van het jaar in zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Het kille beton
houdt de winter hier al jaren vast,
buiten wisselen de seizoenen.
Hij mist het ritselen van herfstbladeren,
het jonge groen van de lente,
de echte warmte van de zomer op zijn gezicht.
Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over.
Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.
Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels.
Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 Een rouwstoet van rebellen
In de staart dragen ze een gipsen vuist
verbijten de razende traan
Een verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 Een rouwstoet van rebellen
Ze dragen een gipsen vuist
Verbijten de razende traan
Hun verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long
De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 rand van de tropen
woekeren kruiden en wilde halmen en struiken
zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust
met een vlaag die maanden duurt
reuzen grazen in hun grijs pantser
nippend van de dunne, dichte schaduw
ik weet niet waar eerst kijken
de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand
daar loert een kolos, als in beton…
in Colorado Springs
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.100 zult u zeggen
dan moest men daar niet gaan wonen
vooruitgang wetenschap eer betonen
toegegeven er valt heel wat uit te leggen
Tesla vond daar het principe van de radio
analoge televisie de bobine van de auto
toch is dit argument simpel te weerleggen
stel u denkt ik koop een huis in Godlinze
verwacht u dan God in borden met linzen?…
des weders grillen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
630 twee planken, twee meter lang,
op rughoogte en verticaal
twee doorgebogen, op konthoogte, horizontaal
gehecht zonder notie aan twee stukken beton
dragen mij in de passerende zon
ik was maar even gaan zitten
kan wel op haar gaan zitten vitten
het leidt deze keer toch niet tot zomerse hitte
ze komt wanneer het wordt voorspeld
en dat is deze…
Prijs de Heer !
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.091 - zo hoopte ik
was ik die avond uitgeweken
om te horen van Zijn woord
dat zoveel hemeldraden spon
want ook al was ik dan profaan
toch zocht ik iets nog van Zijn wezen
als een kind dat spoken vreesde
na een ondergaande zon
Verwonderd keek ik om me heen
zag honderd oudjes neergestreken
in het zaaltje waar ik zijn moest
en ik druppelde beton…
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 ."
Aan het einde van de pier, in 't beton geschreven
niet op de bergwand, onder handbereik
verdriet beschreven slechts voor hen, die zoeken?
Lang heb daar nagedacht
veel oorzaken kon ik zo benoemen
en die genoemd om daar, één traan te delen.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouettes
heldere witte sjablonen op de
marmeren portieken van de horizon
de waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton…