368 resultaten.
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Achter mij vergeten dagen
als spelonken gehouwen
uit harde rots
gapend als lege graven
waarvan steen gewenteld is.
En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.
Komen die vergeten dagen
eens terug in ons bestaan…
Op eigen benen staan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.048 ‘er toe doen’
tot in discotheek
ze trouwde die ene stoere
groot, lang en knap
ze zag het joviale
en niet de dronkenschap
oh hij had een klein, lief hart
het was geschonden in het verleden
en zij herleefde met hem mee
hoezeer hij had geleden
na vele volle jaren
veel drank, ‘vrienden’ en aftershave
viel eenzaamheid niet meer te ontkennen…
Poker
gedicht
2.0 met 322 stemmen
38.206 Toch ben ik soms al
op je uitgekeken, ontkennen heeft
geen zin. Je zult dan ook wel weten:
gewenning is een ziekte, ze slaat
toe van bij het begin, en op het
einde is het beter om te breken.
Ik wil daar nu niet over praten.
Wat komen moet, dat komt. Alleen:
er zal nimmer sprake zijn van schuld.
En nog minder van vergeten.…
Misgelopen
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.466 Ergens is het misgegaan
Ik weet nog steeds niet waar
Was het blindheid
Onderschatting
Ontkenning van gevaar
Opgefokt, stijf van de stress
Verdoofd zonder gevoel
Met woorden scherper dan een mes
Kwetsend richting doel
In pure boosheid afgeslacht
Gegaan tot op het bot
Volkomen zinloos ondoordacht
Gegrepen naar de strot
Ergens is het tij…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Geen oog doordringt nog het duister,
geen hart kan
de oerangst ontkennen!
Terwijl de blinden
worden gesloten
rijst een brullende maan op
tegen een achtergrond van stilte.
In hun hutten
staren de dorpelingen
in het vuur,
hun handen angstig versmolten.…
de Moeders
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.454 verminkt gedropt de dood die rest
En terwijl de moeders nog altijd smeken
Handen machteloos ten hemel gespreid
Wisten en weten wij maar willen niet horen
Want willens wetens gedoogden wij dat beleid
Nog altijd vloeien verbitterde moeders tranen
Een woedende schreeuw om gerechtigheid
Waarom ondergingen zij dat vreselijke lot
Minachtend ontkennen…
Schrale liefde, schrale troost ( 2 )
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
946 onbekende tijd van even
immers verwachtingen zijn als de dood
ja zeker, in overleven raakt men bedreven
en kijkt uit naar de kruimels
van het dagelijks brood
ik nader de overgave aan het bestaan
waar morgen niet verder reikt dan vandaag
of drempels het zicht enkel nog vernauwen
natuurlijk heb ik weet van een diepere laag
maar kan niet ontkennen…
Mens, wat is lef?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
651 waarachtig te zijn
degene die ik ten diepste, zwakste, sterkste ben,
ik droom mezelf een heldenrol, vol kracht en macht,
misschien wel glamour, aandacht, heftige passie,
maar de ultieme vrijheid is wat ik werkelijk zoek,
onbeperkt en onbegrensd, zonder kwetsen of schuren,
die onbegrensde vrijheid van durven voelen en ervaren,
niet te ontkennen…
Terminaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
3.078 In ontkenning spelen wij een spel,
want terminaal zijn we natuurlijk allemaal.
We weten het, we voelen het waarachtig aan,
horen de gierende rukwinden om ons heen,
zien het leven dat komt, de doden die gaan
zoals de zee stijgt en daalt in monotone regelmaat.…
Uitgelicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Aandachtig sta je niet op de voorgrond
Voorop sta je wel voor mij
Zal je altijd als eerste kiezen
Je maakt de platte wereld rond
Je scherpte zal je nooit verliezen
Maak graag tijd voor je vrij
Mijn aandacht is nooit afgerond
Laat te laat weten hoe het er voorstond
Mijn blik wordt zonder te blozen gelezen
Ontkenning geeft geen zin
Je…
het moet gezegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 het is als het ware, verstandelijk gezien, mijn bekende weg
maar ik kan niet ontkennen, dat mijn gevoel zich verengd
in mijn eigen schaduw, die ik ongewild in de watten leg;
de beleving van de nacht wordt onhoudbaar aangelengd
.…
Help ik verdrink in mijn verdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.542 Mijn tranen zeggen "ik zal je altijd blijven missen mijn zoon"
Mijn verdriet is niet te stoppen en overstijgt nu mijn liefde
Mijn hart is verscheurd en het doet nog steeds zoveel pijn
De gedachte dat ik je nooit meer vasthouden kan
Wil mijn verdriet niet verdringen nog ontkennen
Mijn tranen soms verdrongen door frustratie en woede
Nochtans…
9 april 1945
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 Kerkelijke ontkenning lang nadien.
Daar stierf een moedige kerk met jou.…
De Schotse Kilt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De vraag of de Schot onder zijn
Kilt ondergoed draagt; lijkt
Misschien ongepast en wat minder
Geslaagd. het antwoord dient echter
Ontkennend te zijn; echter bij de
Highland Games zal ook dit in orde
Zijn.…
Zonder het zelf te weten?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
611 vitrage,
elke autonome druppel herbergt
een regenbui, zijn richting berijdt,
verbindt zich naar alle kanten
in sommige gevallen traag en lui
daarin raken we de richting kwijt
en uit zich in emoties vol razernij
verwond en ruimtelijk vermomd
in een ongeremd gevoel, afstand
nemen als sediment wordt uiteindelijk
door de cijfers afgeremd. ontkenning…
In hjitte ierappel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
48 kleine gestalte naar links
hellend
de uitbundigheid plotseling tot
stilstand
de vraag naar pijn, naar evenwicht,
ieder zijn eigen ongemak als
onderpand
Vijf kandidaten in een
aardappelhandel,
inzicht, overzicht, hand- en
spandienst
De Bildtstar, de fritesaardappel,
de Opperdoezer- onderscheid
als verdienste
Een brug naar ontkenning…
Vluchten voor de pijn
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.613 zoals altijd
Kan ook gaan vechten
Aangaan van de strijd
Maar wat ik ook doe
Waar ik ook ben
Ik neem altijd mezelf mee
Maar het ware gevoel
Dat is wat ik ontken
Nu zit de agenda vol
En stroomt het hoofd over
’t wordt nu tijd
Dat de achtbaan gaat minderen
Pijn en verdriet gaan voelen
Zal ik nu niet meer verhinderen
Kiezen voor ontkenning…
Jan Wolkers bedankt
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.567 diep en grandioos
die tevens en vooral ook innig en bevrijdend
voor en van eenieder van alle tijden zijn
Je beeldde eerlijkheid en spontaneïteit
voor ons samenzijn met alles om ons heen
overtuigend om geen dag te kunnen missen
Dat we ons leven vanaf moeders schoot
hoe ook getekend door gebroken spiegels
die wij zoals jij nooit mogen ontkennen…
Lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
880 afgestofte lach
Je kwam, je zag
Je zit in me
In meer dan al m’n lagen
Na al het bungelen aan je touw
Van onrendabele trouw
Was ’t aantrekkingskracht
Zwaartekracht in kwadraat
Mislukte pogingen tot elkaars ontwenning
Chemie van universele elementen
Die ons bracht daar
Tot meer dan een zelf bedrogen daad
Om verder te gaan dan ontduikende ontkenning…
MACHO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 Ondankbaar, sluw, en berekenend
ontstaat de opgeblazen mens:
om zijn huid te redden
zal hij zijn sporen ontkennen,
om zijn hemel te halen
zal hij zich breeduit vereeuwigen.
Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen!
Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
strijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.549 het zet de hele boel op z'n kop
zou ik dan nog keren kunnen dan het tij
't is de ontkennende fase,daar hou ik het op
er springt iets binnen in mij......
het hart scheurt als het ware vaneen
als een enge droom vloog alles voorbij
ach waren we nog maar bijeen…
Het vege lijf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.019 zweeft uitvergroot
boven de klachten van de lijders
die na bekentenis over hun feilen
en het vertonen van hun wonden
in haar nabijheid schaamte maar
geen enkele weerklank ondervonden
Zegt dat ze hypochonders heten
Dan op een kille voorjaarsdag
treft haar een niet verwachte klacht
waarom ze in haar wolkenloze koepel
luid lacht, en in ontkenning…
DE KIST VAN KARTON
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.736 het wel zo zijn
daar zeg je me wat
hoe bedenk je het
dat komt er van
terzijde wordt er gefluisterd
bepraat men het
is het niet te geloven
begrijpt men het niet
en toch is het weer gebeurd
was het heel dichtbij
waren we allemaal erbij betrokken
deden we ook deze keer weer niets
ook van herhalingen leren we niet
onze aanwezigheid ontkennen…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 scores
aan lage schaven en blaren gevoeld
en door het gekletst natuurlijk
tegen elkaar
tussen de dijen en de billen
terwijl de barbecue nog heter werd
van buiten naar binnen
(ik zag Venus marmer zweten)
het schurende zand
het zweetzout
kon het vurige willen niet stuiten
de rode huiden
als gevolg van
opgelaaide hitte
ontkennen…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wij kunnen onszelf ontkennen.
Wij kunnen kiezen
wie wij willen worden.
Wij vallen
tussen wat is
en wat zou moeten zijn.
In die ruimte
tussen angst en aanvaarding
ademt een deur.
Authentiek zijn
is geen zuiver begin
geen leven zonder twijfel.
Het is het stille ja
tegen de stem
die al in ons spreekt.…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 wereldleiders
praten en praten
beloven en beroven
papieren dossiers
als bladgoud bedrukt
vanuit gouden paleizen
op het rode pluche
en strak in het pak
kaviaar en champagne
en stalen gezichten
ontkennend belichten
dat ze zijn gezwicht
voor de armoede
in plaats van het
met economische winst
te laten verdwijnen
in plaats van brood…
Bekentenis! ; van een kind, van een man!!
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
697 het kind in mij, mij is afgenomen
door die aanranding door kinderen; 7 jaar
door die verzoeking van een pedoseksueel; 10 jaar
door die opmerking van een maatschappelijk werker, 14 jaar
Ik was een zeer spontaan kind
gek op alles en iedereen, onderzoekend
me nog zeker niet bewust van de erfzonde
maar wel opgroeiende in een gezin
met ontkenning…
Geheim van de wilde bloemen
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
513 Dat ze nuttig onmisbaar zijn kan ik
helemaal niet ontkennen terwijl ze me inspireren
om te schrijven over waarbij eerlijke oprechte woorden recht uit
mijn breek- en kwetsbaar hart komen en worden geschreven op een stukje papier.…
Najaarspracht
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
541 Dat ze nuttig onmisbaar zijn kan ik
helemaal niet ontkennen terwijl ze me inspireren
om te schrijven over waarbij eerlijke oprechte woorden recht uit
mijn breek- en kwetsbaar hart komen en worden geschreven op een stukje papier.…
Sla de grote trom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.057 Ontkennen spreekt van verleden tijd, terwijl
de daken nog schreeuwen
***
woorden die zich uiten in boosheid
spreken vluchtig van angst, bekommerd
om de dag van vroeger, sla ik met graagte
mijn armen om je heen
jij wandelt
mij voorbij en gooit met oud zeer, wat deert
nog het kind, dat nu dan toch zijn eerste
stappen zet, tegenslagen…