10116 resultaten.
Beroemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 En ik, ik oefen bloedig,
ik schrap, herschrijf, verander en voeg toe,
totdat ‘k tevreden ben
en ook dit vers het net op doe.
Zo ploetert ieder op zijn eigen wijze,
met meer of minder werk,
aan de erkenning in het heden
en niet slechts op een zerk.…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Ik zie je portret
jouw lichaam is er niet meer
herinnering leeft
Wanneer ik reis in jouw schitterend portret
herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet
Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt
op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid.
Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht
trillend met…
Niemand om mee te praten vannacht...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
849 geluidloos haar flitsende beelden in de nacht
En hier zit ik dan… mijn bloeddoorlopen ogen staren
Maar de oude schrikbeelden binnen eisen totale aandacht
Dus hier zit ik dan… mijn lot in slowmotion te ervaren
Niemand om mee te praten vannacht…
Woorden hebben in mijn ziel gebeten als een giftige slang
Daarom voel ik… mijn emoties hebben zich schrap…
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 ik groef in zand
vond schelpen en wat
waardeloze frutsels
tot ik dieper stak en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
Ezels en lamsoren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
753 nauwelijks onderweg balkt hij ezelbrij
te laat zie ik de grote steen,
en jawel, zelfs een ezel stapt eroverheen
mijn teen, mijn teen, zijn muil grinnikt
dit dier is mij tot last
ik vouw zijn lippen en plak ze vast
met mokkende ezel loop ik verder
zie geen herder maar schorre schapen
die in het zilte schrapen
daar, tussen wol en waterland…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken
ofschoon er wolven zijn een enkel schaap
de groene grassen rond de stenen eiken
verlangen niet dat ik de zolen schraap…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
‘k voel zacht prikken en schrapen,
“saaamen waren wij”
“Au!” op een zenuw
Pas later komt de verdoving.…
Binnenskamers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ineens was het anders
lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald
Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht
Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond
Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje…
SMEULEN EN LAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De grote kudde zal dikwijls beven
bij beproeving, kan moed bijeen schrapen
door gewassen van het Woord te rapen;
dit kauwend zich naar het Einddoel begeven.
Het hart van deze gewillige dieren
mag ook in zijn binnenste geitenaard
fel en daadkrachtig hoogtij doen vieren.…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd,
al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost.
De dood was even als een vuist die me voluit raakte,
waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…
samen koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.395 wat eens onze Prinsessendag was
klein en koninklijk van aard
groeide uit tot het feest van vorsten
een dag die volk en vaderland verbindt
van Wilhelmina tot Juliana
Beatrix en Willem-Alexander
vierden en vieren wij de vorst
om elkaar samen te binden
Oranje kleurt het land die dag
op pleinen, straten, in de lucht
de vrijmarkt vol oude schatten…
Het leven smaakt altijd naar meer
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
2.505 Wie zingt er mee van mooie vrouwen
oerlelijk of overheerlijk dom
met volle borsten lege hoofden
welke echte man maalt daar nou om
Wat bedoel jij dat jij dit niet weet
sterf jij dan nooit 'es van de dorst
vul de glazen schraap de kelen
diepe teugen en zing mee uit volle borst
Hèt leven smaakt altijd naar meer
Hèt leven smaakt altijd naar…
Craquelé-slib
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Bovenop een hoge berg
bivakkeerde ik als sneeuw
Langzaam maar zeker stroomde ik
als water op weg naar de zee
In grote hoeveelheden
door lange, diepe bedding
slijt en rond ik vele stenen
water van armen slok ik op
Craquelé-slib als in kunst
nadat water in massa verdween
door laagte getrokken, op weg
Immer. In zomerse hitte
Lijd en leid…
Na de romantische jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
798 Zinloze boosheid laat ik maar
rondstormen in mijn hoofd
de deur dicht smijten
achter mijn verdriet
een weg zoeken
uit jouw onbegrip
dat ik niet verdraag
Ik lijd, wetend geen kind
te zijn, jij mijn moeder niet
die open of gesloten
mijn gezicht lezen kon
We moeten moeite doen:
getrouwde liefde, samen
onder een juk het leven door…
FEESTIE anno 2009 op station Heemstede-Aerdenhout
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
373 'Feestie'
geeft mij direct
de 'tooth'
en smaak
van ontspanning en eten
op station Heemstede-Aerdenhout
't is ook een lunchroom
ik versnaper mij aan koeken en koffie
wachtend op vrienden voor een Bloemendaalse wandeling
ik vermaak mij ook 'binnengewoon'
in een 'first class'
'second hand' horeca-inrichting
de wandeling wordt…
Samen de toekomst in.
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.151 , horen samen
Leven samen, bij elkaar
Met elkaar, maar voor hoelang
Blijf bij mij, hoor bij mij
Leef bij mij, leef met mij
Zing met mij, dicht met mij
Heb mij lief, zoals ik jou lief heb
Deel mijn leven, mijn liefde
Word mijn leven, mijn geliefde
Wij samen, jij en ik
Samen zijn wij één
Één liefde, één leven
Één leven, één liefde…
VLUCHTEN KAN NOG NET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 Al jaren vlucht ik voor oorlogsgeweld
Oorlogsgeweld?
Ja, oorlogsgeweld in Nederland
In Nederland met oud en nieuw
Heb je Nederland wel eens uit de lucht, het heelal gezien en gehoord?
Flitsen, kleuren, knallen, geschreeuw, gejoel maar ook gejank om slachtoffers van zinloos geweld.
Ja, ik vlucht al jaren, ik vlieg naar Zuid-Spanje
Geen pijltje…
Tot ziens!
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.167 Ouden van dagen mogen elkander steunen
in plaats van op de thuiszorg te leunen,
kunnen ook best met minder centjes toe
Ziekenhuizen met begrotingstekorten
moeten over lijken geld gaan schrapen.
Het ziekenfonds mag meer premies kapen
Den Haag deelt parten zonder horten
als een parodie op de zwakste schakel.…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 ik schraap wat sneeuw bij elkaar
druk koelte tegen mijn voorhoofd
ik voel me groot worden ik voel me een soldaat
(ver achter de vijandelijke linies)
ik recht mijn schouders en
marcheer noordwaarts.
------------------------------------------------
Uit: 'Toendra', 2006.…
Franse slag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
973 Français beheerst ze minimaal maar
bij het eerste cedille teken gaan
mocht een boertje gondisch spreken
haar douce dijen uit elkaar
ook ik ken niet de taal vandaar
maar eens in hun vandaal gekeken
ik schraap mijn keel om schor te preken
begin stotterend trotrottoir
merde toutou non'dju miljaar
daarop geeft zij subtiel een teken
een hand…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
een kruik vol gedachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
815 onderhuids
terwijl de avond over het licht scheert
het leven meeneemt
zodra de traagste wijzers lonken
naar het ratelend gewicht
der waarden
heftig
aan het einde en van jarenlang
vermeden
alsof het dwingt tot schrapen
nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling
van werkelijkheid
zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste…
Poes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Wanneer ik zo terloops de kat bekijk
terwijl zij op de sofa ligt te slapen,
voorafgegaan door levensgrote gapen,
dan denk ik vaak ~wat heeft die poes het rijk~
Zij hoeft haar kuch niet bij elkaar te schrapen.
Er staat voor haar steeds binnen pootbereik
een bak met voer, een vorstenmaal gelijk.…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
335 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 en weemoed
van tranen en glimlachen
om alles dat was en alles dat komt
elke doos die wordt geopend straks
fluistert verhalen van gisteren
maar ook die van morgen
waarin nieuwe avonturen wachten
verhuizen is niet alleen vertrekken
het is ook thuiskomen
op een nieuwe plek
met een hart en gemoed
vol oud licht en nieuwe dromen
die je samen…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 in een witgeschilderde bus
achter geblindeerde ramen
wordt hij binnengereden
hij kijkt me aan
ik kijk terug
en zie zijn geschokte kop
ik schraap mijn keel
zijn metalen kunstbenen
zuchten en slurpen
alles zucht en slurpt
in de ruïne
hij aait de hond
en tast naar emotie
hij verween in een
zoekgeraakt dossier
zonder benen treedt…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.575 We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.…
Uit het juiste hout
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 In diepe nerven wordt het koud,
geraspte krullen leven liggen
om me heen, vermengen zich met
druppels bloed, hartsap kan de
pijn niet lichten, zo rasp en
schraap ik iedere vezel, harstranen
de barsten niet kunnen dichten, totdat
er niets te pellen overblijft uit de
ziel van de onbedorven kern, dan ben
je uit het juiste hout gesneden…