Alle inzendingen over zonnen

405 resultaten.

Sorteren op:

Zwartgroene populier.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Zwartgroene populier, Die in de zonne klettert, Wat wil dat wild getier Daar uwe kruin van schettert? Wat is er dan met haast Zo dievelings vergaderd? En rept en roert en raast In 't ronkende gebladert? Daar woelt en walewiept Een wereld kleine gekjes; En piepe-tjiepe-kriept Met schrille snebberbekjes.…

Op een bed van veren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
De hele wereld van ver en nabij in de kamer twee bulderende zonnen op een witte muur. Op een bed van veren schilderen gewonde engelen tussen droom en daad het verre licht.…
J.Bakx7 januari 2024Lees meer >

JAM SOL RECEDIT *

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.745
De zonne, aan ‘t zinken, doet hier en daar een splete blinken, en kijkt erdeure, nu en dan. Heel ‘t westen bleust en blinkt ervan...!…
Guido Gezelle11 september 2007Lees meer >

"Rythme en Provence"

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
Schrale bodem doorleefd, geblust in een oceaan van zonnebloemen, door purperen zonnen goudgeel gekust,met een bruin gezicht naar de planeten gericht.…
pama29 mei 2008Lees meer >

O nacht

poëzie
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.573
Langzaam zonk in rode pracht de eedle zonne en smolt in ’t glimmen en het blaken van de kimmen, smolt… en al met eens was ’t nacht, en al met eens was ’t nacht. Koninginne van de nacht in de onbewolkte hemel zwemt de mane in ’t blij gewemel van haar pinklende erewacht.…

Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.773
Voorts: sloten, torens, schier ten hemel hoog gesprongen, Het tijd-verdrijf van 's mensen onderwind-al-geest; Maar de zienlijke god, de schone Zonne, meest. Zijn tonge zweeg, 't gemoed dat riep om duizend tongen!…

Het laatste woord,

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 542
Zonnen als behang, onbeweeglijk boven werelden als medaillons waar de toekomst ligt geschoren, in het onkruid van de golven, draag het tij en ontij in gelijke maten met me mee, om de nek van de tijd geborgen, een doolhof van de aardse stee en in de boezemkamers van de hartslag in het ongezouten leven, gedolven uit het ritme van seizoenen en…
pama18 maart 2011Lees meer >

De jongen lacht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.111
Kijkt de zonne uit de hemel schaterlacht als brongewemel stoeit en schatert springt en zingt dat de kleine kamer klinkt. Donker scheert vaak langs de ruiten, honger komt er dikwijls muiten, maar als 't kleine jongske lacht vliedt die ganse duivelsmacht.…

ADHD is maar relatief

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.200
geleerd dat sinds de oerknal in ons universum sterrenstelsels zich met snelheden evenredig aan hun afstand in alle richtingen naar een ongewis einder spoeden dat die stelsels door onderlinge zwaartekracht samengehouden roterende systemen van miljarden sterren zijn die in dit uitdijend heelal langs elkaar scheuren en waarbinnen zonnen…

de gedachte

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen; geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed, de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt; en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize... - De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…

Blote borsten

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.395
Eindelijk kan ik weer in de open lucht gaan zwemmen, waar de elegante dames topless liggen te zonnen met hun aantrekkelijke, gevarieerde memmen, want daar is het allemaal om begonnen.…

Ludwig 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
Toch dragen witte dampen op een koude morgen zonnen in sluiers verborgen en eeuwig rust zijn gekkenlach.…

De bladeren

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.096
De zonne zond haar stralen uit om d'aarde te vergouden, Die, al te lange tijd verwaaid, verregend en ontverfd, Niet meer aan blijde dagen dacht, maar aan de winterkoude Zich zonder klagen overgaf en stil en willig sterft.…

Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.661
- Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan 't verduisterd even-beeld van roereloze abelen om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…

De Retiese Lént

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Recht werd gesproken onder de blote hemel, bij klimmende zonne. Door ’t volk besluiten genomen en ijverig handel gedreven.…

Het beeld schudt en schuift en straalt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
Tussen het wier zie ik nog een visser actief, een kind aan het zonnen naast moederlief. Ja de meerkoeten kwamen juist daar al menig jaar zelfs die twee mensen zijn trouw al jaren echtpaar. Ik zie wel een uitklaptafel en de twee mensen staan wellicht klaar om aan het fotograferen te gaan. Alles oogt heel gewoon zoals ik dat nu toon.…

Een, twee en drie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
De pasjes zoeken het zoete ritme van Zuid-Amerika, die me terug voeren naar ruwe Andes-hoogten, het Zonne-eiland en het meer van Titicaca. We hebben allemaal de leeftijd van een mistige herfst, wel nog opgefleurd met sterke tinten, maar het gezwaai van de stokkendans zal verstillen, dat is nog het ergst!…

Deinend licht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 151
een daad die ik heb verricht, is mijn tuin te vergroten middels het snoeien van het wilde bos rond mijn terras het licht op, weg die overbodige schaduw, zaagde takken in moten heb zelfs zonnen lichtjes aangeplant, zodat men mij weer ziet zitten....... .…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Noch nacht en is ‘t noch dag: het vier der zonne is schaars geweken, of, helpzaam wordt de keerse hier, daar de avondzonne ontsteken. Het pinkoogt, of ‘t een meisken waar' dat wenen wilt, van verre, nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar een' nieuwgeboren sterre.…

Avond aan ‘t strand

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 7.478
Nu is ’t of alles rusten wil, De hemel wijd en de duinen stil, En ’t dorpje in ‘t duin gezeten, Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot, En wat venstertjes blozend nog van rood, Door zonne in ‘t west vergeten.…

Zomerse dag in Frankrijk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 865
‘t is een zeer warme en broeierige middag vandaag zo’n middag waarin zelfs de natuur amechtig gaapt en hijgt waar trillende hete lucht zwevend ten hemel stijgt terwijl vogeltjes zich verschuilen onder dakgoten of in de meidoornhaag hagedissen liggen te zonnen op de rand van een stenen muur de zwarte kater van de buren is in een boom geklommen…
Leonardo16 maart 2015Lees meer >

L1CHT-SPEL1NG.

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 868
Het noodweer week, en onderdoor de donkere, zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen gezonken in de vroege middag, blonk er 'n reep wit-blakende zonne-hemel heen! De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten van 't schemeren, waar zij de kern van was; 't wit licht slaat binnen!…

havikskruid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
je lange stengels staan met zovelen naast elkaar boven je groene spatelblad staat je oranje verenhoed je zwaar behaarde sprieten met al die zachte zonnen ik was blij toen we begonnen als bloemenvrienden in mijn tuin je bloeide helder en heldhaftig sierde mijn tuin met kelk en blad je pluizen woeien op mijn pad we spraken bij de schepping…

o Vrijdag, die de mens gemaakt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.469
o Vrijdag, goede Vrijdag, eens zag Brugge uw zonne dagen, door listen en door lagen van slavernij en vreemd geweld benauwd, gekrenkt, omneergeveld; maar eer zij was volrezen, vrij, Brugge, mocht gij wezen!…

DE PAUW

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.553
De fijne kop bloeit als een knop dicht aan de waaier van ogen, die bont en rond tot op de grond sierlijk is uitgebogen; en als een vorst zwelt hem de borst, groen en wiss'lend van glansen, geheven koen, als fier blazoen tegen der zonne lansen.…

aan den oever der wederkeer

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 133
gelijck een klein licht na het wijcken der zonne. . ende nu wone ick in het lant der liefde, niet verre van hier, maer diep in mijn herte, alwaer de siel haer ruste vindt, . die luystert naer den wederklanck van datgene waervan zij houdt.…

Mijn Omgeving

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 824
Jij bent alle zonnen in één en alom tegenwoordig. Jouw echo komt van ver en zal niet snel doven. Je strekt je tentakels achterwaarts en ver voor mij uit, voorbij mijn bestaan en al het andere. Alles wat gebeurt is deel van jou.…

Zang (Leonoor, mijn lieve licht)

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.346
Leonoor, mijn lieve licht, Voor uw oog de zonne zwicht Met haar blonde stralen, Die gans niet, in mijn gezicht*, Bij zijn glorie halen. Vonken, foelie* aan die git*, Gitjes met uw gouden pit, Bliksemt niet zoo fellijk Dat het hart, dat u aanbidt, Te eenemaal verwellek'.…

MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS

poëzie
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.409
Mijn hert is als een blomgewas, dat, opgaande of toegeloken, de stralen van de zonne vangt, of kwijnt en pijnt en hangt gebroken! Mijn hert gelijkt het jeugdig groen, dat asemt in de dauw des morgens; maar zwakt, des avonds, moe geleefd, vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…

Het liedje mijner kindsheid

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.765
Dan denk ik aan de stemme, Die 't liedje klagend zong, Wanneer de zonne daalde, Wanneer het maantje blonk; Wanneer de sterren schenen, Wanneer de zwaluw zweeg, En alles op de buiten In zachte sluimring zeeg. Het lied weerklonk zo troostend In halve duisternis, Gelijk de zucht van 't windje In 't hangend waterlis.…