405 resultaten.
Zwartgroene populier.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
780 Zwartgroene populier,
Die in de zonne klettert,
Wat wil dat wild getier
Daar uwe kruin van schettert?
Wat is er dan met haast
Zo dievelings vergaderd?
En rept en roert en raast
In 't ronkende gebladert?
Daar woelt en walewiept
Een wereld kleine gekjes;
En piepe-tjiepe-kriept
Met schrille snebberbekjes.…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 De hele wereld van ver en nabij in de kamer
twee bulderende zonnen op een witte muur.
Op een bed van veren schilderen gewonde engelen
tussen droom en daad het verre licht.…
JAM SOL RECEDIT *
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.745 De zonne, aan ‘t zinken,
doet hier en daar een splete blinken,
en kijkt erdeure, nu en dan.
Heel ‘t westen bleust en blinkt ervan...!…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 Schrale bodem doorleefd, geblust
in een oceaan van zonnebloemen, door
purperen zonnen goudgeel gekust,met een
bruin gezicht naar de planeten gericht.…
O nacht
poëzie
2.7 met 17 stemmen
2.573 Langzaam zonk in rode pracht
de eedle zonne en smolt in ’t glimmen
en het blaken van de kimmen,
smolt… en al met eens was ’t nacht,
en al met eens was ’t nacht.
Koninginne van de nacht
in de onbewolkte hemel
zwemt de mane in ’t blij gewemel
van haar pinklende erewacht.…
Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
5.773 Voorts: sloten, torens, schier ten hemel hoog gesprongen,
Het tijd-verdrijf van 's mensen onderwind-al-geest;
Maar de zienlijke god, de schone Zonne, meest.
Zijn tonge zweeg, 't gemoed dat riep om duizend tongen!…
Het laatste woord,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
542 Zonnen als behang, onbeweeglijk
boven werelden als medaillons
waar de toekomst ligt geschoren,
in het onkruid van de golven, draag
het tij en ontij in gelijke maten met
me mee, om de nek van de tijd geborgen,
een doolhof van de aardse stee en
in de boezemkamers van de hartslag
in het ongezouten leven, gedolven
uit het ritme van seizoenen en…
De jongen lacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.111 Kijkt de zonne uit de hemel
schaterlacht als brongewemel
stoeit en schatert springt en zingt
dat de kleine kamer klinkt.
Donker scheert vaak langs de ruiten,
honger komt er dikwijls muiten,
maar als 't kleine jongske lacht
vliedt die ganse duivelsmacht.…
ADHD is maar relatief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.200 geleerd
dat sinds de oerknal
in ons universum
sterrenstelsels zich
met snelheden
evenredig aan hun afstand
in alle richtingen
naar een ongewis einder spoeden
dat die stelsels
door onderlinge zwaartekracht samengehouden
roterende systemen
van miljarden sterren zijn
die in dit uitdijend heelal
langs elkaar scheuren
en waarbinnen
zonnen…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...
- De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…
Blote borsten
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
4.395 Eindelijk kan ik weer in de open lucht gaan zwemmen,
waar de elegante dames topless liggen te zonnen
met hun aantrekkelijke, gevarieerde memmen,
want daar is het allemaal om begonnen.…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 Toch dragen
witte dampen op een koude
morgen zonnen in sluiers
verborgen en eeuwig rust
zijn gekkenlach.…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 De zonne zond haar stralen uit
om d'aarde te vergouden,
Die, al te lange tijd verwaaid,
verregend en ontverfd,
Niet meer aan blijde dagen dacht,
maar aan de winterkoude
Zich zonder klagen overgaf
en stil en willig sterft.…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan
't verduisterd even-beeld van roereloze abelen
om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en
die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan
en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan
van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Recht werd gesproken
onder de blote hemel,
bij klimmende zonne.
Door ’t volk besluiten genomen
en ijverig handel gedreven.…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 Tussen het wier zie ik nog een visser actief,
een kind aan het zonnen naast moederlief.
Ja de meerkoeten kwamen juist daar al menig jaar
zelfs die twee mensen zijn trouw al jaren echtpaar.
Ik zie wel een uitklaptafel en de twee mensen staan
wellicht klaar om aan het fotograferen te gaan.
Alles oogt heel gewoon zoals ik dat nu toon.…
Een, twee en drie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 De pasjes zoeken het zoete ritme van Zuid-Amerika,
die me terug voeren naar ruwe Andes-hoogten,
het Zonne-eiland en het meer van Titicaca.
We hebben allemaal de leeftijd van een mistige herfst,
wel nog opgefleurd met sterke tinten,
maar het gezwaai van de stokkendans zal verstillen,
dat is nog het ergst!…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 een daad die ik heb verricht, is mijn tuin te vergroten
middels het snoeien van het wilde bos rond mijn terras
het licht op, weg die overbodige schaduw,
zaagde takken in moten
heb zelfs zonnen lichtjes aangeplant,
zodat men mij weer ziet zitten.......
.…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Noch nacht en is ‘t noch dag: het vier
der zonne is schaars geweken,
of, helpzaam wordt de keerse hier,
daar de avondzonne ontsteken.
Het pinkoogt, of ‘t een meisken waar'
dat wenen wilt, van verre,
nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar
een' nieuwgeboren sterre.…
Avond aan ‘t strand
poëzie
3.8 met 25 stemmen
7.478 Nu is ’t of alles rusten wil,
De hemel wijd en de duinen stil,
En ’t dorpje in ‘t duin gezeten,
Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot,
En wat venstertjes blozend nog van rood,
Door zonne in ‘t west vergeten.…
Zomerse dag in Frankrijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
865 ‘t is een zeer warme en broeierige middag vandaag
zo’n middag waarin zelfs de natuur amechtig gaapt en hijgt
waar trillende hete lucht zwevend ten hemel stijgt
terwijl vogeltjes zich verschuilen onder dakgoten of in de meidoornhaag
hagedissen liggen te zonnen op de rand van een stenen muur
de zwarte kater van de buren is in een boom geklommen…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Het noodweer week, en onderdoor de donkere,
zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen
gezonken in de vroege middag, blonk er 'n
reep wit-blakende zonne-hemel heen!
De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen!…
havikskruid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 je lange stengels staan
met zovelen naast elkaar
boven je groene spatelblad
staat je oranje verenhoed
je zwaar behaarde sprieten
met al die zachte zonnen
ik was blij toen we begonnen
als bloemenvrienden in mijn tuin
je bloeide helder en heldhaftig
sierde mijn tuin met kelk en blad
je pluizen woeien op mijn pad
we spraken bij de schepping…
o Vrijdag, die de mens gemaakt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.469 o Vrijdag, goede Vrijdag, eens
zag Brugge uw zonne dagen,
door listen en door lagen
van slavernij en vreemd geweld
benauwd, gekrenkt, omneergeveld;
maar eer zij was volrezen,
vrij, Brugge, mocht gij wezen!…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 De fijne kop
bloeit als een knop
dicht aan de waaier van ogen,
die bont en rond
tot op de grond
sierlijk is uitgebogen;
en als een vorst
zwelt hem de borst,
groen en wiss'lend van glansen,
geheven koen,
als fier blazoen
tegen der zonne lansen.…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 gelijck een klein licht
na het wijcken der zonne.
.
ende nu wone ick
in het lant der liefde,
niet verre van hier,
maer diep in mijn herte,
alwaer de siel
haer ruste vindt,
.
die luystert
naer den wederklanck
van datgene
waervan zij houdt.…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Jij bent alle zonnen in één
en alom tegenwoordig.
Jouw echo komt van ver
en zal niet snel doven.
Je strekt je tentakels achterwaarts
en ver voor mij uit,
voorbij mijn bestaan en
al het andere.
Alles wat gebeurt is deel van jou.…
Zang (Leonoor, mijn lieve licht)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
4.346 Leonoor, mijn lieve licht,
Voor uw oog de zonne zwicht
Met haar blonde stralen,
Die gans niet, in mijn gezicht*,
Bij zijn glorie halen.
Vonken, foelie* aan die git*,
Gitjes met uw gouden pit,
Bliksemt niet zoo fellijk
Dat het hart, dat u aanbidt,
Te eenemaal verwellek'.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert is als een blomgewas,
dat, opgaande of toegeloken,
de stralen van de zonne vangt,
of kwijnt en pijnt en hangt gebroken!
Mijn hert gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in de dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
Het liedje mijner kindsheid
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.765 Dan denk ik aan de stemme,
Die 't liedje klagend zong,
Wanneer de zonne daalde,
Wanneer het maantje blonk;
Wanneer de sterren schenen,
Wanneer de zwaluw zweeg,
En alles op de buiten
In zachte sluimring zeeg.
Het lied weerklonk zo troostend
In halve duisternis,
Gelijk de zucht van 't windje
In 't hangend waterlis.…