6208 resultaten.
Onweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 De wind valt stil
de hitte neemt nog toe
zelfs de vogels zwijgen
alles lijkt in afwachting
plots begint het hard te waaien
daar flikkert de eerste bliksem
gevolgd door donderend geknetter
even later breekt de regen los
als een zondvloed zonder einde
maar even snel als gekomen
verandert alles weer naar stil
het eerste vogellied klinkt…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat,
rust in onwetendheid,
eindelijk.…
Rood verbonden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 jij hebt met
subtiele hand en
lange armbeweging
geluiden aan
elkaar gevlochten
met een rode
draad als toon
daaromheen
vibreerden golven
rapten teksten
hun akkoorden
vloekten dissonanten
in een straattaal
die hier niet hoorde
in de veelheid van
muziek knoopten
losse einden snel weer
hun begin in eindeloze
mantra’s en repeterende…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 verschil tussen de goden en de mensen
is op de vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke einde…
Siddharta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
672 Het schijnt dat Boeddha Gautama Siddharta
Op deze dag het licht
des levens zag
In 't Sanskriet noemde men hem
de Verlichte
Ten tijde van de Gouden Eeuw
van Grieken
Als Plato Socrates Euripides
Die talloze theaterstukken
dichtte
Dharma was zijn leer, 't Pad van het Midden,
Achtvoudig, dat een einde maakt
aan 't lijden,
Dat door…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
een stippellijn van struisvogelveren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 en zo gebeurt het dat het vee
naar het water komt en het vee
komt drinken in de ochtend
het lijkt erop dat de springbok komt
de springbokken lijken op het water van de zee
ze bestrijken heel dit land
onze taal zou net als wijzelf
net zo weinig te betekenen
hebben als vogelgekwetter
aan het einde zullen de gedachten
ons verlaten…
Untitled
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 De mens wacht tot het laatste letterwoord het vonnis af
Wordt hem/haar vrijspraak gratie danwel levenslang verleend
Ruggespraak of ruggengraat -
krijgt hij/zij onbetaald verlof
Is hij of zij nog vrijgesteld
van wederrechtelijk vermogen
Is hij of zij genoeg voorzien
van doorzettingsvermogen
Vangt hij of zij aan 't eind
der tunnel…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 De werkelijkheid
kent vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden…
Het zwarte gat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik bonkte
met mijn
vuisten tegen
het donker dat
ondoordringbaar
voor mij was
glad en gesloten
het echoën
was in de pijn
van mijn handen
verdwenen slechts
een beurs gevoel
aan het einde van
krachteloze armen
straal voor straal
had ik het laatste
licht ver achter mij
zonder reflectie
of weerkaatsing
bleek ik totaal
gedesoriënteerd…
kinderwereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 op haar
laptop
het kleine
meisje roze
gekleed raakte
steeds verderop
op de
stenengrond lag
voor haar
zo geliefde
pop
er was
daar narigheid
mee wanhopig
probeerde het
kindje het
te herstellen
er volgde
een dikke
traan
moeder bleef
maar turen
op het
venster maar
daar kwam
plots een
engelhondje kwispelend
aan
einde…
Op naar Kerst en Nieuwjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Het lopend jaar is bijna naar het einde gekropen,
één jaar waarin ook weer vele tranen zijn vergoten.
Eerst nog Kerst het feest van licht,
dat echter ook sterk laat voelen het gemis
Van geliefden die er niet meer bij kunnen zijn,
achterlatend voor altijd een sluimerende pijn.…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit oude wanhoop
en beseffen dat het einde…
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 toch is dit niet het einde van het verhaal
want straks komt lente weer opnieuw
met bloesems die de takken sieren.
Waarom toch kunnen we
niet elk seizoen gaan vieren
want steeds er is een reden
voor veel dankbaarheid,
al zien we ook niet elke dag
de blauwe luchten
en houden we het liever
bij wat diepe zuchten.…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
Voel dan, als je durft
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
310 Ik voel dat mijn einde weer in zicht is
als ik bijna weer van iemand houd
Want liefde is slechts tijdelijk
En die tijd vind ik niet meer vertrouwd
Want als ik hier dan stil en rozig zit
en ik merk ik verlang plots naar haar
Dan gaat mijn linker hoofd redeneren
het wil niet weer in scheur vergaan
“Doemdenken”, pleit dan de rechterkant…
Koude oorlog
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.304 Hier
ligt een man onder een doodwit
laken te kijken naar een raam
aan het eind van zijn hijgen.
Donker ommuurt, verslagen in strijden.
Verbannen naar daar waar zijn hoop-
volle vingers verdwijnen in schemer
en in voorgeschreven, trage tijd.…
een zonnig moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.040 hoger en hoger aan de hemel
klimmend vanuit zacht pastel
steeds warmer en steeds feller
zachtjes prikkend op mijn vel
rood oranje achter mijn leden
knipperend het zonnelicht
filter ik het verleden
en doe eventjes mijn ogen dicht
genietend van dit zonnig moment
koester ik de geschiedenis van mijn bestaan
wetend dat aan alles een einde komt…
vier
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.996 verlaten vier mensen deze wereld
uit vrije wil
ze wilden niet meer
zoals velen
daar hangen dan vier levens
aan een koord
de enige oplossing
was zelfmoord
niemand die hun verdriet zag
niemand toverde op hun gezicht een lach
niemand
die om hun leven gaf
misschien denk je nu
morgen is er een nieuwe dag
nieuwe dag voor jou
en het einde…
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
Intensiteit
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.429 de rode lava
brandt mijn zinnen
waar vurig diep
de eros troont
braakt de witgekraagde krater
die asse spuwt
die stenen gooit
en maalt de aarde langzaam
in vlammende tooi
de wanhoop uit de dalen
schroeit de witgekraagde krater
het wezen nog
in thanatos
waar tranen nooit
zo lang verblijven
dan een ogenblik
van spijt
omdat al het einde…
Het onbegrijpelijke
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.210 Een begin....dat nooit het einde zal bereiken…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij het da capo
langzaam het hoofd bewoog
alsof het een vraag gold.…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Mijn prachtig blauw
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.167 Afgegleden in een kloof van moedeloosheid,
lijkt het wel het einde van de strijd.
Ik kijk omhoog, langs wanden van steen.
Er is nu leegte om me heen.
Waar is de lijn om weer naar boven te klimmen?
Waar zijn de uitsteeksels om mijn voeten te zetten?
Het prachtig blauw daar in de verte,
hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen.…
Een avond in de polder
gedicht
3.5 met 21 stemmen
14.084 geen schip kwam voor mij
de liefde werd bedreven met
struise dames op ongekende hoogtes,
maar geen schip kwam voor mij
gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd
keerde men weer terug op aarde, met een
duidelijk waarneembare blijere blik in de ogen
maar geen schip kwam voor mij
--------------------------------------------
uit: 'Aan het einde…
Afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.837 op je doorgezakte schouder
warmte voelt kouder dan ijs stromend door aderen
leegte doet woorden verstommen tot 't niets
sneller dan licht schiet 't door je gedachten
wanhoop nabij beukend tegen de ruwe kade
gevoelens trekken kolkende massa tegemoet
bergen woest verzet over het gans onmogelijke
storm je onheilspellend het naderende einde…
elke dag wat klein geluk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.904 sterrenvuur valt op het water
windscheef als regen
in stilte van de nacht
plots het zingen van een accordeon
haar adem onder jouw huid
met schoenen in je hand
geen vragen meer
en ook geen einde
stroomopwaarts dansen
kersenbloesems
’t wordt lente in de twijgen
tussen het donker van nacht
en het blauw van de morgen
vindt zich geluk…