Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

Visioen in blauwdruk

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
bonte stad is allang vergeten een achtergelaten woelig en bevuild nest vol stegen en straten die niet meer met elkaar praten waar alles schouder aan schouder beweegt maar iedereen eenzaam door verdroogde grachten roeit elke nering overvol met lege hoofden terwijl slechts een platenboek het meest tastbare van buitenleven biedt de blauwe schemer…

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
En achter 't groen der wijde tarwelanden Staan blanke hoeven in de donkre hoven Omtogen door een zachte schemering; Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden Hoog de eerste sterren; maar nòg schoner boven Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…

Onophoudelijke stilte

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Nooit zag ik je in de ochtend wakker worden om jouw silhouet in schemering te portretteren en als Doornroosje te ontwaken uit je diepe slaap. die stilte zag ik in een roos uiteenspatten vannacht.…

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Ik ben tot nacht geworden en tot dag, De maan en sterren heb ik ingenomen, En bij de schemer die ik wiegen zag, Vreemde gestalten heb ik aangenomen. Nu ben ik niets meer en ik los mij op In deze verzen van doorleefde woorden, Wellicht hoort gij daarin mijn hartenklop, En wordt bekoord door wat eens mij bekoorde.…

De weemoed van december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dagen die moede ontwaken in lage witte nevels die lang blijven hangen over de winterse akkers over de middag glipt soms de zon even door de wolken om plots weer te schuilen achter een regenbui alles in de natuur wordt stervensmoe en neemt afscheid van de laatste herfstdagen de bomen lijken op naakte skeletten in de schemerende avond…

Avond op het Forum Romanum

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 966
Laag hoolt het al in schemering van duister; Nu gruwt de steen der monumenten-luister, Nu rijst de ziel der oude steding bloot. 't Gekeldert' leeft, 't verbrokkeld puin gaat grimmen; Miauwend gaan er om de wulpse schimmen, Rumoerend nachtlijk door het Rome dood. 1885…

Proef het bittere zout

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
avond vol weemoedig licht met wisselend zicht op glanzende kasseien waar culturen raken in samen eigen talen maken gezegende grond die ooit stond voor broederschap en vrijheid waarvan de klank teloor ging in elkaar niet meer verstaan proef het bittere zout van strijd tussen arm en rijk nog zonder confrontatie zo lang de bas het schemer…

Beschenen stadje.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
Het stadje op het verre veld beneden ons, in mist verscholen, heft zijne toren, half verholen, in 't licht dat met de mist versmelt en door de gouden schemer snelt het vlottend schaduwig geweld der vlugge wieken van de molen. De hemel, wolkeloos, omvat de prille tere zuiverheden van licht en lucht te saamgegleden.…

Stoel

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.419
Het was zo subtiel dat ik moest knielen, zo vond ik de stoel en ik raakte het hout zoals je een tong raakt, ik legde mijn vinger in een nerf, het begon onmiddellijk te schemeren en dieren stonden om ons heen.…

Zomeravond

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Bij schemering wordt op het terras een koele drank geschonken tussen bloeiende oleanders die door late bijtjes worden bezocht en terwijl de avondzon aan de einder lang lijkt verdronken gluurt achter de hoge bomen, de maan in goddelijke aantocht.…

SMAAKMAKER

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.990
De middag groent in schemer neer: een loof-getemperd bovenlicht. Dezelfde mooi-gebogen dreef koel, zwijgend, als een kerkenbeuk. Mijn tuinbank – of ze wachten bleef verscholen onder rode beuk. De merel, in de koepelkroon, fluit bij deze avond als van oud? Weer schakelt ginder toon in toon het torenlied zijn keten goud.…

Glinstering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Glimp van oker schemering en vermiljoenen tempering van avonduren duistering - zuilomstuwde schildering, picturale uitbeelding van meesterhand voor edeling en godvrezende kloosterling. Koepel van gebroken wit daalt neer in de verzonken glans van wijwater en amethist.…

windpaden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
door hardgroen tapijt breed omgeslagen op zware klei nat en breed een hark met wilde steel beweegt naar de vesting van de dijk doof in rust voor de halmenkust waar bovenaan hekken als verwaaide stutten staan een wijde rok die traag schokt om het lijf ruw als een windvlaag in het veld stort kruipend opgeschort onder koude schemer…

De groeiende economie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
de economie groeit de akker dor en dorstig uitgebloeid de tijd is koud en ik wil het verwarmen met een lied schrijven bij 't knapperend hout van maagdelijke maanden, de regen van goud de geur van bloemen en kruid het vrijende paartje, de bruidegom en bruid maar het licht, het licht is schemerig als een gedicht vurig de vlammen voor je…

valentijn zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
als jij mijn bloem bent zal ik jouw zon zijn die regenbogen schildert als het regent ik zal jou met een warm licht koesteren zelfs als ik mijn baan veranderen moet als jij mijn wereld bent wil ik maan zijn een nachtlamp in schemering en nacht die als baken van licht jouw toeverlaat is wanneer tijd en ruimte zich verweven als jij een eiland…

Waar ik van hou

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
dat alles mooier maakt het licht dat me laat verlangen naar de romantiek van vroeger van de lichtjes buiten als ze schijnen in de duisternis vrolijk dansend met de schaduwen van de bomen ik hou van de herfst met zijn prachtige kleuren zo vlammend mooi die kleuren wil ik bewaren om ernaar te kijken als ik triest ben van de schemering…

Het Groene Mes van het Leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 178
Gedrochtelijk staan wij, massaal geheven, terwijl mijn vale handen tasten in de schemering naar het sliertend gif van uw blauwe haren. Geen moraal, geen plicht, geen teder beven; uw gezicht is een ivoren, koud ovaal waarin de ogen als spitse spleten hangen.…

De wet van de schaduw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Toen de schemering de muren deed scheuren, stapte jij traag de cirkel in, volhard. Een luie stap, een roofdier in het licht, het linnen losjes om je borst gevouwen. De zinderende spanning op je gezicht, dwong de trotse vijand te benauwen. Je stem een hese, lage melodie, die door de koude avondlucht bleef zweven.…

Erosiebruine lelies

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Ik dwaal door een tuin vol steppen en kuilen waar het fijne stof regeert over de pest en etterbuilen al het groen en pril geweerd gortdroog en veel erosiebruin Ik volg de sporen van de bron ooit de zekere oorsprong van omhelzing en minnekozen waar de aarde ooit bezong de toverpracht van lila rozen altijd de glimlach overwon Ik voel de…
kees keizer3 februari 2005Lees meer >

Lentekou

gedicht
3.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 24.179
De tuinen zijn doorzichtig, men ziet hun achterkanten leven. Geen mist, geen regen, alleen de wind, een dunne strakke wind aanhoudend over door jong gras omhooggetilde, omvergegroeide dorre bladeren. De bomen zijn nog zonder glinstering, oud, zonder knop.…

mei

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.141
hoe je in de tuin stond met armen als driehoeken in je zij 'wat in de weg hangt knip ik weg' het speet mij voor de hibiscus en hoorde de kraai, 'verdomde kraaien, geen brood meer geven Erik' moeder had vijf jaar lang een kwaad gezicht het hout en touw was net genoeg om de ergste kou te verjagen stukken scheepstouw van de kade, ze…
erik15 juni 2005Lees meer >

Tulp

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.155
De kiem waait uit een ver oosten Naar het westers laagland Een lelie in een bol gewikkeld Vouwt zich pronkend open Duikt als een ijle muze In de koker van een gulle pen Geliefd in herboren tuinen Werd zij het blauwbloedig teken Toen de hofdames hun japon versierden Een kelk als accent voor het decolleté Terwijl de zonnekoning smaalt…

Het Groninger Hogeland

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.496
Hun wezen is als van gewone bloemen, Die sedert jaren in hun tuinen staan, Waarover met en traag eentoning zoemen In zware vaart de donkre hommels gaan. Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen, De gouden vloed van liefdes honing aan.…

Op weg

gedicht
4.3 met 69 stemmen aantal keer bekeken 13.139
Zal ons huis er thuis nog staan – en de bloemen in de tuin? Bloemen voor bevrijders zullen er niet zijn, mijn kind. In dit land van stammenstrijders overleeft alleen de wind. Pas als vlinders zijn als sterren, vogels overwinteren in de woestijn vuren gedoofd en schaduwen verdwenen, dan pas zullen er weer bloemen zijn.…

De kloosterling

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 9.818
Mij is in 't bloed Eén uwer ranken dringend en uitlopend, Die, als uw lente eenmaal mijn zijden opent, In duizend bloemen mij uitbreken doet - Een vreemdling stond in de tuin en groette.…

De Blauwe Stad

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
De bal in buurmans tuin en and’re dingen die glashelder door mijn gedachten gaan. Vol van gemoed komen we bij het eind van de laan: Een immens groot zandgat waar eens in het hoogveen mijn terrein lag, naburig Meerland nu een woestijn. Een rennende hinde verzoet slechts de pijn die ik voel. Nostalgia houdt mijn hand vast.…

Droeve Pythia

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 601
ze stamelt geluiden en klanken waarnaar geen sterveling met aandacht wil luisteren haar eigen woord vertelt van pijn omdat haar hart verscheurd is en haar ziel voor eeuwig gewond alles wat zij heeft verloren brandt gaten in haar wezen, de taal heeft haar verlaten ik zie haar dwalen door deze tuin der dwazen, gelijk de Pythia spreekt…
Tjoke10 augustus 2007Lees meer >

De zwarte dorenhagen.

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw, al dat mijne oge ontmoette: nu bloeit en riekt hij zoete. o Zomerdorenhage, willekom; en, met de oostermorgen, laat weg de winterzorgen! Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg, en wacht niet tot ter jaren, Gods vlugge harpenaren!…
Guido Gezelle19 augustus 2007Lees meer >

Rebel

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.877
Breek uit en blaast de dove sintels aan, die zijn verdoken onder 't rokend puin; vaar stormgelijk over de lage tuin, die Holland heet; sla doodlijk toe en snel, opdat het kwaad schrikk'lijk zal ondergaan, o hart, mijn hart, o bloedrode rebel.…
Jan Campert10 december 2020Lees meer >

Een zachte fluistering

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.069
weerkaatst je legt ze teder neer in alle zomers, verlengt de geur van tijm in mei je ademt de wind, vertraagt haar glimlach, in dichte herinneringen, zo beschermend teer het najaar schemert in voorjaarswolken, in verre plekken, onsterfelijk en puur waar vlinders vluchtig haar lach beroeren en kleuren scheppen in jouw verloren tuin…