Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Sprookjes

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
nou omdat wij hier ook blijven staan, Want geloof me lieve meid, zodra we weg rijden, is hij ook verdwenen. Ik stapte op de fiets en na twee trappen zat ze in d'r handen te klappen! Hij is weg hoor, hij is naar huis en dat meis, doen wij ook!…

afspraak is afspraak.

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
een vriend, jarenlang, een gabber meer dan dertig jaar van mijn leven, gemoedelijk en zonder dwang, bleef hij zichzelf geven, onschuldig en zo puur, voor mij zo helder als glas, geen kwaad zag ik in het geven van vuur, want hij verdween toch telkens weer in as, al die jaren was ik mij van geen kwaad bewust, niemand kende de gevaren om hem…
j.m.hofman24 december 2017Lees meer >

Duet

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Snel vloden de vlugge dagen De vluchtiger weken heen; Hij zag, dat zij wuft was en ijdel, En zij, dat zijn liefde verdween. Weer raakten haar vingers de toetsen En speelden 't accompagnement; En lokkend verhief zich, als vroeger, Het thema, zo wel bekend.…

Aan de Nederlandse kust

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Nu loop ik tegenwoordig langs de kust van Zeeland Hoek van Holland naar Den Helder om zonlicht door me heen liefde helder te begrijpen, voor mijn kinderen, degeen die van ons verdween in de hemel in de wolken, golven. Ik hou ervan als 't ruist, en luister welk verhaal of samenhang er in alle liefdes huist.…

Dezelfde gepassioneerde moedersmaak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Ik ga haar niet meer in het hier zien wel in het daar, ze deed alleen maar of ze voorgoed als moeder verdween. Daar is het gindse bloemrijk, betoverend, dat verhaalt ze, ze hervond haar jeugd, vriendinnen, ouders en grootoudervreugd.…

De loopse eega en de geile jonker

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
." Van slag verdween humeurig de kale jonker 'Prel-de-fleur', furieus van tussen de witzijden lakens van 't luxe hotel Grandeur. Eenzaam friemelt nu zijn krolse eega, knallend als 'n franc-tireuse en sommeerde snel roomservice, met als toetje, la masseuse.…

Cijfers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
zonovergoten microbiotische middag, dezelfde, met licht geschilderde hoofden die spreken, nog steeds in onuitspreekbare cijfers, de klimmende grafieken, de tomeloze val van diagrammen, van de geworvenen, van de verdorvenen in onuitspreekbare cijfers, de zorg om de tekorten, om wat verloren wordt en is, om wat nooit aankwam of verdwenen is in…

Vleugels van satijn (anders)

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 453
15 soorten zijn verdwenen ernstig bedreigd 12 soorten enzovoort en ik zou menen dat wij dichters dat niet moeten nemen vrijblijvend verder dichten over vleugels van satijn zonder aandacht voor de pijn zou dat niet dwaas zijn?…

cyclus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
zonder blad niet wetend van de onontkoombare cyclus die inzet bij elk begin het eindigde toen de streng werd geknipt en het kind de tepel zocht toen een deur sloot het gedwongen vergeten aanving uren bemoeizuchtig werden en terug wilden naar momenten toen het einde nog niet werd herkend het eindigde toen een schoolbel klonk en zij verdwenen…
Kees Visser12 januari 2022Lees meer >

In transit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
schrijfportretten Vergeeld in transit wouden van verwachting Die vruchteloze hooggeboren dochters Op vrijersvoeten maar toch ongelezen Ooit leefden in paleizen en theaters Augustus Messalina Claudius Was ik Asklepios Hippocrates Sprong ik in 't zwarte gat der eindigheid Doch keerde eeuwig als gedachtegoed Onder teflon bovenlaag verdwenen…
Max30 maart 2022Lees meer >

Verwondering

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 512
Geprikkeld ik ben kijk ik vandaag naar een kale plek omgeven door beschadigde muren en grauwe grijze daken doordat het natuurpracht een poos geleden uit mijn straatbeeld is verdwenen Het komt allemaal wel weer goed; ik weet dat dit ooit komt maar als het komt kan ik beleven.…
CB13 oktober 2023Lees meer >

Wie ben ik? Dit ben ik

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik plaatste ze op mijn tong; ze smolten weg, herinneringen aan de dagen dat ik ze kocht met het baantje wat mijn hart in vuur en vlam zette, toch verdween alle passie. Die smaak, teder en zoet, zal ik voor altijd koesteren. Vertel ze dat ik hield van muziek, zo hard dat mijn gedachten vervaagden, weg van emoties die me bezaten.…
Foss10 oktober 2024Lees meer >

De ommekeer

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
lichte ongesteldheden waren er altijd al en de notoire zeurders daar kon je al lang hele straten mee beleggen maar dit voelde anders dit had te maken met lichaam met huid met je je voelen en dat was gewoon uitermate eng stukjes van je hand lieten los en bewogen van je af en je kon ze ook niet volgen want ze losten al gaande op verdwenen…
wil melker3 oktober 2025Lees meer >

Dark side of the moon

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 352
op de kale berg rust a godinne In het veld dat mij draagt zijn demonen de kinderen der rekening als bloemen verwelkt in de goot voor de echokamer waar ieders lot doorweegt als reality soap in het derde persoonsperspectief zijn dwaze moeders in een niemandsland bloesemdrift voor verdwenen geliefden bloembeddingen in duizend uren Aperta…

Toneelhuis van de liefde

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 388
maan, de nachtplaneet boven jouw stralende toneelhuis ik zal wachten blijven wachten in een langdurig eenzaam wachten zonder mij te vergissen of te verspreken totdat je mij uiteindelijk terugneemt toelaat in een hunkerend verlangen vrij in de zaligheid van jouw liefde nu de storm op het water is gaan liggen is de kou van het eiland verdwenen…

Missy

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Beste brave vriend, je liet me helemaal alleen ik had de deur net op een kiertje, waarna je spoorloos verdween. Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark.…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

Het graf

poëzie
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 10.571
Zijn adem blaast opnieuw - de schoonheid is verdwenen, Een nare afschuuwlijkheid zweeft om de schoonsten henen. -------------------------------------------------------------------- uit: Het graf (1793), het begin van de ‘Vierde Zang’.…

Verdriet

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Is gelijk als vandaag met de zon verdwenen. Ik heb geen zin meer om zo verder in dit leven te blijven staan. Buiten slaat de regen tegen de ramen, net of de natuur in mijn verdriet is mee gegaan.…

De Held

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.006
Je verdween in de ochtend met je koffer in je hand Ik zag je lopen in onze straat aan de overkant Ik zag je kwaad wegbenen met veel kabaal En voordat jij de hoek om was, miste ik je al Je ging niet stiekem met de noorderzon Of door de achterdeur stil en bang En zeker niet met de stille trom Ik hoorde je verwijtende stem nog lang Ik denk…

" Ergens "

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 621
Langs de meetlat van ons rustig leven gemeten gespiegeld in hun ogen niet genoeg gekweld, de ware diepgang onvoldoende ingeschat, om de broekriem nog strakker aan te snoeren waaruit de rek reeds lang is verdwenen.…
pama17 juli 2008Lees meer >

11.35

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.262
Hij nipt de bruine drab en hij vraagt zich af of-ie nog wel zo welkom is in ’t huis waarheen hij gaat De duif op het perron is een teken, dat is zeker als die straks op hem toestapt zit het goed dan houdt ze nog van hem, hij bijt wat in zijn beker en ziet hoe verderop een vrouw een man begroet Geschrokken kijkt hij op, zijn vrouw en duif verdwenen…
peter paul1 februari 2004Lees meer >

De palmboom.

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.843
Plots lag ze in het water, En zo verdween haar gezicht. Langzaam zakte ze verder omlaag, Ze was totaal hulpeloos. Ze dacht dat dit het einde was, Maar haar redding was toch grandioos. Haar grote zus zag het gebeuren, En leunde op haar knie. Ze stak snel haar hand in het water, Haar zus was een genie!…

uit de onderwereld

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 740
jank voor je maar alles maakt mij zo onzeker zeker weten Doe jij dat alles voor de gein alles is leuk behalve de pijn ik schrijf een boek het gaat heten de hemel roept de hel is zoek geraakt raakt het jou ogen groen blauw raakt de hemel de aarde krijgt de wereld haar verhaal een straal van licht de demonen zijn verdwenen…

Muren praten immers niet

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
doodstil het huis benauwend een dik uur later stapte ze een bruin café binnen het was er gezellig druk een geroezemoes van stemmen ze vond een plek aan een tafel vlak bij de bar bestelde een wijntje kreeg er wat pinda’s bij waar ze gedachteloos op knabbelde de rusteloosheid, die haar de hele avond bijna langzaam verwurgd had verdween…
windwhisper1 augustus 2009Lees meer >

Smoor verliefd

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.199
Ze leek van de aardbol verdwenen, ik was haar kwijt voorgoed, ze was weg. En nu vandaag kreeg ik een brief van haar, ze wil me zien, op ons heimelijke plek, waar we altijd kwamen. Ze zei me, dat ze nog steeds van me hield, ze zou op al mijn vragen antwoord geven en vertellen waarom zij was weggebleven.…
Ger Debè16 oktober 2009Lees meer >

DANKBAAR

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
Als je zo kan genieten van de natuur ben je een gelukkig mens, de rust die ervan uit gaat, doet je de ellende van de wereld even vergeten, ik denk dan, dit heeft de mens weleens nodig, helaas het duurde maar een paar uur voordat een briesje kwam opzetten, de zon verdween, de vogels hoorde je niet meer het was of de wereld even stil stond…

Wit op Wit

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.755
een naam er bij verzinnen Nee, ik weet het niet - zei ik wat ik moet zien - dus zeg het maar Het is een grote witte uil - zei hij hij vliegt U soms voorbij als iets van onvoltooide tijd waarmee uw diepste wordt beschenen Maar het is toch wit-op-wit - zei ik en draaide me opzij maar de man die het mij zei leek met mijn laatste woord verdwenen…
jan haak15 augustus 2010Lees meer >

Jotie vertolking

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
Je verdween, vergat de pruik van Jotie, ik zag je later stomdronken tegen een Saab pissen, hoorde je vloeken, voelde je mededogen met Jotie aan, voelde jou en zei: 'Dag, lieve Jotie, dag, oerlieve dichter!' en je lachte vervormd, maar als een engel die een schouderklop van God krijgt.…
Joanan Rutgers19 september 2011Lees meer >

Kosmotisch

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.212
gedanst hebben we, op zilverzwart spiegelend ijs, we draaiden pirouettes, we bliezen bellen tot het moment dat Venus verdween en zich verborg, dat laatste moment, toen ze haar stralen doofde, gelachen hebben we, in het holst van de nacht, we verlieten het rokerige café, fietskettingen, en dronken discussies, midden op straat en toch dachten…
Tjoke2 februari 2012Lees meer >