3375 resultaten.
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 Denkend aan Holland
zie ik trage stromen
mensen op hun zoektocht over
te magere grenzen gaan,
gevlucht in schimmige dromen
wat rest aan trots in beide handen
en wat aan waardigheid overbleef
steeds verder van hun horizon vandaan
de luchten hangen er laag
de zonnestralen worden langzaam
in krijgswolken verwoord en belast,
om in ander zand…
Crisis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
551 Ik ben als zand, dat uit hun wurgvingers glipt.
Vrienden blijken wurgslangen. Het regent
dodelijke gifpijlen, maar in mijn liefdevolle
schildpadpantser komt het paradijs nog steeds
tot leven, ondanks al die negatieve, destructieve
tegenkrachten, die
rap als etherdamp zullen vervluchtigen.…
Als heersende vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 ik reik je met liefde dit speciale tapijt
jij vlijt je neer op het paradijs van weleer
samen ontvluchten we de groene oase
het brandend zand van de woestijn zal
ons met zijn thermiek naar de hemel dragen
onder ons bergen en de oude stad
waar het eonen geleden goed toeven was
beelden met mannen op de achtergrond
vrouwen met scherpe neuzen…
Salto immortale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 Daar staat hij, kop in’t zand,
- voor altijd - uitgebalanceerd.…
Winterslaap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 En nou weet ik heel erg goed
dat je ook bij regen naar buiten moet
dat ‘t gezond is en meer van dat fraais
maar het trok me niet, dus geen soelaas
ik besloot daarom recalcitrant
‘t is al zo’n zooitje in ‘t land,
stop m’n hoofd maar in ‘t zand
water is er al genoeg nietwaar
leven zonder dit, al meer dan zwaar:
Dus ik ga in winterslaap!…
december kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 begonnen zonder
haast bekend met het verhaal
van de grote schoolplaat
achter heeft de kachel
een oud geduld met zacht
gloeiende briketten gevuld
we blijven nog een paar uren hier
een inktlijn bereikt een nieuw
hokje op papier
buiten ligt het schoolplein
kaal van bladeren die in
dorre slingers tegen de
zijmuur samenhokken
in het zand…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
Mijmering?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 steen zich hoeden
moet voor elke diamant die met de
blote hand in bloed gedolven is
de bruid verbergt haar gouden vlies,
Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten
het geluid veroorzaakt een lichte bries,
stuwdam tegen een stormvloed van vragen,
echo’s gefronst in het gezicht van de maan,
die zich in het openbaar wagen, wasbord
van zand…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 de tijden
zijn onwijs in ‘t decadent paradijs
van experimenten
tussen twee angsten
een grijze wolk
dat uitsteekt
boven de torenklok in
slierten mist
het zand van ‘t kusten strand
de schelpen van Holland
weggespoeld onder ‘t woeste grijs
gore schuim in de eindeloze zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht…
Onbewerkte planeet?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
436 Hoe benoem je gelijke doelen
gecamoufleerd zonder uitkomst
als Sahara zand wat in de ogen is beland
en droog valt op het onbenoemde
eiland van onwetendheid?…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
De tropen afstropen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 Warm water stroomt over mijn mantel
aangemeten door de jaren heen
een laag van zand en klevend modder
Ook wel open lichte vlakken, hier of daar
veelal op mijn rug als ongekend aangebracht
door langzaam vergaarde kruipende slakken
het is om en om, doch het gewicht
dragen ze weliswaar gemeen
Het is als een uitgelekt en uitgerekt zebrapad…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 en jij
ja jij
[de focus verstijft]
jij tekent de werkelijkheid
waarheidsgetrouw in
alle zwart-wit-tinten
ik schilder met klei, zand
leem, veen en als ‘t moet
zavel, want ik weet goed
wat ik niet missen kan
[voor míj timmeren voorgaande
subjecten en enkele
persoonsvormen ‘t dicht]
vóór mij ligt ‘t leven
nog even onbeschreven…
Het eenheidspostulaat
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 Dan moet het toch over hoop gaan,
of zand in geluksmotoren
die de wil draaiende houden,
tegendraads en stroomopwaarts
over nitwittende opperklojo’s heen.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.
Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben.…
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
385 veel commentaar wordt gekuist
wat raaskallende stroompjes juist
geopend bloot kan leggen in de zon
zodat zij opwarmen kunnen
voor een [eventuele] volgende ronde
-ting-
zodat het leven een kans heeft
in helder dromend water
met
bij tij en weide een plons
een opdwarrelend wolkje
zand
of modder met lodderige beestjes
-ting- -ting…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Voeten zinken diep weg in het natte zand,
terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt.
Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.
Geen stem breekt door dit vloeibare marmer,
alleen het ritme van een rusteloze slaap.
De zilte wind schrijft onleesbare letters
in het schuim dat op de branding danst.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Haar veren dragen het patroon van de branding,
een mozaïek van schaduw en bleek zand.
Zij roert zich nog niet, wachtend op het moment
dat de thermiek haar vleugels zal dragen.
Geen witte pijl nog, maar een zoekster op de kade,
die met geduld de taal van de kust leert.…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 droom breken aan
Het is de erosie van de trotse geest
die niet langer zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet eenzaam luid
en wist het oude zeer en twijfels uit
De klok verliest haar dwingend ritme nu
de storm bedaart en maakt de ziel compleet
wat vastzat in een veel te strak verband
vloeit als getijde weg in zacht en warm zand…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 De trotse geest zwijgt stil en luistert,
gedachten stromen weg als zand,
getij dat naar de verte fluistert.
De keel omklemt het harde woord,
blauwzuur achter wit kristal;
u bent weer kil en koud als glas.…
Spelregels voor de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
27 Geen worp blijft ongedeerd langs stro en scherven;
wij keuren maat en glans met open hand:
wie smokkelt om slechts voordeel te verwerven,
zinkt met een scheve knikker in het zand.…
W.A.M. 270
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 We zouden bijna vergeten
hoe het grootste muzikale genie
voor de elites van toen
en de wereld van nu
vertoevend bij goden
in de boog van de hemel
gevierd in zijn jeugd
als een wonderkind
aan de hand van zijn moeder
en reislustige vader
in zijn laatste dagen
tussen hemel en aarde
als sterveling kwijnde
arm en gepijnigd
stierf…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 een vuile poel, gesmoord in slijk en zanden.
Onedel en versmaad kruipt hij daar schandlijk voort,
Eer zich zijn drabbig nat in ’t zand der duinen smoort.
De vreemdeling, die hem langs Koblentz’ muur zag golven,
Herziet hem hier! maar ach! in ruigte en wier bedolven.…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Zwaar zand.
Brandend zand!
Vurige vlammen, zengende zwaarden, briesende paarden,
zingende meermin, wichtige woorden, zware waarden.
Heksen wagen hun wagens op de wegen, wiegend.
Willende wieven, tussen wielen liggend, liegend.
De verwarde waard weegt bij de vale herberg hun waarden.…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 In zijn
hoogste noot troost hij haar fluisterend dat zij zijn mooiste
is, terwijl een mijmerende bas de gitaar van zijn dromen in
slaap wiegt op het gestaag ritme van stromend zand en
wat ruisende tranen van de zoet zingende zangeres,
die hun laatste zucht beantwoordt als ze de grond raken
en sierlijk opgaan in de lucht.…
Groot en uitgestrekt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.180 Mijn tijd hier, slechts een rimpeling in een oceaan,
een stofje in een eeuwigheid van zand.
Wie draagt mij in herinnering?
Wat is er gedaan, waar ben ik geweest?
Hoe klein zijn mijn sporen in de velden van het bewustzijn.
Ach mocht ik worden gedragen in genegenheid.
Wie ik, ik ben uw geschiedenis, ik ben uw verleden.…
"...sorry..."
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.199 Hij besluit wat hij wil
Terwijl hij daar met neergeslagen ogen staat
Fluistert hij slechts één enkel woord
Eén enkel woord voordat hij haar achterlaat
Het meisje staat daar op het strand
“…sorry…” weergalmt het nog steeds in haar hoofd
Terwijl ze kijkt naar zijn voetstappen in het zand
Het meisje knielt neer op het strand
Slechts één enkele…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 Het koren roept, en aan de einder
Is het volgende seizoen
In aantocht snel met rasse schreden
De mensen gaan bedankt tot ziens
Tot volgend jaar misschien
En dan worden zand en stilte
Samen twee keer per etmaal overspoeld
Door zon en maan en magnetisme
Want zo zijn eb en vloed bedoeld.…
Bevlogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.175 , ja verdomme
vliegen wilde zij
opnieuw en opnieuw vloog
zij hoog boven de wolken
langs het dal van druppels
dat gekscherend golvend
leven genoemd werd
koppig in de wind leerde
zij haar beide vleugels
te spreiden als twee armen
zwevend over diepblauwe
meren en haar onstuimige
zee rustte ze soms heel
even uit in korrelig zand…