4052 resultaten.
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij stierf
na de nacht nog voor de zon hoog stond in blauw
waarin ik ademen moet met gesloten ogen
en niemand weet dat ik huil
dat jou missen is als oude alchemie
de steen…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Buitengewone schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
520 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Kaagse Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 En weer valt er een manspersoon
Zonder respect voor vrouwlijk schoon
Hij dacht in termen van de macht
Vergreep zich aan het zwak geslacht
Een appel valt in het gemeen
Niet ver van stam en ook die steen
Waar hij zich stootte aan zijn
teen
Gaat niet opzij, zij is keihard
Was het haar blik die hem verwart?…
Kaïn's teken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 ander verhaal
uit een tijd dat er meer mensen waren
meer vrouwen om te trouwen
Het is het verhaal van het offer
dat werd afgewezen
alsof God niet bestond
zodat Kaïn zijn geloof verloor
en daar om rouwde
en God kreeg spijt
zodat Hij verbood om hem
en andere ongelovigen te doden
een mens mag je niet doden
hakte Mozes uit in twee stenen…
Dordogne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Het wordt mij droef te moede
als ik lees
Van violette heuvels in het zand
En hopen puin van bergen steen op 't land
Het tranendal van weduwen en wees
'k Zie liever Flora bloeien in 't decor
Van Puy-de-Dôme, Dordogne
en Lozère
Ardèche, Haute-Loire, Vaucluse
en Isère
Van Franche-Comté, Savoie
en de Côte-d'Or
In koele meren onder…
De kathedraal van Syracuse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Nog staat het middenschip nog strekken zich de bogen
Buigen moet de rots om tot het dak te komen
Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen
Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al
Verstomd vermomd is nu van alles van
Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog
Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit
Het…
LEEUW van LUZERN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Aan de rotswand ligt het stenen roofdier,
stervend, het hoofd met zware manen
op zijn poten. Dichte ogen bergen tranen
vol droeve berusting van het eed'le dier.
De voorste klauw blijft echter trots soldenier,
bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen,
steeds de weg naar strijdlust en -moed banen,
het wezen houden van wachtende banier.…
SCHAFFHAUSENS RIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 Maar struiken op stenen maken hen bewust:
"Het leven van wilde bewegingen
wordt hier opgeluisterd door honkvaste rust."…
Motto
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 Op stenen die waken als wachters bij zerken
Gelegen op grafheuvels, nauw
te ontwaren
Plaquettes met opschriften tussen pilaren
Met namen en toenaam op
hoven bij kerken
In sobere stijl stevig geciseleerd
Staat soms naast de feiten van hun aards bestaan
Hoe men dacht over hen die toen heen zijn gegaan
In een epigram gekalligrafeerd…
Boze Baas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Wij leven sober, genoeg
is genoeg voor mij, en reserves
zijn nodig volgens jou
Alles is verzekerd, gelukkig
geen leningen, we werken hard
omdat je anders niets hebt
De kinderen hebben hun eigen leven
zij zullen niet voor ons zorgen
en vragen al om een deel
van hun erfdeel, maar het zit vast
in steen, in kluizen, en in jouw hoofd
dat…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 jij gooide grote woorden
mijn vriend
zoals een kind
stenen in een rivier
strooide zielloze beloftes
zoals een boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen…
Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Als alles in mij is verstard
tot steen, tot muur, tot een spelonk
mijn zelf verworden is, waarvoor
een rotsblok ligt, wees jij dan vonk
in mij, wees vuur, verlicht mijn hart.
Ontgrendel jij dan mijn bestaan
dat mank aan wonder nergens daagt.
Maak stromend mij weer, warm en zacht,
jij die mijn oorsprong heilig acht.…
zwemmen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 laat me zwemmen in mijn taal
want daar ligt mijn deemoed
uitgerekt als een elastisch
verhaal zonder een iets
van dynamiek of een clausule
van iets wat altijd tot niets zal leiden
mijn taal, mijn eigengereide
persoonlijkheid heeft het
zich als een autodidact
eigen gemaakt en met
metselen en voegen
tot een stenen obelisk
gebalsemd om de…
KLOEKE WOONPLAATS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Gammel aanzien en achteloosheid suizen
door straten, worden door stenen vastgepakt,
spreken van verborgen kracht, die nimmer knakt.
De stad houdt stand, al kan zij soms vergruizen.
Na verwoesting, altijd spoedig hersteld,
stralen bedaagde bouwwerken verjongd,
waaruit onoverwinlijke moed welt.…
KIND ZOEKT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Het driejarige zoontje
van de grenswachter
speelt naast pa's kantoor
trekt aan een dun touwtje
zijn ijzeren vrachtautootje
voort over zand gras en stenen
de hummel kijkt en peinst
gaat even voorbij de slagboom
bevindt zich in een ver land
dat hij snel zal verkennen
vermoedt loerende dieren
achter halmen en struiken
wil een bestuurder…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Het meisje groeit op
in een nomadengezin
toeft enige maanden
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs lange wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige…
Creatief hoog spel
netgedicht
5.0 met 76 stemmen
497 we hebben
alles gedeeld
geluk en
houden van
gestreeld
in samen zijn
we zijn
gegroeid in
wat ons in
elkaar boeide
liefde en
intens plezier
nog zonder
fundament
wel genoeg
stenen en
cement voor
meerdere huizen
maar altijd
bleef het
luisteren naar
en fluisteren
voor de rest
van de wereld
creatief
hoog spel omdat
wij…
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 De hechte stenen van het knusse kasteel
slaken wellicht zuchten vol geheimenis
uit een stille, nimmer verstane keel:
"Wat wij omsluiten heeft gebeurtenis,
klein, onvermeld, maar onnoemelijk veel,
dat dikke schriften vullen waardig is."…
De andere helft
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
963 menselijke gevoelens
lijken op stenen
die gegooid worden
in het meer
ze komen daarin
stuiterend neer
en veroorzaken
steeds groter wordende kringen
die de kern
beschermend omringen
de grootste kring
is voor iedereen
de kleinste kring
toon je aan niet één
je wilt de kern beschermen
je diepste voelen
je diepste kermen
behoren…
De Morgenstilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
373 Er ruist een zachte adem door het lover,
de dauw ligt zilverstil op elke steen.
De zon, een jonge bloem, breekt langzaam over
het veld, waar alles wacht, onzichtbaar één.
Een merel zingt zijn eerste, heldre zinnen,
de lucht wordt blauw en trilt van nieuw begin.…
Plezier
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
383 Ik houd van blijde mensen
niet van die zeuren om mij heen
wat hebben wij hier nog te wensen
wat klagen wij steen en been.
Er is zoveel plezier te beleven
waarom dan dat gejank iedere dag
alleen al ieder een steuntje geven
bezorgt voor velen een blijde lach.…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 van zelfvervreemding verworden
tot steen verfrommeld in één
groengele achtergrond (op tv)
manifesteert zich oud zeer
de verdichtingen
de bewijslastfoto
de schrijfwratten
de vuilnisbrieven
die bewuste eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.
Jij bent volmaakt, en ik, een vergissing,
een rafel in de nacht, een eindeloze wrijving.…
NAAR DE OOGST
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 Maar een steen kan ontkiemen in de weg staan.
Moet het plantje kwijnen of voort zwoegen?
Laten, wij mensen, Gods bijstand vragen:
"Geeft U de zoekende vingertopjes kracht
voor strijd tegen harde bodemlagen?"
Omgeven door Jezus' genade en macht
zullen de fijne spitsjes niet versagen,
rotsen doorboren tot eer van korenpracht.…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 Boven de rand waar
geen paden meer gaan
blijft iets achter
dat niet kan vergaan
geen stem die vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Er is geen laatste steen, geen hek,
geen punt waarop de echo zwijgt.
Ik ben de wandelaar en het ravijn,
de weg die zichzelf pas tijdens het gaan
steeds weer opnieuw verklaart.…
De open horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
216 de weg ligt open
onbepaald en zonder hekwerk
wie beweert te weten wat achter de sluier rust
metselt langzaam ramen dicht
en noemt die stilte zekerheid
maar juist het zoeken houdt de geest in beweging
de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist
geen waarheid gestold in steen
geen antwoord dat voor altijd blijft passen
alleen ruimte…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Niets is aanwezig buiten dit verband,
geen steen krijgt vorm die niet wordt uitgesproken,
de ruwe nacht wordt in het woord gebroken,
het helder baken van een vloeibaar land.
Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…