5637 resultaten.
Spiegelblank
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.844 De zonnebril hangt weer
aan de kapstok, de wolken
uit mijn dekbed zijn gewassen.
Op de rand van een middag
lag nog een restant vlekkend verlangen
dat samen met een bundeltje oud zeer
- in een hoekje van de kamer gevonden -
met het vuil is meegegaan.
Nu de ruiten weer doorzien
ogen zoals ze horen
mag de week weer beginnen.…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.440 Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
Toen jij me vond
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
946 vielen in armen
van zandgegolfde duinen
langs groetende halmen
en de wind om ons heen
we bekleedden de liefde
met zonzomerse zoenen
onwetend van de woorden
die het tij heel zachtjes schreef
met een mondvol sterren
bewoog jij je schaduw
toen ik langs de stilte
van dromen gleed
nu breng ik me buiten mezelf
en drijf zinloos met wolken…
De zee
gedicht
3.1 met 31 stemmen
11.029 Elke doodsschreeuw wordt er opgenomen
en stijgt omhoog terwijl de kelen zinken,
zich voegend tot een net van wolken
waaruit de regen spat over de stervelingen.
Maar nergens kun je dieper staren
dan in de spieren van de golven
en je een tijger van een kerel wanen
of met verdronkenen verkeren
die zingend op de bodem wonen.…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
een zee vol zomerrozen
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
10.912 in de zomerzee van jullie liefde
tekenen zon en wolken
witte golven van de branding
als vluchtige sluiers over het strand
waar zandkorrels jullie harten
in een tintelende beweging
voortdurend omhelzen
verenigen zielen zich op het ritme
van hooggewelfde woorden
en vlechten dagen zich
in een beminde gloed
laat de bindende klank…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 toen jij en ik
tussen wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Soms stond je even stil om een grauwe wolk
met dromen in te kleuren.
Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?…
gelukkig bij Ter Heijde
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
662 rond het torentje van Ter Heijde
werd blauw plotsklaps donker
pikzwart afgetekend tegen wolken
het strand lang breed leeg
alles stond stil en zweeg
de zee was waarlijk top
ik kon nog precies rechtop
staan in het zilte ruime sop
kleren zichtbaar nog als hoopje
storting naar benee met bakken
oh heer dat had ik nu weer
alles zou straks plakken…
jij bent de regenvrouw
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
780 zich
in grote plassen
verdichten zich in kou
haar schoonheid
als een witte deken
of kristaldoorzichtig
zwaargewichten dragend
op bevroren beken
jij bent de regenvrouw
die met mij wandelt
langs de regenbogen
je natte haren
druipend voor mijn ogen
jouw liefde heftig
vochtig in de wind
jij bent het kind van zon
en zwaarbeladen wolken…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten hoe
de huid weer plots zo glad.
-----------------------------
uit: 'Alles gaande', 2001.…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 En zie
De regen daalde neer
Ontfermde zich over
Onwetendheid en twijfel
Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen…
Het onvindbare zelf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
651 Niets wenselijks of vreemd
zelfs alle gebeurtenissen
op een rij zijn gehonoreerd
omdat simpelweg het rijmen
lange files laat ontstaan
boeken vol gekrast met
wijze woorden, grootdenkers
die de wereld menen en meenden
te kennen zijn nu de pilaren
van wolken waar de hemel op rust
in bange dagen
martelingen en lovende woorden
voor een zelf…
Schone schijn
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 wolken schuiven samen waardoor contouren
langzaam duidelijker worden staan ze
oppermachtig hoog aan de blauwe hemel
licht grijze randen kleuren donkerder
verraad eveneens de wind het naderend onheil
die de was harder doet wapperen aan strak gespannen lijnen
speelt de zon haar laatste troef uit
keert hen de rug toe, en tovert een regenboog…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Wow, de magische paddenstoel
van je verblindende erupties
verscheurt horizonnen
versplintert wolken en regen.
Regen Ray regen!
Ik buig voor je Ray
Ik buig voor je schoonheid Ray
Buig Ray buig!
Regenboog Ray!
Je kleuren schijnen
dwars door me heen.
Je raakt me
je slaat me finaal in de grond
met je kosmische straal Ray.…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.
Besef is groot en eerlijk goed
en antwoorden zijn resten
van elke vorm van verwerking
evenals het pijnlijke verdriet.…
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
muziek
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.365 je loopt swingend de trap op
de tredes zijn pianotoetsen
steeds hoger klinken de tonen
je nadert steeds dichter de wolken
je staat alleen even stil bij
het omdraaien van de partituur
(van de bladzijden tegen de muur).…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
Dauwdruppels
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
628 In het prille van de morgen
ademde ze rust en vertrouwen
het was alsof de berg die voor haar lag
steeds minder hoog leek
stap voor stap
zag ze papavers en prachtige veldboeketten
langs de weg
ze keek haar ogen uit
tussen de wolken door fluisterde de wind
een lint van liefde
haar handen begonnen te vangen
waar wangen bloosden
piepte…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
boven het duin
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
664 ik kijk al dagen naar de lucht
en de indruk om aanwezig te zijn
wijkt verder terug
wanneer de ene wolk
de andere wordt, op weg naar
het westen
het is duidelijk, zeg ik
met droefheid in mijn stem
op het moment
dat mijn lange wapperende sjaal
de wind verliest
dat als straks de horizon komt
ik zal verdwijnen in het vergeten…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren
verraden doen ze niet
gedachten komen hier tot rust
waar de zon de wolken…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
waterlander
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen
het zachte ruisen van het blad
waarop ik voor de wind langs kwam
een korte tijd in stilte zat
nu ben ik thuis en zal ik rusten
vissen zag ik in duizendtal
meren, beken en rivieren
ik draaide in de waterval
ik kwam in zee, ik kwam in wolken
en regen bracht mij weer naar huis
nu rest mij rust, rest mij…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 door alle wolken heen…