7969 resultaten.
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
Sneeuwuilen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.811 Ze hebben hun ziel ingeslikt.
De resten boeren ze op, zich
de oren scherpend aan honger.
Ze dromen zich een pool-
woestijn, de meren zijn nog
dicht, de sneeuw al morsig
van het bloed. De dieren-
verzorger kan zo langskomen.…
gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 ook al raakt haar ziel
mij van nabij
waar ogen zich
naar mij wenden
geen moment
is zij bij mij
noch wil ze maar
iets verzenden
ze woont in haar blik
aan de rand van het bestaan
schouwt eerder naar binnen;
hetgeen wij, bij leven,
nimmer zullen verstaan
het is de sterfelijkheid
die haar steeds roept
al vertoevend in een
broze…
Met voeten getreden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Op zijn hart waren ze gaan staan,
of er nergens anders plaats was,
zijn ziel lieten ze voorbijgaan
alsof dat onbelangrijk was!
De sporen van de zolen
staan gegrift in zijn hoofd en hart
want zoveel onbenulligheid
wordt natuurlijk wel afgestraft!…
De nieuwe foto
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 ik was erbij
maar zijn schaduw
sprak niet tegen mij
zichtbaar was hij
in de keuzes die
hij ooit maakte
kleur en vorm
naar zijn hand in
harmonieus verband
alleen de twinkels
zijn verdwenen met
de innemende lach
zij gaven ziel
en spanning aan alles
dat in zijn omgeving was
stilte zwijgt rondt een
leven af dat nog zoveel…
Geen krassen in het goud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Roest van vergane rozen
in vuile vazen, stof
op de tafel, ooit met liefde
gemaakt van de botten
van een beukenreus
naast de oude brieven
handgeschreven schetsen
van twee zielen, eeuwig
jong zonder beslommeringen
geen krassen in het goud
van de beloofde trouw
geen onbestemde vragen
of dubbele twijfel
die wroet en woelt
tussen…
zie mij niet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
832 zij staart mij aan
in feite belet zij mij te kijken
naar haar ontklede lijf
waar de voeten zich ook nog als het ware
in helder water verbergen
hoor ik van achter haar veelzeggende blik;
zie mij niet en
probeer mij niet te verklaren
in haar pose ontwaart zich
enige zwaarte van de ziel
voor mij waarneembaar
doorheen haar naakte vel
daardoor…
Hemelse dauw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Als mensen bidden, bidden ze
om regens van rechtvaardigheid
dauwend uit de hoge hemel
die hun verlangen lessen
en hun zielen verlossen
midden in het leven
waaraan zij lijden
reikend naar een engel
van troost en bemoediging
een helpende hand
ook als die alleen helpen kan
om samen anderen te helpen
en de bloemen te begroeten
die opkomen…
LAIS CCXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 En iedereen gaat aan de ziel voorbij,
want ‘iets’ dat ‘is’ bereiken willen wij.
Het heeft LAIS beroerd, in aarzeling.
Het zag de woestenij, begreep het ding
dat in haar leven altijd geeft haar zin
voor de vernietiging. Ontreddering
is het, maar zij is blij en tinteling.…
Als vluchtige kleur
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
436 kleur
in plotseling
ontmoeten
een surprise uit
onverwachte bronnen
die hun natuurlijke
liefde aan de wereld
belangeloos schonken
als surplus van leven
pas later heb jij
gezicht gekregen in
volwassen nuancering
van meegekregen
talenten op jouw
plaats in het bestaan
daar is de lach
geboren die ons
tot in het diepst
van de ziel…
begin en einde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 alles begint in de duisternis
ze verandert elk wezen
laten we haar ernstig nemen
ze opent je ogen en
toont de volle breedte
van de wereld
zij laat je een hoek van
de hemel zien waar de
dag wacht op zijn begin
ze biedt het licht
waarin de ziel
haar woorden vindt
laten we haar ernstig nemen
de duisternis je struikelt zo
de…
Moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 zijn van die beelden
gebeiteld in steeds brosser
wordende gesteenten
die langzaamaan vervagen
toch altijd blijf je het
ver weg voelen en weten
dat je onlosmakelijk uit en naar
haar zult blijven heten
altijd voel je meer van
haar te zijn dan van hem
en als een hondje met een
schuin koppie en gespitste oren
luistert je diepste ziel…
ER ZIJN PLAATSEN WAAR JE NU
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
700 je droeg dat blauwe hart, dat is je ziel
op eigen handen door de tijd.
wat ik wil zeggen: het leven gaat door,
om de honderd jaar moeten de paleizen
branden, de dolende monsters gedood.
ik ben zo moe,
zo ongelofelijk moe.
jij ook?…
a.i. poëzie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 snelsonnet "Kunstmatige Intelligentie", over het matige "kunst"gehalte van chatbottechnologie, deelt Inge Boulonois een stevige sneer uit aan de quasi poëzie van chatGPT
___________________________________
Je vraagt je af, is het een
dwaas of zot
Een mathematische psycholinguïst
Aculturele pseudotaalpurist
Een die niets weet van hart en
ziel…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
het vioolconcert
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de strijkers zwijgen
als de noten op papier
de dirigent wacht
in de coulissen
handen en baton in rust
hij sluit de ogen
het applaus klatert
een zachte milde regen
stilte als teken
papieren noten
de wording van het verhaal
bezielde handen
een weidse wereld
klanken vouwen zich open
landen in de ziel
de betovering
het is dan dat…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
Hallo duisternis
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
953 Hallo duisternis
zeg je teder
en het licht gaat uit
je ligt slechts naast me
in verbeelding, ben je naakt, vraag ik
terwijl mijn fantasie op hol slaat
ook al bedriegen dromen vaak
je hebt toch echt geen slipje aan
en alle schaamte is verdwenen
welkom
zegt de duisternis
in alle naaktheid van de ziel
ik kom vannacht in het donker…
Zaterdagnacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan de oevers
van in zijn bed gedroomde rivieren
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de nacht
nieuwe essenties van het woordenspel
korte woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht op de ziel…
Ode aan mijn Fender
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
316 Jouw klank is een wonder, zo helder en rijk,
Je laat mijn ziel dansen, bij elke snarenstrijk.
Mijn trouwe metgezel, in vreugde en pijn,
O Fender, gitaarke, altijd zul je de mijne zijn.…
Op schrift
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
403 Wat met pen staat geschreven
In zielen gekerfd
Staat elkaar naar het leven
Rede bederft
Woorden die raken
Als pijlen hun doel
Het kan de mens kraken
Hard, stug en koel
Kies voor de waarde
Uit overtuiging en geloof
Als ware men staarde
In een diepblauw oog
Met vertrouwen doorspekt
Die de waarheid dient
Van een waardig respect…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 doch hoe weinig baat het de mens
of de ziel haar zaligheid won
nu de wereld te gronde ging.…
Donkere Ogen.
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.724 Voor uw toverende wonder-macht
Wordt de ziel van mannen zonder kracht,
En wiens kracht ùw kracht ten onder bracht,
Diens gehele ziel wordt éne bede.…
drakendoder
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
602 dollende draken spelen met mijn gedachten
hun tongen vurig gespleten likkend
in de verholen hoeken van mijn brein
zo zonnig zoenend
bloembladeren verstrooiend
richten ze hun spleetogen
op de diepten van mijn ziel
daar waar ze willen zijn
pianonoten gezang klinkt daar
niet bekeken
wil ik worden
driftig speel ik door
hun hete adem strijkt…
Bekentenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Vaak twijfelde ik maar wist stellig vast te houden
aan mijn ziel.
Juist het graven in mijn ziel, deed haar ontplooien!
Het lijkt eenzaam, maar niet helemaal.
Ik heb immers mensen aan de overkant wonen,
hier in deze straat.
Zéér goede en juiste mensen, die ik me vroeger
wenste! Geluk bij een ongeluk? Neen.
Een missie, een leven.…
O lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.004 O lief elke letter geeft een onbekende taal,
geen bibliotheek waar ik je boek vinden kan
33 becijfert gefronst de Delfts blauwe schaal,
liggend in de tekening geen betere talisman
O hartje een naderende datum als het cijfer,
de gedachte even angstig als het eerste thuis
Je diamanten ziel versnelt naar moordende ijver,
een oude onschuld betraand…
Onmogelijke liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
984 Je wandelde mijn leven binnen
Je veroverde mijn ziel en mijn hart
Jij jong, mooi, vrolijk en vrij
Ik ouder en gebonden
Een onmogelijke liefde
Elke ontmoeting deed mij pijn
Mijn liefde leek niet beantwoord
Jij jong, mooi, vrolijk en vrij
Ik ouder en gebonden
Een onmogelijke liefde
Tot die ene keer bij het afscheid
Een verdwaalde kus van…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Mijn ziel zal alleen nog kunnen helen
Door wat stromend water in de palm van mijn hand.
Dood in de woestijn!
Wat kan er mooier zijn
Dan na een morgana van fataal geluk,
Mijn keel te spoelen bij de waterput,
Mijn plek te kiezen, daar waar het leven eens begon,
Geen tranen te verliezen voor een droom die ik zelf verzon.…
Stille taal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Elk moment ziet mijn netvlies iets anders in hetzelfde woord,
en dus mijn ziel.
Het startpunt van het boek
is niet het eerste woord,
het is de eerste hartslag.
Dat woord is maar een begroeting,
Het laatste een vaarwel.
Daartussen vormen zich woorden,
vormt zich taal.…