3140 resultaten.
Rouw om het jaar
poëzie
3.4 met 38 stemmen
8.093 Bloemen liggen om 't schone hoofd,
Bloemen over de baar -
Maar het licht, ach het licht is gedoofd
In de ogen van 't dode jaar.
Gaat nog eenmaal rond de baar,
Komt dan weer...
Zie nog eens naar 't dode jaar,
Dan niet meer...…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 In het vooronder liggen dronken Russen
in vale hangmatten doordrenkt van alcohol
Gorbatchov-wodka Nastrovje hier
Nastrovje daar de matrozenroes
(met dank aan drs. P).
Poetin werpt zijn hengel uit
vist naar tong maar vangt bot
vissen maakt en maken gezond
geven spieren veerkracht flux.
Polen geven geen krimp.…
Vlissingen - Miami.
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.322 Je sprak wel eens over het boekje, je had het thuis liggen, ik heb het
nooit mogen zien. Niemand denk ik. Het was een opsomming van
namen van mensen die je ontvallen waren.…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 We hebben hem nog een poosje bewonderend staan aanschouwen,
totdat de vermoeidheid bij hem toesloeg en de man steeds langer,
hangend in de lijnen van zijn zweeftoestel, op de grond bleef liggen
om op adem te komen.…
Geluk.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.112 Genietend blijf ik even liggen.
Totdat het krieb'lend grut verschijnt....
haastig krabbel ik overeind.
De bloemen geef ik aan mijn moeder,
hun ruzie zal wel over zijn.
Mijn vader moet maar even helpen.
Ik wil zo graag hun tranen stelpen.
Mijn kindertijd heeft mij geleerd:
't Geluk ligt in de kleine dingen.…
De nacht fluistert mij geheimen toe
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 Ik denk dan te liggen op de vloer.
Ik hoor reuzenmuizen knagen in mijn klerenkast.
En theekopjes dansen.
Ik wordt raar en ik ben bang.
Dan voel ik mij heel alleen.
Heb ik een pleister op mijn mond.
Kan ik tegen niemand praten.
Het is oorverdovend stil in mij.
Ik ben dan woordenloos in potdonker.…
De dwaas spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 mij
zinnen waait en ik probeer om alles
tot één gebonden gerecht te komen
daardoor de plank compleet mis sla
misschien is het een soort koorts
ik voel het ook wanneer ik jou zie
je warmte smelt mij
werkelijk
zo snel, sneller dan ik mij vast kan klampen
aan de jaarringen van mijn spreken
mijn tong slaat mijn lippen strak
en dubbel liggen…
Jaargetijde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.834 Daar liggen ze aan uw voet, o Kruis,
onz' liefste neer, in stof en gruis:
herleve 't stof en worde 't wat
Gods hand het eens geschapen had.
Herworde 't jong en stervensvrij,
herworde 't in Gods vreugden blij,
herworde 't in God zelf geleerd,
herworde al 't duistre in licht gekeerd!…
De vleesetende plant
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 Er blijft niets van je over,
je krediet en je pasje
liggen in een plasje,
je poging weer weg te gaan zweven tussen het lover
maakt je nu een fantastje,
Ze zal jou verteren,
langzaam maar zeker wordt je weker.…
Rare wereld
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
729 Turkije mag daar dan aardig in het nauw liggen,
dat vergoelijkt zeker niet zo'n brutale actie.…
ridder ravot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.604 zich groter grenst
wordt de peuter- een kleuterschool
waar – eens krompraat verslagen is
jij nu oren van hoofden kletst
onderwijl wordt op ipad en teevee
stoeiend om aandacht een strijd gestreden
tussen brandweerman sam en spiderman
de held van toen en het idool van nu
terwijl langs de weg van ontplooiing
de brioblokjes links blijven liggen…
De kapper, de dokter en de roddelbladen!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 stevige rossige baard, dus een baby-face gezicht
dan blijf ik tenminste lang weg van de kapper en ver van de roddelbladen
ik wil niet ziek worden van zoveel roddel-geframmel, gefrimmel, gefrommel
waarvan ik echt daadwerkelijk intrinsiek kotsmisselijk wordt
want als ik dan echt ziek wordt dan zit ik in de wachtkamer van de dokter
en daar liggen…
In dat Europa leef ik, voel ik me, ben ik Europeaan!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Annette Rogers
Op mijn visitekaartje pronkt
Het Fermate-teken wat rustpunt betekent
Momenteel in schriel contrast met
De huidige verschrikkelijke oorlogssituatie
Als Europeaan zal ik mij blijvend inzetten
Met de kunst-talenten mij gegeven
Vrede en rechtvaardigheid te bewerkstelligen
Dat teksten en muziek dan voorhanden liggen
Is in mijn…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 Die liggen alle voor haar neer;
Zij leest de laatste ’t meest.
En perst haar lippen op zijn naam,
En op zijn jubelkreet:
‘Ik kom terug! Mijn laatste brief!
Houd huis en hart gereed.’
Een kille, lichtloze nacht
Was ’t leven zonder hem.
Hij keert! De nacht heeft uit! Weldra
Hoort zij zijn stap; zijn stem.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 Dan deed ik open en daarna ging je tegen mijn zieke hoofd liggen.
Je strijkstokken onder je neus liet je lichtjes vallen op mijn hoofd.
Daarna zong je en dan werd ik stil in mijn hoofd.
Waarom keek je me altijd zo diep en schoon aan!
Je ogen waren rustige werelden waarop ik kon vertrouwen.…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 van meeuwigheid
met eeuwenoude kinderogen kijken naar
het wiegend zogen moe van alle baren
laat haar
ach laat haar maar
tot alle water gebroken
alle plooien gladgestreken
alle kieren en blinden open
alle kinderen vleugels van papier
niemand weet hoe bang
we moeten wachten –
uit een moeder is
geen weg meer terug
wie haar zo zag liggen…
MATTEN VLECHTEN
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.803 Van biezen stram, van biezen moe,
De beide zieltjes vallen toe
En worden dan begraven;
Voorbij de kreek, daar wacht de hof,
Waarin geborgen wordt de stof
Der beide biezenslaven,
Zij liggen achter biesgeruis,
Gevouwen, in hun dodenhuis,-
De biezen groeien aan de kreek,
In 't binnenland, de heidestreek,
Nabij ons Genemuiden;
Zij waaien,…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 Twaalf heeft de klok
En 't jaar is uit;
Door groten wordt
Tot goed besluit
Nog eens geschonken
En braaf geklonken;
Maar alle kindren liggen lang
In zoete rust,
En weten niet en voelen niet,
Dat nog zo laat
De Moeder aan hun bedje staat
En stil hen kust
Met in 't nieuwjaar háár eerste wens:
Kind, word een braaf en deugdzaam mens!…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 omringende voelbare heden
is een lang kronkelig zandpad
wiens fijne gladde kruimels
aangenaam je voetzolen strelen
scherpe kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk
zijn dan gauw weer vergeten
of _ geven bange voorgevoelens
daarnaast geuren velden
vol wuivende graspluimen en bloemen
luchtige golving noodt suizend
vraagt hier te blijven liggen…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 laten uitrusten tussen hun slanke vingers van hun rechterhand
in hun linker hand een glas, een wijnglas met witte wijn, gulzig naar de mond gebracht en gedronken en bijgeschonken
gulzig werd er gesproken, gelachen, gepraat, maar vooral heel gulzig, werd er gekeken naar mijn labrador-hond
Mika liet zich gulzig aaien, ging direct op z’n rug liggen…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud
van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond
De dagen waren snikheet de nachten zo koud
wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond
Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht
rook hij mensenvlees als inhoud van die tent
Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht
die daarin liggen zijn morgen vanzelf…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 want ik was alleen
met Google Maps
en alles wat eens was
en ik zag de dagen die eens waren
de honderdduizenden minuten uit mijn jeugd
met plotseling opgeroepen beelden
momenten, snapshots
mijn vader achter het stuur op een snikhete vakantie
hoe hij me leerde schakelen naar z'n twee
"remmen op de motor", mompelde ik
niet ver van hen liggen…
Spijtprik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 Niet dat we onder vuur liggen, maar eh...het zit zo:
na de lancering van onze shortlist met trendentieuze woorden heeft een aantal antivaxers een aanzienlijk contingent van de gemeenschap der anonieme wapperaars opgeroepen om massaal te gaan stemmen. Op het, toegegeven, door geen hond gebezigde neologisme PRIKSPIJT.…
Hoop
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
675 .)
--- --- ---
In de verborgen kamer van je hart
Liggen diepe oude wonden die geen mens ziet
Een dikke muur heeft je hart begrensd, veilig omrand
Zodat niemand het meer raken kan
Haal die stenen uit de muur
Het licht zal je hart weer verwarmen
Want er is
Een venster van hoop
Dat licht geeft bij ieder hartzeer
Een venster…
HET MEEST VERVELENDE, HET ALLERMEEST VERACHTELIJKE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
481 bemoei je ook niet te direct
met mijn gezondheid, mijn voedsel, mijn snoepen
mijn spijsvertering, mijn plas, mijn drollen
mijn winden, mijn boeren, mijn kauwen
mijn baard, mijn haar, mijn hoed, hoe ik groet
bij de zender liggen er lagen van onzekerheid onder en bovenop
en veelal identieke verbloemende eigenschappen
maar ik gooi geen zout in…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Als de storm ooit gaat liggen en de lucht weer helder is,
zal ik verder lopen, niet omdat ik jou vergeet,
maar omdat jij mij geleerd hebt in weer en wind
mijn eigen weg te vinden, met jouw handen in mijn rug.…
De baard van de Koning en de borsten van de Koningin; Prinsjesdag 2019
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Hij z’n baard
zij d’r borsten
zij zet in wat ‘in’ blijft
en dat blijven borsten
hij de Koning
zij slechts in naam
de vrouw van
de werkende moeder van
zij belt Jan Taminiau
die weet wel van wanten
van goede en ‘verkeerde’ kanten
verklede aandachttrekkerij
Jan ontwerpt haar Prinsjesdagjurk 2019
laat het decollite haar rol doen
afleidend…
Gebenedijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Het is een zwarte baan met daarop voortstormend lood
en elk wanhopig dier dat daar heen vlucht, vindt de dood
t-is het altaar van de welvaart en autoverkeer
de mensen knielen er voor, u bent mijn God en Heer
kijk, aan de kant ligt een dier kapot en neergeveld
het is een lijden ongezien en dat niemand telt
Mijn held schittert als een ridder in…
In de wrede zomer
poëzie
3.7 met 13 stemmen
5.036 Hoeveel makkers liggen machtloos ter aarde
Wier ellende niets meer dan sterven hoopt,
Onder 't bonkend kanon of onder paarden
Razend vluchtend worden zij neergetrapt, gesloopt.…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 Als vrede en liefde liggen geboeid
Als haat
En kwaad,
Als nood
En dood
Grijnzen en vloeken en tieren.
'Waar is nu toch mijn arme man?
‘k Verga van angst! ik sterf ervan!
Ach! wat verschil bij ’t voor’ge jaar!
We zaten hier zo blij te gâar
Bij ’t wiegsken van ons jongste kind.…