Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

oude linde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.237
we hebben nog een pad rond onze rotsvijver nodig…
Wim Veen1 december 2005Lees meer >

kinderen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Samen gingen we op pad en lieten we de wereld achter. Meisjes kenden we niet en daar wilden we niets mee te maken hebben Onder stoelen en banken dat was onze wereld. Wij beleefden de wildste avonturen over de kleinste afstanden.…

jouw strijd

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Ik zie jou vechten als een tijger Zo sterk als een leeuw Een mannetjesputter is aan het werk Zo uit je geregeld een schreeuw Hij die zichzelf verandert is sterker Dan hij die een stad inneemt Tegen windmolens vechten lijkt het voor jou Een aardige klus die je onderneemt Zonder strijd geen overwinning Je bent op het goede pad Moe, futloos…

Verzoek aan de Lente

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Laat de pad zijn slijmhuid blootwoelen In zijn bed van slijk Zijn tong, klef wapen Plukt een vlieg weg Prooi van het wellend speeksel Waarin gegons smoort. Het stompe mes van de lente Kietelt mijn hals De slagader popelt Een volle kelk klimt uit gras Mijn zolen strelend Ik omhels jou, lente Ziek van oprispend maaggas Mijn honger…
Wimper11 februari 2004Lees meer >

OUD

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.987
Het vage pad door hei naar 't lage duin, Vanwaar ik 's middags op de einder tuur Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand, Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…

Vrij

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.069
de berk beziet ons leven is met ons samenzijn verweven het achterland met Schotse koeien maakt zachte beelden broeien tussen kikkers padden en insecten spiegelt de zon zijn vaste baan zolang de wolken hem maar laten gaan zijn warmte is het die natuur verwekte dit speelse plaatje toont het leven echt en heeft mij doen bewonderen en danken…

Europa

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.600
Ach, dit pad is platgetreden; Bilderdijk verwoordde 't al: in 't verleden ligt het heden, in het nu wat worden zal. Keizer Karel I, de Grote, bouwde aan dit ideaal; Karel V en Bonaparte, Adolf Hitler, allemaal wilden één Europa smeden, maar 't verdampte na hun val. In 't verleden ligt het heden, in het nu wat worden zal.…
Atze Bosch30 september 2006Lees meer >

Aardrijkskunde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 979
Het paviljoen vertrekt in stukken van het strand op platte wagens – oktober is ontruiming lispelt de dame in het zwart Hij draaft maar rond in minderende kringen op minderend zand – niemand splijt nog wateren niemand schept een pad voor hem Grijs de dagen zat van regen de akkers nooit vol de zee en 's avonds waait nog van verre fijn…

Op de thuisreis

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.166
Weinig lange weken straalden Zon en maan voor oog en voet Vreemde paden schoon en licht - Nimmer week wat rees of daalde, Aan de kimmen van 't gemoed Weerglans van uw aangezicht.…

Het aanzoek

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.198
Een laatste blik in de spiegel vóór hij op pad gaat. Hij is tevreden met wat hij ziet. Zijn zwarte haren, zijn kleren apart en toch stijlvol. Nog even zijn eye-liner bijwerken, Dan besluit hij dat het goed is en het is tijd om te gaan. Hoewel hij zenuwachtig is, ziet men hem dat niet aan. Hij komt zelfs wat arrogant over.…
fairouz9 augustus 2009Lees meer >

Stille pijn...

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Je hebt al vele verkeerde paden bewandeld waardoor je in het verleden vaak zo fout hebt gehandeld. En nét toen je dacht dat alles goed begon te gaan kondigden de volgende problemen zich aan… Iets waar je machteloos tegenover staat. Je ouders worden ouder, en je praat met hen over feiten die niet onder de mat kunnen verdwijnen.…

Op de thuisreis

poëzie
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.758
Weinig lange weken straalden Zon en maan voor oog en voet Vreemde paden schoon en licht - Nimmer week wat rees of daalde, Aan de kimmen van 't gemoed Weerglans van uw aangezicht.…
P.C. Boutens30 december 2019Lees meer >

oude tijden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 877
haar hut Ze zocht de laatste aardappels en uien van het land Weemoedig denkt ze terug aan de ver vervlogen tijd Ze verloor haar man en kind In een wrede oorlog Ze blijft even staan En hoort in de wind Haar man en haar kind Met in haar ogen een traan Langzaam schuifelt ze verder over de drassige landen en modderige paden…
Ayla15 maart 2010Lees meer >

Anastasis

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.182
het geen Hocus Pocus was Het was Pilatus er geweest die er zijn laatste geest zou vrezen meer nog dan de malle steden die hij onderwezen had het was Pilatus er geweest die hem zijn schulden had bewezen en gezeten voor de statie van zijn doodsberichten las Pas door de stad - Pas door de stad zijn dodenpassen door de stad voorbij het Pad…

Stil dorp

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Geen mens durft gaan langs 't zandig pad, Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt, En verwijtend de wandelaar tegenblikt Die treedt op takken en krakend blad. Ik kom niet vóór de avond thuis, Dat elk geluid als een dreigend woord Niet roept hoe ik de stilte vermoord. Vóór 't donker is kom ik niet thuis.…

KRAAIEN

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 979
Duister werden mij hun paden hun gebruiken en hun zeden vreemd werd mij het plechtig kraken waarmee zij hun trouw beleden. 'k Koos mij andere kameraden die geen ernst aan mij besteedden. Toen eenieder mij benijdde om mijn aanzien en mijn welstand joeg ik kraaien van mijn dakrand bang dat men mij ging vermijden.…

De gevangene

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Ik zag uw opvlucht uit de stroom En naar de bergen op de kim: Uw licht lag als een sluierzoom Op 't pad dat ik met ogen klim. Toen rees een grote en rode maan En bloesems blonken in haar glans. Ik heb lang aan een raam gestaan En warm geluk vulde mij gans. Gij moet niet komen als ik roep: Ik spreek soms luid voor mij alleen.…

Jij kind

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 857
Jij kind zo mooi en onbeschreven is jouw bestaan ontvouwen en in het volst vertrouwen adem je puur het leven je kirt naar ieder die je kent en krijt je baby brabbelbrij brengt een lach, ieder is blij omdat jij in ons midden bent jouw levensweg ligt open geen steen verspert het pad niemand die het ooit betrad enkel jij kunt het belopen…
sacrajewa11 oktober 2011Lees meer >

Mensen, rare wezens...

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Hebben ze geen liefde, zoeken ze ware liefde, komt ware liefde op hun pad, grijpen ze die niet. Mensen, rare wezens, ik zal ze nooit begrijpen... (wanneer gaan mensen hun ogen eens opengaan ? dat wat je innerlijk wenst, er altijd zal zijn, maar ze zien het niet, door hun extreem dualisme.)…
Vos Andrea1 november 2011Lees meer >

VANDAAG EEN MEDEMENS ONTMOET

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
Vreemd om daarover te dichten je zou denken, dat gebeurt iedere dag nou nee dus, dat is niet zo je moet je aandacht erop richten wat verwacht ik van mijn medemens wat is eigenlijk mijn diepste wens zou hij/zij in mijn omgeving leven moet ik hem/haar eerst aandacht geven of komt hij/zij vanzelf op mijn pad heb ik misschien al contact gehad…
HANS UDING30 augustus 2013Lees meer >

Liedje van de straat

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.662
O om 't vertrouwde pad dat leidt Weg uit de ban van ruimte en tijd En wake zonder doel of baat, Poolzon die nimmer ondergaat, Lichtwijn die in zichzelf verslaat, - Terwijl de onafgeloste geest In 't eindloos boek der sterren leest Om heul die buiten slaap geneest, En in zijn diepe nood gepeeld, In aandacht goddelijk verveeld…

‘t Viel water nu genoeg, of nooit!

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.758
‘t Is nat alom: de zoden zijn doordronken; al de paden zijn modder, moze en vuiligheid geworden; overladen is ‘t loof, dat op de bomen zit en weent; de daken leken, het stroomt alhier, aldaar, het schuimt, het schommelt in, de beken, die spoeiende, om ontlast te zijn, door dik en dunne varen, door weg en aweg, roekeloos, alsof het mensen…

Mijmering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Dezelfde bome' en pade', - iets is Toch anders dan voorheen - Zij waren stiller - vreemder - of Veranderde ik alleen? Daar liep ik - en daar lag ik toen - Daar klom ik overheen, - Het lijkt zolang - zolang al - en 't Is toch niet lang geleên.…

Tussen twee werelden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Vechtend tussen twee werelden in Houdt ze alsmaar vol Ik kan alleen maar hopen Dat haar pad haar uiteindelijk leidt Naar een wereld met mooie dromen.…
Vincent30 november 2016Lees meer >

Vallei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
De volgende dag ging ik nogmaals kijken foto's gleden over in elkaar naar besneeuwd met witte tentjes in het dal, naar muildieren die kisten droegen naar blote voeten die het pad beklommen Het scherm bracht me terug naar de omhulling van bergen, solide rotspartijen, stille eenzaamheid naar het leven dat ik leefde de kracht en vanzelfsprekendheid…
Ralameimaar12 augustus 2017Lees meer >

De Vredesnacht

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.335
In decemberstraten groeien groene dennenbomen langs grauwe huizengevels blakend in 't gouden licht ' Stille Nacht' galmt vanuit de klokkentoren een kerstengel brengt een heuglijk bericht een Goddelijk Kindje wordt geboren herders haasten zich op 't besneeuwde pad verkondigen aan allen die 't willen horen wonderbaarlijk wordt de Vredesnacht…

Zielenrust

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Als tijd het behaagt, deuren geen slot machtig en krachtig genoeg dicht houden openen zich andere ramen die zicht geven als per omgaande paden zo lopen en ladders sterfelijkheid toegang geven tot gewelven.…

zo kleurt mijn pijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
steeds leg ik kleine woordjes neer die als kiezels en brood mij het pad doen terugzien vanwaar ik kwam, er waren geen woorden, mijn God hoe leefde ik in mijn huid zonder kleur en betekenis namen zijn niet om te noemen, maar ' k draag ze in de vlamboog van mijn ogen, het verblindt het heilig bestaan om de heuse waarheid te ontkrachten en…
elze26 december 2018Lees meer >

Wormen 2

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Een worm kruipend in de storm, die schrok erdoor enorm want dit was niet zijn norm en hij was niet zo in vorm Dat hij uit het struikgewas zomaar naar de huisarts was vermoedend dat ie hem met een kruid genas hij had wat last, hoewel nog kras en 't bracht hem op zijn pad al ras.…

Hoedjes van papier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Als alle kinderen werden bekeken als wachters met verwachting om paden kiezen volgens een klare norm, ongeduldige spelers in vlees en bloed, spel en beweging gevoed naar eigen vorm, ontspannen in de fantasie van natuurlijke circulatie van libellen de lichtste vleugels drogen gelijk de engelen, in alle betrekkelijkheid, het licht gestolen…
Pama17 maart 2019Lees meer >