3533 resultaten.
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 we hebben nog een pad
rond onze rotsvijver nodig…
kinderen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.233 Samen gingen we op pad en lieten we de wereld achter.
Meisjes kenden we niet en daar wilden we niets mee te maken hebben
Onder stoelen en banken dat was onze wereld.
Wij beleefden de wildste avonturen over de kleinste afstanden.…
jouw strijd
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.004 Ik zie jou vechten als een tijger
Zo sterk als een leeuw
Een mannetjesputter is aan het werk
Zo uit je geregeld een schreeuw
Hij die zichzelf verandert is sterker
Dan hij die een stad inneemt
Tegen windmolens vechten lijkt het voor jou
Een aardige klus die je onderneemt
Zonder strijd geen overwinning
Je bent op het goede pad
Moe, futloos…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Laat de pad zijn slijmhuid blootwoelen
In zijn bed van slijk
Zijn tong, klef wapen
Plukt een vlieg weg
Prooi van het wellend speeksel
Waarin gegons smoort.
Het stompe mes van de lente
Kietelt mijn hals
De slagader popelt
Een volle kelk klimt uit gras
Mijn zolen strelend
Ik omhels jou, lente
Ziek van oprispend maaggas
Mijn honger…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 de berk beziet ons leven
is met ons samenzijn verweven
het achterland met Schotse koeien
maakt zachte beelden broeien
tussen kikkers padden en insecten
spiegelt de zon zijn vaste baan
zolang de wolken hem maar laten gaan
zijn warmte is het die natuur verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken…
Europa
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.600 Ach, dit pad is platgetreden;
Bilderdijk verwoordde 't al:
in 't verleden ligt het heden,
in het nu wat worden zal.
Keizer Karel I, de Grote,
bouwde aan dit ideaal;
Karel V en Bonaparte,
Adolf Hitler, allemaal
wilden één Europa smeden,
maar 't verdampte na hun val.
In 't verleden ligt het heden,
in het nu wat worden zal.…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…
Op de thuisreis
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.166 Weinig lange weken straalden
Zon en maan voor oog en voet
Vreemde paden schoon en licht -
Nimmer week wat rees of daalde,
Aan de kimmen van 't gemoed
Weerglans van uw aangezicht.…
Het aanzoek
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.198 Een laatste blik in de spiegel vóór hij op pad
gaat. Hij is tevreden met wat hij ziet.
Zijn zwarte haren, zijn kleren apart en toch
stijlvol. Nog even zijn eye-liner bijwerken,
Dan besluit hij dat het goed is en het is tijd om
te gaan. Hoewel hij zenuwachtig is, ziet men
hem dat niet aan. Hij komt zelfs wat arrogant
over.…
Stille pijn...
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.924 Je hebt al vele verkeerde paden bewandeld
waardoor je in het verleden
vaak zo fout hebt gehandeld.
En nét toen je dacht dat alles goed begon te gaan
kondigden de volgende problemen zich aan…
Iets waar je machteloos tegenover staat.
Je ouders worden ouder, en je praat
met hen over feiten die niet onder de mat kunnen verdwijnen.…
Op de thuisreis
poëzie
3.0 met 21 stemmen
4.758 Weinig lange weken straalden
Zon en maan voor oog en voet
Vreemde paden schoon en licht -
Nimmer week wat rees of daalde,
Aan de kimmen van 't gemoed
Weerglans van uw aangezicht.…
oude tijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 haar hut
Ze zocht de laatste aardappels
en uien van het land
Weemoedig denkt ze terug
aan de ver vervlogen tijd
Ze verloor haar man en kind
In een wrede oorlog
Ze blijft even staan
En hoort in de wind
Haar man en haar kind
Met in haar ogen een traan
Langzaam schuifelt ze verder
over de drassige landen
en modderige paden…
Anastasis
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.182 het geen Hocus Pocus was
Het was Pilatus er geweest
die er zijn laatste geest zou vrezen
meer nog dan de malle steden
die hij onderwezen had
het was Pilatus er geweest
die hem zijn schulden had bewezen
en gezeten voor de statie
van zijn doodsberichten las
Pas door de stad - Pas door de stad
zijn dodenpassen door de stad
voorbij het Pad…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 Geen mens durft gaan langs 't zandig pad,
Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt,
En verwijtend de wandelaar tegenblikt
Die treedt op takken en krakend blad.
Ik kom niet vóór de avond thuis,
Dat elk geluid als een dreigend woord
Niet roept hoe ik de stilte vermoord.
Vóór 't donker is kom ik niet thuis.…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Duister werden mij hun paden
hun gebruiken en hun zeden
vreemd werd mij het plechtig kraken
waarmee zij hun trouw beleden.
'k Koos mij andere kameraden
die geen ernst aan mij besteedden.
Toen eenieder mij benijdde
om mijn aanzien en mijn welstand
joeg ik kraaien van mijn dakrand
bang dat men mij ging vermijden.…
De gevangene
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.387 Ik zag uw opvlucht uit de stroom
En naar de bergen op de kim:
Uw licht lag als een sluierzoom
Op 't pad dat ik met ogen klim.
Toen rees een grote en rode maan
En bloesems blonken in haar glans.
Ik heb lang aan een raam gestaan
En warm geluk vulde mij gans.
Gij moet niet komen als ik roep:
Ik spreek soms luid voor mij alleen.…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
857 Jij kind
zo mooi en onbeschreven
is jouw bestaan ontvouwen
en in het volst vertrouwen
adem je puur het leven
je kirt naar ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen…
Mensen, rare wezens...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.003 Hebben ze geen liefde, zoeken ze ware liefde,
komt ware liefde op hun pad, grijpen ze die niet.
Mensen, rare wezens, ik zal ze nooit begrijpen...
(wanneer gaan mensen hun ogen eens opengaan ?
dat wat je innerlijk wenst, er altijd zal zijn,
maar ze zien het niet, door hun extreem dualisme.)…
VANDAAG EEN MEDEMENS ONTMOET
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
621 Vreemd om daarover te dichten
je zou denken, dat gebeurt iedere dag
nou nee dus, dat is niet zo
je moet je aandacht erop richten
wat verwacht ik van mijn medemens
wat is eigenlijk mijn diepste wens
zou hij/zij in mijn omgeving leven
moet ik hem/haar eerst aandacht geven
of komt hij/zij vanzelf op mijn pad
heb ik misschien al contact gehad…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 O om 't vertrouwde pad dat leidt
Weg uit de ban van ruimte en tijd
En wake zonder doel of baat,
Poolzon die nimmer ondergaat,
Lichtwijn die in zichzelf verslaat, -
Terwijl de onafgeloste geest
In 't eindloos boek der sterren leest
Om heul die buiten slaap geneest,
En in zijn diepe nood gepeeld,
In aandacht goddelijk verveeld…
‘t Viel water nu genoeg, of nooit!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.758 ‘t Is nat alom: de zoden zijn
doordronken; al de paden
zijn modder, moze en vuiligheid
geworden; overladen
is ‘t loof, dat op de bomen zit
en weent; de daken leken,
het stroomt alhier, aldaar, het schuimt,
het schommelt in, de beken,
die spoeiende, om ontlast te zijn,
door dik en dunne varen,
door weg en aweg, roekeloos,
alsof het mensen…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 Dezelfde bome' en pade', - iets is
Toch anders dan voorheen -
Zij waren stiller - vreemder - of
Veranderde ik alleen?
Daar liep ik - en daar lag ik toen -
Daar klom ik overheen, -
Het lijkt zolang - zolang al - en
't Is toch niet lang geleên.…
Tussen twee werelden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
714 Vechtend tussen twee werelden in
Houdt ze alsmaar vol
Ik kan alleen maar hopen
Dat haar pad haar uiteindelijk leidt
Naar een wereld met mooie dromen.…
Vallei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 De volgende dag ging ik nogmaals kijken
foto's gleden over in elkaar
naar besneeuwd met witte tentjes in het dal,
naar muildieren die kisten droegen
naar blote voeten die het pad beklommen
Het scherm bracht me terug naar de omhulling
van bergen, solide rotspartijen,
stille eenzaamheid
naar het leven dat
ik leefde
de kracht en vanzelfsprekendheid…
De Vredesnacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.335 In decemberstraten groeien
groene dennenbomen
langs grauwe huizengevels
blakend in 't gouden licht
' Stille Nacht' galmt
vanuit de klokkentoren
een kerstengel brengt
een heuglijk bericht
een Goddelijk Kindje
wordt geboren
herders haasten zich
op 't besneeuwde pad
verkondigen aan allen
die 't willen horen
wonderbaarlijk
wordt de Vredesnacht…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Als tijd het behaagt, deuren geen slot
machtig en krachtig genoeg dicht houden
openen zich andere ramen die zicht geven
als per omgaande paden zo lopen en ladders
sterfelijkheid toegang geven tot gewelven.…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 steeds leg ik kleine woordjes neer
die als kiezels en brood mij het pad doen
terugzien vanwaar ik kwam, er waren
geen woorden, mijn God
hoe leefde ik in mijn huid
zonder kleur en betekenis
namen zijn niet om te noemen, maar
' k draag ze in de vlamboog van
mijn ogen, het verblindt het heilig
bestaan om de heuse waarheid
te ontkrachten en…
Wormen 2
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
660 Een worm kruipend in de storm,
die schrok erdoor enorm
want dit was niet zijn norm
en hij was niet zo in vorm
Dat hij uit het struikgewas
zomaar naar de huisarts was
vermoedend dat ie hem met een kruid genas
hij had wat last, hoewel nog kras
en 't bracht hem op zijn pad al ras.…
Hoedjes van papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Als alle kinderen werden bekeken
als wachters met verwachting om
paden kiezen volgens een klare norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed,
spel en beweging gevoed naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van natuurlijke
circulatie van libellen de lichtste vleugels
drogen gelijk de engelen, in alle
betrekkelijkheid, het licht gestolen…