3479 resultaten.
Dromen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.661 dacht kon ik zeggen
Want woorden schoten mij tekort
Het dromen is toen begonnen
Dromen over wie jij zou zijn
Dromen over verre landen,
Zonovergoten stranden,
Een middag met jou alleen
Ver weg van alles dat ons
Van elkaar gescheiden houdt
Maar de dromen brachten mij
Niet dichterbij, niet verder weg
Ik zag geen mogelijkheid
Om jou te spreken…
koorddanseres 2
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.251 het luisteren is uitstel
het spreken is verdriet
en ik weet overal wel;
mijn kindje is er niet..
het aardse volk heeft hem ontnomen:
van Zijn moeder; de koorddanseres.
ze mag, waar hij is; niet meer komen.
want ze huilt; en ze lijkt aan de fles.
en hier in m`n hart,
heersen kommer en kwel.…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 steil en stil op jouw kruin, een roerloze hoogte
mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover
ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand
bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over
jij kwam hier op een rafelig tapijt neergestreken
geweekt in de spanwijdte van de Middellandse Zee
jouw gespleten tong heeft me leren spreken…
Stille Vlinder
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
941 oprecht,
en spreekt van een vreemde, eenzame wereld,
een wereld hol en bol van ontelbare leugens,
jouw jonge onschuld weigert om een dom verworven
compromis emotieloos te begrijpen
ach, mijn lieve, blonde, wonderschone vlinder,
jou koesteren, beschermen, jou beminnen,
die mij verwarmt en moed geeft om wat echt
belangrijk is, uit te spreken…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 tien maand oude dochter schiet me
door het hart
de eksters storten zich al neder
op een vers bereid maal
afgrijzen van de onschuld dat in mijn bekken waart
ik wend de blik af
en sluit de achterdeur definitief achter me
ik ga straks naar de ruis van mijn dochters hart luisteren
of daar geen sterke takken twijgen die van eeuwige jeugd spreken…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 , zilver blinkend metaal,
nu alle vogels zwijgen, geen ritseling
geen bladerfluisteren meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel de nacht beheerst,
als het zo stil is geworden en zo oneindig,
fluistert je hart je onbekende beelden in,
en hoor je voor het eerst je eigen ziel,
je ziel spreken…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 regenkralen,
stil en donker luistert de zomernacht,
naar het zachte gerommel dat van heel ver,
mijn onrustige hart en verlangen verleidt,
deze zomernacht dwingt mij, onverbiddelijk,
om te fluisteren en stil te luisteren
naar de onrustige, soms verbijsterende taal
van mijn ziel, van mijn intens verlangen
naar wat geen mens durft uit te spreken…
Uit het raam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
718 Verwarmen met groenere takken en zachte katjes
Keuvelen liggend in groen gras en zachter mos
Spreken over doodgewone ditjes en datjes.
Genieten van een ontluikende goudgele forsythiatros.…
Zonder hem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.110 Och ze kwam de dagen wel door, ze hield
zichzelf bezig…maar alle dagen deed ze
hetzelfde leek het wel. om van de avonden
en nachten maar niet te spreken.
Die leeg en eindeloos bleken.…
Kristalwijze
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 mee die niemand van hem kende en de
verstarde massa ontweek hem, zoals men vrolijke
kinderen het zwijgen oplegt, wreed en jaloers,
omdat de donkere harten van oorlogszuchtigen
het licht niet kunnen verdragen, laat staan
een verlichte geest als plomp plomp Plomp,
zijn ziel die vrij en wijd is, de enige
echte wandelende hennepplant, ik spreek…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 Zij
is een mozaïek
van schijngestalten van de maan
houdt krijgsraad in het eerste huis
wapent haar waterdragers en ascendanten
dan graaft ze zich diep in
in de loopgraven van de taal
schiet met metaforen
om haar stellingen te verdedigen
zwijgt Pruisisch blauw
als de kanonnen spreken
de landmijnen in haar blik
zijn kromgegroeide uitroeptekens…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Hoe aandachtiger ik bekijk alles
des te meer gaat spreken alles
tot zelfs het kleinste en meest
verborgene toe op het doek.
Tenslotte wordt mijn blik het meest
verrijkt door wat is op het doek
onopvallend en op de achtergrond.
Meer en meer ga ik voelen wat
de schilder voelde in de grond
van zijn hart bij het werken hieraan.…
JULLIE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
798 Hieruit maak ik op, dat jullie altijd aanwezig zijn
dus steeds in mijn omgeving verblijven
mijn gedachtewereld als maar bevolken
hier kan ik van medemens spreken
leef ik dan met jullie in die grote kille wereld
waarin ik geen afstand wil doen van mijn gevoelens
is alleen de tevredenheid ons grootste goed
om te overleven in onze confronterende…
JE EIGEN BREIN, JE EIGEN ZIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 Velen rondom je spreken
van vrijheid, openheid en echtheid
maar je merkt
dat de intrinsieke dialoog niet begint
dat je altijd op voorwaarden mag meedoen
dat je niet past in hun plaatje
dat je op z'n best wordt gedoogd
Je trekt je terug in
je binnenste binnen en
ervaart geenszins meer zin zin
laat staan win win
Je gedachten dwalen…
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 naar de zin van mijn bestaan
dus google ik naar mijn profiel
ik ben online dus ik besta
ik zou wel uren met je willen praten
over nu en over onze plannen
ik zou je echte liefde willen geven
maar ja, steeds komen die berichtjes
van mijn vrienden die ik echt moet volgen
dus waarom ben je nu zo boos
stuur me maar even een berichtje
dan spreken…
Raadsels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
643 ik ben verloren in een verloren land
waar niets van de stilte een waarheid kent
het zijn de schreeuwen die mij doen verlangen
naar een ruimte zoals jij zei
de schaamte en spijt
schijnbewegen mijn denken
verstrooid in de toppen
waar de bladeren hun blad omslaan
wanneer de grond realistisch dichtbij lijkt
en ik weet dat ik in tongval spreek…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Ik moest door ‘t bloedewarme bad
Terug, tot u, ‘k weet niet waarom –
Maar voor de korte scheemring kom
En dan de nacht,
Treed éens nog tot mij langs het oude pad
En spreek geen woord, maar glimlach zacht
Zoals gij placht.…
Het bewegende duister
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
474 Er draven massa’s merries door de nacht
hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken
welke de akkers bedekken onder rode gloed
van de huidig blijvende oorzaak
het is alsof de paarden spreken: wij bewaken
het gebeente van de rustende gestorvenen
want onder de drukte heerst het meest stille
der stilte
witte kelken vangen het geluid van ons draven…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de nacht over de Nachtwacht waakt
En de schutters hun uitreden naar het heden beleven,
Spreken zij over wat iedere dag hen het meeste raakt,
Over bewondering in ontzag, over het duiden heel even,
Over toezien uit plicht en het complimenten geven.…
DE WAGEN DES TIJDS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.226 Het spreken en 't peinzen,
het gaan en het reizen,
en al wat wij deden, 't zij droef, het zij blij;
't mocht tijlijk
of laat zijn,
of goed zijn of kwaad zijn,
't was al op de wagen, 't was alles voorbij.…
ouderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
842 eigenlijk
weet je
is ouderen
opnieuw geboren worden
in de eerste dagen
van ooit het jonge leven
keek je wel
maar zag je niks
zoveel jaren later
lijkt dat zich te herhalen
ben je zonder leesbril niks
in de eerste maanden
van ooit het jonge leven
kon je kraaien slechts
want spreken lukte niet
zowel jaren later
lijkt dat zich te…
Herbergen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
780 ‘Spreek ik met Herberg De Oude Lamp?’
Telefoon aan ijskoud oor, hand in kramp,
leg ik niet neer wie verkeerd verbonden is.
‘Spreekt u mee, wenst u een onderkomen?’
‘Dolgraag. Liefst een vol van dromen!’
‘Uw kamer is vrij na de laatste nachtmis.’
Het licht valt uit en de verbinding verdwijnt.
Ik tuur naar buiten waar niemand verschijnt.…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Ze zoekt niet naar duister is in het licht gebleven
dagelijks groet ze mij en spreek ik haar even.
En als ik 's avond laat nog zit te dromen
wil ze steenvast fluisterend komen bomen.…
Corinthische zuilen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid met acanthus
- een gulden snede
van bloesem en blad -
verheffen zich hoge
pilaren en smeden
met de architraaf
een hechte menage
à trois
Verheven en rank
spreken…
Onze tuin met kamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Zelden zult jij mij hier bedremmeld horen spreken
wel mag jij ons samen zien genieten voor vele weken.…
De homogenezers en genezeressen en het uiteindelijke resultaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 Ik wil genezen worden
ik wil er wel vanaf
ik wil me dan verloven
m’n familie staat dan paf
het trouwen wordt gezegend
in de kerk met pracht en praal
de huwelijksnacht een zegen
door dat unieke enkele maal
mijn vrouw is direct zwanger
de lust bevalt haar wel
Ze wil dagelijks wel elf keren
maar als hoofd spreek ik: "Niet zo snel!…
de val
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
505 las zij nog haar boek,
Haar boek over een gezin,
Dat samen op vakantie is,
Dat is toch hetgeen
Wat ik erg mis,
Ze zit erg hoog,
Haar voeten raken niet de grond,
Maar toch voelt ze zich zo laag,
Door diegene die haar aanstaren,
Voor haar staan twee reuzen,
Groter, breder en lelijker dan elk plaatje van hen is geweest,
Die boze woorden spreken…
GELD, GELD, GELD.....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 van elke objectfiel
Geld geeft een schijnidentiteit aan boeven en criminelen
Geld is de nagel aan de doodskist van velen
Geld is de profeet met een kortzichtige visie
Geld maakt van genieën de grootste debiel
Geld kost mannen en vrouwen de zwarte haren
Geld tast de onschendbaarheid aan van de eer
Geld haalt de beesten uit hun kooien
Geld spreek…
Als het je overkomt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 : nou niets, ik ben geen aardappel en bovendien
Komt bij de mens de existentie voor essentie hoor dus ja
Er is niet eens een norm waarmee ik tot een antwoord kom
Ik blijf maar stom
Als het je overkomt waar nog geen woorden voor bestaan
En jij onzegbaar eenzaam bij de bar of voor het raam
Iets moet bedenken dat het denken als de dove spreken…
Stoeprede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Fietsers met hun voorrangsgezicht
en de mensen die hier wonen
De Amerikanen voor hun café
op de hoek, waar gelovigen zaten
toen de kerk met de toren er nog stond
Rode Mia die rondschuifelt
om de afvalbakken, en buren
die weer eens ruzie maken
Allemaal horen ze erbij
Hier en overal is de wereld
onaangepast, we weten het
van onszelf en we spreken…