6715 resultaten.
WAS IK MAAR MOOI
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
925 Altijd als ze voor haar spiegel stond
voelde zij zich enkel onzekerder zijn
Innerlijk bang als een geslagen hond
was zij aan het einde van haar Latijn
Een lelijke draak zag haar altijd aan
één die haast stierf van onzekerheid
Zij met in het oog die eeuwige traan
wie was eigenlijk die vreemde meid
Altijd voor het naar school toe gaan
toonde…
WIJNRODE TRANEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
838 Als overdag de zon scheen, straalde zij
bij maanlicht evenwel, kwamen tranen
Niemand zag dan het innerlijk geschrei
noch haar wijnrode tranen die kwamen
Wanneer ’t donker viel,viel dat immer
met het diepe gevoel van eenzaamheid
Het voelde dan als een bergbeklimmer
die stilletjes in een diepe afgrond glijdt
Als het duister dan over het land…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 Daarin komen we liefde te kort,
een woord waarom gelachen wordt,
het blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in staat innerlijk te bloeien, in
de kou wordt alles ontkend, vruchten
zonder pit, de aarde in twee delen
getekend op oud perkament, is
dat de band waarmee het leven ons
aan een wereld vol geheimen bindt?…
EEN KUS IN DE NACHT
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.181 Wanneer ik ’s nachts naast je rust
en jij ver in ‘t dromenland verkeert
Ben ik mij van mijn weelde bewust
dat tussen ons slechts liefde regeert
Wanneer jij zo zachtjes adem haalt
dat ‘t bijna lijkt of je gestorven bent
Dan voelt ‘t of mijn hart verdwaalt
en dan huil ik innerlijk een moment
Wanneer jij je dan opeens omkeert,
kort je hand…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 ’s Avonds in de betonnen stad
waar de wind onze namen fluistert
murmelt een lied in zachte zangstemmen
en sluit ik de dag weer toe
Kleine kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam…
Sterrelicht...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
3.151 Moeizaam dansend in zacht maanlicht,
verscholen in een warm hartsgedicht,
praat niet, maar luister naar woorden,
woorden van innerlijk herkennen.
Onverwachts als een diepe wens,
in een juist moment van tijdsgrens,
stond jij daar heilzaam te schitteren,
een éénheid in mijn blind glinsteren.…
Fluisterende herkenning...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.882 Innerlijk verlangen in hoop,
gelegd in de armen der wind,
zie ik ondeugende antwoorden,
speels dansend zonder afloop.
Het suist stil moedig verder,
in eigen manifestatie ervan,
jij die mij onbewust roept,
als nog verborgen aanbidder.…
Kerst in bezinning...
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.474 Opruimen van dingen wat niet past,
bij het ware innerlijke gevoel,
typerend voor Kerst in bezinning,
als ziel naar het zuivere doel.
Geloof in jezelf, vanuit het hart,
laat je verwarmen in eigen dromen,
en het wonderlijke in manifestatie,
iets van jezelf, zal tot jou komen.…
“ Het doet er weer toe,”
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Het raakt de harten van een innerlijke wetenschap
zonder dat je nooit alles zal kunnen meten,
beheersing van de twijfel in een rusteloze geest, de
intuïtie dat er alles toe doet, wat niet lijkt te zijn,
altijd is geweest, dat is de overstijgende trap.
( Panoptimum,
´ Dit alles overziende ‘ )…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 Winter heerst er in mijn hart
‘t is er snijdend koud en guur
Wolken zijn er grauwig zwart
wat ik mis, is het levensvuur
Stilte heerst in mijn innerlijk
alleen de nacht is deelgenoot
Duisternis schijnt onsterfelijk
even onsterfelijk als de dood
Smart beheerst de lange weg
waar de zon het schijnen laat
De verlaten weg, die ik afleg
voert…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 zij onder ‘t bloeden gezegd
Zich niet door smart laten leiden
en werkelijk, zij meende ‘t ècht
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij haar littekens bezworen
Ze zou zijn zoals andere meiden
en nòg kon ze die belofte horen
Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze onder de douche gezegd
Ze verloor als altijd, de strijd en
daarmee haar innerlijk…
Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Ik droeg mijn innerlijk licht
ver voor mij uit.
Ik nam het vuur; bracht haar
van binnen naar buiten, door
donkere ruiten scheen een pril,
steeds sterker, stiller wordend ideaal licht.
De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling
veel verder dan enkel haar baarmoeder:
zij bleek een al gehele, grote zorgende,
verzorgende moeder!…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan die innerlijke vurige vreugdesdans
van passie worden gedoofd
als bron van het wezenlijk zijn
en zelfs de dood zijn rug zou draaien
omdat juist die eigen levens-kracht
elke passionele vlam terug zal op doen laaien…?
Laat mij mijn passie,
laat mij mijn leven achter na gaan
en ten volle be-leven !…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 ik dichtte een wereld om je heen
je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het blauw
werd grijs, daarna grauw niet in
staat innerlijk te bloeien, in de
winterkou wordt alles ontkend.…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 Zelf sta ik op de rand
van een innerlijke beschaving
verklaart zich het onwrikbare
van deze telg, hierin zijn de
melancholieke glitters
niet weg te denken,
verstrooiing heeft zich in
formule van de taal vastgelegd,
Het zwijgt, maakt stil,
de duisternis wordt diffuse
en is mij kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt…
JE SPIEGEL ZEGT ‘T JE WEL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 Haar spiegel bevestigde het haar
je innerlijk lijkt wat sterker te zijn
Je weg tot vandaag was wel zwaar
die ging door een gebied vol pijn
Haar spiegel deelde het haar mee
je oogt tegenwoordig al veel feller
Tegelijkertijd fonkel je als een fee
en lach je om die eeuwige kweller
Haar spiegel vertelde ‘t haar ook
je eigenwaarde besef werd…
Zwijgend landschap
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
660 Vaak wanneer ik mij verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de eenzaamheid
die in mijn jeugd zo voelbaar was
ik betreed dan regels der heimwee
denk weer aan dingen
in geloof van eigen ongelijk
ik bemerk weer die innerlijke pijn
onwetend in nieuwsgierigheid.…
vacuüm van kwaad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 niemandsland waar
daad noch krijger bij machte is om
met liefde zijn houweel te slijpen
aan trots en het waanbeeld
dat er een god drijft op de stem
van vaderlijke uitingen
buigt mijn hoofd, zinkt mijn toebedeelde
gedaante in zwijgen, een stilte die me raakt, me
verhardt en de waarde van ieders waarheid
laat dalen, dalen totdat het innerlijk…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
975 praten
zoveel heb ik van hem gelezen
in de kranten over kunst en het fascinerende
je las het en daarnaast
vergat je het meeste weer, is ook waar
misschien is dat de eenzaamheid
van de schrijver die maar schrijft
en niemand die werkelijk iets terugzegt
hij heeft vast over Francis Bacon geschreven
de schilder van de monsters van het innerlijk…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 .
----------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang', 1950…
Geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Het geweten is van innerlijke aard
Dat God in het mensdom heeft gelegd
Het kan wel goed zijn maar ook slecht
Niemand wordt hiervan gevrijwaard.
Gevoel en schaamte is ons gegeven
Wij willen goed bij een ander overkomen
Willen graag een slechte naam voorkomen
En het kwade proberen te weerstreven.…
Naast jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 Wat ligt er wel niet allemaal opgeslagen
door mensen en tussen mensen
ongevraagd uit de innerlijke beleving
rust in je slakkenhuis zonder stemgeluid
van jezelf of de ander in het hier-en-nu
nu je daar treinen in hoort denderen.…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Op de rand van mijn
innerlijke beschaving
waarin ik zwelg, ik
leg mijn huid af maar
ongeacht de huidskleur
blijf ik een vreemde telg,
een dwarrelend blad
de wind wrikt vergeefs aan
de verandering van kleuren,
hoe spreekt men de taal uit waarin
de dichters zijn gestorven?…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 Ik ondervind dat de herfstwind
en de tijd mijn keel beslopen
heeft, dat aan het mooiste lied
een rouw rafeltje kleeft, liep vaak
een innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
berouw wat in de schaduw voortleeft,
wat recht geeft aan volstrekte
zinloosheid en daaruit haar zin
ontleent, zelf de navelstreng
door…
ONS VALENTIJN GEHEIMPJE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
616 en is ‘t iets dat bestaat uit zeven getallen
Nee nee, nu zit je op het verkeerde spoor
het gaat mij namelijk niet echt om daden;
‘t Is beslist iets leuks voor je innerlijk oor
zodat je door ons liefdesland kunt waden
Op ‘t eind van dit dichtje is ’t mysterie op
dan ook begrijp je hetgeen ik je hier vertel
Dan kruip je wederom uit die…
Rozenkrans. Gedachten in de ouderdom 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 dwingt of zingt
met loslaten inherent aan mijn bestaan
zo ga ik als ieder die door het leven
aan de grote cirkel is geringd
Onderweg ervaar ik bij tijd en wijle
een vrede in mijzelf
geschapen uit sterven en geluk
ja, zo ervaar ik gaandeweg de aan mijn gegeven tijd
En proef ik iets van eeuwigheid
waarvoor ik op fragmenten van innerlijke…
De zachte apocalyps (2)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 model te
ontwikkelen met rust en
vrede in gelijkwaardigheid
de resultaten waren
bijzonder diverse naties
kwamen tot grote bloei en
vervielen weer zonder de
direct desastreuze
gevolgen uit vroeger tijden
nieuw modern verandering
waren de triggers terwijl
menselijkheid de maat werd
in het sociale verkeer en
zelfs hoffelijkheid en innerlijke…
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 meer
want zij citeert niet in haar laatste snik
al kwam voor overlevenden
op tijd
een nieuwe lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet voor hen
die als kosmopolieten hemelden
in excellent gezelschap, engelen
ballonvaarders in een opwaartse vlucht
de kunst van eenvoud ligt echter veel dieper
dan de wortels van het innerlijk…
Waanzinnige radeloosheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 tussen wollige wolkenkastelen
en lichtgevende luchtspiegelingen
jouw gelaat stond afgebeeld op het gescheurde etiket
van een in de hals slanker wordende glazen fles
waaruit hij een donkerrode drank had gedronken
tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij
waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten
bekeerde hij zich tot een innerlijke…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt
en ontevredenheid zorgt voor een reactie
handgeklap en boegeroep door leken
de hele innerlijke…