4425 resultaten.
Dat ik dit kan zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Ik heb mijn voeten op het hekwerk
De beierende klokken
Hoor en voel ik tegelijk
Terwijl ik naar de hemel kijk
Zelf derdelaags inwonend
Oneindiger dan kan in vlucht
Voor wolken lood, ivoren
Zie ik een kluwen haast ondenkbaar
Tientallen zweven daar waar
Zwaluwen dus zweven
Het regenfront dat komt van links
Het wit maakt langzaam plaats…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.
Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.…
Heksensabbat
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
472 hing
de geliefde geur
van chloroform
uit jouw odeur
je ogen loensden
alle kleuren en de
oren waren wit
getipt op deze toch
weer aparte outfit
op de heksensabbat
die in zwart en glinster
paars een aardig stel
gaat vormen met de
lang gebaarde tovenaar
ik zag je staan
de nieuwe bezem
leunde lief tegen
een halve maan
rond je voeten…
Jezelf accepteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 accepteren
tast je
integriteit aan
Het maakt
dat je jezelf
en anderen verraadt
Je verkoopt
als het ware
Je ziel
Dit maakt je
nog egocentrischer
nog geslotener
voor anderen
voor jezelf en de
universele krachten
Je besef van
leven en
werkelijkheid
wordt er minder door
Je gaat met gesloten ogen
en gebonden handen en voeten…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij
dit alles
de laatste
dag na
de maand
mei
de elektrische
fiets is
populair toch
nog mensen
zij die
met de
voeten…
Lectori salutem
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
495 Ik weet van blazen
noch van toeten
Ik maak mij veeleer liever uit
de voeten
Met lector en lectoribus salutem
Tabé adieu gegroet, het ga u goed
Ook gij eerwaarde zusteren
mijns levens
Ik hoop dat deze wens meer
zegt benevens
Dat ene woord: wie goed doet, goed ontmoet
Lectoribus lectorique salutem!…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zijn mond was gesnoerd
Er kwam toen een dag
Dat zij die het niet dachten
Nog verwachten aanbrak
De eenzame tulp
Kwam tot ontplooiing
En er brak licht aan in het duistere
Het was onvoorzien
Doch de tulp vocht zich een weg terug
Wierp alle juk van zich af
En zie
Trots en fier
Bloeide hij open
De wereld lag aan zijn voeten…
Over Vrijheid
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 ruimte inneem die ik mij wens,
alles zeg wat ik wil, alles doe wat ik wil,
alles eet, alles drink, alles tot mij neem,
hoe ik wil;
als ik nooit meer iets moet,
alle dagen leeg voor mij liggen,
geen verwachtingen, geen verplichtingen,
als ik alles zelf kiezen mag,
wanneer ik wil;
als ik overal heen kan gaan,
de hele wereld aan mijn voeten…
Over Vrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 ruimte inneem die ik mij wens,
alles zeg wat ik wil, alles doe wat ik wil,
alles eet, alles drink, alles tot mij neem,
hoe ik wil;
als ik nooit meer iets moet,
alle dagen leeg voor mij liggen,
geen verwachtingen, geen verplichtingen,
als ik alles zelf kiezen mag,
wanneer ik wil;
als ik overal heen kan gaan,
de hele wereld aan mijn voeten…
'Birdman'
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 En je kwam het park in
en hele drommen eenden overzwommen zich
als geile meiden,
en kerels,
die zich
fris als vers gewassen hoentjes
aan jouw voeten zouden werpen.
Zo'n lokeend was jouw donzig gevulde winterjas,
maar vooral
jouw waggelende broodzak.…
Meidans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
336 Op blote voeten in ’t bedauwde gras,
Dansen wij in mei de lentedans,
In de vroege ochtendstond,
Als de prille zon de dauw verbrandt.
In ’t warme gras vleien we terneer,
Uitgeput, doch zeer voldaan,
Kus jij vederzacht mijn mond,
Wijl de zon naar haar zenith klimt.…
Eerste Snede
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
575 zo kunnen wij dan,
mijn halfvolle melkmeisje,
mijn pareltje van Vermeer,
mits deze zomer op deze voet blijft gaan,
(ik doe alvast mijn zondags overall aan)
zo kunnen wij elkaar, nog vóór de Pasen
volledig oogsten gaan.
==================…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet…
Yippie Ya Yee!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 De apostel Johannes keek mededogend
op mij neer
met de adelaar gedwee aan zijn voeten
jazzy mee schommelend.
Haar typische jazzstem baande
met haar zwoele verleidingen
door mijn bloedbanen
en zij hijgt onverzadigbaar in mij na.…
Muggenland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
220 de ernst van het volle verstand
plotseling maak jij door intense emoties
van een kleine mug een grote olifant
te zwaar om in de lucht te dansen
met het plezier van soortgenoten
te ernstig om te negeren in het dwaallicht
van de achtergelaten zomeravond
te laconiek om serieus te nemen
we dansen alsof het iets kostbaars is
op blote voeten…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Ik loop de zolen van mijn voeten dun
op de kiezelpaden van het hoofd,
bezoek de uiterwaarden waar de stilte
als mist tussen de wilgen blijft hangen.
Elke stap is een poging tot begrenzing,
een paaltje slaan in de vloeibare grond,
maar de kustlijn trekt zich altijd terug
wanneer ik denk dat ik de branding raak.…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen
met voeten…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee was niet aan hem besteed
hij voer het liefst naar verre vreemde kusten
waar hij terras incognitas aandeed
Dubai koeweit qatar bahrein oman
en mekka - waar zijn voeten…
De Afbrokkeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
178 Vogels met oranje snavels
orka’s en één bruinvis
worden hem toegeworpen
als onvoorziene vergezichten
dientengevolge
komt alsnog de afstand
in hemelsbrede zin
‘nicht in Frage’
tot ijsberen
Hij loopt rond en keert terug
naar de kern waar alles begon
en blijft aanvangen
bij het rode velours
de blauwe bank
de hond aan zijn voeten…
met jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
174 het voelt alsof ik de snaren bespeel
die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven
althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen
met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied dat net als
de rozen zich scharen achter
het zachte…
As en graan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
220 De aarde vraagt geen winnaar,
maar helende voeten.…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch landschap waarin ik de sporen
nog aantref van het eens zo geduchte
corioliseffect en de enerverende kou
aan de voet…
De Retrait
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Eirôn was niet bang
keuzes af te stemmen
op het aanbod van zetten
of de tegenstander
simpelweg verslaan
door het creëren van dilemma’s
die de ander allereerst oplossen moest
zij schroomde niet
haar onverslaanbare paarden
terug te trekken
noch om zelf naar
de achterste linie terug te gaan
zodat de grond van het slagveld
onder de voet…
AAN ENE MOEDER.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 naar de aarde, en vergaar op uw schoot
Het kroost, dat uw voeten omhuppelt;
Dan tooit u de krans, die uw lokken ontschoot,
Met tranen van vreugde bedruppeld.
Cornelia sprak: mijn juwelen zijn hier!
En gij: Zie de bloemen, waar 'k thans mij mee sier!…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Op stille voeten zijn de nachtverpleegsters het beste in zorg en troost voor de zieke.
Maar het ruisen van de lieflijke wellen der zee gaat eeuwig door.…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in Sellingen is
een dichteres
Rita Smits
die mooie dingen
gemaakt heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Huis aan de vaart
waar ingekwarteerde vijand
laarzen draagt - maar banger was ik
voor de kleur van kikkers in de kleur
van plompeblad en kleine pad, die
in zijn bruine pak over voeten schoot:
hun kloppende kelen en die van mij.
Daarbuiten groeiden rozen en Russen
knielden wiedend in het aardbeibed.…
Moederkloek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.134 Gehurkt in een dode hoek verstop ik me
Ze lijkt aan de trapleuning vastgelijmd
Haar lippen als met bijenwas verzegeld
Kloven van de droogte
En net daar
Aan haar stramme voeten
Lagen vergeelde najaarswensen
In snippers rondgestrooid
Waarom kwam ze daar?…
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 van binnen als van buiten,
onbeschrijflijk hemels mooi
zij laat vogels mooier fluiten,
dwingt de winter tot de dooi
zij weet mij tot mijn diepst te raken,
tot de kern van mijn bestaan
wie heeft zo’n wonder kunnen maken,
wie is tot het uiterste gegaan
ooit zal ik haar ontmoeten,
mijn aardse stukje paradijs
ik krijg al blaren op mijn voeten…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…