5126 resultaten.
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.
Dan fluistert mijn hart,
een zacht lied in eeuwig zwijgen,
een traan die beweegt
door de leegte die alles omarmt.…
vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
188 lieven is voelen door de huid
door de adem en het licht in de ogen
soms ontbreekt enig geluid
het wordt in het hart gewogen
.
om me heen kwam het hedenmorgen
naar mij toe, door hen die ik liefheb
zij die mij ook op eigen afstand verzorgen
in denken, doen en soms in oprecht laten
.…
Najaar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
136 in mijn najaar zal ik haar niet meer treffen
zij, en een enkel ander,
immers ze keren nimmer meer terug, dat zegt het ademen
.…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
208 nog niets wetend van al die doden
die nu nog ademen in de vlijende
wind die hen voortdrijft tussen
het onherbergzame van gaan en komen
en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte,
en der bloemen frisse geuren
verspreidden zich door de zuiv're lucht,
tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten.
En wijd van alle valse schijn,
daar we in ons verenigd harte
die gevoelen en bezingen,
bleef de schaduw zuiver als ze was.…
im astri da dovia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.441 haar strakker tegen mij aan
ik wil voelen de slag van haar naakte hart
de warmte van haar bloed en het ademen
langs de banden van haar leven, haar stem
ik kras mijn handen langs haar dijen
mijn lippen strelen haar schouder
met een veeg door de haren bloot zij haar nek
en fluistert: ' astrini mi dovia!…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Ach, waar is jouw adem, je bries.. zo ik hem niet meer vind.
Ik probeer je te houden, vast te houden met mijn kleine handen.
Ik hield zo van jou.. oostenwind.. ga niet naar andere landen.…
VLOEK NIET DE ZON!
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.719 Daarom buk en hijg tot uw adem glijdt mee met -de adem -des Hemels, het aadmen der zee:
dan zal uw kind weer de trekker zijn.
en vloeken der zonne doorlaaiende schijn.…
Innigste wens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Voor ons stervensuur ons tot zich neemt,
en het ons de adem beneemt,
laat ons wensen elkander weer te zien na dit tijd`lijk uiteengaan,
elkander weer te zien in die mooiste hof, na ons heengaan.
Stof wordt hij en tot as zal hij wederkeren,
maar laat mij bij leven verkeren,
in uw aanschijn en onder het zachte steunen van uw adem.…
Haar aanraking
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
557 Een verklaring in één adem
verloren passie in één slag.
Het was een donder bij heldere lucht
zelfs geen regen ook geen lach.
Mijn laatste traan bevriest zij met aanraking.…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Dus ik adem en word weer rustig, adem in en weer uit,
onrust leeft vast in velerlei hoofden, in ieder besluit
geboren worden, dag en knijp ook jij er ooit tussen uit.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Ik ben 33, ik adem weer,
ik leef.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 van de rivier buldert onder mijn blote voeten
Ik buig om de ontredderde stemmen te horen
die roepen van voorbij lege graven
ze waarschuwen me niet langer te rouwen
om het stervende licht, nu de schemering omarmt
waar zijden tongen proberen me te bedwingen
Door de broze takken van vreugde
tot ver voorbij het ochtendgloren
beladen met de adem…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 De wereld houdt even haar adem in,
alsof ze zich herinnert
dat leven breekbaar is.
Twee minuten.
Voor namen die we kennen,
en voor de ontelbaren zonder naam,
die vielen in het donker van geweld.
Maar luister -
achter die stilte klinkt meer.
Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden dat niet zwijgt.…
In mijn gedachten
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.958 samen met jou
ergens diep in mijn hart en hoofd
al kan ik je niet meer vasthouden
het vuur is nog altijd niet gedoofd
Ik vraag me wel eens hardop af
zou er ooit nog iemand komen
waar ik ook zo veel van houden kan
of blijven dat slechts vage dromen
Maar ik zal aan je blijven denken
soms klein en soms weer groot
op de dag dat ik stop met ademen…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht
momenten van geluk
een harde dood met
losse tanden in de goot
als water in mijn lippen bijt
adem…
Schaduw van onvindbaar (sonnet)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Hij dompelt mij in veiligheid en zucht
zijn adem in mijn oor, ik heb geloofd
en nooit wordt deze vrede mij ontroofd.
Al blijft zijn nest onvindbaar in 't gerucht
van werelden vervuld van haast en spoed
al wordt zijn vlerkslag tuitend overstemd
ik vind mijn schuilplaats bij zijn arendvoet.…
Voor altijd de jouwe
gedicht
2.6 met 650 stemmen
128.804 wensen over
langzamerhand kwam ik tot het
verontrustende besef
dat ik mij stukken beter voelde
als er dagenlang niemand thuis kwam
want juist als jij mij heel zacht vast houdt
(en toch stevig zoals ik dat het prettigst vind)
ben ik zo bang dat je me vragen zult
nooit van je weg te gaan
ben ik bang dat je besluit me
zo grondig
de adem…
rook verdampt het beetje zicht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.589 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
de gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om uit te kijken
woorden rappen zonder adem…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Slechts op bezoek
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
4.334 eerste aangetrokken
gesprongen uit bed, door schaamte gekweld
de paniek die je ontwaken heeft versneld
maakt jou niet de enige die is geschrokken
daar sta je verloren weggekropen
met een agent vlak voor je, in de gang
geen plek om je te schuilen, ben ik bang
geen ruimte om van ons weg te lopen
tegen de muur sla jij je angstige kruin
naar adem…
frisse wind
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
9.822 pas toen de “frisse wind” ging waaien
voelde zij de adem in haar nek
en nog voordat zij zich om kon draaien
zat er een ander op haar plek
bij de directie kreeg zij geen vertrouwen
van haar collega’s enkel medelij
en haar baas -geen fan van vrouwen-
draaide slijmerig rond de brij
zonder afscheid stond ze buiten
met haar spullen in een doos…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je hand gemaakt
ik wil je weer eens voelen
maar jij hebt niets meer dat me raakt
alleen dat wat je wilde
de energie die je aan mij verspilde
om me te laten worden die ik ben
nog adem…
Cello
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
916 ik geef het toe, dit is cliché,
hoe jij teder de snaren streelt
van je cello, zo liefdevol,
je ontlokt tonen die zich
laten vergelijken, zegt men,
met de menselijke stem
ik sta geleund tegen de deurpost
en hoor de hartstocht zingen
van de metalen snaren, ik hoor
hoe jouw adem tel na tel versnelt,
je mond verstrakt, je lichaam
schokt, je…
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 vloed
geen kant meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor het eerst weer
haar agressie kwijt
maar ooit
zal ik je breken
dan is basalt
vergeten en vergruisd
tot kleine stukjes
niet meer weten
want alleen mijn
lange adem…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 Te grijze wolken, met hun scherpe, gouden randen,
benemen mij geraffineerd de adem van de zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden dagen geen
sterren meer in ademen…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een…
Even
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.062 Tien minuten, mijn vader komt zo terug
- hij fluistert dank en kucht
Hoeveel kan een mens verdragen
traag haar adem, huid en haren grauw
haar volle lippen haast ijzig blauw
Een lichte zucht: dus je bent gekomen
mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan
ze zegt nog meer met weinig woorden
hij luistert slechts, herdenkt hun dromen
Plots…
Het afscheid
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
3.832 bed
ze was benauwd, en ademde zwaar
en wanneer ze afscheid moesten nemen
dan vond ze dat zo vreselijk naar
Ze was bang alleen te blijven
in zo'n kille kamer zo alleen
maar elke dag bij het bezoekuur
stond iedereen weer om haar heen
Ze heeft een zware strijd gestreden
en met slechts twee kinderen aan haar zij
heeft zij haar laatste adem…