3400 resultaten.
Venster
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
386 Toen ging het venster open,
wanneer röntgenstralen
ons hier en nu doorlichten
door te reflecteren
op wat ons wezen was.
Ging toen het venster open
door het licht in de ogen
die ons verleden in
spiegelschrift bedrogen,
ging toen het venster open?
Er werd gezegd, en
er staat geschreven,
word wie je bent
in je diepste wezen,
ken jezelve…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet…
Resttijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
410 ik ben ouder dan mijn schaduw en gewicht,
betekenis die nauwelijks valt te grijpen.
aan een goed begin hoor je te slijpen —
tot nu toe is op verjonging geen zicht.
de grove lijnen kaderen mijn jaren,
vormen het vlak tussen taal en een zucht.
voor het afsterven ben ik nog niet beducht —
de donkere lucht zal zeker klaren.
ik bleef mezelf,…
Proces
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Met een forse fijnmazige
zeef filterde ik de dampende
massa die zich ontwikkeld
had in de broeiketel van
mijn in donkere nevelen
gehuld gemoed.
Wat nodig is, wat nodig is …….
dat moet!
Dat moest het motto zijn!
Zoals men met grote
precisie drie schepels
kristalhelder
slankesleutelbloemgeel
in de duisternis
schept.…
Tweede leg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
349 Voornaamste woorden
Ik kijk tegen stapels op,
terwijl ik achter mijn laptop
blijf denken aan jou,
-ze zouden eens moeten weten
wat ik hen aandoe
met uitstel op hun vragen.
Jij zet mij op scherp
met gebruik van voornaamste woorden,
betekenislagen in (mis)gebruikte taal;
ik hoor je door muren van stilte heen,
door sociaal acceptabele…
we noemen hem Kees II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 de inhoud van de asbak
in de vuilniszak
om deze avond nog aan straat te zetten
met alle herinneringen erbij
zodat overgebleven vrienden niet zeggen
dat hij deze nacht van eindelijk sterven
belachelijk veel gerookt heeft
maar hij weet niet
wat hij met de leegte
en bijbehorende flessen doen moet
als glasbakken langs eenzame wegen voeren…
‘Can’t you hear my Love Buzz?’
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Als de massa er niet toe doet,
gaat niets dieper
dan jij zelf.
De goden die je zo goed kende,
op jouw hiel
vertrouwelijk berispt
door Rechtvaardigheid:
omdat je ongevoelig bent
voor het valse gebuzz
der Sirenen en de raad
van Bacchus.
Voor deze voldongen daad,
en nog wat loze kreten
als verspreide zaden,
zul je zeker tijd…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Op het balkon, de laatste zon:
een alcoholvrije; bijdehanter
dan de tantes met tegeltuinen
en perfect gezoomde gordijnen
waar geen spatje op komen mag.
Voorbij de sterren wil ik kijken,
waar hij die beelden ziet bij naam
als wij straks in het zwartste woud
van de diepe nacht stil liggen gaan;
deze ene liefde uitdijen laten,
voor dit eeuwig…
proloog (in vrijheid geschreven)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
405 ik blijf kijken in de bodemloze leegte
van de dagen en van de nachten
en zal moeten aanvaarden dat ik
mijn geluiden nodig heb
mijn woorden om de rust te bewaren
met klem op toon en stijl
en als ‘t moet de klanken
de kleuren en de grove streken
en zinnen op ‘t onbenoembare
hopen op de verlossing van akkoorden
en gedeelde gevoelens in ritmes…
meer dan ‘n lichaam
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
187 ik
of wat daarvoor door moet gaan
of voor welk beeld ik sta in jouw ogen
dans met alle verbeelde voeten
in de woordenmodder van velen voor mij
maar welke taal resteert
welke woorden zonder aangeboren of aangeleerd geloof
zonder haalbaar idealisme
doorstaan meer dan ‘n lichaam
meer dan ‘t gevoel
de aangetaste herinnering aan ‘n toen
‘…
Groot wild
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 Ooit is hij groot wild geweest
nagejaagd door boze dromen
brave burgers en demonen
en hij had het zo goed
met zijn kinderlijke vrijheid
zijn speelse karakter
en zijn vrolijke blijheid
overal waar hij kwam
kreeg hij overtuigend
zijn betweterige gelijk
tussen bittere tranen
en zijn verwarde ziel
een grote leegte
zonder een geheugen…
alle hyperbolen kunnen gestolen worden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
206 alle hyperbolen kunnen gestolen worden
alsook mijn ironie, en
als jij mijn cynisme weet te jatten
beloof ik je alle schatten van de aarde
‘ik geloof dat ik lijd
al ‘n tijd, soms
aan jezusnijd’
ingewikkelde materie, zei hij
boven de rivier als trechter
‘n rechterwang waarop hij sprak
‘n oog waarvoor hij opstond
bleef staan in doffe twijfel…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 mag ik niet beginnen
met ‘t ontginnen van
de woeste grond in mij-
zelf?
mag ik geen vertelling
‘n stelling met ‘n kop
of romp of lendedelen
verbouwereren?
mag ‘t ook wringen
‘t afdwingen van
de volle aandacht? en jij
ja jij
[de focus verstijft]
jij tekent de werkelijkheid
waarheidsgetrouw in
alle zwart-wit-tinten…
Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.1)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Onberispelijk
als de final act van z’n body,
is hij een bedenkelijke believer
in factories gemaakt van gold,
waar hij no struggle kende
tegen bedbugs uit z’n lazy ass.
Terwijl de times
memories als dirt wegblowt,
is hij dressed in permanente shame;
like a notebook voor de bucket list,
tastend op zijn bare feet,
als vanity die de…
Zonnekater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
252 De zomer is voorbij,
het festival is over;
het regent ook in mijn hoofd.
Ik ben het hoofd!
Iedereen doet anders,
ziet me anders dan voorheen.
Maar de zomer was zo mooi,
zo wonderbaarlijk puur
als liefde zijn kan;
de muziek klonk beter
dan ooit tevoor,
het eten kon niet heet genoeg zijn.
Als het aan mij lag,
mag het hele…
Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
255 Linkmiegelig,
zoals de eerste woorden uut hem ze bakkes,
zal ‘ie leugenateliers nie volgen,
zonder twijfel da ‘t hersenspinsels zind
uut hullie verkenskoppen.
Zelfs ‘t godengespuis
gleuv’ nie wa nie waar is,
strak in oneindige schoonheid.
Als’ne joekel van ‘n streber,
paffend met natte jatten,
stralend als de slimste zelf;
martelaar in…
Als een galmijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 Voor mij
brak de hemel open
toen ik door de donder
doordrongen raakte.
Eén gerichte schicht
ontwrichtte het zicht
in de breedte van
de ingewreven wreedheid,
de beestachtige schijt
aan substantiële logica
door het intacte intellect
als handicap te zien.
Dit disrespect,
hip gezegd,
wat ten dele viel
over het paradoxale gegeven…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
323 De kille duisternacht
ademt door stille heimwee
dansend rond jouw intieme gewoonte
heldere sterren zien kansen
in jouw oeverloze liefdeskus
nabij het zilte zaaisel
van dwaze fantasieën
oefen je in klussen
proef je de ware aard
van het verlangde geluk
in bewegingen van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling…
levensverhaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
466 voor mij zijn het de woorden
die anderen niets zegt
want woorden maken het verschil
dat is waar ik aan hecht
ik zie de woorden als seizoenen
ze komen en ze gaan en geven mij
zo dikwijls een teken van bestaan
woorden kunnen zinnen maken
zinnen een verhaal maar voor
wie luistert naar het leven
die hoort het allemaal...…
We noemen hem Kees III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 met zijn hoofd op de tafel
de asbak omgedonderd
van het tapijt was niks over
om te verbranden
zijn laatste adem lag
opgedroogd
als een vlies te wachten
om weggeveegd te worden
de mouwen van de agent
die de melding kreeg
waren echter opgestroopt
om alle tatoeages te showen
wie er bleker was
zij of de man met de afvalpas
in zijn vergeelde…
Leuk geprobeerd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
788 Nee,
ik zal niet liegen
als je mij vraagt
wat ik ervan vind,
ik draai niet graag
om de zaken heen
om jou te besparen;
als je mij vraagt,
door je knieën gaat,
mij smekend aankijkt,
krijg je een antwoord,
het eerlijke verhaal,
wat ik ervan vind.
Als je mij vraagt,
wat ik verwacht,
als ik dan luister,
dan zou ik spreken,
zonder…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 kon ik maar
knielen voor
de leegte van het kruis
bidden voor
‘me, myself and I’
mijn lichaam als kluis
een zuiver gewelf om
mijn onbesuisde ik in te huizen
daar waar mijn geest rondwaart
tussen gezond verstand
en menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk…
Verlangen naar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Het verlangen naar
de woorden voor
optrekkende nevel
op zo’n zonnige
vroege herfstochtend
en de vraag die
hangen blijft welke
het eerste kwam,
dan;
wat ik mijzelf gunde,
voor mijzelf zitten zag,
wat ik haalbaar achtte
voor het leven als nevel
in de blauwe lucht,
dat zachte zuchtje,
verdwijnen zou.…
Duisterbloem
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
294 Persoonlijke dissonanties hebben iets
van verwildering en achterdocht
woeste, nachtelijke ademtocht
drang naar vrijheid om te leven
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd heeft ons onthecht
door een troostvol
warm verleden
verdwenen natuur
klimaatzorgen en oorlogen
ze komen samen in de ochtendkrant…
distributieriempiep en koelvloeistoflek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
231 [klotemarters]
woorden die de werkelijkheid
pijnlijk objectief agenderen
onder de geopende motorkap
met ijzige handen in de verders
schitterende herfstochtendzon
als de haperende mitochondriën
en onstilbare zenuwbanen
achter gesloten oogleden
niet-helpende ijlgedachten
der langdurende raddraaier
dan maar te paard naar de villa
waar…
Reprise; Meerstemmigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 Gedachten vallen uiteen
onder volheldere manen,
draaiend rond de grond
waarop men zou willen
dat pseudoverwisselingen
niet meer voor kwamen.
‘De schrijver toont diens
ware gedicht in woorden,
herhalende dramatische
wendingen door thema’s
verbonden in de zinnen,
-met onbevlekt gezicht.’
Bewegingen over liefde:
door de dievegge voorbij…
Zwerfkei in rust
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
451 De steen imponeert
ligt al tijden verloren en alleen
gedragen door de tijd volgt hij
de bestendige loop van voorbije jaren
ijzig koud zijn verleden
zo vredig hier nú gelegen
doet zelf van huis en haard
verdreven de naamloze gedenken
deelt samen met ons
de overledene.…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Treurnis kleurde het dal in
vervagende tinten voor
ingedroogde ogen van
weggegoochelde dromers.
Zij waren met te weinigen
tussen de sterren geweest.
Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst…
omnia mutantur, nihil interit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
723 Als een herfstblad, te worden of niet,
plotseling omslaan, zonder aanraking;
veranderen omdat ‘t geschreven staat.
Zoon van Hypnos, waker over de slaap,
breng mij de angst, krioelende beesten,
vleesverslindende geesten, als de dood,
fobisch wil ik zijn, onder ‘t horen van
uw naam: Phobetor. Schoot voor scheut
beukt, op de eikenhouten deur…
vertraagde regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
236 Al ‘t fijne dat ik met mij draag,
elke blijk van verlangen, ieder
vleugje van een spoor op weg
naar een toekomst na vandaag,
gezekerd door ’t vrije denken,
de klimgordel in de dagelijkse
wanordelijkheden en plagen,
vlagen verstandverbijsterende
misdragingen der vaste grond.
Met een verleden van bergen
ervaring met de diepste dalen,…