4052 resultaten.
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.127 geeloranje kaas en uien en augurken
ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm
aan tafel zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol met whisky kon ik drinken
ik snijd het zware brood in dikke plakken
en leg het op een plank met zoute boter
met honing en met bittere marmelade
in het midden van de kamer ga ik zitten
op de oude stenen…
't Is altijd wè...
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.166 't Is altijd wè, zo lees ik op een steen
die ergens in Den Bosch iets wil vertellen...
Waar leiden toch maar al die wegen heen
waarmee we soms ons arme hart zo kwellen?
Er is verdriet en vreugde, altijd weer
en langzaam wil het leven ons dit leren,
maar waarom willen we zo graag wat meer
dan wat we eigenlijk kunnen beheren?…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 De zilvren morgen steeg over het dal,
Het leek of aan de stenen rozen bloeiden,
De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden
Als witte anemone' in 't licht heelal.…
Kunstberg
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.191 Zuilen en muren streven lijn naast lijn
omhoog, en elke steen is koel en rein
en leeft in een onttogen orde.
---------------------------
uit: 'De stad in', 1964.…
Veldoven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 Waar eens de oven stenen bakte
van kleirijk land naast de rivier
trompettert nu een wilde zwaan
en pikken houtduiven voldaan
de zwarte bessen van een vlier
gegraven gaten werden meren
waarin de vissen lustig paaien
en aan de oever wilgen pronken
die in spiegelbeeld verzonken
statig naar het water zwaaien
hoe schoon is deze weidevlakte…
"Fata Morgana "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
629 In het middelpunt van een woestijn
de felle zon, stenen en droog gewas
zie ik ineens mijn eigen dorre strand
de waas van hitte waait over land, waar
de schorpioen z'n staart doopt in venijn
niet wetend of dit als medicijn genas
z'n scharen omfloerst in zwart satijn.…
Percentage
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.442 cijfermatig
De mens op vele fronten nalatig
We eren geleerden veel te statig
We geloven in evolutie berekend met kans
Niemand ontspringt de dans
Kijk eens naar het geheel
Grote aantallen produceren veel
Ik geloof niet dat ik theorieën steel
We zijn niet intelligenter dan voorheen
Er zijn meer mogelijkheden dan wijsheden geslagen in steen…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 ik zie wat vage vormen
bouwsels zonder naam
een hand wenkt me te komen
wijst me waar te gaan
ik loop de jaren terug
de stenen zijn versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
de kern is rozerood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.524 je hebt as gespuugd
als gal van binnenuit
je barstte open, explosief
ineens had je jezelf weer lief
joeg hete stenen door de lucht
de zwavel rookte nader
je angsten waren op de vlucht
de vulkaan is nooit een vader
de kern is rozerood
wringt lava door de spleet
ik vlij me in je warmte neer
jouw magna is al eeuwen heet
ik glij een helling…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 Hun knieën zwart gezwachteld,
want groot was ie onbetwist
De tocht komt hier ten einde
bij die hele zware steen
en als die straks boven op hem ligt
kan hij echt nergens meer heen
En met een allerlaatste rep
in een allerlaatste squat
laten zij hem zakken
in zijn allerlaatste gat.…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 ik dacht in de echo
nog kussen te horen
maar het was de valse hartslag
met hijgende tranen
zweefde al in mijn hoofd
zonder al te vallen
voelde nog wel de aarde
was de hoogste riggel
van de stenen rots
in zwart/wit of minstens grijs
flikkerde de dolgedraaide film
alles als grabbelton voorbij
uitpakken. uitpakken
ja nu.....…
Duikerklok
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.393 Een lichte trilling vaart de klokwand door,
Als stiet zijn rand op harde rots van steen.
Zie, in de rots groef hij een diepe voor,
Zoals een ploegschaar snijdt door de aardkluit heen.
Bont bloeien op de beelden, altijd door,
En alles lijkt een sprookje, lang geleën.…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo werd gewaar
dat ik op een mens leek
kwetsbaar
maar verdeeld in ongevoegde
stenen…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
Nieuwsgierig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.130 Geld, een steen, een eierschel?
Ik weet het niet, ik geef het op
Playmobil, een zakje drop?
Nee, het is iets dat je moeilijk raad
Het is een brokje aluminiumhydroxide-magnesiumcarbonaat…
"Pijnstillers verboden"
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.233 Het pijnmonster ziet de kans schoon,
en scherpt zijn mes aan een steen,
dan gaat hij op pad
en prikt in spier en been.
Met de rug tegen de muur,
daar sta je dan,
maar wat moet je,
als het niet anders kan.
Doorademen is een eerste vereiste,
ik zet alles op een rij,
ik moet datgene doen,
wat het beste is voor mij.…
Sneeuwwitje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.216 paard
red je niet kan niet
mijn stoel wil niet vooruit
je zwermt zwerft
je kamer door
ijsbeert tot de nacht sterft
en dan pas doe je
het licht aan, zeg je
ik moet je niet meer redden
zie je mij mezelf slingeren
en wingeren tussen de spijlen
van je nachtmerries
neen
ik mag je niet meer redden
de ochtend is vermoord door de stenen…
FABRIEKSROOK
poëzie
3.0 met 10 stemmen
3.376 Een vale slang kruipt uit die hellepoort,
Zij zwelt haar flanken op met dof gesteen,
Zij schuift haar gore kronkels langzaam voort,
Wijl nieuwe kronkels baart die mond van steen.…
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 Oh lijf van steen.
Het was je gebeente waar ik om ween.
Je geest was oud
en je ogen koud.
Je was als Job onder stof en zand.
Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand.
Je slikte pillen, je geest was dood.
Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot.
Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Waarom slechts lente vieren als het leven
zo gauw voorbij gaat en de nevels komen
die hangen als een grauwe sluier over huizen
en hen zacht maken in hun contouren van steen.…
Kruik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Zoals stenen breken
zo brak Jij mij
door Jouw woorden.
Met het gevoel
van eindeloze eeuwigheid
nooit meer dorst
liet ik mijn kruik staan!…
Spiegelschrift,
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
641 ,
huizen als verlaten weduwnaar,
de wind veegt de laatste hoop
van het trottoir, over veld, de
wereld uit, schaduwen leunen
uit de ramen, astraal geworden
in de kringen van de maan, fluistering
vult gevallen gaten van het pleister aan,
waar cement van tijd en geest niet baten,
nooit te worden wat het is geweest, gelaten
namen op de stenen…
Koningsdroom
gedicht
2.2 met 113 stemmen
21.893 Die kunst bood kort soelaas; andere gaven
ontwaakten de jongen en tienduizenden
versloeg hij met de stenen uit zijn hand.
Toen dat gerucht de burcht bereikte, kon
geen tokkelspel de koning nog bedaren.
Blindelings greep hij zijn vertrouwde speer.
De jongen bukte en dook onder.…
Ze hadden elkaar nodig
hartenkreet
3.7 met 42 stemmen
3.013 zij kon hem niets geven
behalve herinnerende dromen
Hij beeldhouwde de vorm
die alleen zij samen kenden
en wilde het af krijgen
voordat zij zich zou afwenden
Maar voordat hij klaar was
was ze verdwenen
En in zijn verdriet en ongeluk
sloeg hij de vorm stuk
De vorm en vriendin die voor eeuwig verdween
Aan stukken geslagen in brokken steen…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 Moet je zien
hoe hij een draad trekt
om de mensen heen
om de dingen
en wat fictieve waarden
recht zijn speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het…
Het verdwenen dorp
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
602 verandert niets
Er is niemand die ik ken
ben vreemdeling in de straat
waar ik geboren ben
Als ik lang stil sta
voor mijn geboortehuis
slaat een waakhond aan
Waar is m’n dorp gebleven
dat opduikt in`t geheugen
al die mensen zo vol leven
Sterven was zeldzaam
niets zou er veranderen
toch hield de dood huis
Namen geschreven in steen…
Waar ruik je naar
gedicht
2.8 met 27 stemmen
27.564 Als het het enige was dat hier lag, als de stenen
hier niet lagen en de wielsporen, bierblikjes en
lichtvlekken, als het niet zo
nodig iets moest zijn zou het nu gaan bewegen.
Het zou op zijn kop kunnen
gaan staan.…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 Wind streelt benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een…