4822 resultaten.
Jouw fenomeen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 wikkelden de wereld
tot intiem samenzijn
in die intensiteit
wilde ik jou heel nabij
zacht vibreerde
jouw energie in
confrontatie met
immense pulsaties
van ongekende kracht
in jouw tsunami lach
als aan de grond
genageld heb ik jouw
fenomeen totaal
geabsorbeerd een
schepping die in hier
en nu nog triomfeert
stilte spreidt zijn
warmte…
Mijn vriend de zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Je warmt me op tot diep van binnen.
Wat moet ik toch zonder jou beginnen.
Jouw mooie licht zal blijven stralen.
jij alleen kunt blijdschap bij me bovenhalen.
Gelukzalig gevoel, vrolijkheid alom.
Als een cadeau met een grote strik erom.
Blijf bij me heel de zomer lang.
Kietel me zacht met jouw stralen op mijn wang.…
Eindelijk zomer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
585 Eindelijk zomer, ik verheug me erop,
want met de warmte komt ook de rust.
De zon geeft ontspanning en een bruine kop.
En geeft energie als je bent uitgeblust.…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Een vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 vanzelfsprekend
als ze ooit was, plank na plank
eeuwen en dagen, de tijden
zijn veranderd, de mensen niet
Ik beleef hun lotgevallen, ik
droom ervan, en des te meer
reikt mijn hongerige lichaam
naar buiten, om oog om oog
arm om arm en lach om lach
dichtbij elkaar te horen
te ruiken en te voelen, te genieten
van de warmte…
Zwarte nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 ik wilde steeds
je blik vangen
maar jouw ogen
zagen geen verlangen
zij flitsten met
humor en lach door
het media paradijs
dat voor haar lag
heb je hand
even vastgehouden
maar zij waren nodig
om spirit op te bouwen
theatraal past niet
in verhevenheid
als warmte uit het hart
zo tussen woorden glijdt
jij hebt hen
geestdriftig…
Het buitengewone
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ik heb jou de
mooiste stukjes van
mijn ziel gegeven in
de meest intrigerende
kleuren van onze
nieuwe lente
luisterend naar
buitenaardse tonen
die in universele
uitvoering ons in
hemelse odes diepte
en warmte betonen
jij hebt de rode
erupties van mijn
liefde in het nachtelijk
duister op zien spatten
in het samen voelen
van mijn…
Gouden standaard tijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
541 als ik ook ben
met kleine
snuisterijen
die mij heel na
aan het hart liggen
gewikt en gewogen
wat oneffenheden
teruggebogen
tot een harmonisch
verschijnen in een
koesterende blik
samen hebben
wij de standaard
bevestigd in
afspraken tussen
hart en ziel zo
dat onze zinnen
worden
gepoetst
van binnen
voordat zij liefde
en warmte…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
Eigenden gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 er was warmte
frisse vlagen
dansten kleuren
om de eenheid
van binnen met
buiten te laten zien
we wolkten
substantie
zonder gewicht
lach en plezier
eigenden gezicht in
komend herkennen
bij het nieuwe spel
van communicatie
zonder aardse
zintuigen dat ons in
eenvoudige algoritmes
werd geschonken als
eigen leven
lijkt ingewikkeld…
Gespannen snaren
netgedicht
5.0 met 177 stemmen
452 zacht strijkt
jouw liefde over
de gespannen
snaren van
mijn viool
de klankkast
geeft de body
en mijn vingers
moduleren de
rondheid van toon
samen bepalen
wij de melodie
die in blij
geven en nemen
vertolkt als refrein
ogen schitteren
ijle klanken
die warmte
kleuren in het
subtielste element
je lach klinkt
ondersteunend…
SLAPEN MET EEN BEER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 SLAPEN MET EEN BEER
Aan fantasie heeft het me nooit ontbroken
Teveel, te vaak, te fantastisch
Maar ik ken gelukkig heel goed het verschil
Tussen fantasie en werkelijkheid
Tussen fantastische warmte, omarming
En de kilste kou van de werkelijkheid, ontarming
Dan weet ik mezelf te troosten
Zelfs als grote heer, met een beer
Sommigen, zo…
Oases
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 in blauw
en groen is
alles te doen
het zijn onze
leef kleuren
net als wij
ons bestaan
vinden in
water en wind
zij hebben
mede ons
karakter
gevormd in
directheid en
recht op de
man af omdat
er geen tijd
voor dromen is
zoals in de
tropen of het
mediterraan gebied
waar warmte
dwingt tot rust
en het snelle
leven uit het westen…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 loom en moedig
uit zwart gesneden
houden ze doezelige
warmte van de aarde
in een lome droom vast.
ze staan als een voorbode
van wat groot hoger is
in een kleine losse groep
ongemoeid zonder een
vaste gedachte of een besluit
aan zichzelf genoeg met
hun huid en de zachte adem
de brede neusvleugels uit.…
Tijd bekent kleur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 de dagen
worden zachter
maar lijken in
hun kleuren
feller te spreken
om een eigen
persoonlijkheid op
toon te brengen
na millennia de zon
te doen opgaan
zonder gezicht
en herkenning en
alleen in licht en
warmte de
communicatie
te verzorgen
ook de maanden
veranderen hun
profiel om in een
geëngageerde baan
met de aarde te
komen…
Spermalie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
721 Hier, mijn huis
zo vredig als een stille nacht,
waar warmte altijd op mij wacht.
Hier, mijn gastvrij dak
zo warmend bij jouw vonken,
mijn schuilplaats in stormen en donkere nachten.
Hier, mijn thuis
waar ik mag dromen zonder grens,
met liefde als mijn grootste wens.…
LIJF MANTEL VAN DIT LEVEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 Twee wezens, uitgeteerde lijven
Waarmee ze elkaar warmte boden
Twee menselijke bijna-doden
Van vrees zien zij elkaar verstijven
Volwassenen, vel over been
Een laatste kus, meerstemmig huilen
Niet langer samen kunnen schuilen
Door wat voor kort onwerkelijk scheen
Niet meer lichamelijk aanwezig
Bruut weggevaagd, intens gehaat
Zijn ook…
Brokstukken
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 zonder deze
zakken is er met
mij niets meer
aan de hand
dan zal ik weer
extra blij zijn
opgelucht zelfs
de grijze zijn
al gesloten
het verdriet is
er uitgelopen
ik moet er nu nog
eentje knopen
die ik niet dicht
kan krijgen
het is de ziel die
zomaar viel voor mij
die vrij wil zijn
feesten en zonder
zorgen plezier
maken de warmte…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan
dan zal er een nieuwe zon weer schijnen
in warmte en liefde van nieuw bestaan
dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…
Herfstparade
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.092 Langs lege paden zweeft de mist,
een boom staat kaal in stil verdriet,
de zon vergeet wat warmte is,
en schemert weg in grauw gebied.
Toch fluistert zacht een laatste blad,
het loslaat in de koude stroom,
hoe schoon het sterven kleuren had,
een laatste groet aan elke boom.…
Koude stilte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
242 Eenzaam slijt ik mijn levensdagen,
Het is warmte ik ontbeer,
Van brandende kussen van weleer,
Die mijn gemoed plagen.
De streling van je blik op mijn huid,
Die mij steeds weer opwond,
D’hete kussen op mijn mond,
’t Horen van orenstrelend stemgeluid.…
gage
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 ik hou van liederen die zwijgen als
de koufront uit het oosten zich
wurmt door alles wat zich in
kieren en naden heeft verschanst in
de kille kou dat vonkt als een troubadour
die zich warmt aan zijn dichtkunst
wanneer hij voor de hoge bomen buigt
en zijn voordracht de woorden zijn
van het verhaal dat
eenzaamheid de tol is van elk seizoen…
de kale beuk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
386 wij kennen de verhalen niet
die zij delen
hooguit zien wij
heel misschien iets
van warmte in de stilte
door dat leven samen
zijn hand op de hare
waar hij nog altijd
graag verdwijnt
in haar ogen
verstarren wil
aan haar stille bedrand
zij schijnt
door hem heen
naar de kale beuk te kijken
als de geurige wind
levendig streelt
door…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Sta stil bij het licht dat valt
door ramen van je dagelijks leven,
bij de stille glimlach van een vriend,
bij de warmte van een kop thee in handen.
Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 In de warmte van je schoot
omarm je mij
ontkleedt mijn verdriet
zo bloot als ik schrei.
In jou wonen echo’s
van mijn ziel
je draagt mijn kruis
in gebed als ik kniel.
Je laat me mijmeren
hunkeren en dromen
leunend op je gestel
liefde tot je komen.…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Vertrouwen is eenzaam
weten dat je geliefd bent,
dat er iemand aan je denkt,
je tijd toedraagt en rust gunt,
warmte en genegenheid.
Geduld is veel meer liefde
dan al het bruisend streven
dat flitst van licht naar licht,
als sterren die verdampen,
verpulveren als as
in een verlaten heelal.…
Wilde Bloesem
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
1.839 Wilde bloesem aan de bomen
Prachtig zo zuiver van kleur
Zonnestralen glinsteren zacht
Een lucht vol met zomergeur
En toch zie ik een schemering
Nu je vriendschap verdwenen is
Mijn hart is gevuld met heimwee
Het is jouw warmte die ik mis
Om zonder jou verder te leven
Doet me steeds weer zoveel pijn
Tranen weerspiegelen jouw beeld
Ik zou…
Mijn laatste wens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.119 Als mijn ziel in het hiernamaals glijdt
mag ik dan in jouw hart blijven leven
en je als herinnering warmte geven
uit naam van liefde in eeuwigheid?…