4227 resultaten.
boeren bruiloft
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.446 de geur van de smid
vlees aan het spit
de smaak mag dralen
langs de vele schalen.
wijn in grote bekers
boeren en kwekers
dronken muziekanten
duistere trawanten.
plompe vrouwen
deftige pauwen
bruidegom en bruid
wie lacht ze uit?
getrouw en gebonden
bruid ongeschonden
bruiloft onstuimig feest
getuige is een beest.…
Afgebrand
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Piramides van bloemen,
pluimende fakkeltoortsen,
brandende geuren gonzen
mijn eindeloze nederlaag.
Bloedzuigers werpen tongen,
wespen steken zich krom.
Zo wijzen alle wegen
als assporen naar jou.…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 Hij houdt de wereld buiten en sereen
Breken wij onze jeugd af steen na steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de japonnen
Waaruit zich vaag haar tere geur…
Mijn Vurige Muze
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.000 De aversie tegen mijzelf
Compleet verdwenen
Door de blik die jij me toewerpt
In de geur van bier en zweet
Vergeten wij de buitenwereld
Genietend van de onuitputtelijke kracht
Die ons samenzijn versterkt
Onbevreesd verschuilt de rat zich
In de lieflijke klauwen van de tijger
Opdat niemand haar
Meer kwetsen zal
Onvoorspelbare eenheid…
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Het huis is oud geworden
In mijn verhalen,
Een geur van ontvluchten
Leeft in gekromde kamers.
Muren werden volgeschreven
Met gespreide herinneringen,
Onzichtbaar gevuld
Met angstige kreten.
Ik word opnieuw
Gebroken in de vuile ruiten
Die de pijn doen bloeden
door driftige woedebuien.…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle winden heen
Ik wou dat ik
Over verre zeeën kon varen
Om jouw teder hart te kunnen bereiken
Op purperen golven en glinsterende vleugels
Op duizend geuren…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Je schept de geuren in je hand,
Stofwolken verdwijnen in het zand.
De zon beweegt zingend in je woorden,
Schaduwen gaan weer in de aarde wonen.
Een lach danst speels in je lijf,
Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf.
Grijze dromen glijden van je af,
Je hebt dit lentewonder niet zelf bedacht.…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 in deze stad ben ik van huis
geen brug die spant of buigt
alleen het staande water
boten liggen zwaar langszij
de statiegevels als portretten
van berekenende burgerij
alleen de kabels aan de schepen
schuren geur van teer en wier
op nauw bemerkte deining
stroomopwaarts kunnen varen
golven maken die basalt beroeren
hoge bruggen bij een…
levensrealiteit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
724 gefascineerd bleef hij kijken
gevangen in een menselijke kramp
van nieuwsgierigheid bewegingloos
begreep hij wat er ging gebeuren
hij dacht nog aan morgen
zag daarbij gisteren of
wat daar voor doorging
maakte nieuwe plannen
met de geur van verbrande synapsen
en echo's van flarden bewustzijn
in verstard grijnzende ogen gevangen
ging hij…
Watersnood
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
900 De regen borrelt in de afvoergoten
het houdt niet op het gaat maar door
het stroomt het boert het sist het gorgelt
lispelt en treiter-plaagt de oren
het sopt en zuigt tot op het bot
in gangen hangen klamme jassen
bedompte geuren te verspeiden
niet te vermijden spruitjeslucht
nat Nederland drijft op het grondsop
graspollengroen op vette…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 het verging mij
als voorheen
loop mee zei ik
naar de kant
waar bloemen mogen bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
Kermis
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
2.114 draaimolen, schommelschuitjes
een hobbelende geit met kippen
orgelmuziek en zoete geuren
uit de zuurstokroze kraam
de fietsenmolen met de kwast
bij die gast moet je wezen
mag je gratis nog een keer
hou ik je suikerspin wel even vast
touwtjetrekken, ballengooien
eens even zien, alle blikjes om
een knuffel, nee toch een horloge
beetje stom…
Rozen in je haar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
697 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden hun rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
draaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
Dubbelganger
gedicht
2.2 met 9 stemmen
7.156 het gras staat vol met klavertjes
het gras ruikt naar geluk
zolang het niet gemaaid was
want dan rook het naar geruk
of moet ik zeggen dat de geur
weemoedig en opstandig is?…
Nou 's een beter luchie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
412 vlakke land
lichtelijk van ruimte en natuur ontheemd
genietend in de wei van het grazend vee
van alle dieren op het land groot of klein,
tenminste als ze ergens op de wei nog zijn,
met enig geluk zien we ook nog hert of ree
je staat verstelt van alle pracht in kleuren
als een bont geweven kamerbreed tapijt
van iedere bloem ruikt men de geuren…
Velouté
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.680 Verzameld in een geur.
Daarmee van deur tot deur, dat iedereen mag ruiken.
Soldaten hebben zich vermomd als struiken,
De nachten vallen om, de dagen duiken,
Wat niet verkocht kan worden wordt versleten.…
Waarom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.199 Waarom doen wij wat we doen
volgen wij zonder vragen
Waarom pikken we alles
al jarenlang, alle dagen
Wanneer gaan de ogen open
en vinden we onszelf terug
En keren het materialisme
eindelijk echt de rug
Wanneer kennen we weer de buren
ongeacht geloof en kleur
Wanneer genieten we weer van de natuur
van de pracht, kleur en geur
Wanneer…
Jouw wit en jouw kleuren.
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
769 Jouw wit en jouw kleuren
zijn geurig en maken me blij:
ik hoor zachte violen,
snuif zachtzoete geuren
‘k zie velden met roosjes erbij
Soms echter dan
kan het zomaar gebeuren:
zwart neemt de overhand,
het donkere duister brengt tranen
en pijn en verdriet.…
BOOMKWEKERIJ
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Geuren van hars en bezweet geld vrijen
hier met elkaar, willen zich verpanden
aan onstuimig leven zonder banden.
Laat die kooplustige toekomst betijen.
Avondzefier streelt de kleine kegelbomen:
verweerde, geschaduwde torenspitsen
wiegen onder sidderend glijdend licht.…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Zie het zoetere zonnige van je hart en ziel
ruik aan de geur van vers hout, geloof me tel de wolken
morgen begint de wereld .
Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
Illustratie:Chrisl Vogl…
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 de klok staat stil
ik twijfel
op straat wacht de wind
uit alles en binnen handbereik
misschien moet ik de weg van de wolken volgen
of tussen oeverwilgen
omlaag gedragen
waar vogels zich verspreiden over de laatste
dunne waterrimpels
omdat ik te zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid…
zoals het is
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
674 er komt een dag
waarop de seringenboom zich zal afvragen
waar de wereld is, de halfgewiste paden
met geestverwanten en gewonde stenen
voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden
misschien door een enkel beefgebaar
dat zich naar buiten buigt
ik kijk naar hem
en naar de klaarte, rondom verlangen
blijf met mijn hart in zijn oude takken…
Een mooi sonnet
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
851 Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten
en bent tevreden met een roos en met haar geur.
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Wanneer verlies?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.097 stil
in het schijnsel
van mijn schaduw
beweeg ik niet
stokt mijn adem
in de wind
Wanneer de sterren
hun licht doven
en niets nog betekenis heeft
zweef jij
in mijn gedachten
ongrijpbaar
als altijd
Jouw stempel
ligt op de spullen
die jouw aanwezigheid
verhullen
Je hebt de kamer
nu 45 minuten en 33 seconden verlaten
toch hangt je geur…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 Zwart Afrika met bonte kleuren, zware geuren,
het werd je dood, waar jij het leven zocht en stilte.
Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden.
De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.
Bij de dood van Thérèse Heijne…
Hoe moeilijk
hartenkreet
2.1 met 13 stemmen
2.604 wat moet ik doen
om jou te doen beseffen
dat het mij pijn doet
dat ik gevoelens heb
dat ik meer om hem geef
dan wie dan ook
laat hem bij mij zijn
laat hem hier blijven
een leven zonder hem
is als een leven zonder kleuren en geuren…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Geen misvorm in haar leven, misgunt
mij niet de illusie waarom ik vroeg,
gekweekt uit de duizend schoonheden
die ze droeg, uit elk van hen een nieuwe
levenskleur ontluikt, de adem van de
wind steels haar wangen vindt als zij zich
vangen laat, raakt alles ondergeschikt
aan de geur van erotiek die ze
zonder voorbehoud predikt.…
Duizend druppels
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
821 omringd met vergankelijk riet
mijn tijd lijkt daar verbeurd
de stroming zingt kussend
zowel ter linker- als rechter zijde
de strelende oeverkant
fluistert zacht over het groen
dat wacht in het verschiet
kilte verliest een ondoorzichtig vlies
het is zonnelicht
dat barende warmte biedt
ontelbare fladderende wieken
verspreiden de geuren…
Weg in de massa
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
598 Rondom haar begon het te dagen:
geuren werden kleuren,
vormen gaven hun grenzeloosheid prijs
en duwend volgde ze
de voor haar nog onbekende paden.
Haar kennis was een bak vol scherven,
scherven van stukgeslagen wijsheden,
onophoudelijk wisselend van orde en schakeringen.…