5293 resultaten.
MIJN OUDE MOBIEL
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
678 deed het al lang niet meer
en toch was er nog die
ene plotselinge keer
de accu was af en leeg
en toch bracht hij even
z’n eerder vertrouwde
beltoon weer teweeg
dat kan toch niet
dat kan niet bestaan
het leven dat hem ooit verliet
hoe kan hij toch overgaan
het was mijn moeder al jaren dood
ze zei: ik voel jouw verdriet –
maar jongen…
LIEFDESMEDICIJN
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.189 Ik was nog zo jong en ziek geweest
een liefdeswonde, die zomaar niet geneest
Had dokters van dorp tot stad bezocht
Toen bleek dat ik overal tevergeefs had gezocht.…
Babykwaliteit
netgedicht
5.0 met 113 stemmen
516 zacht en toch
strak is je nog
jonge huid waarop
het leven nog geen
krasje heeft gezet
wel hebben genen
en familie de eerste
lijntjes uit het
stamboomboek al
voorzichtig ingebed
een ander neusje
of een ludiek oor
een brulboei als
stem met het volume
van een koor
jouw zachtheid
heeft babykwaliteit
een open uitnodiging
tot raken…
Meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
471 Haast onhoorbaar klinkt haar lied van
onbevangen jong, vertederend mooi en
wat verliefd. Een heel klein beetje maar
tot aan het kuiltje in haar wangen als
een glimlach zacht haar lippen streelt.
Ze is de lente net voorbij, de zomer
wenkt volwassenheid. Al heeft ze nog
wat tijd voor ze haar vleugels spreiden
zal.…
Tussen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
660 Tussen bermen fluitenkruid
en klok geluid
tussen kale kastanjebomen
die zoals de kerken
naar de hemel grijpen
langs de gracht,
tussen honden en hun bazen,
tussen hardlopers
loop ik zondagsmorgens
naar de film,
verboden vroeger in mijn jonge jaren
De film was Green Borders
over vluchtelingen tussen
Wit-Rusland - Polen heen…
Die jeugd blootgeeft
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 natuurlijk
ben jij door
de lente gekust
op haar pril
fleurige manier
waar jong elkaar
nog knap in
spiegelbeeld toelacht
pas later komen
de streekjes
aan bod
steekjes die
op het onderwater
schavot zijn gevallen
in de race naar
de knapste kop
ik zag toen al
de intrinsieke
schoonheid van
jouw dansant
bewegen en het
het betoverend…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt.…
Zij helaas fini
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 blinkende ogen
oren gespannen
in een kamer
vol jeugdige
lading op moment
van ontploffen
eindelijk weer
een nieuwe trap
in aparte kleur
andere muziek
en verfrissend
jonge mensen
van hetzelfde
niveau wij
zo heten zij
voortaan want
wij heeft zijn
eigen toegangen
zij kennen en
waarderen elkaar
geven nieuwtjes
door alleen van wij…
Stralen nog geboortelicht
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
571 nog zijn zij
bescheiden
hangen niet
vooraan maar
waar de grote
verdwijnen is er
voor de kleine
weer een
nieuwe plaats
ook het groen
is duurzaam
geworden
de naalden
blijven langer
leven zo stekkert
hij twee weken
langer in de jong
groen aanstand
wel rinkelen
de klokjes
glinsteren
ballen
en slingers
tussen
vrij dansend…
Sluitertijd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
739 Ik hoef gelukkig niet eens
diep te graven
in dozen met foto's, familiearchieven
in mijn geheugen staan retrospectieven
momenten en shots die een
ander ooit zag
van mij of van hen of elkaar
van dichtbij
verschillend in helderheid
door sluitertijd
op dia's of telelenszoom negatieven
een jongen van zeventien
staat in mijn geest…
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb:
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde die de wortels voedt en drenkt.…
Ik ben een appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Beneden in het duizendblad
eten prinsen en prinsessen
de groene, gele en rode appels
(peuters krijgen appelmoes)
De hele dag door delen leraren ze
rond, ze stellen vragen en oefenen
antwoorden, steeds iets nieuws
onder de zon, en daarna slapen we
onder de maan en de sterren
Van jongs af aan hang ik
mijn takken vol appels
tot ze niet meer…
Jouw dappere keuze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Je was jong, je leven nog niet af.
Maar je besluit stond vast.
Er volgden dagen van praten;
herinneringen, regeldingen,
wat je wilde bij je graf.
En toen alles tussen ons
was gezegd en gedaan,
ben je over de zee
van onze ontelbare tranen
Van me heen gegaan…
Het huisje aan de onderberm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
159 Nog te jong voor de schoolbanken –
de tijd had geen omheining –
speelde ik op de stille onderberm
bij de wagenmakerij.
Ik zag wilde duiven opvliegen uit de bomen,
konijnen schieten over de bleek.
Het is lang geleden.
Maar de jaren dragen mij
meer dan ik hen draag,
en die eerste ochtenden van het begin
gaan nog altijd met me mee.…
Leugenlabyrint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
106 Voor jonge mannen is heldendom
aantrekkelijk, en als het hen lukt
om het monster te overleven
zullen ze kiezen voor de eer
van de leugen
en niet toegeven hoe het zit
maar zich houden aan het verhaal
en pochen op hun moed
wetend dat het monster
een schemerig labyrint is
dat ook hun voorgangers
bang maakte totdat ze beseften
dat de botten…
Boommensen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Bomen die bladeren lieten vallen,
om ruimte te geven aan knoppen,
die vandaag op springen staan.
Mensen die gewoonten laten vallen,
om ruimte te geven aan ideeën,
die vandaag gebeuren gaan,
zijn bomen van mensen,
die tijdloos bewegen.
Geworteld zijn.
Stevig staan.…
80 is 80!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
933
80 is 80
en over 8 jaar
ben ik zelf ook 80
maar de grootste onzin is
80 is het nieuwe 70
of 60
laat me niet lachen
80 is 80
tachtig is tachtig
Henk mijn zwager is 80
en daarmee gefeliciteerd
vooral goede gezondheid
voor jou, Margriet, kinderen en kleinkinderen, vrienden, kennissen, buren en geloofsgenoten
laten we daar een speciaal…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen:
In de afgeknotte top had ik een plank
Getimmerd, en gevlochten, rank door rank,
Klimop tot rugleun en veil'ge gordijnen.…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Ogen groen en blauw met lange wimpers als accenten,
ze kwamen samen in maagdelijkheid.
Verlegen en zacht streelden vingers
elkaar in onschuld en liefdevol verlangen.
Jouw groene hart nam je mee.
De overkant lokte je naar nieuwe ervaringen
waar je vruchten schonk in nieuwe levens.
Vingers blauw en koud.
Ze bevroren een hart in droef geklop…
Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
5.773 Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
Gezicht verkreeg, hij stond verwonderd en bedeesd.
Beweging, verwe, stal van plant, van mens, van beest
Verbluften zijn gedacht' en liefelijk besprongen.…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 jaren worden vermeerderd
door het spiegelen
in gebroken scherven
nog een paar era gisten
dan zal mijn echte gezicht
door mijn voorhoofd persen
het zal wel wat sporen nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten…
Dromen op mijn dertigste
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
1.323 Hoe jong nog voel ik me
En hoeveel ben ik veranderd?
En och…wat dacht ik verder nog?
Welke dromen droomde ik dan toch?…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Dat jonge meisjes met mijn verzen lagen
Zich te verzadigen, eenzaam in ’t hoge gras?
Waarom wil geen mij, eenzaam nu, hergeven
Wat van de liefde, aan hun bloei verloren?
Nu ik verminderd ben, na zoveel leven
Nog zelfs niet zeggen kan: ik ben geboren.
Is de vervoering in hen opgegaan,
Die, eens een weelde, mij verwoestend was?…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Verlaten berghut, mijn einde
in aankomst van geleefd
dikke wollende onderkin
onderscheidt mijn jonge jagen.
Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
Genot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.060 Mijn gevoel voor jou draait om meer,
schat, ik ben nog jong,
waarom dring je aan steeds weer,
we hebben nog zo lang!
Op een dag zal het echt zo zijn,
dat ik je verras,
dan voel ik me niet meer zo klein,
ja echt, die periode komt!
Maar we komen om in de tijd,
snap je me nou niet?…
Traject
gedicht
3.7 met 24 stemmen
10.621 Men denkt gezapig op die regelmaat
hoe alles aanvangt en wel overgaat:
het jonge vuur, het leven en het lijden.
Hoe irreëel zijn liefde, lust en haat
wanneer men deinend het traject verlaat
en naar de laatste halte zich voelt glijden.
-----------------------
uit 'Traject' (1955)…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.177 doen dan machteloos berusten
nu zij me schrijft over haar lage lusten
en dat ze hoopt dat ik sportief aanvaard
dat zij en die ellendeling elkander kusten
Dat ze het schrijft is 't onomstotelijk bewijs
ik schaats riskant op in haar lente dooiend ijs
verkleumd en eenzaam bezig aan een hopeloze reis
Warm maar sportief gekleed probeer ik jong…
mijn kruis
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
870 een bijbelvertelling
de lijdensweg begon na het bevallen
bezoekers gingen onbedaarlijk proesten
m'n ouders wisten ook niet wat ze moesten
me houden of me elders zien te stallen
ik ben niet wat je noemt een godenzoon
en vrees zelfs dat Hij zich voor mij zou schamen
(dat jong is niet van mij, ik zweer het …amen!)…
Ik schrijf je neer
gedicht
4.1 met 68 stemmen
34.482 Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
Dat ik met vingers van licht bespeel en streel,
Mijn jonge bos dat ik doorwinter,
Mijn zenuwziek, onkuis en teder teken,
Ik schrijf je adem en je lichaam neer
Op gelijnd muziekpapier.…
de engel van de grote raad
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.650 consilii angelus)
onderduiker
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een juten zak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt de jongen…