Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

Zwarte bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 303
Raven kermen door de grauwe hemel heen, sluit de deuren, staar door ramen naar de gaard. Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder, waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht. Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil, vergeten zomers tellen in de kou.…

Ruimtelijk ontluiken

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 300
haar ruimte groeit niet recht maar buigt zich om wat geen antwoord behoeft en juist daardoor precies daar blijft blijft de vogel door het raam vliegen zonder glas te raken en laat een veer achter die langzaam besluit geen veer te zijn en zo haar tafel bereikt bereikt haar tafel,haar wortels en krijgt schors langs haar poten en fluistert…

Verdwaalde vlinder

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 389
Langs het raam rustte een verdwaalde vlinder alsof ook hij niet wist waar hij mocht landen zonder te breken. Ik keek naar het trillen van zijn vleugels en hoorde daarin mijn eigen voorzichtigheid ademen.…
CB17 mei 2026Lees meer >

Nabloei

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 187
De ochtend schuift voorzichtig langs het raam. In de keuken staat de tijd te dampen uit een kop die langzaam kouder wordt. Mijn handen kennen inmiddels de traagheid van oude bomen. Zesentachtig winters zitten in mijn huid, niet als een last, maar als jaarringen van doorstaan. Soms loopt mijn broer weer even met me mee.…

Een herfst van herinneringen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10
Het ritmische geluid van regen op het oude raam brengt namen, verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug. Ik haal adem, voel de rust in mij, en zie de wereld met open zintuigen.…
CB2 november 2026Lees meer >

Will I allways love you??

hartenkreet
4.6 met 65 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Door mijn nat beslagen ramen Zag ik jouw vertwijfelende blik “Waarom nou weer ik?!” Je begon je lichtelijk te schamen Je liet nog ’n traantje, gaf nog gauw ’n laatste snik Wat is er toch, dat ’t mij niet lukt? Waarom ben ik toch steeds onderhevig aan misfortuin? Onder welk onheil ga ik toch gebukt?…
Joo14 mei 2003Lees meer >

Het bericht

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.096
Of de stille, verlegen jongen uit de kroeg de scorende spits uit dopeland of dat ie mooi was mooi in een lege treincoupé met licht beslagen ramen of dat ie vrijde met Joyce die eigenlijk mijn liefde was De laatste keer dat ik hem trof was bij de dood van Tokkel vanuit het middenpad in de overvolle aula liep een wat oudere gebogen man…
Geert Loman+23 augustus 2002Lees meer >

Zestien

gedicht
3.2 met 119 stemmen aantal keer bekeken 41.606
III Van het meisje van zestien jaar zijn dit de borsten; neem ze maar zegt ze, je handen dorsten er naar; en mij is het even wonderbaar: hoe door mij heen een verte valt met een zoetheid zonder oponthoud, die zich tot een firmament versmalt 's nachts buiten mijn raam.…

erge streken

hartenkreet
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Een poesje tegen het raam gegooid, Knikkers op de grond gestrooid? Iets gestolen? sieraden, tassen, Of een souvenir van een molen? Of diamanten misschien? Niemand kan dit aanzien. Behalve de bandiet, Zegt die weer: geef je over of ik schiet! Steel je wel eens geld? Stiekem of met veel geweld?…

Doordeweeks

gedicht
2.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 26.496
Nietig gestemd bleef ik in kamerjas urbi et orbi maar het raam uit staren zonder veel wijzer van mezelf te worden of van contemporaine wandelaars. Nee, met de toekomst was het niks vandaag. Avond werd het intussen wel natuurlijk; pal boven mij werd smakeloos geneukt.…
Rob Schouten12 november 2023Lees meer >

De vraag van Gorter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Dan keert ze terug van haar nachtelijke tocht en spint uit dunne zilverdraden, de beelden van twee Vissen en een Ram tot een ragfijn weefsel langs kale takken, stil verlangend naar de terugkeer van haar koperen minnaar in de avond.…
Tjoke14 april 2007Lees meer >

Tederheid, leg nu uw hoofd

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.687
hij stond op en liep naar het raam; van walging vervuld en vermoeid, zag hij neer in het pompende hart van de zwarte getekende stad. - toen klonk er geluid op de trap, een stap jong en rank als het licht; voor de schemer van dit gezicht week de duisternis van het vertrek.…

Kasteel, Chateau Neubourg te gulpen

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 908
Alle ramen zowat aan gort. Ik droomde van het er doorheen dwalen Over ridders, Over de gravin, Over de kinderen die heel ontspannen, In werkelijkheid konden dromen… Van de tijd van de ridders, Robin Hood. Het is goed. Maar de werkelijkheid is hard. Diegene die het had, Heeft, Als hij nog leeft, Geen puf En laat het verwaarlozen.…

Haar naam ging hier voorbij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Ik verlangde zo naar haar en naar haar naam die onvolprezen zou verschijnen in de schemer waar zij hemeldraden spon langs lege straten waar ik ging om hard haar naam vooruit te schreeuwen als een lofzang op de vrede die zij steeds in stilte zond Er stonden mensen voor het raam die mij terecht hebben gewezen of het stiller hier kon zijn…
jan haak28 februari 2009Lees meer >

Dat ene kopje koffie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
acht, het alarm van de kat, Pino gaat luid miauwend af in de voorkamer aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen spring ik mijn bed uit , richting keuken eten voor die harige schobbejak neergezet pillen geslikt, dat is ook wat, hoe weten die de weg naar hart en longen nou ja ik leef er op, of beter gezegd ze moeten me in leven houden ramen…

Dat ene kopje koffie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
acht, het alarm van de kat, Pino gaat luid miauwend af in de voorkamer aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen spring ik mijn bed uit , richting keuken eten voor die harige schobbejak neergezet pillen geslikt, dat is ook wat, hoe weten die de weg naar hart en longen nou ja ik leef er op, of beter gezegd ze moeten me in leven houden ramen…

duo-gedicht:

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 871
Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop wuif naar mij en hoor hoe de wind stil valt in het water en de stenen van een volle maan laat mij aan uw schaduw beklijven ik zal zwijgen als een woord dat rijpt in het wollen huis diep de groet aan een beladen boom; de eerste ster en vruchten door het raam ik zal uw passen niet…

A la recherche du temps perdu *)

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.722
Zij spreekt over stukgewaaide ramen, een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen die niet trekken wil, over hem en haar, en hoe het uur haar slaap niet raakt. en hoe de nacht versteend tot liggend naakt dat zij onwennig tracht te strelen. Achter zich weet zij de hoge, donkere muren, de smalle deur, te smal om terug te keren.…

Depressieve Buien

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.340
De oude hoer achter haar beregende raam, geen gretige klant te zien, het is te vroeg Dit is een van die winternatte dagen met de natte geur van bejaarde scheve stenen.…

Een maart, Maria Kordes

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
de eerste nieuwe dag van maart juist ja die maart, die zijn staart roert kan winteren en lenteren kan bloesemen en stormen het is nog stil op straat regendruppels op het raam de wind speelt een spelletje van kat en muis met de juist ontwaakte morgen maandag een maart vandaag zou ze jarig zijn ze was geboren in achttien een en negentig…

Het dorp 1945

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 797
Dorpelingen komen achter het raam vandaan, staan in ‘t heldere daglicht wat onwennig, ze zijn wel heel erg zichtbaar, als de groep aangroeit valt ‘n individu in het niet en ze verdring- en luidruchtig een vaag onbehagen.…
Custor30 juni 2010Lees meer >

Letters

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
wacht in stappen ik kan het uur bedanken, beminnen in de vrouw achter de vrije hand van letters zij geeft mij flanerende kleuren van vriendschap, van liefde op zachte huiden dat zich stil kan houden doorheen de tijd kent de grond der dingen die gevleugelde woordjes beschermen met een goed gevulde koffer klaarder van zin door opalen ramen…
Quicksilver11 augustus 2010Lees meer >

Analyse

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 878
Ik loerde naar wulpse dames vanuit mijn open raam. Moeders met dure sportauto's haalden hen op. Zeker een internaat voor de elite, geen heiligen in de knop. In een donkere, godgevulde kerk heb ik op mijn knieën mijn ziel uitgestort. Ik zag vage schimmen buigen. Het is raar gesteld met de nachtbewegingen.…

Weinig zeggend

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 959
ik neem even de tijd om met u wat te zwijgen zoveel woorden deden dagen aan elkander rijgen nu even rust kijk de straat in vanachter vetplanten voor de ramen liep hoog in de wolken op tenen zogezegd lopendebandwerk in haast eindeloos rijmen nu heb ik mij even bij stilte neergelegd morgen ontmoet ik het staatshoofd ergens nabij…

Wintermorgen

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.158
O, nacht en morgen vloeien traag tezamen, Ontberen en genieten smelt ineen, Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen Het grijzen van de schemering alleen. Dan doet een licht de schaduw zwarten en versnellen. Warmer en driftiger golft 't ongeduldig bloed. Door de gestrekte stilte tinkelen de bellen.…

de wyn giet kâld

gedicht
1.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.049
oan wat syn pake dwaan soe de wyn sliept fitraazje hinget stil de tinzen fan de oaren sille aansens by de pake wêze fan de kollega by de pake en wat dy yn ’e oarloch die de wyn sliept syn iepen mûle sliept fentilatordûns waait him op ’e droege tonge *** de wind gaat koud door het open raam…

Ritje

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 637
Herinnering beelden sfeer Snelheid neemt af Thuis verdwijnt Besluiten linksaf te slaan Een leeg parkeerterrein Stilte Het winkelcentrum gesloten Boven de winkels delen Drie verdiepingen hoog Mensen hun muren Plafond wordt vloer Vloer plafond Een huilend meisje op een balkonnetje Gifgroene bloempotten zonder planten Ik druk nog een knop Ramen…

Over het horen van iets

gedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.378
Het slikt, het maakt heel zachte maar onmiskenbare slik- geluidjes zoals regen langs je raam maar het regent niet. Steeds hou je op met je krabben om naar het slikken te luisteren, waar is het, wat eet of drinkt het dat het zo slikt, wat verlangt het en je staat op en je roept het, vertoon je dan zeg je, kom te voorschijn laat me je zien.…

Zoveel Vincent te veel te veel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
streling hen nog waard waar mijn hart en ziel in zijn gestorven doch ik heb er niks verworven, zeker had ik vijf of tien schetsen moeten slijten zodat ik rood, wit en blauw er uitgehangen had, halve gare fanatiek zo goedgeluimd mij ten deel gevallen was en valt mijn werk niets te verwijten was het waardeloos geweest dan had ik het uit raam…

het water van de Amstel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
trams zingend door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot over het water verglijdt tijd in een golvende plooi achter een motorboot maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten zakt de schaduw van een brug in de grijze rivierarm zonder iets te beschadigen rode lichtreclames vlammen aan het gedruis van een feest vlaagt uit een raam…