3511 resultaten.
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Raven kermen door de grauwe hemel heen,
sluit de deuren, staar door ramen naar de gaard.
Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.…
Ruimtelijk ontluiken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
300 haar ruimte groeit niet recht
maar buigt zich om wat
geen antwoord behoeft
en juist daardoor
precies daar blijft
blijft de vogel door het
raam vliegen zonder glas
te raken en
laat een veer achter
die langzaam besluit geen
veer te zijn
en zo haar tafel bereikt
bereikt haar tafel,haar wortels
en krijgt schors langs
haar poten en fluistert…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
389 Langs het raam rustte een
verdwaalde vlinder alsof ook hij niet wist
waar hij mocht landen zonder te breken. Ik keek naar het
trillen van zijn vleugels en hoorde daarin mijn eigen voorzichtigheid ademen.…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 De ochtend schuift voorzichtig langs het raam.
In de keuken staat de tijd te dampen
uit een kop die langzaam kouder wordt.
Mijn handen kennen inmiddels de traagheid
van oude bomen. Zesentachtig winters
zitten in mijn huid, niet als een last,
maar als jaarringen van doorstaan.
Soms loopt mijn broer weer even met me mee.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Het ritmische geluid van
regen op het oude raam brengt namen,
verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug.
Ik haal adem, voel de rust in mij, en zie de wereld met open zintuigen.…
Will I allways love you??
hartenkreet
4.6 met 65 stemmen
2.142 Door mijn nat beslagen ramen
Zag ik jouw vertwijfelende blik
“Waarom nou weer ik?!” Je begon je lichtelijk te schamen
Je liet nog ’n traantje, gaf nog gauw ’n laatste snik
Wat is er toch, dat ’t mij niet lukt?
Waarom ben ik toch steeds onderhevig aan misfortuin?
Onder welk onheil ga ik toch gebukt?…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 Of de stille, verlegen jongen uit
de kroeg
de scorende spits uit dopeland
of dat ie mooi was
mooi in een lege treincoupé
met licht beslagen ramen
of dat ie vrijde met Joyce
die eigenlijk mijn liefde was
De laatste keer dat ik hem trof
was bij de dood van Tokkel
vanuit het middenpad in de overvolle aula
liep een wat oudere gebogen man…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 III
Van het meisje van zestien jaar
zijn dit de borsten; neem ze maar
zegt ze, je handen dorsten er naar;
en mij is het even wonderbaar:
hoe door mij heen een verte valt
met een zoetheid zonder oponthoud,
die zich tot een firmament versmalt
's nachts buiten mijn raam.…
erge streken
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.622 Een poesje tegen het raam gegooid,
Knikkers op de grond gestrooid?
Iets gestolen? sieraden, tassen,
Of een souvenir van een molen?
Of diamanten misschien?
Niemand kan dit aanzien.
Behalve de bandiet,
Zegt die weer: geef je over of ik schiet!
Steel je wel eens geld?
Stiekem of met veel geweld?…
Doordeweeks
gedicht
2.9 met 30 stemmen
26.496 Nietig gestemd bleef ik in kamerjas
urbi et orbi maar het raam uit staren
zonder veel wijzer van mezelf te worden
of van contemporaine wandelaars.
Nee, met de toekomst was het niks vandaag.
Avond werd het intussen wel natuurlijk;
pal boven mij werd smakeloos geneukt.…
De vraag van Gorter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
725 Dan keert ze terug van haar nachtelijke tocht
en spint uit dunne zilverdraden,
de beelden van twee Vissen en een Ram
tot een ragfijn weefsel langs kale takken,
stil verlangend naar de terugkeer
van haar koperen minnaar in de avond.…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 hij stond op en liep naar het raam;
van walging vervuld en vermoeid,
zag hij neer in het pompende hart
van de zwarte getekende stad. -
toen klonk er geluid op de trap,
een stap jong en rank als het licht;
voor de schemer van dit gezicht
week de duisternis van het vertrek.…
Kasteel, Chateau Neubourg te gulpen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
908 Alle ramen zowat aan gort.
Ik droomde van het er doorheen dwalen
Over ridders,
Over de gravin,
Over de kinderen die heel ontspannen,
In werkelijkheid konden dromen…
Van de tijd van de ridders,
Robin Hood.
Het is goed.
Maar de werkelijkheid is hard.
Diegene die het had,
Heeft,
Als hij nog leeft,
Geen puf
En laat het verwaarlozen.…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 Ik verlangde zo naar haar
en naar haar naam die onvolprezen
zou verschijnen in de schemer
waar zij hemeldraden spon
langs lege straten waar ik ging
om hard haar naam vooruit te schreeuwen
als een lofzang op de vrede
die zij steeds in stilte zond
Er stonden mensen voor het raam
die mij terecht hebben gewezen
of het stiller hier kon zijn…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak neergezet
pillen geslikt, dat is ook wat, hoe weten die de weg
naar hart en longen
nou ja ik leef er op, of beter gezegd
ze moeten me in leven houden
ramen…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak neergezet
pillen geslikt, dat is ook wat, hoe weten die de weg
naar hart en longen
nou ja ik leef er op, of beter gezegd
ze moeten me in leven houden
ramen…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Zij spreekt over stukgewaaide ramen,
een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen
die niet trekken wil, over hem en haar,
en hoe het uur haar slaap niet raakt.
en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.
Achter zich weet zij de hoge, donkere muren,
de smalle deur, te smal om terug te keren.…
Depressieve Buien
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.340 De oude hoer achter haar beregende raam,
geen gretige klant te zien, het is te vroeg
Dit is een van die winternatte dagen
met de natte geur van bejaarde scheve stenen.…
Een maart, Maria Kordes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.220 de eerste nieuwe dag van maart
juist ja
die maart, die zijn staart roert
kan winteren en lenteren
kan bloesemen en stormen
het is nog stil op straat
regendruppels op het raam
de wind speelt een spelletje
van kat en muis
met de juist ontwaakte morgen
maandag een maart
vandaag zou ze jarig zijn
ze was geboren in achttien een en negentig…
Het dorp 1945
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
797 Dorpelingen komen achter het raam
vandaan, staan in ‘t heldere daglicht
wat onwennig, ze zijn wel heel erg
zichtbaar, als de groep aangroeit valt
‘n individu in het niet en ze verdring-
en luidruchtig een vaag onbehagen.…
Letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
794 wacht in stappen
ik kan het uur bedanken, beminnen
in de vrouw achter de vrije hand
van letters
zij geeft mij flanerende kleuren
van vriendschap, van liefde
op zachte huiden
dat zich stil kan houden
doorheen de tijd
kent de grond der dingen
die gevleugelde woordjes beschermen
met een goed gevulde koffer
klaarder van zin
door opalen ramen…
Analyse
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
878 Ik loerde naar wulpse dames vanuit mijn open raam.
Moeders met dure sportauto's haalden hen op. Zeker
een internaat voor de elite, geen heiligen in de knop.
In een donkere, godgevulde kerk heb ik op mijn knieën
mijn ziel uitgestort. Ik zag vage schimmen buigen.
Het is raar gesteld met de nachtbewegingen.…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 ik neem even de tijd
om met u wat te zwijgen
zoveel woorden
deden dagen aan elkander rijgen
nu even rust
kijk de straat in
vanachter
vetplanten voor de ramen
liep hoog in de wolken
op tenen zogezegd
lopendebandwerk
in haast eindeloos rijmen
nu heb ik mij even
bij stilte neergelegd
morgen ontmoet ik
het staatshoofd
ergens nabij…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 O, nacht en morgen vloeien traag tezamen,
Ontberen en genieten smelt ineen,
Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen
Het grijzen van de schemering alleen.
Dan doet een licht de schaduw zwarten en versnellen.
Warmer en driftiger golft 't ongeduldig bloed.
Door de gestrekte stilte tinkelen de bellen.…
de wyn giet kâld
gedicht
1.9 met 31 stemmen
7.049 oan wat syn pake
dwaan soe
de wyn sliept
fitraazje hinget stil
de tinzen fan de oaren
sille aansens by de pake wêze
fan de kollega
by de pake
en wat dy yn ’e oarloch
die
de wyn sliept
syn iepen mûle
sliept
fentilatordûns
waait him
op ’e droege
tonge
***
de wind gaat koud
door het open raam…
Ritje
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
637 Herinnering beelden sfeer
Snelheid neemt af
Thuis verdwijnt
Besluiten linksaf te slaan
Een leeg parkeerterrein
Stilte
Het winkelcentrum gesloten
Boven de winkels delen
Drie verdiepingen hoog
Mensen hun muren
Plafond wordt vloer
Vloer plafond
Een huilend meisje op een balkonnetje
Gifgroene bloempotten zonder planten
Ik druk nog een knop
Ramen…
Over het horen van iets
gedicht
1.8 met 5 stemmen
14.378 Het slikt,
het maakt heel zachte maar onmiskenbare slik-
geluidjes zoals regen langs je raam
maar het regent niet. Steeds hou je op met je krabben
om naar het slikken te luisteren, waar is het, wat
eet of drinkt het dat het zo slikt, wat verlangt het
en je staat op en je roept het, vertoon je dan zeg je,
kom te voorschijn laat me je zien.…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 streling hen nog waard
waar mijn hart en ziel in zijn gestorven
doch ik heb er niks verworven, zeker had
ik vijf of tien schetsen moeten slijten zodat
ik rood, wit en blauw er uitgehangen had,
halve gare fanatiek zo goedgeluimd mij ten
deel gevallen was en valt mijn werk niets te
verwijten
was het waardeloos geweest dan had ik
het uit raam…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 trams zingend
door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot
over het water verglijdt tijd in een golvende plooi achter een motorboot
maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten zakt
de schaduw van een brug in de grijze rivierarm zonder
iets te beschadigen rode lichtreclames vlammen aan
het gedruis van een feest vlaagt uit een raam…