3445 resultaten.
Dichterlijke ordening in verwarring
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.168 verstillende devotie
Verwarren complexe hersensferen elkaar
Zodat ik geuren zie en kleuren hoor
Is de voortplanting meebewogen
Of mengt verwondering dit alles maar
Reptielenherinnering limbaal of cerebraal
Of geordend schots en scheef dit allemaal
Hoe scherp verschillen taal en creativiteit
Van mijn gevoelige emotionele eeuwigheid
Geef ruimte…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 muren had je warmte niet meer nodig
status werd tot partner van verlaagd
je was een schaduw van jezelf
de spiegel kaatste slechts onzekerheid
ziel en geest kwamen tot stilstand
gedachten reisden in vergetelheid
je luistert voor het eerst
weer naar het ruisen van je bloed
de gouden kooi is open
verzamel alle moed
verken de nieuwe ruimte…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 Alleen met de overschenen wemeling der golven,
met die langdeinende bewogenheid alleen,
onder de volte van het middaglicht bedolven,
en met de bodemloze ruimte over zich heen. -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Dat donker, iedere nacht opnieuw, gaf
hem de valse zekerheid van een ingesnoerd
leven of een ruimte in te vullen door een
koortsig artiest. De demon in zijn
achterhoofd was altijd wakker en bij het
krieken van een nieuwe dag sloeg die
tornado er weer op los.…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 Tot ze, aan de begrenzing schier
van het daglicht, voor de ruimte
van een open dal komt. - Hier,
meent zij zeker, moet het wezen...
En zij valt in de rivier.…
- Gemeden -
netgedicht
4.2 met 69 stemmen
1.456 Toenemend de druk om indruk
te maken, idealistische ruimte
de uitgestotene mindere te geven,
luister naar mijn woorden even.
Het kleine meisje in de straat,
de kindertijd van onze cultuur,
de oude man die mankend gaat.
Gemeden, ongezien uitgesloten
door hun bewegende omgeving.…
- Jeruzalem -
hartenkreet
5.0 met 40 stemmen
970 Heilige stad, die de andere ruimte
moet geven..
Jeruzalem, meest omstreden gebied
ter wereld, jij bent niet weg te branden.
Oude hoofdstad van het koninkrijk Israël.
Stad van Jeruzalem bewaakt je vesting
voor je gaat vallen.…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 Zo gaat het: je hoort een deur bonzen en de schelp van de ruimte
bruist open; de werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg
achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door…
Kus me!
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.521 Of, geheime geliefde, als alles stokt
en er in dit leven geen ruimte is voor een
gepassioneerde affaire met jou, dat het bij
erotische dromen blijft, aftrekken en vingeren,
wees dan wijs en doe me zomaar een plezier en
kus me!…
EEUWIGE VRIJHEID
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
769 wanhopig trek ik conclusies
nadenken brengt mij nader
mijn kern legt zich bloot
dat is dus mijn binnenste gezicht
ik raak nu de verten van mijn geest
het heelal omsluit mijn wezen
als vuurvliegjes raken de atomen mij
opgesplitst in de waarden der vervolmaking
natuurlijk ontstaat nu inkeer
het visioen der vergankelijkheid valt weg
in de ruimte…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik liet je liefde uitvloeien over
de duinen vanaf
mijn duin
Verzamelde vuil uit mijn leven
mijn tranen bleven steken in
mijn koele hart
hangen in de duinovergang
voor het zilveren licht
over de blauw grijze golven
gekamt met witte koppen
Tot ik eerst achteruit
dan vooruit dit
water verliet
mijn eigen
water de ruimte gunde
Me liet…
Kloosterherinnering 5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 God, wat heb ik genoten van diezelfde radio, die mij
'Alive and kicking' van The Simple Minds toezond, terwijl
de sigarenrook van mijn artistieke medebroeder nog volop
in de ruimte hing, als wereldse wierook.…
Kloosterslotherinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Dat was in dezelfde ruimte,
waar een vriendin mij met erotische schokjes
uit mijn erotische ijstijd hakte en waar de
enige traktatie verdomde Maria-koekjes waren.…
deze wijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 een prachtige dag vol van zon en wolken
een witte streep hoog in de lucht, zweet op mijn rug
gewerkt en gezwoegd, geharkt en geploegd
zwarte aarde op de schop, vieze handen
mijn hoofd vol met plannen die rijpen als ik handel
ruimte hier, een varen daar
het begint al wat te lijken, schaduwen worden minder
het licht komt op plaatsen waar…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 In een tijdswiel dat zijn wentelingen
mindert en in het lot voorspelde voortgang
bespeelt en hindert, worden verlangens
kleiner en vervallen tot moerassen,
oceanen stromen droog om mij de zilte tranen
te wassen en dwalend langs de horizon van de
windstreken en de ruimten die ik koos, liggen
ver achter het gezichtveld van het oog.…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 Alleen met de overschenen wemeling der golven,
met die langdeinende bewogenheid alleen,
onder de volte van het middaglicht bedolven,
en met de bodemloze ruimte over zich heen. -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht…
Maannacht in Elche
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.986 de hemel is hel -
en de wereld is zo stil en verlicht,
dat de maan, verlost van haar licht,
een onzichtbaar zilveren spoor
in de zilveren ruimte verloor.
tussen de palmen het licht.
De stilte ademt niet meer.…
Koorballade
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
897 '
Wind polijst ons optimisme,
de verten juichen luid,
bomen weten het zeker:
Een ingetogen, stenen koor
door ruimte en tijd bepaald,
zal dun illuster zingen
dat de aarde ademhaalt.…
Demonen en duivels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Onze wil om sint Joris
te wezen stelt de mens voor de onmogelijke
taak, om elke dag weer een kwade kop van
de draak te verslaan; en voor even ruimte
te geven de weg van het goede te gaan.…
Tegenovergestelden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 afstand tussen ons
Ik moest dingen
Mocht mijn eigen keuzes niet maken
er was een vaste stramien
Zo hoorde het te zijn
mijn leven was gebonden
Dit ben jij dit ben ik
Ernstig
Was jij
Jij was niet vrij
Zag in de vrijheid
een duivel
Je moest Luisteren
verantwoordelijkheid
Nemen, Na lang vechten heb ik mij van die ketens
Bevrijd
Er kwam ruimte…
prachtige vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 dat wij ons verkeren kunnen
met de mensen om ons heen
de liefde ook bedrijven mogen
met ieder die ook zelf dat wil
dat wij ons beseffen willen
dat vrijheid geen eigendom is
van mij noch van jou of iemand
anders dan ook van iedereen
dat vrij zijn om respect vraagt
voor de ander die ik niet ben
voor wederzijdse grenzen ook
die ruimte…
Duurzaam transparant?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 De innovatieve beloning
lijkt dé nieuwe ideologische openbaring
het onzichtbare zichtbaar te maken op
elk pad dat we betreden, de toekomst
in lijnen uitzet naar een hemels genot
van ruimte maar tevens in wordt beknot
het lijkt te zijn voorbestemd, een ‘mindset’ dat
elke stap en gedachte is uitgedrukt in cijfers,
elke voetprint is een…
In het oog (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 ogenschijnlijk stille ruimte
in het midden van de storm.
Ik geef mijn waarde weg
en maak mezelf tot zwart gat,
waarin ik heen en weer slinger,
steeds kant noch wal raak,
geen rustpunt in beeld en
daarom zie ik jou niet,
neem ik geen
tijd meer uit jouw hand,
versterf mijn aarde tot woestijn ?
in het oog regent het niet.…
pakjesavond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
415 nieuws dan komen
dat zo werd gehoopt en verwacht
het eerste pakje is een vermaning
dat alleen iets meer samen kan
als iedereen de orde houden kan
die het virus onder controle houdt
het gaat goed spreekt sint rutte
maar moet beter pietert de jonge
ons blijft waakzaamheid geboden
anders dweilt de kraan weer open
stap voor stap komt er ruimte…
Het bestaan van een oceaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 ieder zou van zijn bestaan een leven kunnen maken
Doch, zoals men weet, is de weg ongewis
ook al stapelt men waarheid op waarheid,
inzicht op inzicht, wetenschap op wetenschap
en proberen mystici ons te begeleiden naar een geheel
om bergen en dalen te nivelleren in rust en rekenschap
Het is een bestaan dat ik met iedereen deel
ik zal ruimte…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Het is een bijzonder en uniek plekje die nog altijd
warm wordt gehouden door dromen die stuk voor stuk waar
worden gemaakt in een (on)bepaalde tijd maar ook de ruimte aanbiedt
voor allerhande emoties, gevoelens en momenten opgeslagen als herinneringen.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Het is een bijzonder en uniek plekje die nog altijd
warm wordt gehouden door dromen die stuk voor stuk waar
worden gemaakt in een (on)bepaalde tijd maar ook de ruimte aanbiedt
voor allerhande emoties, gevoelens en momenten opgeslagen als herinneringen.…
De stem van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Dat alles hier zo afwisselend en nooit saai is waarbij
loslaten ruimte schept voor nieuwe ervaringen, kansen en ideeën
Bovendien is het heerlijk om vleugels te strekken en vliegen door een prachtig
rustgevende natuur bezittend verschillende kleuren en schakeringen want herfst is in volle bloei.…
Veelvraat mens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 minderwaardig gekoeioneerd
tot slaaf gemaakt en uitgebuit
pas nu komen de excuses
voor hen en misschien een
mogelijke genoegdoening
niet uit vergevingsgezindheid
maar om met die houding
nog meer te kunnen scoren
in geld en machtswellust
deze aardegeneratie heeft
het leven kapot gemaakt en zal
apocalyptisch ten onder gaan
aan hoogmoed dus ruimte…
Reizende komeet
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
453 In hoge, oneindige ruimte zal ik jou blijven volgen
op volle snelheid en zonder elkaar uit het oog te verliezen
Aanhoudende blikken met langdurig samenzijn in het universum
Weg van de drukte van het dagelijks leven, onze immense rust en stilte.…