Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Venetië (I)

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.201
balkons en daktuinen modelprojecten van natuur als kleine en grote liederen die iedereen graag zingt veelvoudig nagemaakt eeuwenoude fonteinen in schoonheid stervend verwond door regen, zon gapend de steen en handvol water ruziënde mussen schoorstenen als pittoreske kleine broertjes van campanili* ambitieus in veelvoud schreeuwend…
sunset27 juni 2008Lees meer >

De octopus

gedicht
2.5 met 181 stemmen aantal keer bekeken 9.237
Hij bloost om zijn gebrek aan ruggengraat en maakt zich in zijn nest van stenen klein. Dan schept hij moed. Met een onhoorbaar schokje ontplopt hij elke nap en stijgt kordaat tot boze ballerina in een rokje.…

Hemelwenen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Plompverlegen in de regen overstromen smalle stegen vloeit het water over stenen op een ritmisch hemelwenen gevallen regen glijdt verlegen door mos en zand, gelijk een zegen naar de delta iets ten westen langs verdwaald grind en snoeiresten diep verborgen in de grond waar verbeelding plots ontstond raakt de modderpoel versteend als de…

Donderdag

gedicht
2.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.127
geeloranje kaas en uien en augurken ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm aan tafel zitten bij de warmte van een vuur bekers vol met whisky kon ik drinken ik snijd het zware brood in dikke plakken en leg het op een plank met zoute boter met honing en met bittere marmelade in het midden van de kamer ga ik zitten op de oude stenen…
Andrea Voigt25 februari 2024Lees meer >

't Is altijd wè...

netgedicht
4.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.166
't Is altijd wè, zo lees ik op een steen die ergens in Den Bosch iets wil vertellen... Waar leiden toch maar al die wegen heen waarmee we soms ons arme hart zo kwellen? Er is verdriet en vreugde, altijd weer en langzaam wil het leven ons dit leren, maar waarom willen we zo graag wat meer dan wat we eigenlijk kunnen beheren?…
Adeleyd28 november 2006Lees meer >

Morgen in de bergen

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.912
De zilvren morgen steeg over het dal, Het leek of aan de stenen rozen bloeiden, De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden Als witte anemone' in 't licht heelal.…

Kunstberg

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.191
Zuilen en muren streven lijn naast lijn omhoog, en elke steen is koel en rein en leeft in een onttogen orde. --------------------------- uit: 'De stad in', 1964.…

Veldoven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
Waar eens de oven stenen bakte van kleirijk land naast de rivier trompettert nu een wilde zwaan en pikken houtduiven voldaan de zwarte bessen van een vlier gegraven gaten werden meren waarin de vissen lustig paaien en aan de oever wilgen pronken die in spiegelbeeld verzonken statig naar het water zwaaien hoe schoon is deze weidevlakte…
sacrajewa11 februari 2007Lees meer >

"Fata Morgana "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
In het middelpunt van een woestijn de felle zon, stenen en droog gewas zie ik ineens mijn eigen dorre strand de waas van hitte waait over land, waar de schorpioen z'n staart doopt in venijn niet wetend of dit als medicijn genas z'n scharen omfloerst in zwart satijn.…
pama17 januari 2008Lees meer >

Percentage

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.442
cijfermatig De mens op vele fronten nalatig We eren geleerden veel te statig We geloven in evolutie berekend met kans Niemand ontspringt de dans Kijk eens naar het geheel Grote aantallen produceren veel Ik geloof niet dat ik theorieën steel We zijn niet intelligenter dan voorheen Er zijn meer mogelijkheden dan wijsheden geslagen in steen…
D.R. Korthof12 februari 2008Lees meer >

ik zie het steels bewegen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
ik zie wat vage vormen bouwsels zonder naam een hand wenkt me te komen wijst me waar te gaan ik loop de jaren terug de stenen zijn versleten het pad ben ik vergeten voel ogen in mijn rug muren zijn gebroken kleuren zijn verfletst zacht fluisteren de spoken die mijn jeugd hebben verpest slinkse blikken, het steels bewegen om me heen…

DE GEHANGENEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.691
Waar laatst die steen in het water viel Daar is de bodem nu donkerzwart Terwijl er eerst nog iets was te zien Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat Een donkere hand omklemt mijn ziel Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien De wereld lijkt inktzwart te worden Verlicht door slechts een enkele kaars Terwijl een harde wind aan het vlammetje…

de kern is rozerood

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.524
je hebt as gespuugd als gal van binnenuit je barstte open, explosief ineens had je jezelf weer lief joeg hete stenen door de lucht de zwavel rookte nader je angsten waren op de vlucht de vulkaan is nooit een vader de kern is rozerood wringt lava door de spleet ik vlij me in je warmte neer jouw magna is al eeuwen heet ik glij een helling…

Dood van een bodybuilder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.508
Hun knieën zwart gezwachteld, want groot was ie onbetwist De tocht komt hier ten einde bij die hele zware steen en als die straks boven op hem ligt kan hij echt nergens meer heen En met een allerlaatste rep in een allerlaatste squat laten zij hem zakken in zijn allerlaatste gat.…
Willem12 maart 2004Lees meer >

opstijgen om te dalen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.433
ik dacht in de echo nog kussen te horen maar het was de valse hartslag met hijgende tranen zweefde al in mijn hoofd zonder al te vallen voelde nog wel de aarde was de hoogste riggel van de stenen rots in zwart/wit of minstens grijs flikkerde de dolgedraaide film alles als grabbelton voorbij uitpakken. uitpakken ja nu.....…

Duikerklok

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.393
Een lichte trilling vaart de klokwand door, Als stiet zijn rand op harde rots van steen. Zie, in de rots groef hij een diepe voor, Zoals een ploegschaar snijdt door de aardkluit heen. Bont bloeien op de beelden, altijd door, En alles lijkt een sprookje, lang geleën.…

verloren dromen

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 750
bloeien zo, bij die ontluikende velden waar het nog pril oogt en alles onaangetast lijkt kon niet helpen dat jij de loden last bij je droeg ik wilde mee dragen de lucht kleuren warmte laten geuren laten voelen in mijn diepere lagen toen bleek althans zo werd gewaar dat ik op een mens leek kwetsbaar maar verdeeld in ongevoegde stenen…

Portret

gedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.250
Ik ben een ziener als een witte olifant, ik zie het vasteland al uitgestorven en zit aan zee met slechts de laatst verworven stenen en schelpen glijdend door mijn hand Ik voel met mens noch ding een enkle band, omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
L.Th. Lehmann30 september 2021Lees meer >

Nieuwsgierig

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.130
Geld, een steen, een eierschel? Ik weet het niet, ik geef het op Playmobil, een zakje drop? Nee, het is iets dat je moeilijk raad Het is een brokje aluminiumhydroxide-magnesiumcarbonaat…

"Pijnstillers verboden"

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Het pijnmonster ziet de kans schoon, en scherpt zijn mes aan een steen, dan gaat hij op pad en prikt in spier en been. Met de rug tegen de muur, daar sta je dan, maar wat moet je, als het niet anders kan. Doorademen is een eerste vereiste, ik zet alles op een rij, ik moet datgene doen, wat het beste is voor mij.…
Atie Wegh28 augustus 2006Lees meer >

Sneeuwwitje

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.216
paard red je niet kan niet mijn stoel wil niet vooruit je zwermt zwerft je kamer door ijsbeert tot de nacht sterft en dan pas doe je het licht aan, zeg je ik moet je niet meer redden zie je mij mezelf slingeren en wingeren tussen de spijlen van je nachtmerries neen ik mag je niet meer redden de ochtend is vermoord door de stenen…

FABRIEKSROOK

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.376
Een vale slang kruipt uit die hellepoort, Zij zwelt haar flanken op met dof gesteen, Zij schuift haar gore kronkels langzaam voort, Wijl nieuwe kronkels baart die mond van steen.…

engellicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Oh lijf van steen. Het was je gebeente waar ik om ween. Je geest was oud en je ogen koud. Je was als Job onder stof en zand. Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand. Je slikte pillen, je geest was dood. Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot. Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.…

hoe ik heet

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.025
het voelt vreemd wanneer ik je vertel hoe ik heet alsof er iets beweegt; zoals de steen waarin ik mezelf herken die stomzwijgend rozen slingert in ramen en alle kamers binnengaat tot ver in het landschap van vruchtbare bomen het is onzichtbaar in dit gedicht; alsof een witte vogel een cirkel maakt van stilte; er dwars…

Wat houd ik van de herfst...

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 773
Waarom slechts lente vieren als het leven zo gauw voorbij gaat en de nevels komen die hangen als een grauwe sluier over huizen en hen zacht maken in hun contouren van steen.…
Adeleyd27 oktober 2008Lees meer >

Kruik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Zoals stenen breken zo brak Jij mij door Jouw woorden. Met het gevoel van eindeloze eeuwigheid nooit meer dorst liet ik mijn kruik staan!…
Cor van Vliet19 december 2008Lees meer >

Spiegelschrift,

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 641
, huizen als verlaten weduwnaar, de wind veegt de laatste hoop van het trottoir, over veld, de wereld uit, schaduwen leunen uit de ramen, astraal geworden in de kringen van de maan, fluistering vult gevallen gaten van het pleister aan, waar cement van tijd en geest niet baten, nooit te worden wat het is geweest, gelaten namen op de stenen…
pama27 december 2008Lees meer >

Koningsdroom

gedicht
2.2 met 113 stemmen aantal keer bekeken 21.893
Die kunst bood kort soelaas; andere gaven ontwaakten de jongen en tienduizenden versloeg hij met de stenen uit zijn hand. Toen dat gerucht de burcht bereikte, kon geen tokkelspel de koning nog bedaren. Blindelings greep hij zijn vertrouwde speer. De jongen bukte en dook onder.…

Ze hadden elkaar nodig

hartenkreet
3.7 met 42 stemmen aantal keer bekeken 3.013
zij kon hem niets geven behalve herinnerende dromen Hij beeldhouwde de vorm die alleen zij samen kenden en wilde het af krijgen voordat zij zich zou afwenden Maar voordat hij klaar was was ze verdwenen En in zijn verdriet en ongeluk sloeg hij de vorm stuk De vorm en vriendin die voor eeuwig verdween Aan stukken geslagen in brokken steen…
Namasté18 maart 2009Lees meer >

mechanisch circus

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
Moet je zien hoe hij een draad trekt om de mensen heen om de dingen en wat fictieve waarden recht zijn speeltuin in hoe er buiten de lijnen slechts halve waarheid bestaat en het wachten op zijn grillen om een steen te werpen om te zien of er een rimpeling ontstaat met kleverige handen weer gaat wikkelen want het is nooit af het…