4227 resultaten.
LEVEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
889 Bevrijd mogen leven, dansen, springen, eigen keuzes maken
Ademhalen met diepe teugen tevens rijkelijke geuren mogen smaken.
Verdriet, pijn ervaar ik als bloed, zweet en tranen.
Vrijheid, blijheid proeven dan weer zoeter dan de rijkste champagne.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 Iedere dag, of zon en geur mij streelden
Of dat de regen viel, stil-troosteloos,
Was vol van vrede en dromen die me omspeelden
Als vlinders soms een teer-ontbloeide roos.…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Geen bloempje nam de vijand waar,
Die op de hoogten lag, -
Eer, in het grauwe nevelkleed,
Dat kilheid met zich droeg,
De berggeest van zijn sterkte gleed,
En kleur en geur verjoeg.
Wat lente koesterde in haar schoot,
Wat heel een zomer bracht,
En herfstmaand spaarde, werd gedood
In éne winternacht.…
VERLICHT DALEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Je houdt op met peinzen, ervaart verblijd:
"Zoete geur wenkt lager aan de helling!"
Het verjongde hart der hoogte wentelt neer
over rotsen vol roepende bloemen
en weiden rondom een koel, blinkend meer.
Waar aardse bijen rusteloos zoemen
beleeft uit Hemel geboren taal steeds eer:
men zal haar als vredesdienaar roemen.…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 velden en beemden
schrijden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol van leven
ginds tussen geur…
Eiland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 motorisch geweld
het scheepsdek
verlangend trillen
Patrijspoorten kijken
schimmig van binnen
naar buiten slechts
achter druilerige
regengordijnen
Vertoont zij zich
met iele blik
het houvast
een eiland
als reddingboei
Hoopt een drenkeling
voet aan land
te vinden waar
die lucht zo
anders is dan
De overkant
niet alleen de geur…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
4.2 met 6 stemmen
4.012 Zeg, voel je 't niet komen,
van verre niet komen
als geuren van bloemen naar je?
Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacht op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Vrij entree
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 Gapende muil
geopende deuren
maakt gek van verlangen
om te zien en te proeven
geuren van wierook en klokgelui
voelen het stof op de banken
horen van willekeur en leugens
dorstlessend in ongewijde ruimte
van het doopvont
om te voelen en te schreeuwen
paardenstal van het leven
volgepakt met vrienden
banken in gelid
schemerhanden en luisterende…
Vitterij.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.472 Gij, gij vloekt de koude vitter,
Die, met al zijn geestgeschitter,
Hart noch ziel voor Dichtkunst heeft:
Die, ontrefbaar voor het schone,
In de rozen van Dione
Niet dan vlek en rimpels telt;
Dorens zoekt om aan te haken;
En haar geuren niet kan smaken,
Of van spijt en wrevel zwelt.…
Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken
gedicht
3.2 met 16 stemmen
9.031 Leg eerst de schalen in een geur -
Aarde en wind, dat wat je bij kinderen vindt
Het dood konijntje bij de achterdeur.
Sluit dan bokaaltjes af,
Adem niet langer
Wees je eigen ruime graf.
Wacht nog een dag of twee.
Je eieren broeden met je mee.
Open de ramen op de derde dag.…
pinot grigio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.250 en tot niets
vloeibaar stro dat fonkelt en schittert
zoals ook jij hebt gedaan – toch
en je denkt
ik drink m’n glas klakzuigend leeg
want wat niet gedronken wordt
verschaalt
deze droeve wijn verdraagt geen krans
tergend lange bitterdronk
toch wals je verder
schuifelend traag
1 2 3
en roerend met mijn roemer
wil ik me door de geuren…
Vogeltje zingt te vroeg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
678 Het snaveltje opent zich en laat een
roze wriemel een trillend geluid
voortbrengen, de lucht wordt gevuld
met de eerste noten van lentebeloftes,
en de geuren van fris en nieuw leven.
Ver weg blaft een hond, die snapt niet
dat zijn geluiden van irritant gedrag
de illusie verstoren, en me terughalen
uit een droom, naar het hedendaagse.…
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 Opeens schoot het door me heen:
de Botlek is ons zenuwstelsel
en die rode buis de hersenstam
waardoor alles leeft en beweegt
en ik werd bang want even een
piepklein scheurtje en ik ruik
de geur van jodium en het zweet
van de somber kijkende zuster.…
NACHTEGAAL
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.318 Hoor het verheven roepen in het dagen,
Nu er de nacht nog is, de geur'ge, zoele,
Overal-stille nacht; door 't wellend, zwoele
Gefilomeel, dat donker is als klagen. -
Nu tjuikt het henen over lage hagen,
En slaperige keeltjes komen joelen:
Zo op een meer veel scherpe zeiltjes kroelen
De dag gemoet, de dag met al haar vragen.…
Herfsttooi
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Mooiste bloem, sta
mij slechts toe van jouw geur te
genieten, leid mij binnen door
jouw deur
Koester de wisselwerking op de
juiste momenten, waardoor blaadjes
nooit meer vallen...…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Met geur van roos en jasmijn ben je omringd
je bent als een vogel in blauwe lucht
een zwaluw zo’n schoonheid met zwevende vlucht
droom die zich iedere nacht aan mij opdringt.
Maar heel ver ben je verwijderd van mijn hart
slechts jouw beeltenis is in mijn brein gegrifd
bewaard als kleinood uit verleden jaren.…
DE LENTE KOMT !
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
838 De winterse koude waait weg
glinsterende dooi drupt van
katjestakken, wollig glurend
uit opengebarsten bruine velletjes
een summiere geur van lente
vermengt met nog klampende
friskou ijs en sneeuwvermoeden
paalzittend de snelle slechtvalk
muisstaart bungelend uit zijn bekje
borstkast nahijgend van de jacht
ziet op het bospad fietser met…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 de kleur van een bananenboom
in de vroege ochtend…
het heetst van de middag roept
hen naar binnen
geuren van planten, een blos bij
een niet verwachte bloemenhulde
kleurt haar gelaat donkerder
dit is mijn nooit vergeten land
een meisje zingt , ik gaf haar mijn
oor. zie de blauwe vlinders diep in
de jungle ( wonderschoon )
hoor hoe een…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De geur van een hibiscus
duurt een dag, ster
in een hartstochtelijk uur
van tegenspraak
tussen landschap en hemel, een
vrouw belichaamt water en vuur
dat ze in zich draagt,
brandstof van herboren
lavendel.…
Geluksmeter?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Iedereen heeft
gewonnen tot de dag afscheid
neemt en de nacht zijn eigen
geur spint en de glitters zijn
versleten blijft het afwachten
wie in de morgen heeft
gewonnen als de realiteit
van het wij
z’n geldigheid verliest.…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen
slingeren langs het lommer
geuren…
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Toch, zomaar ergens middenin
lijkt er iets ontloken,
een digitale geur geroken,
iets opgelicht, ontstoken.…
Ligstoel I
gedicht
4.0 met 2 stemmen
26.280 Geuren lanterfanten door de tuin.
Ik heb een ligstoel onder me waarin ik zo laag als ik maar
in mezelf kan liggen, op mijn rug, het onderste wat ik heb, lig.
Hoe is dit liggen?…
ZOMERAVOND I
poëzie
4.3 met 3 stemmen
851 Buiten dralen zoete roken —
Geur, die van de zomer is —
En de ogen half geloken,
Droom ik, voor het raam gedoken,
't Uur, dat voor de dromer is.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer in onze tuin
Na zes en twintig jaar is hij gestorven
De reden van zijn sneven bleef verborgen
Zijn groene kwasten schrompelden tot bruin
Nog één keer zal hij geur…
Sterfdag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.286 In 't haardvuur smeulen turven, murwe geur
Van rottend loof, dat in den slijktuin sopt,
Dringt door de ruitereten, afgetobd
Kreunt zwak de wind, een kind gesteld teleur.
Een herfstdag en een sterfdag... ik herdenk
De dode, die me, in ver verleden, gaf
Dit droeve leven, 't wanend groot geschenk.…
OERWOUD
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.931 één hand aan een autoband
komt naar beneden en vertoont een orang oetanvoorhoofd
een kleine kale buik die vooruitsteekt
en nu al die slordige haren aan armen en benen
van zijn heer vader
verdwaasde vleermuis tussen kettingen en staven
of clochards dichtgevouwen in zijn hoek
waar de groene wouden van Borneo en Sumatra
niet meer stoven en geuren…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.182 Zeg, voel je 't niet komen,
van verre niet komen
als geuren van bloemen naar je?
Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacbt op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten
en bent tevreden met een roos en met haar geur.
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Aan de Hermes van Praxiteles
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 vlossen weeld'
Dat zuiver oog dat God in moeder mint, -
Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt,
En 't wee der wereld, dat haar u verheelt,
Zovaak glimp van geluk de schemer deelt,
Groet ziel van ver u, als die man dat kind:
O ziel, o glans die 't oogeblank gelaat
Omvloeit zoals de eedle steen zijn schijn,
Ondeelbaar als de geur…