3346 resultaten.
Ontvangen moet je leren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
915 Aarzelend accepteert zij het geschenk
draait het om en om blaast zachte wolkjes
langs een prachtige lila strik een glimlach
verheldert haar getekend gezicht
dansend gaan gekrulde lintjes over
haar blauw geaderde handen nogmaals
kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht
of het wel echt voor haar bestemd is
terwijl zij bijna de verpakking…
Jouw glas
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.254 krap vier dagen bleef je glas staan,
ik dronk eruit; het was van jou
maar ik heb de afwas net gedaan
spoelde je weg; het sop wat lauw
dus ik boende je lieve glimlach
uit de bodem van het glas
en wist dat morgen weer een dag
zoals gewoon weer zonder was
weer zonder dat niet-zeker-weten
weer zonder stiekem houden-van
zonder met onze maten meten…
O Kerstnacht, schoner dan de dagen
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
5.624 De maagd Maria kiest de beste hapjes
en propt een voetje in haar mond,
Jozef, haar gemaal, schuift de armpjes
als kippeboutjes heen en weer tussen de tanden
en groet onderwijl zijn goedgunstige gasten
met een gulzige glimlach.…
Wensdroom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
4.772 .'
Dan drijven jouw tanden in een glimlach
die een kus vraagt
en sla je me tot ridder der meligheid.
Ik nader jouw vesting, zwier het harnas in de gracht
Soms wil ik terug in de schaduw van moeders vleugels.
Me glashelder herinneren hoe ik uit de schoot floep
Met vader als kroongetuige
Waar is hij nu?…
Harsgeur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.573 Over jouw lippen rolden geen klachten,
eerder plooiden ze tot een glazige glimlach.
Niemand kon jouw stilte verzwijgen
als taterende tieners na de eerste fuif.
Ach, die strakke gezichten!
Je zou ze kneden tot een eerlijk geluk.
Rode oogranden wis je weg.
Ach, strijkende violen van verdriet!
In gedempt licht tasten we naar het hart.…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 schaduw
In de diepten van je ogen
Verten vol indigo,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan
Mijn keel is droog als woestijnzand
Gesnoerd door een vreemde ontroering
Mijn mond weigert de woorden
Die ik je wil zeggen
Maar je begrijpt me
De taal van je lichaam getuigt het
Je reikt me je hand
Glimlachend…
Tien minuten maar
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.383 Tien minuten lopen is het maar
de straat uit en dan de verharde
weg op, heerlijk langs de Vecht
die door het slaapstadje stroomt
flarden nevel raken net het water
niet en ik glimlach om de vogels
in deze vroege ochtend lijkt het
wel of ze met mij mee vliegen
ach had ik vleugels, nee niet
denken, doorlopen het is bijna
koffietijd en stel…
Over koffie en passie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.435 dienblad naar boven
Daar aangekomen zet ik een muziekje op
"I get by with a little help from my friend"
Ik trek de jaloezieën een klein stukje open
zodat ze geleidelijk aan het daglicht went
Ik plaats het dienblad op het nachtkastje
Kijk genietend naar haar, zoals ze daar slapend ligt
Haar ogen zijn nog gesloten
maar een genietende glimlach…
Vooral boos op mezelf
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
1.765 zou praten
al wat door mij in vertrouwen
aan jou verteld
wordt nu tegen me gebruikt
je schrijft het zelfs op internet
om de lachers op je hand te krijgen
ik heb nu maandenlang geprobeerd
er boven te staan
ik wilde mezelf niet verlagen
tot jouw niveau
nog wil ik dit niet
dus trek ik me nu terug
jij zal waarschijnlijk stralend
glimlachen…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Even doe ik mijn ogen dicht
In mijn gedachten verschijnt het gezicht
van mijn vader
Het lieve, oude, vermoeide gezicht van pa
De rimpels om zijn ogen, de glimlach om zijn mond
Zijn grijze haar dat langzaam dunner wordt.
In zie zijn lichaam, door ouderdom
en ziekte langzaam wat gebogen.…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 klein, een gevoel zo krachtig
Zwart is wit en donker is licht als ik de ogen sluit
Als de maan bij nacht is er licht in mijn leven
De dagen waren lang en oneindig ver weg
Als ik mijn armen strek, voel ik wat de nacht kan geven
Een grauwe hemel die ik in het licht neerleg
Als sterren aan de hemel, fonkelen de ogen
Pure zaligheid maken een glimlach…
11.35
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.262 boek
Dan hoort ie zacht gekuch, passeren hem haar benen
gestoken in een veel te strakke, zwarte broek
Hij weet dat het niet hoort, hij zou niet kijken mogen
maar hij kan het niet helpen dat hij kijkt
Hij streelt de fee in het zwart behoedzaam met zijn ogen
en weet dat zijn gedachten haar hebben bereikt
Hij voelt: nu kijkt ze terug, een glimlach…
De scheidsrechter
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.503 Zijn benen gespierd en bloedmooi
Ontdooien zelfs een klomp ijs met spoed
Hij rent van het ene vak
Naar het andere
De machtigste man van dat moment
Met zijn fluitje klaar
Mooie gespierde bovenarmen
Een strak lijf
Twee interessante, lieve, volle ogen
Regisseren de wedstrijd
Een stralende glimlach maakt het compleet
Wij zijn meer dan ontdooid…
sterrenhemel
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.121 maar dat mag nu de pret niet drukken
en ik glimlach naar de zon
voel me gelukkig en bijzonder
en geniet van de natuur,
die ontpopt zich tot een theater
het voelt allemaal zo puur.…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 juichte ik
hij neemt me mee
hij had lichaamswarmte genoeg
om te stijgen tot in de hemel
Tegen de blauwe nacht
was hij nog gewapend
de zon versmolt hem
tot wat zwakke wakke woorden
en een vreemd schaterende grimas
Verbaas me vanaf morgen nog eens
met je buitenaardse kracht
Verbaas daarom de mensheid
en draag dit wrange lijden
met een glimlach…
Droom je op terrasjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
617 lome wind
de koffie is wat slapjes
maar het kijken wint
de schaterlach die klatert
tegen gevels zonder raam
de jonge kinderen met hun
juffrouw roepend zonder naam
in kindertaal die zij alleen verstaan
bomen met brutale vogels
pikkend naar gebak een oude man
zijn broek wat afgezakt ja dit is zwak
ik lach en schrijf voor me heen
glimlach…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Een glimlach is genoeg, een diep verzuchten,
En ijlings snelt gij, uit de slaap gewekt,
Elk met een korfje aan, vol geurge vruchten,
Door vochtig mos of een bruin blad bedekt.…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had verwacht?
Maar ik kon er niet bij
de tijd stond ertussen en liet me niet vrij.
Ik wilde de bus naar hem nemen,
maar de eindhalte was verdwenen.…
Voor Julian A.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
628 Dus wordt iedere letter gewogen, rest eigenlijk geen woord
Zo wordt dus alle kunst, kritiek al in de kiem gesmoord
En rest dus zelfkritiek, toch ook niet bijster boeiend
Verzandt in eindeloos gepiep, gepoch, vervelend en vermoeiend
Is ook dit mild gedicht, weer zonde van ’t papier, de inkt, de tijd,
de moeite en gedachte, de traan of glimlach,…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Ook gij....toch moet ik U benijden:
gij drijft, een glimlach, rond uw baan....
Begeer ik ook zo stil te weiden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
pas acht jaar
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.022 voor het eerst brak er iets van een glimlach
door op zijn donkere gezichtje
vragend keek hij naar zijn Pappa…zijn zusje
en zijn broertje waren thuis
Pappa was niet alleen anders zou hij niet gaan
echt niet.
het mocht…mijn dochter? kijkend naar haar
eigen drie zorgeloze jongens ..kon wel huilen.…
valse profeet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 ik heb de boodschap ondertussen goed begrepen
de persoon zegt dat gevoel niet te kennen
en waarom dat zo is…
iedereen prijst hem om zijn wijsheid
(wat prachtig gesproken, wat een pracht mens)
als ik me verwijder van de groep vraag ik het me af
de stem nog echoënd in mijn oor
neen, ik ken geen haat…ik glimlach stiekem in mezelf
voor iemand…
Droomfantoom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
428 Na alsnog een stevige vrijpartij liep ik met een vergulde glimlach
de lange trap omlaag en zei ik tegen hem:
'Het was de moeite van het wachten waard, snotaap!'…
Homomonument en mijn hoed
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
894 leven
alhoewel het 'oorlog' is in haar hersenen
Ook zij verlangt zo naar eigen vrede
en dat ligt zo in een verlangende rede
dat eens gerechtigheid zal plaatsvinden
en/of berusting in het brein van haar zijn
Giulia was zo alert en nieuwsgierig
en verraste ieder met haar blik
haar ogen, haar mimiek, haar lach
een milde, een lieve, een glimlach…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had verwacht?
Maar ik kon er niet bij
de tijd stond ertussen en liet me niet vrij.
Ik wilde de bus naar hem nemen,
maar de eindhalte was verdwenen.…
Tussen linkse en rechtse politiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 gezicht, ze
draagt een zwart mondkapje
in 't flakkerend schijnsel van de straatlantaarn;
spookachtig belicht
links een omgehakte boom waar
geen twijgje is blijven hangen
in de oneindige
duisternis; noch te doorgronden
noch te meten, hier
voelt of kent niemand
medelijden barmhartigheid of verdriet,
het deert ze niet
onder haar glimlachende…
volop leven - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
616 mogelijk maken kunt
door de kansen elke dag te plukken
met de elegantie van het evenwicht
weet jij steeds jouw weg te vinden
van jouw dromen naar jouw doelen
door altijd te zijn wie en wat jij bent
in alles dat en wie jij liefhebben wilt
om vandaag dat alles en jou te vieren
trots op wie jij durft te zijn en blijven
ga ik met een glimlach…
Aubade
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
528 Al deze onverwachtheid en plotseling zijn als het ware een
feest voor elk zintuig die ook nog eens nageniet van de glimlach die de
dageraad heeft achtergelaten zodat mijn lichaam verdwaalt in haar kracht en pracht
Hoe dan ook wil ik helemaal niks missen van deze verrassende ongehoordheid; een wonder nabij.…
Mettertijd
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
518 Hoe dan ook is het een gewoonte die een stapje dichter
bij jou brengt waarbij ik opnieuw kan proeven van jouw betoverende
glimlach die ik vandaag de dag aantref op de achtergelaten plaatjes uit ons album
Al ben ik niet afhankelijk van de tijd maar ik weet zeker dat we elkaar zullen weerzien op een dag.…
Dankbaarheid
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
800 Hoe een prachtige zon breekt door de wolken
en schijnt over stad en land waar de glimlach van een kind
eender welke schitteringen tovert op hetzelfde moment luister ik naar de
noot die als stilte klinkt of voel ik een zacht hand op een vermoeide schouder rusten.…