5854 resultaten.
Ritsels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
892 bedekken en bevlekken
jagen en vervagen
geuren en verkleuren
verzachten de gedachten
omwoelen het gevoelen
Fel gekleurd bij zonneschijn
vervagend door de nevels
Winden vol venijn
plettend op de gevels
spiegelglad op wegen
zacht glinsterend in de regen
ik tol mee in ieder blad
het ritselende leven door
zo zoek ik mijn eigen pad
Leg…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal
haar muzenmalend hoofd in wolken
waar geen stemvork meer trilde
voor een uitverkocht publiek
dat wachtte in een lege…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 Verstrikt me
in mijn nachtbedrog,
de waan als korte droom,
heb ik mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.449 Weer die ogen
Die lege ogen die me aanstaren
Angstig en bedroefd
Op zoek naar iets
Maar wat
Elke beweging volgend
Gereed om te vluchten
Ik ga dichterbij
En de ogen blijven me aankijken
Diep in me ziel
De ogen begrijpen me
Weten hoe ik me voel
Ze willen me helpen
Maar hoe
De ogen kijken me nog steeds aan
Wanhopig zoekend naar een antwoord…
Door ruiten heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 tussen zweetsokken en wat lege flessen
vind je de gebroken snaren van de viool
waarvan de klanken gisteren
zigzag door kapotgeslagen ruiten
voor het laatst
de kinderen op straat
vergiftigden
opgedroogd brood tussen vazen met dode bloemen
open conserveblikjes temidden van stoffige boeken
en webben van spinnen die waarschijnlijk iets meer…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
Onvergetelijke liefde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.100 van het treurlied onder regen
valt een leven te verlaten
het is nog niet te laat, toe droom
op een ander verlaten eiland
in een wildvreemde stad
waar treinen niet meer rijden
waar nergens een weg toe leidt
begint een betekenis te gloren
het is nog niet te vroeg, toe droom
vergeet die andere mensentaal
blijf geloven achter de horizon
leg…
ik zou je willen houden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 nu ik het dromen heb opgegeven
lijkt de wereld
eens zo luid
ik trek me terug
schik het huis naar het noorden
genoeg tot alles
en tot waanzin naast geraamtes;
het lege staren, de weg terug
het verwensen van herkenning
en de diepte binnenin
mensenvreemd
en daarna verdwenen
draag ik het gevloek op heupen
of waarin ik ga geloven…
God verwart mijn zekerheden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
589 In het wit van palingslijm
lees ik de laatste sacramenten en
bewierook de lege flessen met de geur
van smegma en oude etensresten
God, lijkt dan de enige etaleur te wezen
laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort
dat wanneer god me ziet bidden me niet
eens zal herkennen
zonder prik zegt mijn vrouw
terwijl ze de sinas uit de koelkast…
Stilte schitterde in kapitalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 wit gebleven
we hebben toen
elkaar in pijn beschreven
maar we bloedden dood
geen tekst om tranen
vloeibaarder te maken
geen zin om scherper
de gevoelens te gaan raken
in dit rancuneus bestaan
zwijgen kreeg geen letter op papier
stilte schitterde in kapitalen
we verzopen ons in bacchanalen
maar de woede bleef
en liet dit hoofdstuk leeg…
Reclame
hartenkreet
3.5 met 44 stemmen
2.729 maar: hoe leg je de kinderen uit, dat Sint
zich alleen op 5 december in ons land bevindt?
Net zo goed kan worden besloten om het hele jaar
die zooi te verkopen,
kinderen zijn niet meer onhandelbaar
de grutter blijft niet meer zitten met zijn waar,
want dit gaat alle pepernoot-perken te buiten…
Vader zijn wil is wet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
577 overbodig
ze weet
dit is een vaarwel
niet voor even
maar voor eeuwig
hij moest een keuze maken
deed het met zijn verstand
ze verbijt haar tranen
met een glimlach
wens ze hem alle geluk
morgen staat hij op het vliegveld
morgen vliegt hij
zijn nieuwe bruid tegemoet
vader’s keuze
diens wil nog altijd wet
zij blijft achter
met lege…
De Sint, Kerstman en Recessie
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.519 En nu de Sint weer is vertrokken
met zijn Pieten als gevolg
en de bomen worden geplaatst
waar voorheen zijn zetel stond
zo wordt elk plaatsje weer gevuld
De boot op zijn retour naar Spanje
met lege zakken welteverstaan
die zijn geleegd in al die schoenen
die de kinderen hadden staan
bij de verwarming
De Kerstman is bezig zijn slede…
Dag Lenie
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.020 jaren strijken rimpels glad
het licht gedoofd
je aardse kleedje afgelegd
zorgen die bergen op wierpen
bleken moeiteloos overwonnen
terwijl ze wakkerden en traanden
op het levenspad
het antwoord
was immer "liefde"
het was vallen en opstaan
jouw scheepje deinde op de golven
naast jou je stuurman
die nu met lege handen
ook weer naast je…
Absoute
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.230 is gevallen
de laatste akte
speelt zich af
buiten het aanschijn
van vreemden
zonder enig licht
nog wat resterende stuipen
toegedicht aan ontheemden
geblinddoekt op planken
tastend op weg
moe van spoorloos kruipen
soms is applaus
door zwijgzaamheid omhuld
het kent begrip op afstand
zogezegd monddood kil
de zaal stroomt leeg…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
Aan de dagzijde
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Het volgende dat altijd luider zal slaan
onwetend van eigen toekomst
zoals het water dat zich ongestoord
spiegelen laat nabij het lege veld
zelfs als het lot om mij heen valt
ongunstig in elk teken of iedere wenk.
Dan. Dan nog zal ik in tweespraak geloven.…
lange adempauzes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
562 ik herfstte in het monogaam
liet jouw gebed de vrije loop
plukte uit een verre boom
vruchten die ik niet had mogen eten
jij snoeide niet terug, maar liet
de akker het koren rijpen, pelde
mijn behoeftes aan eens mijn gegeven belofte
en traanden je wangen op mijn lege kussen
nu september ik naar de herfst en sterf
in mijn nachtelijke adempauzes…
Pour la paix.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
550 Dan weet ik
hoe belangrijk ik voor je ben
en trek ik zelf wel mijn conclusie
Het spookt voortdurend
in mijn kop:
gedachten vliegen heen en weer
Eet ik door,
-voor de lieve vrede-
of leg ik mijn bestek neer:
en kies ik voor ruzie?…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan weer uit
je adem is als de golven
die komen en weer gaan
op het verder lege…
Vijf meien we nog?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 gedragen sandalen
hebben het vlees verwond, het schoeisel
terzijde gelegd het bloed gedept
met liefde zo ook verpleegd met bloemen
doch de lucht klaart ook vandaag
en zoek ik naar passende stappers
waarmee ik de gaard kan bezoeken
waar de al gestorven bloeisels
zich rijpen naar de aard van appels
ergens voel ik het weer wringen
maar ‘k leg…
Met andermans rijkdom
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
517 gevuld met andermans rijkdom
schaar ik me ergens waar het licht
geen bijval kent, het ontmoeten
of het ontmoedigen ervan herkent
de tijd die ik in mijn zakken draag
leeg zoals de kruin waar geen
vogel in rust is de ruimte onbeperkt
aanwezig, geen afbakening die me
kent al hoor ik wel het schreien
van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Het is fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 De medemens is leeg.'
'Sterven Daders niet.'
'Neen. Zij kunnen niet. Zij verwoorden.'
'Heeft u ginds gesproken, Heer?'
'De dagen zijn beschreven.'
'Heeft de Tijd nog kwaad gewild?'
'Ja, het slagveld is begroeid.'
'Geen spoor van oorlog meer?'
'Geen. Maar ik doorzie de stilte.…
Een net zonder mazen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 kiemde naar het verticale
het was vreemd, jouw naakte silhouet
te mogen aanschouwen in het
afgebrokkeld maanlicht, ik streelde
de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid
we stierven in het kielzog waar de herfst
ons had ontbonden
nog zijn mijn zinnen niet compleet
in de regie welke jij voor mij had
uitgeworpen, mijn net blijft leeg…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Ook al was hij dood
ik bleef de boom water geven
weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden
dat was niet nodig want mijn hart zijn branden
verwarmde de nu lege wanden.…
de slakkenjager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Moraal:
Voelt u zich werkelijk verwant,
aan slakkenjager`s zaken,
leg dan op elke slak geen zout,
of u gaat het niet maken.
Jacobus 1:19…