4425 resultaten.
De wind en de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Zacht zucht de fluister van de wind
over moeder aarde
het stormt niet
maar een warme glans
van liefde
bouwt bruggen en kastelen
vriendschap
straalt van noord oost naar zuid west
ze vangt het op met beide handen
haar voeten dansen vrede
ze wil dat verder dan over de horizon
fluisteren tot waar
nu nog de bomen kaal van tak
in de wortels…
AVOND-SCHOOL
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.899 Stoffige lege banken, waarop veel
Inktvlekken en ingesneden figuren
Werpen hun schaûwen langs de doffe deel,
Gesleten door het schuiflend voeten-schuren.
De jongens rammlen met hun tekendoos,
En trekken lijnen op het mat papier,
En gapen eens, en werken weer een poos,
En kijken op 't horloge elk kwartier.…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 zie ik een beeld op ansichtkaarten
van Drenthe en ons dorp
dan zie ik huizen met rieten daken
met als decor in 't groen
als was het voor het plaatje
de eeuwenoude eik
kastanje in de bloei
en wasgoed langs het straatje
beschermd is nu dit dorpsgezicht
voor "nieuwe rijken" heel wat waard
voor mij de langvergeten warmte
van voeten om de…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 de mensen heen
om de dingen
en wat fictieve waarden
recht zijn speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het zoeken en het spelen
op handen en voeten…
Leedwezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
665 Had dan zeven ribben uit mijn tere lijf gebroken
en een blauwe outdoorbroek met afritsbare pijpen
laten bezorgen op mijn laatste vakantieadres,
dan fietsten wij nu in korte broeken naar een naaktstrand
om hersenschimmen twee handen en voeten te geven.
(c) pietersz van calumburgh…
Leedwezen
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
790 Had dan zeven ribben uit mijn tere lijf gebroken
en een blauwe outdoorbroek met afritsbare pijpen
laten bezorgen op mijn laatste vakantieadres,
dan fietsten wij nu in korte broeken naar een naaktstrand
om hersenschimmen twee handen en voeten te geven.
(c) pietersz van calumburgh…
huizen tussen kelder en zolder
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
815 In het naar beneden komen
kroop het hout door mijn rug
mijn voeten schoten vol gaten
tussen alle andere dingen in
sprak de trap niets dan waarheid
en nam een loopje met mij
de achterstevoren gedachte
ook al de rest was te zwaar
om dragen, zoals het plafond
mij drukt in de tegenwoordigheid
alsof ik mij eeuwig op de vliering
bevind, mijn…
Agressieve tred
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Het park is aardedonker
mijn voeten stappen straf
ongenaakbaar over paden
vol drammen in de benen.
Knisperend kraken zolen
ik plet de slakken dood
die groene onderkruipels
moeten subiet vermorzeld.
Het adellijk loof kaalgevreten
door het vunzig ongedierte
van horden rups en bladluis
in walgelijk wuft gewemel.…
DE OUDE KONING
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 In de nacht
voor zijn aankomst
is de Maan
op zachte voeten
door zijn hoftuin gegaan
Zij liet verstrooid
wat maanlicht slingeren
- nooit meer aan gedacht
Bosranken weven
daarvan een vacht
van zilverig pluis
over hekwerk en poort
van het Koninklijk Huis
Zijn herauten
snelle snaken
verven bladeren
scharlaken
sienna, oker, vermiljoen…
Monte Perdido
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
637 Lemen voeten met gouden stemmen dragen op
een zilveren rug een kop van goud. Stenen tafelen
rollen van de Monte Perdido. Hol wordt altijd bol.…
Ondersteboven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Zwetende voeten,
dansende druppels
van kruis tot appelkruin
en kruimels in de schoot verloren.
Want voor mensen die graag
ondersteboven
top en dal verhaspelen
is een berg
een plas
die als emmer
een prima pak
verpesten kan.
Daar hangt de man.…
Het beeld valt, oftewel de vernietiging van een Homo sapiens.(1)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
592 Tot speelbal was hij nu geworden, zwak
en kwetsbaar als de reus met lemen voeten
uit Nebukadnessar’s droom.…
Meetloos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
737 Zij glijden door sloten de
wereld in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden, werden intieme
vrienden in woelige wateren
van de nood, reis op beider
voeten sinds zij groeiden,
door mild en vertekend land,
vindbare lidtekens gaan van
hand tot hand, geschreven…
Zonder woorden
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
2.582 geen voeten aan de grond...
samen zweven
samen beleven...
Ogen kijken elkaar aan
en kunnen
elkaar verstaan.…
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De hemel telt die spiegels,
baden sterren zich in weelde,
zichtbaar in de stelling van
Fermat, waar het licht zich
deelde in de echtheid van een
kind, die met dit voorrecht
is bekleed, met weinig liefde
ondervoed, leeft met het heden
op gespannen voet, honger naar
de brug van rede houdt het
zoet, een innerlijke vrede
die het luchten…
Ochtend kus
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
648 opgerold
onder haar hoofd lag
wordt ze wakker
juist op het moment dat de nacht
zich vol overgave geeft
aan de nieuwe lentemorgen
de vrouw ze knippert nog slaapdronken
rekt zich uit
haar haren nog wat verward
de poes aan het voeteneind rekt mee
een grote gaap en roets
verdwijnt die met opgeheven staart
richting etensbak
waar blote voeten…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 dichter word je als dusdanig niet geboren
je wrikt en wroet je strak door je cocon
een strijd die je ter nauwe* winnen kon
met spinrag van je voet tot aan je beide oren
‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 De aarde zuigt aan onze voeten.
Hoger, op de berg
strekt het maagdelijk witte kleed zich uit.
en staart ons onbewogen aan.
Voorzichtig betreden we zijn domein.
Onmiddellijk boren onze voetstappen
diepe kraters in zijn blanke buik.
Een nieuwe ijstijd
ontvouwt zich voor onze ogen.…
Nacht-schaduw
netgedicht
4.8 met 70 stemmen
1.324 Ik vind jou aan de rand
van een duister bestaan
zoals een schaduw zijn evenbeeld begroet
steek jij voor mij het licht weer aan
en ik volg je...op de voet
door het donker van een nacht
onder een deken van kilte
waar ik wacht tot de stilte
oplost in zonlicht
dat weer zal gaan schijnen
op een nieuwe dag waarin
ik je langzaam zie verdwijnen…
IM Mezelf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
687 Mijn voeten zitten vol schimmels
en mijn knieën kraken op slot.
Het bekken is nogal instabiel
en de billen zijn totaal ontveld.
Aan ballen is nog weinig te gooien
en mijn trots is dradig droog.
Mijn handen ben ik kwijtgeraakt
en hersenen zijn ver te zoeken.
Bij een volgende keer denk ik
dat ik voor een crematie ga.…
Thans door banken mist
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
528 ik heb het najaar
zwijgend bij de hand genomen
diep schelpt mistnevel
najaarsnoten stil
spreekt geen woord
voelt in wezen kalm
het doorweekt tedere voeten
als een slaap zomerzee
van kalmte durend
ik word overmand door beelden
wat was
wat is
wat komt
een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land
voor elk vertrouwd dier
langs het maïsveld…
Avondstilte.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.186 Je weet hoe diep je me raakt,
Ik wil me aan je voeten werpen
Mijn hoofd in je schoot verbergen.
Ik doe het niet...
Stil, wees stil, verbreek het niet.
Met een schok kom ik tot de werk'lijkheid.
Je bent er immers niet.
De melodie klinkt nog na...
Het gevoel blijft.
Gevoel van geluk.
Geluk van jou en van mij.…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad…
MOLME BOOM
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.748 Wie zal 't u aanzien
die leproos van voet
diep met uw wortels
in verrotting wroet
dat gij nog 's avonds klimt
langs weke bladertrappen
en boven uw mizerie
met de sterren staat te klappen?…
Liefdeskracht beschenen..
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
784 Ik volg de vloedlijnen.. voor mijn voeten,
de zonnestralen die er zijn in overvloed
zij glinsteren door de golving van het water..…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding van vogels
van het gejaagde pad, in dromen verloren
geboeid aan ketens van verlangen
zag het ineengestrengeld met de grond
de aarde van het platteland
de hoeven geschraapt, handen roepend
en schiep de wereld zoals het was
en wij bleven achter
op het eiland zonder voeten…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Daar staat - de voet op de slang -
nog het blauwe Mariabeeld;
voor de deur aan het eind van den gang
houdt een non de sleutels gereed.
Zit daar op de achterste rij
bij de trommel met koek en brood
nog de knaap, die het huis op de lei
voor mijn blik met zijn hand afsloot?…
Van boom tot as ?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
605 Zal ik mijn hout met mededogen,
tot vuurvonken hakken, tot
op een winteravond, zal ik
gloeien in jouw warme haard,
hartverwarmend zul je nestelen,
tevreden in mijn diepe stoel, je
voeten warmen aan mijn
onverteerde as, waarin je mijn
visioenen las, is het heerlijk niets
te hebben en niets te willen, samen
te verwaaien in osmose van…
Ei goochelt
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.524 landschap
rammelt er wat mee in de lucht
klopt er een rede uit
klemt en sluit:
Is het de werkbak waar de olieman naast staat te slapen
blijft al het drijfwerk of wordt het ooit weer eoliet *)
was kort het antwoord op je juiste gestelde vragen
blijft lang mijn uitleg als je zijn handen niet meer ziet
denk hem vast zijwaarts met je voeten…
Grote Mensen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.719 Grote mensen zijn vergeten
waarom wolken vlinders waren
witte vleugels aan de hemel
fladderend in zomerzon
waarom de wind ze had gemaakt
tot ze als sprookjes over dreven
waarom wind ze had gemaakt
zoals een kind ze had getekend
Met een pluizenbol, een zilvermeeuw
een vlieger die bleef zweven
blote voeten liepen sneller
als de wind je dragen…