3651 resultaten.
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 Doordrongen als ik ben
van de uitbundige
schoonheid van de
heilige natuur.
Afdrukken langs de
vloedlijn,
ze verdwijnen
na elke getijde, hoe
vluchtig is mijn bestaan.
Waarin ik regelmatig
de zee bewonder die zo
vlakbij is, dreigend soms
maar vaker slechts
miraculeus mooi.…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Je schoonheid is onaards,
een engel is met wie ik dansen wil.
Nee, zeg geen woord,
laat deze gestrengelde beweging onze taal zijn.
Kroel mijn grijze haren,
laat vonken overspringen van huid naar huid.
Strijk mijn rimpels glad, al is het maar voor even
Stil mijn huidhonger, maar doe het zacht en teder.…
Onderweg naar Amsturia
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
535 In zijn gescheurde spijkerbroek
twee munten klein geld
een mondkapje en een zakdoek
in een boodschappentas het half uitgelezen boek
twee krentenbollen en een zak chips
onderweg naar Amsturia
de twijfel uit het verleden
voor het avondlicht in stille regen
in gedachten haar schoonheid
gelegen aan het open dromengraf
in zijn gewassen…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Welk een overdaad aan geur en schoonheid,
lieflijk zachte kleuren, maar ook uitbundig,
rood en geel, zoveel, zoveel.
In mijn hart wil ik alles omarmen,
het uitschreeuwen van geluk.
Maar ik houd me stil, luister en kijk.
Hier zijn geen woorden nodig,
dan alleen een stille grote …
dankbaarheid.…
Cameroun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
784 een dame blanche, gedoopt
in chocolade
Wordt sepia, een zomerfloriade
Die hij, Pygmalion, smeekt
om een zoen
Haar brons getinte huid gehuld
in goud
Smaragd saffraan, haar tanden parelwit
Ze lacht en toont beschroomd haar gaaf gebit
Ze wacht en weet dat iemand van haar houdt
Hij slaat haar strak omlijnde vormen gade
Ontwaart de schoonheid…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Hier in haar contouren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 zeker wel
Theater, muziek, hapje, drankje, slapen in een tent
Eén groot openluchttheater, afgewisseld met veel vocht
terwijl Local Hero Hessel zijn muziek laat klinken
Danst de vrouw, hier in haar contouren
van echt mooie lijnen
Opwindend daar jij weet
dat haar subliem' schoonheid is verhuld
Onder summiere kleding die
niets verraadt…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Witte schoonheid vormt echter al snel
bruine blub en drabber.
Van die zooi, je kent het wel,
die moet opgeruimd door dooi en zwabber.…
Het aambeeld van het heden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 De hiërogliefen van dit vlakke
water zijn niet te overschrijven, niet
in taal - gebaren - visualisatie maar slechts
in het ervaren van schoonheid.…
‘n heel klein feestje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 copula’
(niet alleen wij)
met heus consent om de oren vlogen
de vlinders die daar niet slechts
op strakke onderruggen prijkten
zijn van kleurrijk imago gefaseerd
gemorpht tot nachtmotmerries
jouw gezicht was nooit dezelfde geweest
jouw handen hadden zich daar aangepast
aan ’n zekere mate van lijdend overleven
jouw lijf zou de schoonheid…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Kale takken tekenen lijnen
tegen de grijze lucht, een spel van kracht
en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie
ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
Pygmalions wens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 je hoeft je zelf niet per se
te vergelijken met de beeldhouwer
die 's nachts tegen de klippen op
het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze
in de dageraad die raad geeft
en jou in veilige haven loodst
waar woorden schuilen in je daden
maar soms ook ontoereikend zijn
soms blind soms doof voor wat ontstaat
in schoonheid van de…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 wandelend in de schoonheid
van menig kunstenaar
werd mijn ziel verleid
zich te spiegelen aan de ander
.
wat kan ontmoeten soms leiden
tot een sprankelend gebaar
op de wijze van een glimlach
of een verlichtend woordje naar elkander…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Er schuilt een zachte warmte
in de diepe tinten van herfstig groen, een
bijzondere schoonheid die geen woorden nodig heeft.
Dit veranderlijke seizoen vraagt alleen om aandacht en verstilling.
Wat vandaag nog aan de takken
hangt, ligt morgen als een kleurrijk tapijt op
de grond terwijl natuur zich langzaam op de komende
winter voorbereidt.…
Shampoo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik denk dat ik verliefd was op haar geur,
Het was een geur die gelijk geeft waar je aan dacht.
Het was de geur van het meisje,
Die op een manier het mooiste lacht.
Op de een of andere manier wist deze geur mij vrolijk te maken,
Zoals niemand mij ooit zou kunnen krijgen.
Het was de geur van puur geluk,
En over gebrek aan liefde nog maar te zwijgen…
Snoeper
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.256 'D'r dankbaarheid', dacht-ie, 'is groot,'
door het snoep, dat de schoonheid hem bood.
Ze deed steeds, voor ze 't gaf,
het papiertje eraf
en handsfree was het, dat-ie genoot.
Zo gaf ze hem zuurtjes en dropjes.
Daardoor was-ie erg in z'n nopjes.
Ineens zei hij blij:
'Lekker snoepje ben jij!''
- En ze schaterde steeds om z'n mopjes.…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 wolken een eeuwig gedrijf
serveert poëzie op breed zwaaiende vanen
het bronzen geklepel als rustloos geschrijf
de buit van de herfstdag gevat in wat goud
verzonken in schemer verdronken in nacht
half slapend het hart met de passie op wacht
het ziedt en het kookt onder dekens het lijf
gedeelde verlangens paradijselijke voel
hamert de schoonheid…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 Slepend gaan zijn passen
over het zanderige pad
de winterse schoonheid
van het bos kan hem zelfs
vandaag niet meer bekoren
schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter…
Selene de maangodin
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.241 als maanstralen verhuld door een zilverwitte mantel
Selene, de volle maan, daalt elke nacht met haar
zilveren hemelwagen uit de hemel
getrokken door twee witte ossen
geeft sfeerverlichting in romantische ambiance
Selene, eens verleid door Pans witte wollen mantel,
werd verliefd op Endymion, koning van Elis,
ze kon zijn sterfelijke schoonheid…
Vitaal
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
810 ik droom van je naar behoren
in streel je zonder woorden
niets kan mij verder nog bekoren
dan jouw verborgen slotaccoorden
jij bent de droom van vele mensen
die zich rondom schoonheid wensen
maar voor de effecten zijn bedacht
je weet het nooit wie nu weer lacht
maar ik alleen raak je van binnen
ik hoef mij daar niet op te bezinnen
je bent…
Lieke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.119 Lieke, schoonheid in volle bloei
een wulpse niet eenkennige deerne
dochter van de barbier en uitbater
van de donkere dorpstaveerne
had zich geofferd, als een lam
aan Bertram, strak gespierd en stoer
uit het nabije buurtschap Strije
zoon van een machtig herenboer
maar ze had de buik meer dan vol
van sluiks gescharrel in het hooi
ze wilde…
Een en al sacherijn
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
612 Mijn kijkje in de spiegel
tja toegegeven
de weegschaal
geeft het ook al aan
net als de veelzeggende blik
van de huisarts
de te strak wordende jeans
ik ben te dik, te zwaar
dat dacht ik alweer ettelijke maanden geleden
tijd voor een dieet
want men zegt dan wel
het gaat om de binnenkant
om je hart
daar zit je schoonheid in
maar ja mijn…
Een Ierse Cocotte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 Mooie cocotte(>)
Met haren in wrong op hoofd
Geen klassieke schoonheid
Een Ierse cocotte
Erotisch uitdagend
Delicaat kleurgebruik
Een inkijk voor de
Beschouwer wil niet vlotten
* De reus: ca. 1810/Francisco José de Goya
Museo del Prado/Madrid
De kathedraal van Chartres: 1830/Jean-Baptiste Camille
Corot/Musée du Louvre…
Paradijs
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.080 Hemelse horizon
Ontzettend mooi als dat eens kon
Daar aangespoeld op een strand
Zijn we in het hemels Paradijs belandt
Bedrijven in het zand ons Samen zijn
De Liefde langs de kustlijn
Onze lichamen versmelten in één
Vasjra en Yoni samen als een edelsteen
Daarna ga ik slapen en houd jij de wacht
Mede door de zee zijn wij samengebracht
Schoonheid…
Het laatste woord,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
542 De dood smeedt een smalle streep
aan de Godse ginder en mijn horizon
en in de morgen verbreekt de dag
zijn zwijgen om de schoonheid te
begeren en wordt levensecht en
krijgen de nederigen het laatste
woord, waarheid is niet te keren,
wordt een levensrecht.
“Tart de toekomst niet, onderga
hem in nederigheid “
Aurelius…
Hoe jij de Ouse inliep...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Woedend smeet je de stok van je af, verdoofd
door je geestesleed gleed je het water in,
je dook diep, je stikte in het water, terwijl
je alle eruditie liet varen, je vrouwelijke
schoonheid opgaf, beelden van geliefde doden
inhaleerde bij iedere slok water, totdat er
ineens geen bewustzijn meer was, slechts een
beeld van hoe jij de Ouse inliep…
De vlinder en de mier.
poëzie
3.3 met 12 stemmen
1.856 Wie zijn schoonheid
Zo ten toon spreidt,
Vaart ellendig menig keer.
Ik leef rustig,
Ik werk lustig;
Wat verlange een miertje meer?’
-------------------------------------------------
uit: Gedichtjes voor kinderen (1849)…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 Een geheel nieuwe dag is ontwaakt,
een ongekende schoonheid die mij even raakt
de wind buiten slaakt een vredig zachte zucht.
en de wolken drijven verder in de blauwe lucht.
De bomen staan daar vertrouwd op hun plek,
en de vogels zoeken daar een mooie stek.…
HET SPROOKJE DAT NIET BEGON
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.097 Misschien had ik niet moeten komen
op die dag dat jij mij dat briefje zond
Dan had je mij de adem niet benomen
toen je daar in al je schoonheid stond
Misschien had ik door moeten lopen
op die dag dat ik even stil bleef staan
Dan was ik nooit in je hart gekropen
en leefde ik nu zonder smart en traan
Misschien had ik nooit mogen kijken
die…