5107 resultaten.
Poort van tijd
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.095 De seconden gaan te rap om
de uren te vergaren, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
de brug van de oude, - en de
nieuwe jaren, als we elkaar
ontmoeten dan zwaaien we
naar elkaar en misschien wel
terug, al moeten we bekennen
dat we elkaar nog steeds niet
leren kennen, wat mensen scheidt,
is gezaaid door angst om samen
door één humane…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
Melissa
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.077 Ooit zullen we weer bij elkaar zijn,
zonder zorgen, angsten en pijn.…
WAAR WAS IK? HIER BEN IK!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.223 Hier ben ik
Om je niet van angst
Te laten beven!
Hier ben ik!
Hier ben ik
Om je weer verliefd
Te laten worden!
Hier ben ik!
Hier ben ik!
HIER BLIJF IK!…
- Zien zonder verstand -
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
510 verlamd
dreigt motie ontroert weg te snijden,
wat transformatie kon overzien,
drenkt angst in louter eigen zwijgen,
duidelijk losgekoppeld
van bronnen en energieën
klaar ziet het daglicht, wat niemand wil
door het met roet bevlekt gordijn,
om energetische banden te verbinden,
onteerd in behouden zonden van eigen zijn
door elk tijdsperiode…
Tegenstemwijzer
gedicht
2.9 met 14 stemmen
8.269 Geef angst en haat geen stem.
Wees trots op de stad, niet op Nederland.
-------------------------------------------------------------
uit: AD / Utrechts Nieuwsblad, 20 februari 2010.…
riem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
767 de cirkel van vuur doet me niks
angst is maar emotie
die ons waarschuwd voor het gif
van zelfvernietigend gedrag
een angel steekt ons vandaag de dag
o Ohhiuchus drager van hij die sist
het is de laatste draai
die ons evenwicht moet herstellen
een schorpioen heeft geen schubben
maar schilden zoals een insect
de mug zit gevangen in een eindeloze…
De Bende
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
2.007 de stegen oogden nooit te donker
geen stad te guur, geen buurt te grauw
we liepen niet, we zweefden
de nacht bracht huiver, angst en kou
we teerden op vergeten honger
die knaagde en die vervaarlijk vrat
de jongste van de bende vluchtte
ver weg van de verkilde stad
geen tijd nu om de held te spelen,
te draaien rond de hete brij
pas…
Leven en dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
777 't Leven, alsmede de dood
staan heel dicht bij elkaar
Ze zijn elkaars reisgenoot
en zijn daarom ondeelbaar
Hand in hand samengaan
zonder angst zonder vrees
Erkennen elkaars bestaan
en zijn soms elkaars logés
Dood is enkel de drempel
naar ons eeuwige bestaan
Stap in de tijdloze tempel
waar ’t aardse is afgedaan
Leven is intens samenzijn…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 heb je moed nodig, vraag ik me af
om ademhalend in een witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds groter
in mijn denken huist
er ergens nog rust maar het
is versmolten met angst…
op mijn weg
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
723 verweerde hout net niet aan
doodsbang
om met de doden
tikkertje te moeten spelen
vandaag, jaren later
zag ik het kruis weer
het viel uit het dunne schrift
waarin ik een memoriam had geschreven
een spiegeltekst vol klinkers
waarover ik nooit gesprongen heb, ook niet toen
ik naast hem liep
schouderloos
tot op het laatste woord
van angst…
Wij zijn gelijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
586 wij zijn gelijken
jij en ik
tastbaar, voelbaar
door alles heen
soms op weg
dwalend in niemandsland
smachtend, lonkend
naar de onbereikbare overkant
ik ken jouw angst
voel jouw pijn
het verliezende, waarin je graag
een winnaar zou willen zijn
de deur kan soms klemmen
het is zeker, dat het hekje piept
maar, de drempel is niet hoog…
Japan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
543 De aarde recht zijn gekromde rug
schokt de wereld in zijn strijd
een zuil van water verdrinkt de tijd
werpt de mensheid eeuwen terug
en dat terwijl de rijzende zon verdrinkt
verdringt de straling het verdriet
vergaat de rouw om vrouw en kind
in angst om de dood die niemand ziet
de gevallen samoerai gehuld in zwijgzaamheid
krabbelt…
communicatie
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
892 communicatie - jij levend schepsel
verjaagt woede, verdriet,
somberheid en angst
tussen de mensen
honger en pijn
en al dat lijden
zullen in jouw bijzijn
door jouw woorden
uit zichzelf verdwijnen
zelfs het stilleven
neemt het woord
en communiceert
zijn geschiedenis
van toen de zon er was
van toen de maan verscheen
van toen de regen…
De herfst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.275 De ziel, bevrijd van angsten, rekt haar leden:
zij ademt lichter, immers zij vertrouwt:
zij buigt zich heen over haar eigen vrede
als naar een hemel, die inwendig blauwt.…
zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
861 Een jonge vis in de zee der tijd
Wordt door zijn moeder voorbereid
Kan nog alles aan haar kwijt
Een jonge vis, een zee van tijd
Zwem maar, visje, ongebonden
De angst voor pijn is te doorgronden
Niemand zwemt altijd ongeschonden
De zee van tijd heelt vele wonden
Zijn blik, al wijzer dan zijn jaren,
Ik zie hem naar zijn mama staren...…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 dit spiegelbeeld,
ik ken het nog niet goed
ik moet er zo aan wennen
het is niet ik,
zeker niet de ik van vroeger
mijn contouren,
ongemerkt weg gegomd,
in enkele halen
ik kijk naar angst
en twijfels,
ik kan ze bijna ruiken
ze zijn nu dichtbij
ze dringen zich weer op aan mij,
telkens als ik in deze ogen kijk
het is nu onvermijdelijk…
Mijn liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Mijn liefde spreekt uit mijn verlangen,
niet uit angst.
Mijn liefde laat telkens
opnieuw leven.
Mijn liefde, via prachtig
eerlijke oprechte ogen
laat zich geven.
Mijn liefde is dankbaar
mijn liefde laat zich kennen
om een ander mens te
herkennen.
Mijn liefde is groot, ook na
de dood.…
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 angst begon later te tanen,
vooral toen de meester eens zei:
bekeringen gaan gepaard met tranen.
Ik had gehuild, was dus gered.
-----------------------------------------------
uit: ' Wat blijft komt nooit meer terug', 2002.…
In de nacht
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.635 En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulpeloos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.…
Bloedbaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
786 Pijn en angst vervagen in de tijd.
Het beest dat niets ontziet,
heelt alle wonden,
van vlees en verdriet.
Vogels in de morgen.
Huilend van geluk en hartzeer,
naast haar.
Ik ben er weer.
Nog wel.…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door de mazen
het donker in vallen of verdwijnen we
samen in een vuurstorm, een fluistering
in de laatste ademtocht van de zee
in het uitputtelijke oor van de aarde
---------------------------------------
uit: 'Van alle angst…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik kaats van zon en maan het licht
en spiegel je gezicht - water
---------------------------------
uit: 'Hoe angst…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 .
--------------------------------
uit: 'Hoe angst klinkt', 2012.…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt
is daar aan de dood gewijd,
en liefde zwerft argeloos en naakt
door ons donkere hart en de tijd
en wij kunnen niet redden, het leven is wreed
en het lot een verscheurend dier
en angst om zijn liefde is ’s mensen leed
door al zijn dagen hier.…
Haat me niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Met angst in het hart zit ik te wachten
op einde wedstrijd want zeker en vast
gaan er op slagveld voetbal weer mensen sneuvelen!
Leuk hè? Sport!…
Vitaliteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 De klimop klautert, klimt
zo graag, zo veel wil ze omhoog
ze loutert mijn luie deel,
ze spoort me met haar kracht aan
in te grijpen, haar te begrijpen
want hoewel ik haar telkens snoei,
aan haar nieuwe scheuten trek
uit angst dat ze mijn bomen,
struiken bedekt en wurgt,
trekt zij 't zich niet aan, laat mij begaan
en wortelt, klimt onbedaard…
Met oranje tintje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
621 in wederopbouw
zijn zij uit beeld verdwenen
toekomst dooft stukjes verleden
herdenken met oranje tintje
heraldiek en romantiek
de stoere jongens van het pintje
vrijheid is ons
hoogste goed gebleken maar
de zekerheid is wel gesleten
langzaam zijn zij
weer tot leven gekomen
gezichten uit mijn dromen
namen krijgen nu een stem
angst…