5051 resultaten.
Zonsopgang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 Na het denken over woorden
sliep ik zonder angsten in.
In vertrouwen op onze zon
die gewoon weer opkomt.
Na vannacht.…
Onvoorziene gevolgen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 De Middeleeuwse kerk verkondde
De duível brengt het vuil in ´t vlees
Het volk zat vol met angst en vrees
En híeld zich ver van lust en zonde
De Middeleeuwse kerk beweerde
Geslachtsgemeenschap hebben; paren
Dat heeft tot doel het kinderen baren
Zo stelde menig Godgeleerde
Hoe kon je het genot bedwingen
Dat tóch kwam kijken bij de daad?…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Verstrengeld onze handen,
gekoesterd, lijf aan lijf
bezweren we de angsten:
blijf bij me, liefste, blijf!…
Paralympische snowboardster Bibian Mentel; 1972 - 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 'Iets dat je niet
Kan veranderen
Moet je soms parkeren'
Aldus Bibian
Met haar Propedeu-
se Rechten sowie-
so een slimme vrouw
Problemen oplos-
sen met dosis angst
Is onmogelijk
in de meeste gevallen
Soms moet je kiezen uit
Twee kwaden
Wijs met karak-
ter en een sporthart
Te vroeg, ongeneeslijk
Nieuw voorjaar met triest
makende…
Ik ben gaan ruiken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Papa blies bellen
tegen mijn buik
en tussen mijn benen
Papa maakte me wakker
om te plassen, en masseerde me
van binnen
....Op zijn kalender
....zet papa tekens
....voor de veilige tijden
....Ik ben gaan ruiken
....naar angst, aangestoken
....door de geur van mijn zussen
........Dat nodigde hem uit
........Kom maar, het is veilig…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de angst…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 hoeft niet groter
dan tot waar mijn ogen reiken
maar ze zien een nieuwe horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk
.....Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas uit, je angst…
Taal van het hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 Als het kind angst drinkt uit moeders borst
niemand slaapt tot er vrede is
woorden scherp als kiezels zijn
menselijk leven vermalen wordt?
Welke taal dan als het hart
zijn maatslag mist
men met laarzen aan slapen moet
vogeltaal niet langer hoorbaar is?…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 overschouwt haar angsten
als zeepbellen zullen ze breken
jeugd en schoonheid in triomf
illusies zijn belangrijk
in de kunst en we wonen
op onbereikbare plekken
die elkaar niet vinden
die buiten de wereld liggen
langzame gedachten
vermeerderen zich
tot een eindeloze lente…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het ziet het naken van de nacht, zichzelf verlaten
zelfs door angst, de gramschap van de graven:
in duisternis wordt het weldra tot niets ontdaan.…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
ALTIJD BINNEN GESTAAN
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 krassen en butsen,
meerdere malen volledig total loss verklaard,
uit elkaar gehaald en opgelapt
nu is het de kunst om met angst in het hart
niet te hard meer door de bocht te gaan
maar diep in je hart weet je
dat er op een dag toch iets breekt, hoe voorzichtig je ook start,
en in plaats van keihard zelf tegen een boom te knallen,
vraag je…
alles is veranderd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 het gras is weer gegroeid
de bloemen zijn uitgebloeid
de kruinen van de hoge bomen
nauwelijks van alles bekomen
liefde schuilt nog dieper weg
wees alert op wat je zegt
of praten we elkaar angst aan
moeten we niet naast elkaar staan
de wapens steeds weer opgepakt
vrede en voorspoed uitgekakt
herdenken in blinkend oorlogstenue
buigen…
diepe reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
666 een vergezicht vaart
binnen in mijn memorie
jij sliep ik waakte
een meeuw hing even
gekneld tegen de steilte
ik kon alleen maar
kijken alleen maar
waken over jou wie draagt
je door deze nacht
wie stelpt de wonden
de meedogenloze angst
jij sliep ik waakte
ik waakte naast jou
tijdens deze diepe reis
ik kon alleen maar
alleen…
DE ZON NIET TE WEERSTAAN, DUS OPSTAAN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 De wereld is een tranendal
met af en toe een opgedroogd beekje
maar doorgaans dichtslibbend
met het drek van de aarde
zich vermengend met stortregens
welke maar niet lijken te stoppen
en de zijarmen de rivieren voeden
tot stevige stromingen richting zee
de zeeën zich mondend in oceanen
oceanen van pijn, angst en verdriet
waar geen warme…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De getorste heer buigt de horizon,
Met wetten van staal en angst.
Zijn handen werpen steden in scherven,
Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.
Waar hij passeert, kreunt het land,
En de grond slikt de namen van verloren stemmen.
Zelfs de hemel lijkt te bloeden,
Onder het paarse gewicht van zijn blik.…
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
125 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
.
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?
.…
Stiltestrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 want ik vertrok
om jou te verlaten
waar ik rust kon hervinden
en dus voor jou verdwijnen
jij voorgoed uit mijn buurt
ik trok jou niet eeuwig meer
het vocht in sloffe frieten
geest door mijn wrange angsten
Jij hield vast wat je was
jij smeet mij op de grond
door jou gaf ik de geest
stierf ik voor eindigheid
Jij bleef stug bij je…
Jij bent mijn stem
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
48 Ik wil niet
maar jij bent mijn stem
ik stotter in mijn onderkomen
kom ontkleed mij
en sta mij toe hier naakt te staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben je naar mij toe gekomen
jij bent mijn stem, ik geef me over
ontdaan van angst en van het moeten
hier in de luwte van dit late avond uur
waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
Helden om mij heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 We zien elkaar als helden
en dat helpt, ja, ook ik
kan wijs en vaardig omgaan
met de energie van mijn leven
zoals ook helden moe zijn
na hun krachttoeren -
het grote afweren
van levensgevaar
Mijn ouders begonnen ermee
Hun angsten
leerden mij stap voor stap
wat onveilig is
Soms wacht ik
in een hoekje
op wat er gaat gebeuren
en kapsel…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Gedreven overdreven of
overdreven gedreven:
het tempo is me vaak bizar,
onaards, alsof duivels jagen
op reddeloze zielen vol angst.
Vertrouwen is eenzaam
weten dat je geliefd bent,
dat er iemand aan je denkt,
je tijd toedraagt en rust gunt,
warmte en genegenheid.…
Vrijheid delen is een gunst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
898 Vrijheid delen is de kunst
samen onder één paraplu
schuilend tegen de regen
ik jouw jas, jij mijn trui
gewapend tegen de kou
Vrijheid delen is de kunst
elkaar duldend in voorspoed
elkaar gevend bij tegenslag
jij jouw ding, ik het mijne
samen verder zonder angst
Vrijheid delen is de kunst
ruimte te laten aan iedereen
die net als jij fijn…
Kortzichtig in lente
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.028 Kort in lente
Geruisloos stamelde zij
hard in eenvoud verward
indien het zo moet zijn
ontpopt mij nieuwe start
Maar de keuze beperkt
wordt wreed bedwongen
ontzien haar angsten niet
ontvouwen opgedrongen
Gespreid ondergaat zij
sidderend nat verwarmt
ervaart haar broze vleugels
verheft zich door zon omarmt
Uit hemels blauw zij…
lijf -zwak vlees-
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
1.544 op afstand heb je makkelijk praten
stuipen terwijl we door de vuurlinie
moeten kruipen ieder legt zout op eigen
slakken en z'n eigen booby-trap
de geest ziek het lichaam moet geholpen
verkeerd moment en verkeerde plek
en we zagen het niet aankomen
wie het wel zag kon het niet verhinderen
angst maakt het erger slechte vrienden
waar eindigt…
Fantasie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 Niemand voelt hier angst of pijn.
En niemand hoeft alleen te zijn.
In onze wereld vol harmonie,
In onze wereld van fantasie.…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
zijn vingers al ontsloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.730 de schreeuw, ze voelden
het gevaar in kippevel
de angst opkruipend langs
de ruggegraat, de hel
ze holden naar de kant
met ogen groot van
moord en brand, de
massa zinderde van stilte
ze zagen zijn paniek
voelden hoe de dood
hem langzaam wurgde
zijn vingers al ontsloot
de witte vlek met leven
dook voor de derde maal
het water sloot…
Handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.727 Ik verbrijzel mijn angsten
in de warmte
van jouw lippen.
Ze spreken dromerig
het schreien in mijn slaap.
Ik druk mijn gezicht
in de warmte
van jouw gebaren.
Ze omhelzen zichtbaar
de wanhoop in mijn rimpels.
Ik vind mijn glimlach
in de warmte
van jouw ogen.
Ze schrijven teder
mijn tranen in het zand.…