9745 resultaten.
VERBINDING OP AFSTAND
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
771 ondanks mijn isolatie
voel ik geen stagnatie
irritatie of frustratie
want ik dicht
mijn binnenwereld
openlijk naar buiten
door mezelf te uiten
op de digitale snelweg
waar je niet hoeft te ritsen
tijdens de spitsen
waar je nooit
zal worden geflitst
bij hoge snelheid
maar waar je verbinding
kunt leggen op afstand…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 ik zag hoe zij
het gordijn scheurde
dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door…
gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
371 in de gedaante van afwezigheid
is het snel gedaan
met flessenhalzen, knooppunten
avondspits en binnenwater
omringd door aardse herinnering
doorzichtig maar hard als knikkers
past bij elk moment een
tijdelijke plaats
met de gedachte aan toekomst
breekt het glas van de dag
liggen wegen open naar terugkeer
-is gedaante voorgoed gewist…
van toen en nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
601 we zagen hoe een blind
vuur hem verbrijzelde
hoe de snelheid van zijn
vernietiging aan roofvogels
in duikvlucht evenaarde hoe
de vlammen en de dood als
vrienden dansten met elkaar
boven vouwt de lucht
zich open een baan
van licht valt op het
rusteloze graf van
de lange ijzeren slaap
we noemen je naam
weten wie je was…
Zomertroost
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
446 Een nieuwe zomer gooit
haar weidse deuren open
je ademt lieve woorden
op lichte sluimerwolken
dansend ritme van de uren
zomers licht ontluikend
naar het troostlandschap
droomloos zwijgen
een nieuwe gedachte
sluit de gordijnen
verschijnt een avond in stilte
hoor het geluid van jouw hart.…
Waardig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Laat de mensen maar
denken wat ze willen
Ik ben sterk, ik klauw
vuur van me af
adem warmte en licht
mijn hart in en uit
vruchtbaar verbonden
met moeder aarde
ik voed het leven
dat mij alles geeft
met druppels maan-
bloed, en ik open mij
voor wie waardig is
de Kracht kent: haar
door elke vezel vrij
laat stromen…
De oortjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik keek
het rijtje langs
smartphones
in de hand
de oortjes
verbonden
luidkeels
sprekend met
open monden
de hoofden
geknakt in
lange wacht
de bloem
der natie
met alleen
schermogen
schouders al
rond gebogen
de bus heeft
de gnomen
en hun wereld
meegenomen
om ze elders
te droppen als
ledenpoppen
hun monologen
zijn niet te…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
579 ik moest afscheid
van je nemen
de allereerste dag
ontving je me met open armen
we hebben
lief en leed gedeeld
je hebt me zien huilen
en hoorde me lachen
als ik weg was
wachtte je geduldig
tot ik terug kwam
wat was ik blij
als ik je weer zag
dag lief huis
bedankt dat je er jarenlang
voor me bent geweest…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Het mistgordijntje trekt
langzaam open.
Met een koude frisse
ochtend komt er steeds
meer zicht.
De bomen stil, kaal
dit is de winter van nu
net na de Kerstdagen.
Nog een aantal dagen
voor oud en nieuw.
Hopelijk mogen we het
zonnetje nog enkele keren
voorbij zien komen voor
het einde van dit jaar.…
De muur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
361 sloop die muur
die muur om je heen
breek hem af
steen voor steen
open je hart
omarm weer het leven
durf te ontvangen
wat men je wil geven
praat er maar over
verdring het niet
zet jezelf niet op slot
maar deel je verdriet
daarom: die muur
die muur om je heen
breek hem af
steen voor steen
…
Leeg gezicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Mijn zicht is horizontaal
wel 250 graden
een open vizier
op de wijde wereld en alles
van mezelf, behalve dat
wat het meest mij is: mijn gezicht
zodat ik maar een flauw idee heb
wie de mensen zien
wanneer ze mij zien
Hun reacties zijn me vertrouwd
ja, ik ben wie ik ben
maar een vreemde voor mezelf
en naarmate de tijd verstrijkt
ben…
We noemen hem Kees XVI; vers 76-IV
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
364 *76-IV*
de boom vraagt
niets dan één
open blijvende
horizon
de aarde draagt
onder onze voeten
geen last
geen luisterende
frisse wind
-die waait
laat ons
niet storen door
het ritme dat
geen haast erkent
niets achterlaat
niets wil
slechts
eenvoudige nabijheid
het moment zijn
laat
dat natuur reageert
met stilte…
avond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
425 van heel ver
de zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting
een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad
de hemel open
en zo helder als
een bergkristal
en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig
gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven…
Verwant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
194 Na zijn overlijden zoeken
we over de leegte heen
elkaars warmte
Rituelen zijn te koud
voor onze ziel
We blijven dichterbij
in de onderstroom
waar we zij aan zij
verder groeien
Hij is waar hij was
midden in de kring
naast de open plek
die we beschutten
met de bloemen die
we hier laten bloeien…
Bevroren lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Elke keer als ik m’n tablet open,
Kijkt ze mij lachend aan,
En dan denk ik elke keer weer,
Je bent een schat.
Alleen, je bent niet meer,
Mijn lieve schat is weg van hier,
Komt nooit meer,
Voorgoed uit mijn leven verdreven.…
Vogels zonder vleugels
hartenkreet
4.9 met 19 stemmen
1.046 Er zat een meisje bij een boom
Ze zei: Ik had vannacht een droom
Een open veld, een lange man
Die prekend uit een boek daar stond
Na elk woord dat hij had verteld
Boog elk wezen van dat veld
Vogels zonder vleugels
Mensen zonder mond
Niemand durfde de bossen
Die schaduw, die vertwijfeling
Ze dachten: Elk nieuw begin
Is veel kouder dan…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 De nacht komt warm en ruikt naar opengebroken aarde,
als hij jouw mond als een rijp en dorstig fruit omsluit—
een storm van huid en haar die alle rust ontwaarde,
waarin het ik verdringt en in de ander open spat.…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 Het leven belooft veel, een rijke stroom,
maar breekt de harde eenzaamheid nooit open.
Toch tilt hij zijn voeten, vrij van schroom,
om clean de open leegte in te lopen.
Geen spijt.…
Vrije vogel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.169 De zonsopgang “een nieuw begin”
kleurt de horizon krachtig en helder
Verlicht je pad en brengt veel vreugde
Geeft je de kans om te kunnen groeien
daar waar jij vindt dat nodig is
Het zorgt voor glans en laat je stralen
Je innerlijke gaat weer bloeien…
Verwarm dan je omgeving met jouw warmte
open je hart voor elkaar
dat maakt vriendschap…
laat die arme ziel toch met rust
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.102 oog in oog sta
met die open zeevrucht
die zijn pareltje uitspuugt?…
CARPE DIEM
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
756 mens speelt zelf de hoofdrol
in het labyrint van zijn bestaan
je probeert hem te spelen met verve,
maar er valt ook wel eens een traan
Koester de fundamenten van je zijn
kies voor licht en blijheid
niet voor pijn
al is dit soms niet te vermijden
denk dan toch positief
het zal je verblijden
houd de deuren niet gesloten in je hoofd
gooi ze open…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 De deur ging langzaam open; ik rook een kerkhofgeur.
Ik staarde stil in de zwarte leegte der open deur.
Een lange grauwe gestalte, bovennatuurlijk groot,
Stond zwijgend op de drempel en wachtte, het was de dood.
Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat
Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat.…
Corneille
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
640 Soms als ik depressief ronddoolde en opeens
een werk van jou aanschouwde, brak de hemel
open in mijn verduisterde hart.
Die scherpe, vrolijke kleuren, die zal ik missen,
ik bedoel, dat er nooit meer iets nieuws komt
en jou ook natuurlijk, oude levensgenieter.…
Verdorie, ik ben verliefd!
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
844 Jaren was ik ongebonden, ja vrij
maar opeens kom jij voorbij
En dan opeens gebeurt er iets vreemds van binnen
wil ik iets nieuwe beginnen
Verdorie ik ben verliefd
op jou, maar dat kan toch niet?…
Sneeuwdier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Eens deed ze haar ogen open
na een metafysische nacht
gevuld met Noorderlicht en kilte.
Eens deed ze haar ogen open,
haar mond was in één nacht
een krassende snavel geworden.
Ik werd wakker, naast me was
een lege plek, mijn lief gevlogen,
onze slaapkamervloer vol scherven.…
DERNIER REFUGE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.570 Vrouw, ik wil wel met u leven,
treed mijn open kamer in,
mijn bezit zij u gegeven,
doch verzwijg mij voze min.
De juwelen van een Carmen
zijn de zonde, die verwondt,
ik wil liggen in uw armen,
met uw adem op mijn mond.…
Man bijt tandarts
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 MAN BIJT TANDARTS
er komt een man bij de tandarts
volledig horizontaal gelegen
m'n hoofd wat naar achteren
m'n ogen zelf geblindoekt
wacht ik af...
2 Vrouwelijke tandarten buigen zich over me heen
m'n mond valt open
"verder open meneer"
ik gehoorzaam
martelwerktuigen worden ingebracht
"geeft u met uw hand maar aan als het teveel…
Onderweg naar Amsturia
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
535 In zijn gescheurde spijkerbroek
twee munten klein geld
een mondkapje en een zakdoek
in een boodschappentas het half uitgelezen boek
twee krentenbollen en een zak chips
onderweg naar Amsturia
de twijfel uit het verleden
voor het avondlicht in stille regen
in gedachten haar schoonheid
gelegen aan het open dromengraf
in zijn gewassen…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen. Ik hoef de woelige chaos niet te sussen,
ik hoef niets te sturen of te veranderen aan wat mij zo diep binnenkomt.
Mijn handen leg ik open op mijn
schoot en het zachte in al haar vormen het
woord doen.…
Snaar voor snaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
239 De deur staat open,
de deur stond open,
maar niemand komt,
niemand komt meer.
Een zucht,
een droge zucht,
in de avond,
in het wachten.
De nacht vouwt om het huis,
de nacht vouwt om mij,
en alles blijft
bijna.
Bijna.
Niet.
---…