5288 resultaten.
Omringd door blije troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 me ‘s nachts
warmen wil en praten
Iemand lange paden met mij loopt,
we eten op een bankje
De winkel voor mijn huis
En iemand zoals zij, haar leed
nooit vervelend delend
En vooral mijn kinderen
die foto's sturen
van de bergen, strand
de ondergaande zon
de hei, een boom, een beeld
mee willen gedenken,
als hij jarig zou
De vogels…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt…
Inges Idioom van geluk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 Open je oren
hoor de vogels
luister naar hun liefdeszang.
Hoor hoe een poes
spint van geluk.
Ontspan je in je
eigen hangmat.
Kijk om je heen in elke
richting van het kompas
en zie: de weerkaatsing
van licht dat altijd
weer verandert -…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 niet per ongeluk
de woorden die
als wolken over
de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van…
Hé Noor,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
498 Tamar schrijft een droombrief aan Noor
hé Noor ik droomde dat jij mij
een kaart stuurde en me vroeg
wanneer ik bij je spelen kwam
en dat we dan deden alsof
de oorlog niet bestond
we zouden kapotte huizen
met kralen versieren en uit
klei toverden we een vogel
die ons dragen zou
en dat we bloemen zouden
schilderen voor de aller…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
VergeteN of geDeleet?
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
352 Ook goedemorgen
heer Arendsoog
ik wens u gelukkig Nieuwjaar
maar vanwaar
toch die naam van
de koning der vogels,
de vorst van de lucht
gespeld zonder D
is Die verDoemd
is de D geDeleet?
En let ook met uw
haarscherpe blik
op uw spelling,
mijn beste
het is toch te erg
voor het woord?
Het stoort!…
de vrouw, het raam en de weegschaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
375 nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam
om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan
halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete zachtheid
van de nacht en de slaap
langzaam maar zeker
vervaagt de zang der
vogels…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 De hand die zacht de vleugels spreidt,
breekt soms de vogel in zijn vlucht.
Wie helpt zonder de weg te weten,
verandert briesjes in een zucht.
Een blind kompas op open zee,
brengt elk gewenst schip in nood.
Want liefde zonder helder zicht,
schenkt dikwijls gif in plaats van brood.…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
133 meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet aan haar lijn,
een vogel…
Het onverwachte Stil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
203 niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet aan haar lijn,
een vogel…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
deze nacht heb ik verlaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.689 stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering
een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor
het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in een
historische metafoor
geen geschiedenis…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Op het gezicht van trekkende kraanvogels
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.917 Ik dacht: wat hier omlaag geschiedt,
Des kreunt zich ginds de vogel niet.
Of bergen siddren op hun voet,
Door 't worstlen met de sulfergloed:
Of stromen steigren uit de boord:
De vogel zweeft gelaten voort.
Hem trekt zijn doel, naar 't eind der baan,
Door 't vredig zwerk, staag westwaarts aan.…
DANKBAAR
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
629 De vogels hadden het ook naar hun zin,
ze floten en zongen,
het was een lust om naar te luisteren.…
JE MAG HET GELOVEN OF NIET?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
798 't feesten en beesten af
en luidt 40 dagen vasten in tot
Witte donderdag:
het laatste avondmaal
brood en wijn
wellicht ook vis en vlees
leiden naar
Goede vrijdag:
kruis naar kracht
weg goddelijke macht
naakt menselijk lijden
Stille zaterdag:
het ontzielde lichaam
rust zacht in
het gesloten graf en op
Zondag 1ste Paasdag:
is de vogel…
Heimwee
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 Je vertelde me over die vogel, die in de winter ver
naar Spanje of zo vloog en die dan in de lente naar
het dak van de school vloog om te nestelen, die
school achter jouw woning.
Je vond het verbazingwekkend dat die vogel precies
wist waar hij weer moest zijn. Ik roemde je om dat
soort wijze spitsvondigheden.…
Zijn verhalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 En hij vertelde, hoe hij ingeklemd dagelijks
de overtrekkende vele vogels volgde,
de Franse conversatie van zijn werkende
lotgenoot daar troostend dagelijks vertolkte.…
Lenteverwachting
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
649 Wanneer prille geluiden vrij te horen zijn, zachte
geritsel van de wind in bladloze boomtoppen, een vogel nabij
Noten en tonen als draadjes samengevlochten tot een melodie terwijl
hun warme klanken mijn lichaam strelen, een vroege morgenstond breekt aan.…
Kriebels
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.431 Toen ik er niet op rekende
zag ik je zomaar staan
Terwijl ik me had voorgenomen
alleen verder te gaan
Hier kon ik echt niet omheen
en wilde dit evenmin
Zo een mooie en lieve vrouw
geeft het leven weer zin
Sta weer fluitend op uit bed
voel kriebels in mijn buik
Hoor ineens weer de vogels
de bloemen die ik weer ruik
Verliefdheid is weer…
in bijna bewogen gordijnen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
960 ik voel magie
in bijna bewogen gordijnen
weet je daar thuis
in mogelijk verschijnen
je bent mysterie
kijk naar je raam
zie niets bewegen
lees wel je naam
je licht in het donker
een schaduw te veel
is even een domper
dacht je alleen
je rust in het ochtend-
ontwakende huis
groeit zacht met de zon
in een vogel die fluit
ik ken…
wit kruist hun graf de aarde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
859 ik was bij je
in het luiden van de klok
we brandden samen fakkels
de vogels floten nog volop
zag je haren in de wind
voelde kou van nooit vergeten
wist in je de warmte van het kind
dat dit nooit heeft geweten
toch samen dit beleven
het teruggaan in de tijd
met hen die voor de vrijheid
kozen in het aangaan van de strijd
in drie minuten…
Wandelend naar de Rio Ter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 In de wind die blaren meewiegt
hoor ik vogels en bewonder
zoveel kleuren als bijzonder.
Op een lange weg vol modder
neemt een musje vlug zijn bad:
spiegelspetter, lekker nat.…
Natuur
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.044 een geasfalteerde autosnelweg
met een berm ernaast, de waterkant
eenden lopen langs de brede rijweg
en een nijlgans aan de overkant
bomen in een rij voorbij de rondweg
kale weiden aan de schaduwkant
de konijnen hollen langs de sluipweg
vogels zichtbaar van de onderkant
in mijn auto zie ik de natuur
als een film gewoonweg paraderen
tot…
Licht in de Lente
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.172 De kleuren springen uit de grond
en nu de zon zo staat te blinken
hoor ik de vogels, zie ze drinken
van water dat de aarde vond.
Het scherpe licht van lentestralen
verbind ik met de pennehalen
die hier mijn hart en geest vertalen.
De warmte van dit vrolijk licht
schijnt - wie weet - door in dit gedicht
of rijmpje zonder veel gewicht.…
bloed hebt in je bek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 waar prooi is
duiken gieren
alleen wilde
dieren sterven om
de evolutie te beërven
zie de vogels
roerloos ver in de
savanne waar hitte
wordt gespannen tot
een klaterende donderbui
jij vreet de woorden
kaal van mijn verhaal
strekt je lange nek
de letters proef je pas als
je mijn bloed hebt in je bek
jouw vraatzucht trekt…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en laat de lente binnen
kaal zoek ik de zon
weet hoe alles begon
witte wolken en wat blauw
kom kleine vogel…
Zomer in Friesland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.190 ik maak een verrukkelijke reis
naar gene zijde, heen en weer
in mijn hangmat van gevlochten leer
met een achteloos gemak
trek ik mij voort aan een tak
ik heb de zomer aan twee bomen
beweeg me tussen lust en dromen
stop de warmte onder mijn huid
en mijn oren vul ik met geluid
dat buitelt uit fluitende vogels
voor mij geen volle zee of zonnebrand…