5765 resultaten.
Zomerweiland
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.526 De zon schijnt volop
Ineens staat het meisje staat op…
Ze rent naar huis terug,
De bloemen moeten naar mama, en vlug!…
hongergeleiding
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.126 een beker water op tafel
op een rond stukje vilt
met een bord vol dampen
recht naar de hemel van
de verfijnde veelvraat
het vriest glimmende keien
onder twee versleten voeten
tussen de ramen bloemen
een ongepoetste walm
en aanvriezend kwijl
houdt hem op zijn plaats
binnen wordt getafeld
naar verheven tradities
met het beste van het…
Maandagochtendritueel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Ja leg mij maar neer in het wit fluweel,
strooi bloemen op mijn kussen, laat er
zachte muziek zijn, intussen komen veel
mensen langs mij om te zeggen dat ze
van mij houden.…
Mij brandt dit ene grote verdriet
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.286 Mij brandt dit ene grote verdriet,
ik kan niet vinden,
wie eens om mij het leven liet,
die jonge hinde,
dat jonge kindje, die jonge bloem,
die ochtendwolk, die nachteroem,
die witte ster, die bloemewinde,
die jonge hinde.…
zo eenzaam, dood
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
3.360 Verschrikkelijk eenzaam dacht ik dat je zou zijn
Slechts vergezeld door de ree en het poezelig konijn
Alle bloemen die men je gaf
Aten zij in de koude nacht van je graf
Waarschijnlijk heb je ze vergezeld
En ze de weg naar dit lekkers zelf verteld
Of een gezellig gesprek met ze gevoerd
Zoals je vol begrip met al je hartelijkheid velen hebt…
Versieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.617 Hoeveel tranen moeten er verdampen
voordat jij mijn zondes vergeeft
om te zien dat ons leven samen
nog wel degelijk een kleur heeft
Iedereen leert van gemaakte fouten
en niemand zal ooit perfect zijn
maar we zullen heel veel missen
als ik uit jouw leven verdwijn
Alsjeblieft, pluk mij weer als een bloem
en laat onze liefde zegevieren…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Het eindeloze duister ingesleurd
even toch nog ingekleurd
door beelden die snel weer vervagen
stilte
als nalatenschap
een bloem…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.383 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 ik laat mij niet meer duwen
in verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 De zon schijnt de laatste stralen,
ik schik de bloemen in je karaf……
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
elf mei meisje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
627 nog even te mogen springen
in het veld, aan moeders hand
weten hoe gewenst je bent
en kleine bloemen in je haar
naar waar de wind komt zoeken
om dan de man te ontmoeten
die je leven komt te stelen
je jonge hart doet verstommen
tot een gebarsten klok zonder klepel
niet zeker meer van de toekomst
je wordt herinnerd en herdacht
te jong om…
één dollar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.461 je was zoet, een roos
met dunne, sierlijke
hals
met onschuldige
tepels
en een verboden
handgebaar
in het verhaal van een stad
vol levende
dode bloemen
je was te jong
maar
jaren ver vooruit
voor het oude stof
van verleden geboorte
jouw raam opende
geen erbarmen
maar beet de
verminking
te rood belicht
in jaren…
Moederland
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.401 Ik sluit mijn ogen
snuif de geur
van wilde bloemen
en voel de zon op mijn gelaat
even voel ik mij terug
in Afrika
ver weg van hier
was ik maar daar
hoor ik het gebrul
van leeuwen in verte
voel ik het hete zand
onder blote voeten
even visualiseer ik
de lange tocht in de woestijn
rituelen en gebruiken
beleef ik weer de meisjespijn…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.575 Ik ging op het terras uitzien op de wouden,
Trachtte mij te troosten met de allerteerste
Bloemen en de allerbedwelmendste geur.
Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Met de vleugels dichtgeslagen
aanschouw ik in stilte
verstopt achter bladeren
de bloesem van jouw bloem.
Al ben je nog niet volle bloei
en lijk je angst te hebben;
toch geniet je van de zon
en van de kleuren om je heen.…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
Het leven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 koester de zachtheid mijn klein kind
zoals de lentewind
de kersenbloesem streelt
de roos zachtmoedig
geur afgeeft en teer
zich steeds laat plukken
de broze bloemen fijn en zoet
zich ruiken laten
en voorzichtig tasten
zoals voor jou mijn huid en haar
opnieuw ontdekking zijn
als het aaien van de poes
het volgen van de vogel
naar waar…
Vlucht naar vlindertuinen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
597 ben vanochtend opgestaan
en wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw van
kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mij nog behangen
met de kleur van onverwacht
wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar…
Apocalyps
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 De lanen zullen uiteenspatten,
de mieren zullen mij verdrijven,
als de macht niet inperkt,
als de wereld niet omdraait,
zodat het sterrenstelsel
mijn woning wordt,
zodat ik kan dansen met de doden,
in een trance die eeuwig duurt,
voorbij de bomen die mijn stem bewaren,
de bloemen die mijn hart verdelen,
er is niets wat mijn verlangens…
Tussen bijbel en banjo
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 stofwolken benemen het zicht
op zandgeschuurde bergen
toch ziet hij de verte zingen
van wilde bloemen in het land
tussen bijbel en banjo
klopt Doc zijn pijp en Sara
wakkert het vuur aan, speelt
de rimpels uit zijn lijf
onvervalst klinkt daar als
echo van een waterval
een stem, white blues Jimmie
klatert in het schrale dal
hij verjaagt…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
Sinds jouw liefde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
646 sinds jouw liefde
door mijn aderen stroomt
lijken dagen korter
zijn zeeën dieper
ruikt de hemel blauwer
smaakt regen zoeter
kleuren bloemen mooier
reiken bomen hoger
voelen drempels lager
raken blikken dieper
genieten we intenser
zingen vogels luider
straalt de zon voller
groeit 't verlangen dieper
om thuis te komen…
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
in de dagen van mei
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
688 de ochtend komt binnen
met het grote blauw in zijn handen
dwaalt verder, werpt bloemen in het water
en jonge schaduwen
die nooit genoeg van elkaar krijgen
leggen zich licht, klein en onkreukbaar
ik keer terug naar het begin
doe mijn ogen open, rond mij in armen
als knoppen zonder tegentijd
half verscholen
in het kortverhaal van stollende…
maantuin twee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
732 het lijkt soms echt
alsof sommige schrijvers
mij door en door haten
zoals ik schrijf zal ik praten
en praat zoals ik schrijf
natuurlijk geen diploma zit vastgeplakt
aan dit lijf
maar sta toch echt stijf
van woorden geboren uit niks
ben niets en niemand iets verplicht
alleen m`n redacteur heeft er veel werk aan
maar het wordt prachtig,bloemen…