4186 resultaten.
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 En vinden het speelveld
van een nieuwe lente…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 weer zag ik je foto
het meisje van toen
schuchter en verlegen
bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde…
De ogen wild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
659 jij wilde dat
ik galoppeerde
de ogen wild
en staart gestrekt
de zomer tegemoet
heb je in een late lente
ooit ontmoet we graasden
van het malse gras wist
niet dat jij een voorkeur
voor paardenbloemen had
ik schurkte in mijn stal
de onrust weg naar morgen
wilde met je draven weg
van alle zorgen in het stille
groen wat aandacht…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich het verleden uit
de herkomst van het heden,
gaan er stemmen verloren
van mensen van wat ze
riepen, maar zonder geluid,
naast die van mij, weinig
beweging op de aangevroren ruit,
wist een nieuwe lente…
Weer maar verder
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
821 Nu de Nieuwjaarsdrukte weer verstomt
en de glaasjes zijn geledigd
dringt het stilaan weer door tot
ons hart en ons denken dat
er elders oorlog is, dat kinderen sterven
zonder ooit te hebben gezien
hoe de zomer weer komen zal nadat
de lente alles weer in bloei zet.…
Vrolijk gekleurd
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
868 Het is lente
dus de kleurtjes
botten uit het staal
van grijze dagen.
kleurpotloodjes
kleuren de lege vlakken
vol jolige kleuren
in roemrijke taal.
En de boer
hij boerde voort
na de maaltijd.
Dat het bekomen mag!…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 daar gaat ze, stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse…
eenvoudig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
589 ik wilde weer ademen zo-
als vroeger ik dat deed,
vrij als een kind in de zomer
al kies ik liever voor de lente.
ik wil niet voor me zelf spreken,
maak het wat algemener.
ik ben goed in verbloemen,
de warme inborst klopt
doods in mij, als ik mag
zeggen dit zo.…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt naar helend licht, ook lente…
Besluiteloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?
Ik voel me allerminst besluiteloos:
ik ben nu in de winter van m'n leven.…
Glazen bol,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
685 Achter glas
vertekend de pijn zich in tijd,
de teruggekeerde rust dekt met
stilte dit tafereeltje toe,
draait de aarde door in de
palmen van volwassen handen
om die te openen in de lente.
"De herinnering is een
kerkhof dat bloesemt."
Johan Daisne…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 "Uit de dromen van de lente worden
in de herfst de zaden geplukt."
pama…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 .. het zwart van de oneven getallen
die wanneer ik ze vermenigvuldig ik uitkom
in weer een te koude winter – vreemd, de lente
likt mijn voeten en de zon heeft me al verblind…
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 Zij heeft de lente in haar ogen
danst op blote voeten naar het licht
niets laat haar nog onbewogen
sinds zij voor Sarah is gezwicht
steen voor steen heeft zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Iemand blaast haar adem
warm tegen de rug
Ik zweef omhoog in het blauw
van lapis lazuli, versteen
alsof jouw hand beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig…
wintertelg
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
589 zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond…
Overpeinzingen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
560 Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
Nu weer de tijd van groot verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Hoe dor nu ook de winterbomen,
de lente maakt weer krachten vrij.…
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Na even wachten valt soms alles weer
waar het moest zijn: de stilte, het betrachten
van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De lente nadert en daarmee de lieve dromen;
het licht blinkt op het koel en vochtig gras.
Ik meen hieraan kan toch geen sterveling ontkomen,
alles wordt weer gelijk het altijd was.…
stromen (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 stilte
stroomt de loop der dingen
meanderend voorbij
ze brengt ons terug
we wisten het niet
naar wat verloren ging
onder de bloeiende kersenboom
verschuiven tijd en licht
gewichtloos met ons mee
breekbare bloesem
versmelt aarzelend met
het zachte gras
een kleine roodborst
onttrekt zich teer
verborgen in het struikgewas
de lente…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Werd de Liefde eens geknakt in haar tedere knop,
Tot haar blaren verwelkten en vielen,
Geen genegenheids-zon wekt haar leven weer op,
Want maar eens bloeit de lente der zielen.…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Ik zal vergaan in humus
Voeding voor paddenstoelen
Voor de wortels van mijn moeder
die in de lente weer bloei zal maken.…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Daar is de lente:
toen je op vakantie verscheen.
We joegen op vlinders doorheen
het mulle zand, mijn lopende lijfrente.
We hoorden het Liefdeslied
van bomen en vogels,
gezongen door licht-kogels.
De kus op je wang: vol eerbied.…
Kruipende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.723 De maan kruipt naar de late avond
ik denk weer terug aan de oude boomgaard
en het vrijen met mijn overleden man
toen de liefde als lente zo pril was
mijn oude avond kruipt naar de maan
alsof mijn man mij weer kan zien
met appelwangen en perenbloesem
in mijn hart dat nimmer blind was
voor zijn liefde en genegenheid
mijn lichaam kruipt naar…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 Daar gaan ze fluisterend in de wind
in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken…
Overpeinzingen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
596 Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
In verleidelijkheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 papieren die ik in
mijn leven gelezen en geschreven heb
verbazing en verwondering waren
de lijn die het zoeken eerst bepaalde
daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen
door die bezigheden ben ik verdwaald
heb ik in het echte leven totaal gefaald
tot ik jou begroette in terloops ontmoeten
jij bent geen dromerij
lach en ogen openen bloeiend lente…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
743 Merels zingen dat de lente definitief is aangebroken.…
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige warmte zijn rust
dolt natuur in eeuwige lente…