3457 resultaten.
Greek salad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
778 verjaardagstaart te bakken
u weet wel met veel van die flufferijen
van olivers olijvenzotternijen
en god weet wie ze daar weer hebben staan
die volkszanger uit loenen aan de vecht
of nee, was het niet krimpen aan de lek
of wacht, kwam hij uit alphen aan den rijn
geboren in die molen aan het gein
maar opgroeide in zo'n vet homemobiel
met houten muren…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Bij Kazerne Dossin, waar muren hun namen fluisteren,
staan gezichten gevangen in foto's, vol verwachting en verdriet.
Hun ogen blijven spreken, vragen zacht om herinnering,
hun stemmen, verstild door geweld, worden in stilte herhaald.…
Contramine
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
491 't zwart
van Sjaarloos-Rotjeknor tot Moddergat
een mix, bedenk ik mij opeens ter plekke
van Jason Gilgamesh en Robin Hood
Odysseus Alexander Winnetou
van Speedboat Joe met Cruyffiaanse trekken
Maar toch laat dit helaas niet onverlet
dat Geelman (de drogist uit
strofe 1)
veel geestverwanten kent met eender spleen:
ik loop tegen een muur…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Achter elke muur lag een stilte die niets meer zou zeggen.
Kranten noemden getallen, maar
niemand kon ze voelen, de stad raakte haar adem
kwijt en leerde opnieuw te lopen. Bloemen werden gelegd waar ooit
struiken groeiden. De hemel kleurde wekenlang grauw, zelfs toen de zon weer kwam.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Het zachte licht valt niet groots,
maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten
in muren, over stof in verlaten kamers. Ergens dringt het door tot
achter het hart, waar nog naamloze openheid blijkt te bestaan voor iets dat wil groeien.…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 kon ze ook niet
volgen want ze losten
al gaande op verdwenen
in totale defragmentatie
zonder sporen
angst was op de mismaakte
aangetast gezichten al niet
meer als menselijk
te herkennen de leefomgeving
begon ook zich van de
specifiek menselijke aankleding
te ontdoen. alsof de ziel uit de
menselijke bewoning werd gesloopt
ramen en muren…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Zachte stemmen, schaduwen van licht,
een wereld die door de muren sijpelde
en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was.
Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei: blijf.…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 Een professional,
die bekende dat regels soms lijken op muren,
maar eigenlijk hekken zijn
die je samen open moet duwen.
Zo leerden we:
ervaring is geen bijlage,
maar een hoofdstuk dat je hardop moet lezen.
Dat luisteren zonder meteen te fixen
de spanning verlaagt.
Dat uitleggen waarom iets niet kan
het wij-zij oplost.…
Twee werelden, Twee kinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
374 Gewoon geboren
aan verschillende kanten
van dezelfde muur.
Eén kreeg applaus bij elke stap,
zijn fouten waren lessen,
zijn stilte werd ingevuld
door mensen die dachten
dat hij geniaal mocht zijn.
De ander leerde zwijgen
voor hij leerde spreken.
Zijn talent werd gezien
en direct genegeerd.…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
296 Aan de muur een foto:
een jongere versie van zijn gezicht
met een arm om dezelfde vrouw.
Hij tikt tegen het glas.
De vrouw houdt haar adem vast.
In zijn hand een briefje.
Hij draait het om
alsof er een uitleg
op de achterkant staat.
De koelkast zoemt.
Hij schrikt.
Ze pakt zijn jas.…
Niewe richting der blijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 De stoel stond op
maar bleef dit keer staan
alsof vertrekken
zijn richting verloor
de theepot kookte zacht
twee kopjes zonder vraag
de damp bleef hangen
alsof iemand al wist
dat er gedeeld zou worden
een muur leunde terug
en gaf ruimte
niet leeg
maar wachtend
mijn schoenen vergaten
de deur
ze draaiden zich om
alsof blijven…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Geen huis
maar een onderbreking
de weg ernaartoe-
lang, uitgerekt
alsof afstand eerst gevoeld
moet worden voor iets
kan ontstaan
een plek waar het bestaande
niet meer voldoet
waar muren nog niet weten
wat ze zullen dragen
waar hout kraakt onder
de last van wat nog
geen vorm draagt
alles moet verbouwd-
alsof de werkelijkheid…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 begrijpen niet meer bij machte tot begrip
nee gepaard aan oordeel rest nog slechts smeulend dedain
dat dom dom is, lui lui, ego is me egoisme
ecce homo, mundus vult decipi, ergo decipiatur
ik haak af verscholen zowel binnen als voor het gewone stille midden
dat nooit bewust kiest tussen goed en kwaad en kwaad doet door nietkiezen
alleen binnen de muren…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 Een woeste schaduw bezet de kale muren
van het late jaar, vochtige schimmen jagen
door de zilte avond in het hotelbed op het zand
en wat stierf keert nimmermeer
in het blauwe geluk terug
nooit meer in de werkelijkheid
nooit aanwezig in het nu.…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Goud op de stoep
de wereld loopt snel voorbij
folie tegen kou
Soms woont armoede achter muren die niemand ziet,
waar zorgen zich opstapelen en de hoop haar stem verliest.
Soms ligt ze uitgestrekt op een bank, onder een dunne deken,
terwijl de wereld voorbijgaat, verdiept in haar eigen zorgen.…
Oranje licht - hoop voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 De wereld kleurt oranje, iedere straat, elk plein
hoopt op een toekomst zonder angst en zonder pijn.
Licht gloeit in ramen, gebouwen schitteren fel –
diepgewortelde hoop breekt door elke innerlijke vesting.
Oranje als zonsopkomst, de dageraad na de nacht,
een uitroep, een stille schreeuw, een kracht die ons ontredderd.
Wij dragen de…
ijsreus
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.584 glinsters, telkens weer
Half schuilend achter mijn sterke rug
behandschoende hand in die van mij
‘’ik breng jou naar je veste terug’’
kuiltjes-roodwangig knikt zij blij
haar Kersen-adem vlied als vluchtend ijs
in wolkjes rond mijn hoofd
oh, mocht zij nooit eindigen deez' reis
al mijn pijn wordt door geluk verdoofd
Vechtend tegen de witte muur…
Doodspel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
3.148 Al het water van de zee
Kletst tegen de muren om deze droom heen
Er is eerlijk verraad in een kristallen nacht
Er is een bevroren tijd in de hemel
Waar de engelen zingen
Waar het water je kust
Waar de voorspellingen niemand tegen houd
Het is doodspel.…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 De muren zwellen en wij zweten.…
Ommezwaai
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.349 Ik mocht er slechts op hopen
deze muren eindelijk te mogen slopen
Maar na het bezoek van mijn nieuwe vriendin
heeft mijn leven weer alle zin
Ik merk het verschil elke dag wat meer
Mijn hart gaat veel minder tekeer
En elke situatie ga ik weer tegemoet
weer vol met zelfvertrouwen, weer vol met moed…
MOEDER
gedicht
3.8 met 80 stemmen
54.426 Ik hoor u 's avonds aan de muren vragen
of gij de vensters wel hebt toegesloten.
Gij kunt de mist niet uit uw hersens jagen.
Uw lied is uit, gij kreunt de laatste noten.
Daar in de verte wordt een put gegraven;
ik hoor zo goed het ploffen van de kluiten.…
waarom nou jij...........
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.751 jij kwam,zag en overwon
jij had mijn muur gekraakt !
dat was het moment waarop alles begon
verder ging onze liefde.....
samen zijn en wonen voor altijd
dat was toen onze wens
jij wilde me nooit meer kwijt !
na een periode van geluk.......…
Prettige verschijning
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.243 Uiterst prettig mannelijk figuur
Achterin de zaal tegen de muur.
Tik tak tik tak, tijd om op te stappen.
Jammer dat ik het spelletje af moet kappen.
Nonchalant stap ik op en loop langs de wand.
Ik kijk stiekem nog een keer naar jouw kant.
Je lacht je mooie lach voor mij bloot.
Een klein beetje kleuren mijn wangen rood.…
Als alles voorbij is
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.115 buren plezier
De haan met zijn kippen gaan naar de poelier
De kat denkt: hoe rustig, nu is alles uit huis
Als 't stil is en leeg
Vang ik eerder een muis
Dan blijven nog over de mot in de kast
En 'n bromvlieg voor 't raam
Die zijn voorpoten wast
Als alles voorbij is, komt 't bordje "te huur"
Vuil en stof in de gang en het vocht op de muur…
Darts waarom?
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
1.560 Dan kom je hem tegen die grote stenen muur.
Je kunt er niet omheen en deze val wordt erg duur.
Je hebt namelijk niet de juiste naam
en mag met lege handen blijven staan.
Je voelt de adrenaline omhoog komen
En je besluit om je niet in Veldhoven te vertonen.…
- Vervlogen in eeuwigheid -
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
600 Wakkere dromen,
intrigerend knap geconstrueerd,
te kruipen lijkt de grote ruimte
en krijgt de ogen niet gesloten
zonder muren te doorbreken
meer als het gevecht om lucht
als eeuwigheden blijven duren.…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 ik rompel, ik strompel in rafelige lompen,
ik stoot tegen stenen, muren, stenen,
ik adem alcohol en bitterheid,
ik schuiver en scheld, en ik roep,
roep ik, ik scheld, ik schuiver,
want ik ben nu al dronken, dit is mijn
mijn bankje, dit mijn park, de bomen,
de duiven, de parkieten, de zwervers,
dit alles hier is van mij, godverdomme!…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 Spontane creatie was de reden
dat er iets was in plaats van niets
en waarom hoge bomen licht zochten
niet meer van richting veranderden
die regenachtige septembermiddag
toen we niets zeiden, en toch jouw stem
in mijn gedachten eenzaam klonk
alsof een vreemde mijn bestaan volgde
mij vanaf grote afstand iets toefluisterde
wat tussen muren besloten…
Het einde van een vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.158 Als je het even moeilijk hebt trek je meteen een muur op
en hoe hard ik ook schop,
ik krijg hem niet naar beneden.
Daar heb ik wat mij betreft nu lang genoeg voor gestreden.
Conclusie: Nee, deze vriendschap komt te veel van één kant
en dus zijn we gestrand.
Al doet het me nog zoveel pijn,
ik denk dat jij en ik verleden tijd zijn.…
Tweede deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Rechte muren zijn
vol gaatjes en schelpengruis,
waren eens klippen.
Gieren speuren rond,
vliegen vreedzaam, zonder buit,
tussen ooievaars.
Jonge dwergpalmen
en kleurige vetplantjes
tonen sterk leven
vol opgewekte bloei
bij Romeinse bouwvallen.…