3774 resultaten.
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die mij met de noordenwind
instoppen voor een eeuwige slaap
bewegingloos dompel ik
onder in water van ontzag
een rilling rolt over mijn huid
de kerkklok slaat zwijgzaam
over hellingen van zwart fluweel
ik wacht op het vuur…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Verwachting stort gaten in het gewelf,
verschiet het licht uit de bronnen van de
wijsheden, omarmt het in eb en vloed,
schede en de roede tegelijk, we zijn de
barenden en de wedergeboorte in een hand,
als de tong op zilte lippen een bijsmaak
proeft van zelfbevruchting met onderscheid ,
verleidt door werelds vuur, ervaart als
in de adem…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen
het donker zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur…
Alcohol
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.353 Gezellig, alcoholist(e) achter het stuur: dooft
een onschuldig kinderlijk vuur.
Nog meer 'gezellige' reclame hiervoor verspreiden,
om onvolwassen onverantwoordelijk wangedrag te verbreiden.
Je krijgt er van alles bij, wanneer je alcohol nuttigt...…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 De laan gloedt ver, de bank staat ledig,
De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt
Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig,
Al henen vlerkend wit en wijd...…
SCHEIDEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.209 Waar ooit de liefde heeft gewoond
is evenzo de rancune gauw geboren
Hij heeft al vaak de liefde onttroond
waar eeuwig liefde werd gezworen
Waar geliefden elkander zo minden
dat ze wel door ‘t vuur konden gaan
Lieden die elkaar konden verslinden
om later op voet van oorlog te staan
Waar monden woordeloos spraken;
twee harten overvloeiden…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde
het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het vuur…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 De verveling wil maar niet komen
mokkend rood de zonneschijn
de snode nozem spuit vuur.
De wolken rollen en wielen
knalpotten en langharig tuig
met dolle meiden op de Puch.…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 verspringt verzoekt
de goden, de tijd versnelt
beweegt met maagdelijke trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen en oogst het vuur…
Geheime schrijfpraktijken
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
921 Te midden van het zwarte woud naast eeuwenoude eiken
Beoefende een oude heks geheime schrijfpraktijken
Haar toverwoorden vlogen rond een donkergroene ketel
Al pruttelend op 't grote vuur met soep van pad en netel
"Met jambe!", riep het heksenwijf en maakte zich wat groter
"Met lettergrepen twee dozijn en veertien lepels boter!…
Lovely Anoushka
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
482 Jij haalt de kastanjes uit het vuur,
denk je, maar dat heeft men wel door,
Mark Rutte is nu al helemaal overstuur,
want hem wacht echt geen engelenkoor!…
Dáár zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 ik ooit vertrok
in de tijd van langzaam ontluiken
in de tijd vóór 1+1
in de tijd waarin sprookjes geen sprookjes waren
in de tijd van moeders veilige armen
in de tijd van hop paardje hop op vaders knie
van lieve beesten
van enge mevrouwen
van boze meneren
van grote ontdekkingen:
de lucht is meestal blauw
en gras is meestal groen
maar vuur…
Alles gaat voorbij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Want wij geloven: Na dit leven is er meer
God heeft ons een toekomst beloofd
Een leven waar het liefde vuur niet dooft
Volmaakt geluk, altijd, bij God onze Heer.…
Aan New-York (6)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
823 Eenvoude kindren der natuur,
Die argeloos de beker dronken
Aan Hudsons boord hun ingeschonken
Met strelend gif, met vloeiend vuur:
De plaag die 't blanke Europa slaakte,
Die 't rode Amerika ontving
Of een godesse haar genaakte,
Schoon ze uit de schrikb're marteling
Alleen tot dorst en dood ontwaakte!…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Het woud ademde niet meer,
vuur raasde door haar longen.
As en sintels sloegen neer,
niets was de dans ontsprongen.
De aarde trachtte uit te braken,
maar opgegeven magma bleef
voor in haar slokdarm haken
waar het op dode meren dreef.
Het licht verflauwt
achter het regengordijn.
Niemand die om ons rouwt
als wij er niet meer zijn.…
Leeuwerik
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.480 Blijft gij nooit één blanke uchtend,
Leeuwrik, zingen hier beneên,
Die uw nachtlijk nest ontvluchtend
Door de zilvren neevlen heen
Vleuglings vindt de gouden wegen
Waar uw aadmen juichen wordt,
Tot uw zang in vuren regen
Naar de koele vore stort;
Zingt gij nooit de rode smarten
Van de duistre aardenacht,
Wordt het bloeden…
Meten en weten
hartenkreet
4.9 met 46 stemmen
663 technologie
het leven eenvoudiger te maken
voor de mens
om gedrag
evolutie
techniek
in de samenleving
te integreren
zoals gebeurt
vandaag de dag
onderzoeken
om meer te weten
over het menselijk leven
zodat
ieder mens zich als vanzelf op een
nieuw pad gaat begeven
wereldwijde visies
besproken achter gesloten muren
staan voor hete vuren…
de kerst voorbij, het jaar is op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 het jaar is op, geen dag is er meer over
maar ik wil geen gekissebis
en zeker niet daarover
daarom doe 'k net alsof het gisteren is
en sla vandaag dus over
gisteren was overigens zeer bijzonder
een dag vol zang en kleuren
maar 't weerhoudt de hypochonder niet
van somberheid en zeuren
echt vrolijk oogt dit afscheid niet
het is vol vuur…
Magische kringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Heksen staan voor hete vuren.
Overdag brouwen zij dranken in
hun grot. Een zwarte kat ziet men
listig turen, met een lichte spot.
laten we oppassen met wat we zeggen.
Ons spotten is vaak niet fraai.
Heksenspreuken zijn nimmer uit te leggen.
Een witte zwaan wordt soms
een zwarte kraai.…
Onherkenbaar?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
413 Beschrijf hoe het lichaam ontstond uit
verlangen, zich bewoog in kloppend hart
en bloed, kijk achterom door de ogen
van vandaag, lees gespiegeld wat hier staat
ik was dat kind op een zelfgemaakte
slee, op denkbeeldige sneeuw in het licht
van het verwaaide spoor, haalt de vonken
uit het vuur…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 lief en twijfel leidt tot afgunst,
tot onwerkelijkheid is ingekleurd
voordat ik de gordijnen sluit
voor een drachtige dageraad,
verlaat het doelloos pad van
onrust, kantel molenstenen
over gedempte putten of zet
ze als eindeloze wielen in voor
dromen die stromen door een
leven brengende navelstreng,
als metafoor, ware het lopend
vuur…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Als een
vuur dat niemand blussen kan. Het dreunt en trilt
meedogenloos onder je voeten, verzwaart de
grond, maakt benen tot lood.
Nee, er is geen school vandaag, ook geen kelder om
in te schuilen. Geen benzine om je naar andere grenzen
te brengen. Rijen bij supermarkten, bankautomaten.…
5 mei 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 De mens, een onpeilbaar wezen
Dichtbij of in verre oorden
het laat zich al te gemakkelijk raden
In oorlogstijd komt de ware aard boven in daden
in vredestijd blijft het al te vaak bij woorden
Niets houdt de transformatie tegen
van de mens als moordenaar
Ouders, school, noch cultuur
beletten hem van het openen van vuur
op de medemens, of…
Homo ludens
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
538 zie hoe Plato de mens achter muren posteerde
hoe het vuur zijn realiteit
projecteerde
November denkmaand, de maand
van het denken
dat begint bij het spelen
verwondering wekt
begin aller wijsheid als
Spelende mens
zoals Huizinga schreef in zijn
Homo ludens…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Spreek en verzwijg
wat niet gezegd hoeft te worden
Open en niet open
water vuur keukens pannen doek eindes gesprekken
relaties. Wees zorgzaam
voor anderen en jezelf…
Bevrijdend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
244 als ze bloeden
en er niets meer valt te zeggen
verslaan ze moeiteloos de macht
Deze harten spreken taal zonder woorden
ze bouwen, houden vast
bieden troost in onvoorstelbaar leed
en vullen geslagen gaten
Stille harten blijven kloppen
ze pompen bloed
naar schone handen
tastend in duisternis
naar licht dat eeuwig zal branden
als het vuur…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Zij breekt Corona
als een eitje
En blijft stokstijf staan
Druk vogelgehonger
Kaarsjes
Sorry mam
Volgend jaar dan maar
Onzichtbaar vuur
Voorbij de sleur
Dankbaar
Tevreden met twee keer niks
Digitaal creatief
Wachten lief
Komt goed
Wereld eb
Kille stilte
Frisse vloed
Ik vlieg vrij
Tuimel in de wind
Totdat
(15 December 2020…
Je weet nooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
201 Maar ergens
blijft een zin liggen,
stil en scherp,
een vonk
in de zak van iemand
die het vuur allang vergeten was.
Een opmerking.
Een groet.
Zo klein,
bijna te licht
om gewicht te hebben.
En toch.
Je weet nooit
hoe lang iets wat je zegt
blijft wonen in het hoofd,
of het hart,
van een ander.…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen
in struiken met ferme doornen
al in de eerste morgenstond wankelde
mijn wieg op het slaande voetstuk
en luisterde het oortje naar het fel
repeterend volk dat met vuur…