3341 resultaten.
Dement
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 tegen
“Hallo Oma” roept de jongen en ik word meteen verlegen
Want ik ken die jongen niet
Gelijk word ik overvallen door een heel diep verdriet
en ik word bang en durf niet te zeggen dat ik het niet weet
Bang voor zijn woorden, want woorden zijn soms zo wreed
Ik zit aan een tafel
en voor me staat een bord met een wafel
Naast me zit een vreemde…
Frits- van niks!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Zo werd ie ouder en ouder, onze Frits
nog steeds, deed ie helemaal niks
we zijn hem uit het oog verloren
da's niet zo vreemd, want: je kon je aan hem niet storen!
Dus zie je iemand op straat, die doet helemaal niks,
is het vast en zeker bekende Frits.
Hij doet geen kwaad, laat hem maar gaan
zo zal hij namelijk door het leven blijven gaan!…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 Want iedereen blijven Gods woorden vreemd,
Behalve hem die ze van God zelf verneemt. -
Zij zijn bij de haven op schepen gegaan
En sliepen op 't dek tegen elkander aan.
De grootste der sterren schoof met hen mee
En wees de stuurman de weg over zee.…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 Hij kon mij op vreemde uren stalken,
geen idee waarom hij huis en haard verliet.
Hij had de toneelrepetitie overgeslagen,
dus ga ik op pad zonder vrouw en kinderen,
tracht angstig een verloren ziel na te jagen;
wat had hem vanavond doen verhinderen?…
Het leven is passen en meten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
724 Alhoewel we heel af en toe opruimen toepassen
Het meeste wordt geordend, gearchiveerd en op geborgen
En daar vind ik zelfs de kleinste gaatjes voor
Ik heb een timmermansoog voor
Plekjes, plankjes, plaatsje voor diverse spullen
Maar kan nog geen spijker recht slaan
Schroeven gaat nog wel met het fretboortje
Want elektrisch gereedschap is mij vreemd…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 ik keek verbaasd
totdat ik in de gaten kreeg:
het nest was leeg
is het vreemd, zo nu opeens
dat heimwee naar mijn eigen nest,
naar het koesteren en baren,
naar een leven binnen varen
op een schip vol levenslust
en dat nog niets vervlogen is
in plaats van die gelaten rust
nu er één gevlogen is?…
Zomergenot en Almanakken-Koorts.
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.090 Die herinring, dat de rente
Van de zomer rijpen ging,
Sloeg mijn dolce far niente
Met een vreemde huivering;
’t Was de koorts der almanakken,
’t Was de plaag mij wel bewust —
’k Borg in ’t diepste van mijn zakken
Al de stoorders van mijn rust.…
Brugklasser
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
4.875 "
Ma komt op m'n bedrand zitten
en knijpt plagend in m'n kin
"Lieverd, het wordt vast heel leuk daar
Zit daar nou niet over in
Echt, het zal misschien best vreemd zijn
maar je bent er zo gewend
Nu is alles nog heel spannend
omdat je er niemand kent"
'k Draai m'n kussen om --'k wil slapen
Geen gepieker, ogen dicht
"Trustte…
'T IS LAAT AL IN DE NACHT. DOODSTIL IS 'T HUIS
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.630 En 't is zo vreemd: net of 'k een ander was.
Onwerkelijk staan de dingen om me heen.
Het gaslicht suist. De slinger knikt van Neen.…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Door al deze ophef dwarrelde
een hoop stof voor zijn ogen,
ergens in een vreemde diepte.
Voorzichtig volgde hij de ruwe touwen,
met zijn handen, vingers, zenuwtoppen
en hij keek naar boven.
Ergens daar boven glinsterde
een zonnestraal door een
spiegelend wateroppervlak.
Eén voor een begon hij
knopen te ontwarren.…
HONDENLIED
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
1.546 Vaak werd er luid geklaagd over een pijnlijk diepe wond
vooral als ik die daarna heel inadequaat verbond,
dus lopen er nog nauw’lijks vreemde kinderen meer rond.
’t Is rustig hier in huis en dat komt allemaal door die hond.
Ik was heel slordig deze week en had vrij ondoordacht
per ongeluk geen eten voor het weekend meegebracht.…
De aangepaste 10 geboden
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.334 De tien geboden, kun je uitleggen
zoals je zelf wilt, maar blijf naar eer
en geweten zeggen,
ik leef mijn eigen leven blijf af van
andermans spullen, ik lieg niet
( soms is de waarheid ook niet tof )
ga niet vreemd,
ik moord niet en begeer geen
andermans spullen,
geef soms een krachtterm weg,
maar ben niet slecht,
omdat ik de tien…
WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.197 Nog nooit zijn wij tezamen eens ver van huis gegaan;
Maar als de kindren groot zijn, dan vangt ons reizen aan.
,,Ik kon maar half genieten, als ’k in de vreemde toog;
Mijn hart was thuis, het was bij u, en mijn gedachte vloog!
Met haast verslond ik elk genot en keerde in ’s hemels naam!…
Wie in de loopgraaf ligt...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.117 Nu komt ge, in bloed en wonden, tussen graven
Van vriend en vreemd, erheen.
Nu komt ge, als vrijen niet, maar als geslagen slaven,
Naar d'eigen einder heen.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek het zuiver schone beeld,
Dat kan verzoenen met dit leven:
De vreemde vlinder die daar speelt
Draagt 't op haar vleugelen geschreven -
Doch als 'k mijn handen om haar sluit
Wis ik die tere tekens uit!…
Liefde overwint lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Regering, staatshoofd en ministers
re(a)geerden nog wel ’t allerminst
Een mens in nood mocht men pas helpen
Als aan talloze voorschriften werd voldaan
Stapels papierwerk om vergoten bloed te stelpen
Instellingen en stichtingen op ‘t punt,
aan bureaucratie ten onder te gaan
Ook de mensheid gedroeg zich ‘anders’
De gedachtegang ‘bizar’ en ‘vreemd…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Nieuwsgierig als ik was greep mijn hand de klink en ik opende het verroeste naar zuren ruikende vreemde hekwerk in het bos.
Ik liep toen het sprookjesbos in.
Bedekt met mos en enge zwammen op stelen.
En de bomen waren hoger dan de kerktorens van Keulen.
En heel hoog in de bomen zag ik monden van hout die spraken tegen mij.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Ik had een vaderland voor deze,
Dat mij zo teer aan zich verbond;
Ik zag het voor mijn oog verzinken,
En treurde op enen vreemde grond;
Mijn hart had lieve, dierbre vrienden,
Zij scheurden van mijn hart zich af;
Ik zag voor 't laatst hen op de bare,
En volgde snikkend hen naar 't graf.…
We vechten om vast te houden, we vechten om los te laten
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.630 Als iemand je hart heeft gebroken, vreemd is gegaan of je heeft voorgelogen, dan moet je loslaten want diegene die is jouw liefde niet waard.
Een heel moeilijk iets uit het leven is verlies, mensen waar we om geven die heen zijn gegaan.
In het leven is een tijd van komen en een tijd van gaan, dood gaan we allemaal.…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.345 Ik dacht alreê mijn boezem veilig
voor ’t bloeden van een nieuwe wond,
na al de jammren die ’k doorleefde,
na al de smerten die ’k doorstond.
’k Vertrouwde ’t schijnsel, zonder aarzling
van een mij vreemde voorspoedszon,
ik waande dat na zoveel woelens
de dag der rust voor mij begon!…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 zijn zonden
niet elk gehuld in grijs of stemmig zwart
waar voor de poort de limousines stonden
De mis het orgelspel de rituelen
het was de brouwerij van 't dorpse leven
het bronzen klokgelui der goegemeente
verbondenheid der geest in korenzangen
van spreuken luid verkondigd in de psalmen
in marche funèbre klonk een requiem
Zo werd de vreemde…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Elke dag brengt hem telkens iets anders
Geen dag gelijk aan de vorige dag
En zo beheerst dus het toeval het leven
- Al zou het vreemd zijn naar toeval te stréven."
[Kroisos:]
'Welk woord uwer wijsheid mag ik op bouwen,
Van u die mijn welvaart en macht mocht aanschouwen?…
Gespook bij Mook
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 Ze waren ’s nachts rond op de hei
als vreemde lichtjes in het duister
met klaaglijk geschreeuw of geschrei
en onheilspellend gefluister.
Menig reiziger en handelsman
beleefde er doodsbenauwde uren,
greep naar rozenkrans of talisman
omsingeld door ijle spookfiguren.…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 Aan de houten tafel
staan twee vreemde apparaten,
stil als dieren die niets verklappen.
Vandaag ben ik stabiel genoeg
om niet bang te zijn
voor wat zwijgt.
We praten over oorzaken
die altijd groter lijken
dan één leven kan dragen:
politiek, plicht, de dunne lijntjes
waarmee een dienst misschien kijkt
of misschien niet.…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in mijzelf
wordt ingeluid
als de zon verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel
als hij nader wil komen
twee vreemden…
De tarantella
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.890 .-
Stenen vloeren zijn de bodem;
Schuilt daaronder ook een grafzerk,
Prijkend nog met vreemde krullen,
Wapenschild en bisschopstaf…
Wat kan dat de citer letten?
Wat deert dat de dolle, volle,
Rinkelende tamboerijn?
En zou vriend Guiseppe daarom
Met Carlotta zijn zoetliefste,
Minder jolig er op dansen?
Tarantella! Tarantella!…
het kinderziekenhuis.
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
2.096 De kamers zaten vol apparatuur van lood en ik zag mijn gekleurde vreemde paars/blauwe hart, lijkend op een bosanemoon.
Ik voelde en zag mijn tepels, klieren van liefde geschikt vooral voor de volwassenheid.
Daarachter klopte mijn hart soms regelmatig en dan met een onderbreking.
ONS HART?
Is het een vleeshomp?
Is het een pomp?…
Hup Holland Hup
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
899 .
----
We kwamen weer vol goede moed het veld op na de thee
De Denen brachten onverwacht nog een kadootje mee
Want Poulsen toonde even zijn perfecte balgevoel
Hij kopte hem naar binnen maar stond voor z'n eigen doel
Zo zie je dat het vreemd kan lopen in de voetbalsport
Ineens die nare 0 verdwenen van het scorebord…
lotgenoten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.563 Vreemd deze actie, gefopt door je blaas
Stop maar terug die trillende haas
Dezelfde actie herhaalt zich die nacht
Het gebeurt steeds vaker dat je dat druppeltje wacht
Je zit vol aandrang en wacht op ’t geluid
En ’t vertrouwde gevoel van gekletter en gespuit
Je weet bij jezelf he dit is niet cool,
En gaat naar je bed met een brandend gevoel…
Het lied van de wijn
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.506 De donk're bruiden van dit land,
met donk're ogen, donker haar,
ik zie hoe dat hun rappe hand
berooft de knoestige druivelaar
als speelden zij een vluchtig spel;
zij hebben nimmer dit vermoed:
al bleef ik ver en vreemd van hen,
zij zinderen doen mijn bloed.
…