566 resultaten.
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Winternachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
638 Zacht zien wij het graan wuiven op de akker
het vee weer grazen in de groene weiden.
Doch helaas worden wij verbijsterd wakker
ziend dat dromen met werkelijkheid strijden.
Toch hebben wij van tijden kunnen dromen
waarin al dit heerlijks tot ons zal komen.…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Als je God terug ziet in het kleine
en Hem herkent in het grote
Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen
onder onze zorgen.
Als je beseft dat de weg naar het paradijs
een route is.
Als je beseft dat verwondering begint,
waar vanzelfsprekendheid ophoudt te bestaan.…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
herfst als staar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 gul legt de wind haar woorden
over de koud belegde akkers, vorens
liggen als zware golven op het zwarte klei
de dood is in aantocht
toch lijkt het sterven minder zwaar
als ik het album terugzie van jaar na jaar
het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden
doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer
ik het groen zie verteren…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Ga nu maar, onzegbaar kind,
ploeg akkers en lijd honger
laat je bijten door de noorderwind
maar schop de jakhals van je vege lijf.
Ga nu en word verteerd, er is geen weg terug.…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Langs vreugde akkers,
rijdt hij razendsnel voor mij.
Vaak reed ik in een tunnel,
gehuld in mist en eenzaamheid.
Dan weer door de donkere nacht,
zonder maan die naar me lacht.
Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,
met regen in ’t verschiet.…
mist versus vaccin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 uit het verleden - het is stil, de tijd
kent geen uitweg uit de talloze
tolwegen die leiden naar wraakzuchtige
handelingen van narren zonder ballen
in de kielzog van dit fenomeen glimlachen
mensen die als proefpersonen
trots hun vaccin certificaat tonen, zeer
wellustig zwaaien ze naar de toekomst
zonder het te weten dat hun welzijn
een akker…
Een goedaardige smid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Onverlaten hebben
De sleutel van mijn
Leven weggegooid,
Het op slot gezet
En daarna de sleutel
In de ruigte
Van belendende bosjes
Onvindbaar weggeslingerd -
Wat nog heel goed
Bruikbaar was,
Staat nu voorgoed op slot,
Er is geen redden meer aan -
Hoogstens nog is het wachten
Op een goedaardige smid
Die wat opzettelijk…
Morgenster
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
918 Verlicht je elke stad en akker?
Wanneer moet je slapen gaan?
Slaap je wanneer de zon gaat schijnen?
Of wanneer het haantje kraait?
Doe je je licht uit, of ga je verdwijnen?
Voel je hoe hard de wind nu waait?
Ken je de zon? Ken je de maan?
Zijn het je vriendjes, al ben je veel kleiner?
Wanneer moet je nou slapen gaan?…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 Het laaggelegen land
met vertrouwde akkers overzien
en even de illusie en het gevoel
dat het overal zo vredig
zou kunnen zijn.
Maar we schuiven geen poppenwagen
maar onze fietsen
door vochtige klei
dat niet los wil laten.
Stevig aan de wielen klevend
tot aan de verharde weg.…
Maart
gedicht
3.1 met 46 stemmen
23.885 Nochtans, al wat hij roert is slechts zijn staart,
Waarmee hij wind maakt als met vogelvlerken,
En van zijn hoef is enkel 't boerenpaard
De drager, dat de akker gaat bewerken.
Rust en beweging is deze maand eigen:
Wildheid der luchten, en op aarde 't wachtend
Verlangen naar wat eerlang komen gaat.…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 brakke glibberige keien
in
de
luwte
onder verlichting van de pittoreske
straatlantaarn
zit ik
sluimerend
te
aanschouwen het schouwspel
van leven onvoltooid
onze
planeet een melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras verdort - de akkers…
Aan het venster te Ulm
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.838 De donkre rand
Van den en loofhout die hem schuilplaats bood
Scheidde mijn berg en voorgrond van de schoot
Van 't volle en tintenrijke en golvend land:
Akkers, veld, dorpen met geboomte omplant;
En kim blauwde achter kim, die 'k diep genoot.
Toen kwam een nevel en die pracht verdween.…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Gedorst
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.582 Ik kan alleen maar langs
een tere strohalm naar je
kijken, wat zou later blijken,
strijken wind en regen kalm
over gemaaide akkers, in
verlangen naar een verborgen
dorst, verloren tranen drijven
op de vijver, wolken jagen
op elkaar in zachte onuitgesproken
woorden en zullen gezamenlijk
de kim bereiken, geschoren aren
los verspreid…
duizend bloemen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
944 duizend bloemen zal ik voor je plukken
witte margriet ga ik voor je zoeken
door de velden loop ik langs de bermen
rijd ik met jouw bruidsschat in mijn hand
duizend bloemen raap ik bij elkaar het is
niet te veel gevraagd om te speuren naar
de blauwe korenbloem in de akkers
vergaar ik schoonheid voor jou alleen
duizend bloemen zo veelkleurig…
Handen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
829 Met onze handen mogen we werken
Om te voorzien in ons onderhoud
Vlijtig, maar ook in alle eenvoud
Thuis, of om de akker te bewerken.
Met de handen mogen we geven
Geven van onze eigen overvloed
En laten delen in onze voorspoed
Hen, die in honger en armoe leven.…
Wat jonggeboren lof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
723 teler aardappelrooier
spruitenplukker en rooms-katholiek
en jouw moeder die niet schroomde
om met gejank mijn feestmaal
te verpesten en ‘s nachts het spel
ging spelen zoals slechts een slet
de waarde kent van het kruis
toch baarde het vlees dat bestond
uit zwakke en bleke delen
wat jonggeboren lof, wellicht
geplukt van een vroege akker…
Zwaluwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Ik miste hun luchtballet,
hun vliegkunst over akkers, over weiden.
Elk jaar opnieuw kijk ik er naar uit,
verblijden ze mijn hart.
Ze lijken het geluk steeds mee te brengen,
het geluk van een nieuwe start.
Bij zo vele mooie dingen dezer dagen
blijf ik bewonderend even staan.…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 En Mozes heeft de top des bergs betreden,
Hij ziet nu liggen het Beloofde Land
Met al zijn akkers, weiden, gaarden, steden,
Waarheen hem voerde 's Heeren milde hand.
De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
637 Mijn zaaier was zorgeloos
vertrokken, met ongebonden
handen, haren wuivend aan
weerszijden van de akkers,
strelend de goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
kleine rusteloze zielen
tot waar de wereld reikt,
en lijken te kiemen.…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Ik bid U, vriend, maak mij niet wakker,
Wanneer gij vroeg, in lentetijd,
Met snelle tred voorbij mijn akker,
en juublend langs mijn drempel schrijdt.…
IJzel en brem
gedicht
3.2 met 11 stemmen
6.648 Twijgen hingen zwaarder van de ijzel
Tokkelend in de benige oostenwind
In de dunvingerige wind tinkelend
Zulke ijle muziek klonk op uit de tuinen
Brem bij je akker weersta de winter!
In de hoekjes van de ogen huilde het
---------------------
uit: 'Vuur', 2009.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 In stromen ga je voort
tot elke akker is gehoord. Striemend
vind je weerstand in elk gelaat. Schermen
worden opgetrokken maar schuilen is te laat.
Verschoven is de aarde, bedolven
onder je vloed. Woedend was je baan maar
oude sporen zijn vergaan. Schoonwassen
is je passie en ik lach van oor tot oor.…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 De twijfelzaaier was met
ongebonden handen vertrokken
met zorgeloze haren zwervend
over akkers, uitgewuifd door
goudgele aren, verwaait het
stuifmeel van het rusteloze
gedachtegoed, opgebonden tot
zover de wereld reikt maar
nergens schijnt te kiemen, het
spoor is niet meer wat het lijkt.…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 elk seizoen mijn vriend
viert de voortgang
maar ook nestelt twijfel
zich in de kruin van onbesef
terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ver boven
in de kale boom
hang jij
het laatst,
dor blad,
heb je geen haast,
maar overzie je lege grauwe akkers.
Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.…