Alle inzendingen over marmer

379 resultaten.

Sorteren op:

Witte herfstvogel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 193
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen: de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot. Zijn veren dragen het gewicht van een onuitgesproken pijn, gevangen in de trotse koelte van zijn eigen soeverein. Het ijzige water voelt diep, de winter is onafwendbaar, de zwarte nacht schuift traag over de kwetsbare natuur.…

Brachystonicum

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.581
Zwarte gemalen malen het zwaarste graan Sterren verdwijnen in negatief licht Fantomen van duisternis krijgen ruim baan En de korenbloemen gaan eraan de Zachte blauwe bloemen gaan eraan Zwetend wacht hij op een uitweg Als op de krampen die in de morgen komen Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…

Pantheon

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Een statige prooi voor barbaren De aardschok schendt het graniet De zondvloed spoelt de nissen Een paus graait naar bronsbeslag Hij laat een kanon smeden voor de engelenburcht De tempel houdt stand en rust op een ring -Vrucht van vernuft Mekka van martelaren- De druk door bogen verdeeld Een zuilenschip met zijbeuken Die naar de marmeren…
Wim Veen11 augustus 2005Lees meer >

Deze muziek altijd onverwachts

gedicht
2.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.020
Wanneer het verkwikkende en het verdovende van koffie en sigaren elkaar verdringen achter in je keel - of het aardse door een vurige hoepel moet springen, als het ware - En altijd daar waar bijvoorbeeld een zware marmeren plaat van zonlicht en een vergiet op een aanrecht elkaar ontmoeten - of het leven wordt gezeefd zo gezegd - Kortom…
L.F. Rosen26 oktober 2020Lees meer >

Skelettendans Nieuwe kerk (prozagedicht)

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 656
In de Nieuwe kerk op de Dam, met graven van bekende Amsterdammers onder glad gesleten zwart marmer, wordt in nachtelijke stilte de dodendans uitgevoerd, geraamten dansen in reidans met de zeisenman voorop, gevolgd door Michiel de Ruijter en Joost van den Vondel.…

Voor mijn kindje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.971
Kindje, spartelend met je beentjes, Marmer-rozig en zo kleentjes, 0 wat trek je een guitig bekje, Schalks en schaat'rend schuldloos gekje!…
Edward Koster7 september 2021Lees meer >

Bij het spiegelwater

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 231
Een marmeren fantoom, gekeerd tegen de stroom. Zijn veren dragen de trots van een gekreukeld koninkrijk, een witte vloek die de modder tart. Laat de winter maar vreten aan de botten van het hout, en de nacht haar zwarte gal over de aarde spuwen. Angst? Een kreupel woord voor deze vogel van albast.…

Wetenschap

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.199
Gij zoekt op ‘t marmer en de steen ‘t geheim van vroeger dagen: gij vindt de rassen van weleer, de sporen van de schepping weer, gij gaat aan ’s hemels sterrenheer zijn eeuwge wetten vragen.…

Dorpskerk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Ik zie de doopvont van wit marmer; het water is al lang vervlogen. De oude priester en arme wijfjes weten niet dat God de Vader weer heeft gelogen. Ik ruik resten wierook en muffe kaarsen. De Heilige Geest valt door het glas-in-lood. Ik hoor zacht het orgel juichen: een requiem, ode aan de Dood.…

Denkbeeldig eiland?

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Uit haar mond klonken de sirenen, gezang zonder woorden, stapte ze uit haar ziel en haar silhouet, verhaal van alle liefdes uit het alfabet uit het water van guirlandes, een draperende ironie luchtig en snel over de boezem van levend marmer.…
Pama7 april 2014Lees meer >

Kerkhof te Carmona

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.280
geen kruisen, geen wasbloem, geen handenwringend misbaar; op een koperen plaat of in marmer gegrift enkele woorden, en de dood door die soberheid hersteld in zijn naakte waarde: het einde der aarde te zijn, het vuur aan het eind van de tijd.…

bedreigde stad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
hoog ingelijste ramen en stille straten boven zijn luchtschepen geland met gaasdunne lading de vloot is vervuld van vreemd somber geduld over de daken en bewoners bijna uitgeslapen de dagen zijn voorbij waarin de dood uit gewoonte is overgeslagen ver buiten ligt het park met beelden bleek ongemoeid veilig verstomd in hun ijzig marmer…

De kerk als plaats

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Stuk voor stuk brons, hout en marmer ontmoeten en verwonderen langs de brede gangen waar zij met een doordringende blik diep in mijn twee ogen kijken terwijl het geluid van voetstappen geabsorbeerd wordt in een bad van rust, sereniteit en warmte.…
CB9 februari 2022Lees meer >

Op zoek naar stilte

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Stuk voor stuk brons, hout en marmer ontmoeten en verwonderen langs de brede gangen waar zij met een doordringende blik diep in mijn ogen kijken terwijl het geluid van voetstappen geabsorbeerd wordt in een bad van rust, sereniteit en warmte.…
CB7 januari 2023Lees meer >

een dalende zwaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.323
schreed ze de trap af, tree voor tree geen pauw kon aan haar wijze van gaan maar enigszins tippen en ontving zichzelf in een brede hal met een gekroonde luchter zacht was de eerste aanraking op het marmer in een schuivend rechts dalend pasje .…

oog op u

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
beluister het doffe ruisen van gindse stroken marmer één seconde na duizenden millennia van absolute stilte, het doffe stof ploft in stof. en zij, vergooide bloem, opschietende te midden het neerzijgende rot, zij voelt de zuren vallen in het hart van haar vergeefse groei.…

Restreis en verder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 352
opgehangen Aan gekortwiekte klerelijers van kleerhangers, Het zijn de stroppen en strakgetrokken lachjasjes, Uitgegleden herinneringen van werkelijkheden; Door deze vertraagde lage mist van vergelijkingen, De verrijking die poëtische waarheden aanreiken: Geloof de grootste goden niet, de geoliede zinnen Uit de machinaties; verzonken in marmeren…

De Wedergeboorte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 183
​De koude schacht, het marmer blank en koel, Zij droegen lang het moegemarteld lijf. Een rijk van tranen en een stug gevoel Hield de bezieling in een kille schrijf. Ik haatte plots de stilte en de nacht, Die alle schoonheid traag had omgebracht. ​Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd De harde korst van angst en ijs aaneen.…

terroristen

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.207
kiezen voor geweld zijn zij zo dwaas en zo gemeen dat een mensenleven niet meer telt Wat gaat er door hun hoofden heen dat zij de wereld willen raken met een vernietigende vliegtuigbom en zoveel slachtoffers willen maken Wat gaat er door hun hoofden heen dat zij dit leed willen bewerken willen zij dan enkel en alleen een wereld vol marmeren…

Orvieto

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.009
haarspeldscherpe lussen tillen langs brokkelige, overgroeide weringen het tufstenen plateau hoger en hoger, tot voor de poorten van een later in de middag weer ontwaakte stad voor de kathedraal sluit je vol ongeloof je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering het goud van een heel verleden uit getemperd, wijngeel licht valt door wat marmeren…

Weet iemand wat op aard het schoonste is

poëzie
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.100
Het is waarom zang en muziek bekoort, Maar marmer mij verschrikt en witte kleur, Ik rode rozen liefheb en de geur Van blinkend fruit en verf van donzig ooft. Het is waarom een meisje een man belooft Te stoven in haar armen en verlangt Naar 't warme mooie huw'lijksuur, ze dankt Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…

Weet iemand wat op aard het schoonste is?

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Het is waarom zang en muziek bekoort, Maar marmer mij verschrikt en witte kleur, Ik rode rozen liefheb en de geur Van blinkend fruit en verf van donzig ooft. Het is waarom een meisje een man belooft Te stoven in haar armen en verlangt Naar ’t warme mooie huw’lijksuur, ze dankt Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…

Verzorging en borging van de doden

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Je verzorgt een, het graf een marmeren steen de zomerse plantjes de vaas met bloemen je pimpt het op niet de lijk-kist niet het lichaams-lijk dat is afgelegd dat is begraven dat vergaat maar je borgt de overledene de herinnering aan jullie leven aan zijn of haar geest aan fysiek met hem, haar aan de mens die je liefhad of heel erg…

HET PORSELEINEN HUWELIJK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 800
Natuurlijk is er wel eens een kopje gebroken Een bord door de lucht gegooid Met een ongelofelijke kakofonie Van herrie neergedaald Op de marmeren vloer van de koninklijke keuken Natuurlijk is er wel eens….dit of dat, zus of zo Vult u zelf maar in, inwoners van ons Koninkrijk Want ze zijn dan wel van koninklijke bloede Maar ook gewoon man…

mystieke bruiloft van de roos

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 320
Aanraking: fluweel op marmer dat ademt, vingers verliezen grens in de kelk van gedeelde pols. Geluid: trilling van bloembladen die elkaar raken, één hum, één wortel. Smaak: honing-dauw met doorn-bitter, de tong proeft de offerande die heel bleef. Zicht: rossig aureool rond de geliefde, rood kleed over wit linnen dat rood ademt.…
Dabda23 januari 2026Lees meer >

Omgekeerd Morgenrood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
In de laatste greep van nacht, nog koud als marmer op mijn huid, voel ik hoe dauw mijn vingers kleeft, plakkerig en kil als tranen die niet vallen. De aarde ademt traag, een zucht die door mijn borstkas glijdt, en in die stilte proeft de lucht een bitterzoete smaak van mos en oud verdriet.…

Batavus Droogstoppel

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 347
Strijk en zet komt hij om negen uur betreedt de loper tot de toegangsdeur alwaar het sleutelgat hem welkom heet en rinkelende schellen zijn entree kenbaar maken en hij op het marmer der hoge lichte lange smalle gang zijn passen zet tot daar waar het kantoor zich tot geruststelling van zijn gemoed nog onveranderd in dezelfde staat bevindt…

Beatrix, moeder met majesteit

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Dwalend door de oranje kraamkamer van voorouders in gestolde gratie langs monumenten van de natie worden haar gedachten bedachtzamer verankert de jeugdige meisjespas gespiegeld in goud, marmer en glas In het licht en de wijsheid van haar moeder gerijpt opent ze het rookgordijn van het rijk haar prille blik glijdt langs de dijk waar de vogelverschrikker…
Kees Keizer14 november 2005Lees meer >

de zwarte dialogen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 786
wij zitten in het grote raam met uitzicht op de vallei van Castelnuovo di Garfagnana waar pioenrozen als drachtige vrouwen in elkaar vallen, praten met gezichten waar vragen op getekend staan, brengen vingertoppen naar elkaar toe en spreken dan in de vorm van een oud gedicht een veer van een raaf splijt tussen het ruwe marmer, zwart is…
Rieg16 januari 2009Lees meer >