421 resultaten.
Vriend
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 Weer later zat
ikzelf in dat isoleercellencomplex, je
steunde me ongezien. Ik danste heel close
met een andere vriend, at samen met hem
een kleurrijk gebakje, maar hij schoot
zichzelf door het hoofd in Antwerpen,
terwijl hij zo artistiek tekende, ik
huilde aan een stuk door voor de deur
van onze zinloze instelling.…
De pijn van leven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.028 naar het volgend uur
die emoties door je bloed
vermijd je nu voorgoed
je hebt gekozen
voor het spelen
gedachteloos in spel
jouw tijd lijkt
al geweest je hobby
is helaas voor
anderen geen feest
geen avontuur
van aarde water
vuur ravijnen
diepzeeduiken
en tonijnen
zelfs vulkanen
zijn te duur
maar onrust
roept
het ongeziene…
Mooi of lelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
566 aanwezige naargeestige regen
één zo’n dagje in de Sahel zou echt
mooi en gewoon een zegen wezen
Mooi lelijk goed of slecht
hangt af van de omstandigheden
Dat mooie schilderij van een of
andere onbekende schilder
helaas in geld zo weinig waard
maar iets kinderlijks ondertekend
door van Gogh is veel gewilder
dat wordt door ‘kenners’
ongezien…
In de maak
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 Edoch vooralsnog ongezien
voor het merendeel onzer tijdgenoten aangezien
het ontsnapt aan het alziend oog
der eigentijdse historie…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Alleen dit moment,
ongezien.
Er is nog een plek—
een tuin
waar ik sprak
zonder gehoor,
waar alles zachter werd.
Daar ga ik zitten.
En laat los.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Wervelwind
in het gras keert langzaam
één halm terug
Wervelwind streelt me
als een lichte trilling in de lucht,
zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe
een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt.…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Een wijze onverlaat in z'n eentje op het platteland,
ongezien door de klootzakken van de roddelpers.
Paranoïde, zwelgend in zijn eigen intellectuele brein.
Maar het was bullshit, een fantasievlucht tegen de realiteit.
Nu zit hij stil in de buik van de grote mensen stad.
Die aasgieren van de media hebben z’n hart gejat,
jaren geleden.…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 van de nacht
Zijn eigen licht geeft op het nachtelijk leven
Vannacht is de nacht dat ik droom
Een droom met een slotvraag bij het ontwaken
Weer een onbeantwoorde vraag
Vragen die leiden tot één antwoord
Het antwoord dat schuilt in de zon
Warmtebron van de maan
Energiebron van het leven
Die alles aan het licht brengt
Openbaring van het ongeziene…
‘Hulde voor ellende’
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.100 En de holle waanzin,
Die ook mij zal resten,
Verzwakt weldra mijn ego,
Zal mij tot slot verpesten
Ik twijfel of elke adem
Aan mijn doelen zijn verspild
En of finale terugblik
Dan om mijn daden rilt
Ik wil geen draaikolk
En ook geen drijfzand
Laat staan een sleur
Of dromenland
Eindelijk genieten
Van wat vaak ontgaat
En stil en ongezien…
Ze vangt de fluister van de wind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
610 heerlijk
op haar gemakje
over de Moerweg in Den Haag
in haar klinkt de melodie
van de stad achter de duinen
ze heeft zelf de mazzel
om in Moerwijk te wonen
ook in de Schilderswijk
stond eens haar huis
haar beide jongens
voetbalden bij Vredenburg
maar waren fan van Ado
in de duinen liggen ook veel
van haar voetstappen
kroeluurtjes ongezien…
Polytropos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
995 Mijn lieve Lilian Marleen
Jij die de lieve vrouw wil zijn
Van mij, jouw alter eega man
My one and only love, Eileen
Jij die mij liefde schenken kan
Als ik jouw water meng met wijn
Mijn allermooiste Annechien
Jij die mijn kussen wilt ontvangen
Op lippen, borsten, buik en wangen
O Lyubov toch, jij moet geloven
Dat jij met mij ook ongezien…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 Je hebt me in de trein
opnieuw getroffen
er is geen beeld, er staat een scherm
van woorden
dat je aan het oog onttrekt
hoewel door jou gewekt en twintig jaar
geschaduwd
wist je altijd ongezien te blijven
men mocht niets meer van je weten
dat je in je brieven schreef
”Ik ben geschonden
en gebeten
maar ik leef”
je schreef…
- De dag, hij draagt nevelsluiers -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 lange reisdagen in het leven,
dag, omdat niemand hem herkennen mag
Ontwaken in verbijstering
schittert vriendelijk van de gouden
Shwedagon pagode
de hoge statige eeuwenoude stad
heeft mij doorheen leed en tijd geraakt
mystiek en fascinerend, spreekt dag
de levenswinter met zachte woorden aan
afscheid van dichtbij
wilt hier ongezien…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de vingers door.
Hebzucht is geen gulzigheid alleen,
het is ook het niet durven geven.
Het is blijven zitten op een troon
die allang geen vragen meer hoort.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 Met 'n woeste verblinding
voert de smeulende winterzon
vervallen Gallisch geweld
het podium af
Atonale senaat smeekt
uitgezwermde parasieten om
hun afgeleefde pels weer
te doen glanzen
Ondertussen vult 't antwoord
de leegte met
kletterende stilte
Overgebleven eer
sleurt 't landschap weer in actie
houwt uit de heuvels
een ongeziene…
lofdicht
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.167 Je lijf is ongezien zeer fraai
Met een hoofd zwaar van krullen
Van buiten en van binnen zo waar
Ik hoor de mannen bronstig brullen
Je hals is als een prachtig fenomeeen
Geen van mijn vrienden kent er een
Die is te evenaren jij bent uniek
Zo in je fraaie blote sporttuniek
Je borsten hijgen als opgejaagde reeën
Terwijl je navel gezicht bekoort…
Ergo sum in Paramaribo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 urgentie
Ik cogito, en sum mijn
existentie
't Is prima weer in Paramaribo
Het gaat hier van comme çi comme ça kom zo
Al veertig jaar - niet één keer interventie
Op vrije voeten, los van huisdetentie
't Is slappe hap in Paramaribo
Als 't mij te heet wordt, ga 'k
een puntje zetten
De paden op, met twee de
lanen in
En stiekem, ongezien…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Wat sterft, trekt zich terug in ongeziene diepten,
waaruit de aarde zwijgend nieuwe vormen boetseert.
Ik wandel waar de wind de laatste kleuren losmaakt,
met in mijn borst de ruimte van een open wond.
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.886 't Rees, maar bloeide als 't Nachtviooltje,
Ongezien door 't vluchtig oog;
Maar de kenner rook zijn geuren,
En hij schatte 't bloempje hoog.
Vraagt gij, hoe zich 't bloempje noeme,
Dat zo needrig 't oog ontvliedt?
Vruchtloos zoekt gij 't bij Linneus,
Op zijn plantlijst staat het niet.…
u 'n me
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
660 Als ik het nieuws
van vanochtend weer zie
proza met pravda
geen grein poëzie
krijg ik de kriebels
en overal jeuk
en zin om te emigreren
misschien naar Portugal
misschien met jou
maar hoe dan ook
naar een warmer land
waar men sans problème
zonder blikken of blozen
ongezien heel gewoon
z'n kont nog kan keren
naar een land zonder…
Als de dageraad straalt
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 Wanneer je dit ook nog eens van
dichtbij kan beleven of ervaren doordat ze een
ongekend zacht uitstraalt: een vogel die deze gelegenheid inluidt
met gezangen, het ruisen van water tot schittering van kleuren, een ongezien wonder.…
- Afstand in je hart -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.608 Geloof met jouw hart
dit leven heeft een doel,
er is een wonderbaarlijke
fijne stille groei,
haast ongezien,
die mensen dichter,
nader brengt,
die vrolijkheid
in onze alleengelaten
harten zingt,
rijk genoeg om
afstand te verkleinen,
want afstand in je hart,
die is er niet.…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 Iets sloop naar binnen door deur en raam,
Buigt ongezien over mij.
Iets vat mijn handen in loden vuist.
Mijn adem stokt… Genâ!
‘t Is of de zee door het duister bruist,
Een zee, waarin ik verga.
In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
Heilige dwazen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Heilige dwazen, onnozel misschien;
in een wereld belust op resultaten
doen zij zoveel ongezien.
Onbaatzuchtig zijn zij zoveel waard;
maar tegelijkertijd worden zij door
hun omgeving soms voor gek verklaard.
Iedere vrijwilliger heeft hetzelfde
doel; iets voor niets te doen met een
medemenselijk gevoel.…
Parelduikers
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
865 Maar vader tijd nam ongezien ook ons, met allen mee
de ogen gingen verder open, ruimden op
in onze hoofden, zagen nieuwe wegen
mooie kansen, leerden anders dansen
oude wegen met hun goede raad,
ach wij wisten het te vaak, veel beter.…
Wat ben ik zonder jou
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
455 Op welke wijze wel of niet zichtbare tranen
van vreugde en verdriet vloeien op het ritme van hun
ziel die met tijdloze schoonheid mij nog eens in vervoering brengt
Ongeziene krachten laten zich meestromen op golven van harmonie en melodie.…
Als het stormt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Een onweer en bliksem in verschillende soorten en
maten van onverwachte en onvoorspelbare kleven op straat
Een ongeziene lente met jeugdigheid en grilligheid terwijl op sommige
momenten de zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Schoonheid van muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Op welke wijze wel of niet zichtbare tranen
van vreugde en verdriet vloeien op het ritme van hun
ziel die met tijdloze schoonheid mij nog eens in vervoering brengt
Ongeziene krachten laten zich meestromen op golven van harmonie en melodie.…