589 resultaten.
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.878 achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de zuster houdt hem warm met jas en das
en duwt de rolstoel met beleid naar later
naar jaren die geen mens hem zal benijden
hij haat de arts die hem opnieuw genas
wanneer komt er een eind aan het theater…
Er ontbreekt iets
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.877 Verlangend naar het theater van de slacht gingen we op
weg.
Maar het was te vermoeiend.
Geen van ons kwam aan.
en toen we stierven dachten we:
er ontbreekt iets. Dit
was niet wat we ons ervan hadden voorgesteld
en we zijn voor niets bang geweest.…
Lachen, gieren brullen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 U hoeft niet naar theaters voor een klucht
en voelt zich door de spotprijs niet genomen:
de regen komt met bakken uit de lucht!
_____________________________
Noot:
Ga erheen en doe in uw broek van het gieren.
Hahahahahahahahahhahahahahahahahahaha!!!…
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 Achteraf in de "kosmische stad"
omwolkt tegen ‘t buitengebeuren
staat de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het…
MH17 en meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 Boven een rommelig oorlogsgebied
is een verkeerd vliegtuig neergehaald
Het startsein voor een groots theater
onder directie van NAVO en VS
met Rusland in de hoofdrol
als demon in het proces
Na vijf jaar diepgaand onderzoek
naar de herkomst van de BOEK
hebben we vier foto’s met namen
van lieden die er mee kwamen
Er worden binnenkort…
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het licht uit blijft en het open raam
het duister mag blijven binnenhalen
lief, ik weet dat mijn woorden
slechts herhaalde zinnen zijn, doch
ze zijn wel de fundamenten
van mijn kristallen klaagmuur
ach voor mij is de wereld een
theater…
wat is een vreemdeling?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
940 nieuwsgierig, uitzichten
een reiziger, een rijke pop-
ster in verre romantische
kansarme landen?
voldaan weer aan 't werk?
het was zeker fijn, er even uit...
bevreemdend toch, hoe eens zo ster-
ke beschavingen, zo anders...
vergaan?
oh, waarom beangstigen vreemde dingen
ons thuis, onze gewoontes?…
Bij het lijkje van een kind
poëzie
3.2 met 21 stemmen
4.268 Voedster, droog de natte wangen,
Tuur niet op de dode pop,
Blijf niet aan het webje hangen:
't Vlindertje is niet weer te vangen:
's Hemels englen vingen 't op.…
Blufpoker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.243 “Kom maar” vulde ik gretig in
Maar de wens verfde de droom
In gebroken wit, ik tuimelde er midden in
Een fata morgana, een pop van chroom
Die ik nu nog schandelijk, schadelijk bemin
Zo leg ik gulzige woorden op jouw tong
Kom maar, nader, blijf
Het was toen het bloed kolkte en zong
Het was bluf toen ik zei
Ik lust je rauw en lauw, mijn moordwijf…
Moeders krankheid
poëzie
2.8 met 13 stemmen
3.506 ."
En 't kleinste riep, wijl 't denkbeeld
Zijn hertje kloppen deed:
"'k Zou mijn pop een rokje maken
Uit moeders beste kleed!"…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
Een onbekend venijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 de fik moet
in de stapel hout
brand maar heksenvuur
ik krijg het koud
vlammen laaien
rond de pop
die is gestropt met
staken door het hart
dat vastgepind
geen kansen krijgt
om nog te slaan en
aan de haal te gaan
toch lekt magie
houdt ogen in de ban
van mysterieuze krachten
die op ontsnappen wachten
een onverhoedse wind
slaat…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 De Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had…
Verleden dood
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.767 Het kind
een pop van nog geen meter hoog. En zo veel
gele snavels, zo veel stilte viel die middag op het pad.
Zou een vleugel bewegen met balsem van water?
Een kleine dood klopt in het kind, het is gemaakt
om te bewaken. Dit uur. Die tuin een kom.
De doodgevlogen vogels in hun doosjes.…
Duivelsuitreiking
snelsonnet
2.8 met 19 stemmen
2.707 De oorlog dreigt de Oscars af te romen
Jamai z'n single is nog net op tijd
In Tilburg woedt een ander type strijd
Gewikkeld rondom muzikantendromen
En da's jammer, want wie is er nu meer eigen
En zou zó ´n Duiveltje kunnen verkrijgen?…
In memoriam de Scala
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
955 In Tilburg is de SCALA afgebrand
Het danspaleis uit lang vervlogen jaren
Waar jazz en rock 'n roll ooit mode waren
Was tegen het verval al niet bestand
Ik was er ooit en zag de gribus aan:
De sporen van een uitgewoond theater...…
herinneringen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.773 Mooi van binnen en van buiten is m’n
nieuwe partner; ze loenst een beetje
best sexy maar storend in ‘t theater.
Omdat haar hoofd tijdens de film naar
links wijkt, heb ik het gevoel dat ze
twee uur lang naar me kijkt.…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 De mensen om me heen zijn vol met shit
Gevuld door televisie, nepnieuws kranten
Ik loop vertwijfeld rond, wanhopig, want 'n
Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met…
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 verstilde straten huilen vandaag
ik zag immers ontelbare rode stenen
daar ver weg, met bloed als water
stromend uit lijven met gemankeerde
armen en benen, aangericht door beren
aangemoedigd door gestoorde heren:
het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede,…
Hocus Pocus Focusverschuiving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 de naar binnen buigende Bogen
van ’t Theater van de onmogelijke
Dromen als Ribben die breken
onder zeer geanimeerde Handen
zullen de Omkeringen als Duinen
de Vloed aan Wensen doen wreken
de Poppenspeler repliceerde
‘ik ben ‘t Hart
dat zich niet fijnknijpen laat
dat geen Baat ziet in ‘t rondpompen
van steeds hetzelfde Bloed
hoe zeer…
Eenzaam en wanhopig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Als in de zeventiende eeuw
De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken
Die paren wilden en hun schreeuw
Werd half gesmoord tegen de borst
Van haar, de 'Dame de Voyage'
Een stoffen pop, zij was een rage
Die heel wat lieden heeft getorst
Pygmalion had één van hout
Parijs had rubberexemplaren
Daarmee was het geweldig…
Liefde
gedicht
2.2 met 551 stemmen
84.399 Misschien het holst van een theater met opeens
een hand tussen de garderobe en van schrik
nog twee vurig buiten bereik der camera?
Of daarna wandelen, de waarheid onder ogen...
Houdt godverdomme even van elkaar, ja kan dat?…
maar thuis was hij acteur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.685 tragisch alles was
hoe mensen hem ontkleedden
zijn diepste roerselen ontleedden
maar thuis was hij acteur
speelde minnaar uit gewoonte
in het stuk dat zij voor hem
in petto had, waarbij hij nooit
het doeksluitend applaus vergat
zij nam genoegen met
haar rol als regisseuze
ze had geen andere keuze
liftte mee op zijn succes
in het theater…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 Als er geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt verdronken land
en van twee schoeners die vergingen
in een zee herinneringen
over vogels die in heimwee
scheerden naar de overkant
Nu speelt hij vele jaren later
er zijn lied met een theater…
Het Atrium
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
573 achter deuren
van huizen
opgestapeld in lagen
van het theater voor
de grijsgerijpte mens
vullen vaak herinneringen
de dagen
of draagt het ademen nog een
een lange levenswens
waar de dag van heden nog wordt geëerd
als een kinderstem galmend klinkt,
koffie het oer Brabantse buurten smeert
of getallen op ballen worden afgevinkt…
Reis door Jordanië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Gebroken tempels
en verstilde theaters
spreken altijd nog
naast Oosterse paleizen
van Romeinse heersers.
De bergen zijn vol
stapels huizen, die ogen
als woestijngrond.
Puffen en zweten
in de bouwvallige stad,
waar eens fonteinen
hoog en nevelig spoten,
woelig leven verfristen.…
Van de koude grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Dat soms clownesk
Overkomt bij de
Nietsvermoedende luisteraar -
Verlegenheid die mij
Bijna aan de afgrond bracht
Maar nu tot mijn grote
Sterkte is geworden -
Verlegenheid die geleidelijk
Overging in het kunnen
Vermaken van een zaal -
Publiek dat het geweldig
Vindt wat ik doe,
En mij de avond van
Mijn leven bezorgt -
Theater…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 voor mijn gevoel ga ‘k in galop
en ben de tel der dagen kwijt
ik ben een zware zwoeger
ben in de war met later
en nu vooral met vroeger
ik speel maar mee in dit theater
dit schouwspel van de wisseling
van dreigend donker naar het louter licht
brengt mij tot grote aarzeling
mijn tijdsbesef totaal ontwricht
ik blijf niet langer vechten…