595 resultaten.
strijd
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.937 al een tijdje kijkt de reiger
op de vijver neer
en denkt ik krijg er
ook nu wel eentje weer
hij cirkelt boven het water
en ontwaart een stuk of tien
een paar tellen later
heeft hij genoeg gezien
hij duikt naar de aarde
als een racende raket
en schat de buit op waarde
maar ai, hij stuitert tegen het net
hij worstelt en komt boven
en…
Paleis
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.577 een tuin vol vijvers vrolijke fonteinen
een paleis met zuurstokoudroze muren
klassieke ramen puur blauwe kozijnen
men schrijdt er over kamerbrede treden
met sierlijke gouden gietijzeren leuningen
overal marmer van boven naar beneden
zwevend over vloeren met fijn mozaiek
langs goddelijkjonge roomwitte beelden
oh heerlijke zo verrukkelijke…
alles houdt zich stil
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.220 luistert ze
naar zijn eindigheid, naar zijn kleine
witte stem
en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt
van boom tot boom, in wind
gebogen
in alle stappen terug
op het vensterglas, over stenen en kruisen
langs het gemis
en kringen op de vijver
licht
als engelenveertjes
wikkelt ze zich, nachtverloren
in de zwaarste uren…
Bij volle maan
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
678 ik staar uit over de vijver
geniet van stilte en rustig
ronddobberende witte zwanen.…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?…
Gisteren
gedicht
3.4 met 47 stemmen
36.628 Toevallig zag ik gisteren op
de bodem van een vijver het bleke
gezicht van mijn grootvader liggen.
Hoe het kwam weet ik nog niet.
Vissen zwommen er keurig omheen.
Het was of hij zijn bril maar weer
had op gezet: dwars door zijn gesloten
oogleden keek hij naar de wolken.
en naar mij.…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en op de steiger langs de vijver…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 In een vijver gaan eenden mopperend slapen.
Er is niets te voelen na zonsondergang,
afwezigheid.
Niets te vermoeden,
nacht is nooit weg. Bomen
maken de dag, ze stralen
met jong maar bezadigd lommer
dat aan zijn voet kuilen graaft,
schaduw kweekt voor later.
De dag verdwijnt in groeiende bomen.…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Eendjes voeren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.475 Mijn dochter loopt elke zondagmorgen
aan mijn hand, nog onwetend, vol ijver
naar het bankje geplaatst naast de vijver.
Daar wil ze dan voor eendjes gaan zorgen.
Met ‘begin-van-de-week-broodresten’
wil ze eendjes iets uit haar hand geven.
Alle kleuren hebben haar meeleven.
Niets kan haar goede humeur verpesten.…
Windkracht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 er heeft een storm gewoed
zonder dat ik iets kon doen
op de weg ligt een els uitgestrekt
mannen als wandelende takken
zwoegen hun vermoeide lijven
naar open haarden, vastberaden
knettert het vuur
vrouwen staan voor open deuren
vegen bladeren aan de kant
naar waar de wind gegaan is
kinderen smijten stekelbollen in vijvers
- die…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 de duistere nacht verlaat
mijn kamers en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht…
Poep of Europa
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
766 Zonder ons is al veel vergaan
neem dicht gevroren water van januari
en inzage van sterftecijfers in februari
Te laat om nog wakken te slaan
Zwijgt de viskwekerij hier dood
dat het de helft scheelt in verjagen
van ijsvogels die vijvers belagen
Dan maken ze slim poep van brood
Ooit drong op congres te Parijs
één aan op uitroeiing van de soort…
Soms gaat het zo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 Vandaag weer lekker kwaken
in de vijver buitenshuis
lekker wroeten: drilgedruis
mussen sjilpen: nestjes maken
want in mei......- dat wisten wij allang -
behalve dan de koekoek en de griet
het rooie bietje van hiernaast
kweelt lenteliedjes
languit op het grasmatras:
zon kleurt mooier dan het was
blèrt zij in haar groene jurkje:
in…
Meer dan een gezicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
841 men hoort het niet
wanneer hij vliegt over veld en vijver:
een vlucht
in een enkele lijn of wat achterblijft
op een gezicht, soms verward
en veel meer dan een zoektocht
in ogen
expressie als pure poëzie
die hij doorgeeft aan hen die het gelaat
van kunst willen vinden
binnendringen in zijn droom;
waar hij doolt langs twijgenlicht…
Breekbaar grondschrift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.596 breekbaar grondschrift voetafdruk van rotte palen
toont waar ze schreiend
onhoorbaar ontstond, 'n dichtgegroeide
vijver waar niets weerklinkt,
het luisterend oor verzandt,
de vinger tastend vastgroeit aan 'n ovale steen bijna
in de ogen,
in haar diep verdronken
wordt de drinkende schimmel zo groot
(als) 'n drijvend wolkenveld…
stadspark
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 gehurkt in de zon
tovert een jongen
met vaardige vingers
en kleurig krijt
zwermen vlinders
in een tapijt
van lentebloesems
op het plavuis
rond de vijver
in het park
vrouwen
in vrolijke lentekleedjes
dralen in het voorbijgaan
om het kunstig tafereel
te drinken met de ogen
en ook zijn lenig lijf
en zongetaande huid
ze zaaien kleingeld…
Een klein gebaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
631 Al sla ik niet met woorden, de gedachten zijn er ooit
en die voel ik soms steken in de vijver van verlangen.
Veel liever zou ik jou met vrolijk feestgezang omhangen
dan dat ik die gedachten hier zo rustig hou gekooid.…
vergeten denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 wat je pas beseft
als je niet meer weet
waar je je sleutels had
wie was die buurvrouw
die je jaren sprak
waarover hebben we het
al die jaren gehad
op weg naar de supermarkt
is allemaal weg
de herinneringen
en de aanbiedingen
ergens moet je je dwingen
dat je althans iets nog
de jonge bladeren ruisen
zwanen drijven in de vijver…
Paringsdrang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.136 reptielenzaad
Het leven verstikt
zoals de marsepeinen deken
die de ingewanden
van een bruidstaart bedekt
Depressie is zonovergoten
en door de goden gebracht
Zij versieren alles met gouden sluiers
zelfs het stiefzoontje
dat wordt verkracht
Ik meng het morgenrood
met mijn koffie
terwijl een wilde mannetjeseend
onhandig over de vijver…
klaplopers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
240 Een gekrabbeld quasi-sonnet als vervolg
op klaplopers in de leegstromende vijver
onder het kroos, spiegelloos in hun ijver
met gebrekkig talent plus al daarop volgt
De windrichting die je niet verwachten zou
maar direct trouw opeist, - de geboortedag
van de kerk lijkt het meest op duivelskracht
- dit terzijde als apocriefe gedachte voor jou…
Vijf vijvers, vijf naties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 De vrede heeft een kleed aan
gekregen dat democratie heet
en ook door anderen gedragen wordt
dubbelgangers op het toneel
van de macht die ze dienen
als figurant of ledenpop
Dat is een gemakkelijke rol
maar in het echt is het een grote
zelfbeheersing en een kwestie
van geduld om anderen te begrijpen
en elkaar te overtuigen
van een algemeen…
Dwarrelend dons
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
878 Een waterjuffer daalt geruisloos
met zacht vibrerende vleugelslag
gracieus in de warme zomerdag
naar een vijver met fijn eendekroos
pluizig kleine bollen drijven broos
het water gaat rimpelend overstag
ze dobberen onder moeders gezag
de zorg voor het grut is weergaloos
Plots stort een rover met een plons
sierlijk zeker uit de hemel…
Herfsteik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.060 Op een te vroeg vergeeld tapijt
statig en majestueus, machtig en muistil
door lengende nachten en de morgen kil
grotendeels het blad al kwijt
Een mistige blik over het gesluierde park
een vijver werpt het spiegelbeeld
de twijgjes hebben hun elan verspeeld
vallen dor in de tanden van een hark
Zijn makkers in de bomenkring
zien zwijgend de…
Oude dans
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.556 Even, tussen maan en vijver,
Staan hun schaduwen alleen.
Even... en hun open zwijgen,
Aan hun glimlach nauw verwant,
Vloeit tezamen; vluchtig hijgen
warme lippen langs een hand.
En als zij de dans ontstijgen,
Staat hun wezen laai in brand.
------------------------------------------
uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…
Kerst in Kielegat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 De bomen langs de laan naar het station
Hun kale stammen zijn met licht omwonden
Dat vuurtorens soms ook bij vijvers stonden
Is nieuw voor mij, ik wist niet dat het kon
De Grote Kerk staat als een bastion
In Winterland, wil haar verhaal verkonden
Met oude teksten die ooit aftrek vonden
Geschreven in een Goddelijk jargon
Breda, je doet niet…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 het hoge woord is er uit maar ik schrijf haar niet
mijn verzen staan volgevreten als een dikke buik
dichtgeslibd als een vijver met eendekroos
ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich…
Gedicht in spiegelschrift
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.604 Hij raakt verdwaald in een doorsnee park,
ontdekt een vijver die langzaam ademt,
veegt het roet van een zwarte zwaan
en valt daarna in slaap van geluk.
Dit moment vormt een schiereiland
in de duur van zijn bestaan.
Er loopt een barst door zijn denken.
Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.…
Vuurtje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 echt een schat
dus vroeg ik onbeholpen
of jij een vuurtje had
Je gaf me blij een vuurtje
met slingerende hand
waardoor toen al mijn haren
in een keer zijn verbrand
Ik wilde boos vertrekken
maar zag nog in mijn wrok
daar liggen op het bankje
jouw roodgeringde stok
Die heb ik toen genomen
en gooide met een vloek
jouw stok zo in de vijver…