4934 resultaten.
Afscheid
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
2.983 Mijn vriend houdt op met leven
Ik moet er heen
Afscheid nemen, niet voor even
Maar voor eeuwig zo meteen
Hij slaapt half zittend in zijn bed
Een witte troon
Voor het beregend raam gezet
Als ware het gewoon
Wij stervelingen moeten alsmaar huilen
Terwijl hij glimlacht
Alsof hij niet met ons wou ruilen
Alwetend wat hem wacht
Zijn ogen…
ik zie een pijp en ik zie jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.297 jij liep niet het hele huis rond te roken
de pijpen liepen rond
altijd verloren
op de vreemdste plaatsen
terug te vinden, pijp
in de koelkast werd gewoonte
maar soms steeg de heerlijke tabaksgeur op
na het kraken van de puntzak
alsof de Semois naast de deur lag
het strijken van de lucifer
was een moment suprême toen jij
vertelde tussen…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 Was daar vertrouwdheid eindeloos
Kwam jij in mijn armen, onbevreesd
alsof geen eenzaamheid ooit was geweest
omdat het lot voor ons toen koos.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam de fles aan zonder dank u wel
dronk beleefd in kleine teugen
stapte verder zonder vragen
de modder in alsof…
Ruzie
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.640 Dan zal ik mijn gelijk hebben,
al moet de onderste steen boven komen,
als jij dan zo graag de macho wil zijn,
doe dat dan in je dromen
maar kwets mij niet door idiote dingen te willen
loop me niet voorbij alsof je me niet ziet.
Want dat is de reden dat ik loop te gillen
Je bezorgt me zo vreselijk veel verdriet.…
Haast en de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
722 Iedereen is op weg, ergens naar toe,
iedereen heeft haast, zelfs de
blaadjes op de weg, die hun weg
naar beneden al dachten te vinden,
ze dwarrelen en bij een forse
windvlaag schieten ze er als een pijl
vandoor, alsof ze worden achtervolgd,
maar de enige die vat op hen heeft
is de wind en zo lijkt het, dat zelfs de
blaadjes haast hebben…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 nog blanco is het beeld
waarop ik mijn dag wil verhalen
als mijn vingers zich vast warm lopen
door van links naar rechts te dwalen
op het door as vervuild toetsenbord
er zit een vlieg rechtsboven op het scherm
en terwijl ik dit schrijf daalt zij teder af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk op de golven deinen.
Ik wil de grond niet waterpas
maar wel met hellingen en dalen
waarin mijn stemmingen weerschijnen.…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Je tekent de kantlijnen vol
Met woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen…
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Ik wist goed dat dit zou overgaan,
zo lang het verre, jonge lam kon wachten,
bleef ik onbeweeglijk staan, alsof uit de schemer niets te wekken viel.
------------------------------------------------
uit: Het Liegend Konijn, jrg 2 (2004)…
Schemering
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.047 Ter nagedachtenis van Hugo Claus
Tussen het licht en donker
wanneer het gerijpte koren
zijn gouden schijn laat
als lijn tussen twee landen
de wereld even niets wordt
alsof het even stil staat
weg van glorie
en stil ongedwongen
loslaat van wat er is geweest
als afscheid nadert
weer een dag voorbij
in eindeloze gedachte vergaan…
Waterland
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
667 ach en wee, bejaarden over 'de vloed',
en de jonge garde die hooghartig doet,
alsof ze over het water heerst...
Maar,
zij die het meemaakten weten beter,
niet de mens, maar
waterland was hier
het eerst...
Auteur: Wijnand Keesmaat, Dordrecht…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 De Witte Wieven van de Uiterwaarden
zweven omlaag
als wolkensluiers langs de grond
Alsof de koeien los zijn van de aarde
waden ze traag
gehuld in nevel, rond.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen
kalend of permanent vergrijsd
in lichte zomerkleding
alsof…
Tijd voor ons
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.518 iets doen
dan voel ik me zo vergeten en verlaten
heb je tijd, zit het mee dan geef je me een zoen
en kunnen we even wat bijpraten
Wanneer je handen me dan strelen, warm en zacht
duurt de nacht lang voor ons allebei
Na afloop kijk ik naar je met een lach
je zegt lieve woordjes en ik voel me vrij
Daarna sla je je arm om me heen
het lijkt alsof…
Wandeling
gedicht
2.2 met 88 stemmen
20.385 De armpjes opgericht alsof ze iets of iemand
wegduwden, afweerden, weerhielden. De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren.
De blik van het kind zei dat het gevaar voorlopig niet was geweken.
Kon ik het oppakken? Kon ik het in mijn armen nemen en
voorovergebogen de geur van het hoofd, de lichte haarinplan-
ting waarnemen?…
De tijd ben jij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.569 Onze handen versmolten met elkaar
Je kijkt me aan
Alsof je iets wilt vragen
Mijn hand glijdt langzaam door je haar
Het lijkt eindeloos
Die ene blik
Voor altijd veilig opgeborgen
In mijn gedachten
Ik geef je een kus
Tintelingen
Over heel mijn lichaam
Minutenlang
“Ik vind je lief”
Fluister je zachtjes in mijn oor
Ik antwoord zachtjes…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Ontroostbaar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.801 onder aan mijn kin
blijven de druppels hangen
aarzelend, of ze wel of niet zullen vallen
eenmaal gekozen
vallen ze met grote snelheid
tegen de vloer te pletter
onafgebroken
loopt het vocht
uit mijn neus
om zich langzaam te vermengen
met het zoute water op mijn gezicht
mijn hart is donker en verkrampt
elk gevoel is uit mij verdwenen
alsof…
WALS VAN KWART VOOR MIDDERNACHT
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.699 Alsof zij iets zingen ging trilt de luit
en de lieve luit achterna
hinkepinkt de piano linkepoot linkepoot
Ik denk niet dat de luit iets zeggen zal
kwart vóór middernacht
al trilt - zij trilt toch?…
Dans in dromen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.414 aan te warmen
jouw diepe stem zo zwoel
krachtig maar toch zacht
voorzichtig aan me vraagt
blijf bij me hier vannacht
al is het wel gewaagd
toch laat ik je begaan
en als je mij dan kust
geen passie kan weerstaan
bevangen door jouw lust
volledig in een trance
mijn lichaam aan je geef
gewillig met je dans
lijkt het net alsof…
Stilte schreeuwt je schuldig
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
991 je telt tegels tot oneindig
wilt verdwalen in de zon
schrijnen doet de pijn verdwijnen
je mag niet weten wie begon
vandaag is gisteren vergeten
alleen maar morgen telt
je ogen hebben het geweten
zijn handen hebben jou gepeld
je haat het stomme hijgen
doet alsof je er niet bent
je maakt je los uit deze lijven
wil niet dat hij je zo kent…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 Kun je iets weten van generaties terug
ligt het ergens in ons brein
te wachten om gedacht te worden
of op een dag een droom te zijn
herken je dat intens gevoel
de beleving van een déjà vue
alsof je in het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Dit tot grote radeloosheid
van een fotograaf, die bezig was
zijn bruidspaar op de voorgrond
en de smetteloos witte beesten daar achter
saamhorig te vereeuwigen, alsof ze iets
met elkaar te maken hadden.
Als enige buitenstaander
voelde ik de omvang
van dit moment en
schreef het op.
Maar misschien niet
vloekend genoeg ...…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 In mijn land, hier ver vandaan
Stond een huis vol vreugde
Op de muur bij voordeur stond
gegraveerd “familie Hamidi”
dag na dag zag ik die gegraveerde zin
hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms…
de vreemdeling
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.304 durfde je niet te tonen
ik schaamde me ervoor
met afkeer kon ik je belonen
geen vertrouwen maar waardoor
een muur tussen ons tweeën ingebouwd
ik wilde niet weten wie je bent
niet weten hoe iedereen je beschouwt
je blijft voor mij onbekend
communiceren konden we niet
je gevoelens in jezelf gekeerd
waarvan je wil dat niemand ze ziet
alsof…
Sprookje vs. wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 Zo'n zeldzaam moment
waarop alles lijkt te kloppen,
de volmaaktheid slechts verbroken
door de vage bas
van voorbijgaand vrachtverkeer
en door het eeuwig blinken van mijn goud,
dat slechts bedekt werd, toen
je in mijn armen lag en ik je droeg,
alsof jij mijn bruid was,
maar ik bracht je nergens heen,
alleen terug.…
Zoals
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.442 Zoals je daar staat te wezen
gelukkig
vol zelfvertrouwen
gewoon zoals je bent
hoe kan ik je dan negeren
mijn hoofd afwenden
alsof ik je nooit heb gekend
Zoals je staat te schitteren
in al je eenvoud
toch uniek
oogverblindend als robijn
hoe kan ik jou dan vergeten
en jou niet het onderwerp
van mijn mooiste gedicht
laten zijn
Zoals…