3891 resultaten.
Vingers geplet
gedicht
2.9 met 62 stemmen
22.893 Eén ogenblik verstrooid en ik sloot
De vingers van mijn kind tussen de deur
En stijl, haar adem
Stokte, ze wrong haar hele wezen
Als een foetus tegen
Het brandend feit van haar pijn.
Ik wenste dat ik in duizend stukken
Openbarstte en verspreid werd
Tussen de dode, flikkerende sterren.…
Katse Fratsen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.700 aaitjes wil
hoeft hij z’n ogen maar te sluiten
Zelfs zijn buik wordt gemasseerd
wanneer hij zich behaaglijk rolt
en schattig met zijn pootjes dolt
zich uitrekt,... lui...,ongegeneerd
Dan vertrekt ‘t mens naar binnen
er moet per slot nog werk gedaan
maar ze blijft toch aarzelend staan
bij het horen van z’n lokkend spinnen
Zelfs de deuren…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 nabij
warmte nam bezit van jou en mij
we zochten hemel
omdat aarden te gevaarlijk was
je wortels staken dieper dan ik dacht
misschien had ik te veel van je verwacht
je aandacht in beslag genomen
weinig kans gegeven weg te dromen
je wilde zelf beslissen, je eigen leven leiden
niet het ongewisse, van ons beide
je zwaaide afscheid bij de deur…
de boodschap
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
989 Je opende deuren, een wereld in mij
Liet zien dat de liefde toch nog bestaat.
Een wereld ging open zo mooi en zo fijn
Ik zal je er eeuwig dankbaar voor zijn.
Ik laat de liefde nu gaan via mijn tranen,
Via deze woorden op dit papier
Maar ik hoop dat eens na een tijd geen contact
Mijn liefde verdwijnt maar met een vriendschap intact.…
De onverwachte late gast
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.760 Er werd geklopt op de deur
de oude man was verrast
dat een bezoeker zo laat
onaangekondigd verscheen
welkom komt u toch binnen
ik krijg bijna nooit bezoek
wilt u iets stevigs drinken
misschien wat lekkers erbij
geef mij maar iets ijzig kouds
en kies uw eigen drankje
het zal uw allerlaatste zijn
ik kom u halen voor uw reis
’t werd…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten om z’n
klok van schijn zal laten slinken, een
valse schaamte, als kuisheid vermomd,
in besef dat de open deur…
Dagdroom
gedicht
4.4 met 102 stemmen
20.038 Maar plotseling sta jij weer in de deur met: ‘Kan ik helpen?’.…
Ik wist het natuurlijk al lang.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.497 Je wilt me niet kwetsen,
maar ik verstik je, jouw wereld is immers veel groter en
veel ruimer, jouw wereld heeft meer deuren en meer ramen,
jouw wereld heeft veel meer licht en geeft je vooral ook veel meer lucht,
en niks zit er op slot.
Je hebt gelijk m’n lief, je hebt gelijk.…
Vervuilende mist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.224 ’s Ochtends vroeg komt de mist aan mijn deuren huilen
van wie hier toch in ontbreekt. Zijn plingelende snik
en kopstoot tegen de muren en nog antwoord ik
hem niet. Verdriet om wat er niet is, is enkel het vervuilen
van je eigen humeur.…
Zo volgden mijn voetstappen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 Al heel vroeg klopte de nieuwe morgen
aan mijn geopende venster
de dauw lag nog druppelsgewijs
op de zachte bloemblaadjes
wijl overal verspreid
roze bloesem aangedragen door de wind
op de tuinaarde was neer gewaaid
na een verfrissende douche
stapte ik verkwikt in mijn kleding
deed mijn schoenen aan
en liet de deur achter me
in het slot…
Marijke (prozagedicht)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
697 In de
straat waar ik op kamers woonde staan andere
namen op deuren, de tand des tijds knaagde aan
gevels, de huid van de stad veroudert. Ik herken
Marijke een vriendin uit die tijd. Ze is blij verrast
en we halen herinneringen op. Ik hielp haar met
huiswerk, maar er is meer geknuffeld dan geleerd.
Het bleef bij vrijen, de vonk ontbrak.…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 door de ramen
van binnen naar buiten
van buiten naar binnen
natuurlijk hoop ik dat muren
weer zullen luisteren
naar een ziel op zoek naar de weg
van een ongekend bomenland
naar klanken van muziek
opgeborgen in mijn hoofd
van verwachting
die nog bedolven is onder
een drukkende hemel
met schuivend zand onder de voeten
kan ik de deur…
- Het dynamische portal -
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
523 Standvastigheid komt door het kleine sterven
dagelijks, opnieuw zonder valse controleurs
het zuiverende water aanzien,
een geopende deur naar binnen gaan
meegenomen, de natuurlijke onderaardse bronnen
door de vloedstromen van zuiverheid en "rein".…
Naderend afscheid
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.281 Met knoop in de maag open ik de deur
naar de kamer met bekende ziekenhuisgeur
Onder het frisse witte laken lig jij
heel vredig in ‘t zonlicht op je zij
Rustige adem, blosjes in je gezicht
omdat zojuist iets je hevige pijn heeft verlicht
Voorzichtig streel ik je broze grijze haren,
en hoop dat je mijn bijzijn toch iets kunt ontwaren
Ik kus…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 Mijn dag is goed,
mijn zonnebril van plastic doopt de bomen,
het gras, de stoepen en de deuren
in transparante zachte groene olie,
er kan mij niets gebeuren.…
Dullenbakkers
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.292 gelegen Katwijk kwamen
met dat wat eens de zoute zee verspeelde
Hier zou geen broedertwist hen delen
noch een Hoekse, Kabeljauwse
zou geen landvoogd als een dwingeland
voorbij de rijen gaan
hier lag een hond nu - zaligmakend
in de oude Dievensteeg
met het ontzielde van een schol
die hij door list te pakken kreeg
De Lakenhal sloot er zijn deuren…
Twee Dansers op de dansvloer
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.047 hout waarvan de dansvloer is gemaakt
Deed zich voor als die boom,
Met brede stronken, maar zwak, toen hij eenmaal was omgezaagd
En zij, zij poseerde als danseres
zoals die ene vrouw, die op TV haar faam verwierf
Maar stopte haar swingende heupen,
toen na elf jaar, haar idool stierf
In de hal zijn de lichten uit
maar door de open deuren…
Kerstsfeer
hartenkreet
2.4 met 20 stemmen
2.503 Kerstkaarten hangen, vol lieve wensen, aan de deur
de kerstboom verlicht de ballen met hun volle bonte kleur.
We zijn weer klaar voor kerst
die vlak daarna, dit jaar..opnieuw..ververst.
Nog even niet denken aan de zorgen
van morgen..
voor het nieuwe jaar
want...wat er ook gebeurt,
ik geniet, nu, met z'n allen, warm bij elkaar.…
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 gebroken glas
over versleten regels die ooit in onmin
het daglicht zagen
Mijn handen vouwen je beeltenis samen
Met betraande ogen kijk ik
richting de overwoekerde tuin
waarin de boom een tak breekt
Het regent vragen in late uurtjes
er wordt druk gespeculeerd
vanuit te strakke keurslijven
In een terugtrekkende beweging
sluit ik de deur…
Blijf maar
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
945 regen, kwellen
of de zon en maan
die iets over liefde vertellen
het eelt op hun ziel
de kinderen die bellen
mij zal je niet horen vandaag
ik word elders verwacht
op velden van eer
daar wordt stilte door mij gevuld
het steunt de wandelaar
als ik zijn ontzielde herinnering verzacht
en hij even geen woorden duldt
zie ook wel dat deuren…
Vriend
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 Ik danste heel close
met een andere vriend, at samen met hem
een kleurrijk gebakje, maar hij schoot
zichzelf door het hoofd in Antwerpen,
terwijl hij zo artistiek tekende, ik
huilde aan een stuk door voor de deur
van onze zinloze instelling.…
Daten is...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
982 Daten is iets anders, nieuwe deuren openen, wegen inslaan, aftasten, levensveranderend, maar ook gewoon doorgaan. Het is niets anders dan niets te verliezen en een wereld te winnen, een arm te voelen en een wens te vervullen.…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Ja en nu ineens leiden ze je de weg
Zonder dat je hebt hoeven vragen
Pas nu je zelf niet meer lopen kunt,
Word je dan eindelijk gedragen
Deuren gaan voor je open
De auto wordt zelfs gereden
Respectvol word jij nu benaderd
iemand, die steeds werd gemeden
Nu nemen ze de tijd om bij je stil te staan
Je simpelweg even te begroeten
En nog haalt…
je lach verdween
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 genoeg
en als ik je hart nu kon stelen deed ik dat zonder pijn
het einde is toch iets waar ik nooit om vroeg
je lach verdween
je lach verdween
je ogen weer zien stralen omdat je lach verdween
en echt ik weet het: alles verandert
maar soms is nieuw niet goed genoeg
en wat doe je dan
is het zo moeilijk, zonder dat ik je claim
gooi die deur…
Vinexvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
480 rekenmachine
onder een zware tafel met vijf poten
of er nog zwarte schapen zijn
die voldoen aan het signalement
van de dood met al zijn wuiven
’s avonds komen er dikke boeken
zonder ontzag voor het gevoel
ze vertellen ons rationele verhalen
die doen inzien in het landschap
van grote mensen met gedachten
nabij het laatste hek voor de deur…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 “
vroeg je aan een vreemde vogel
van gevederde schoonheid
je hield jouw adem in
en je vroeg voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen…
Ik had zo graag ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Maar de deur viel in 't slot.
Je was niet meer te bereiken.
De hoorn ligt al jaren naast de haak.
Een brief kan ik je niet meer schrijven.
Ik had zo graag een antwoord van je willen hebben
op vragen die ik je had gesteld.
Misschien had ik 't toen moeten zeggen:
"Vertel het nu, ik luister, toe, vertel".…
- Dorpstafereel -
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 De buschauffeur
doet gauw zijn deuren dicht,
en aan mijn hand
loopt met grote ogen
mijn allerliefste kleine meid.…
ik moet je niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Een begraafplaats is je woning
waarin deuren eeuwig gesloten zijn
en dode ogen door een doolhof dwalen.
Verleider......luister!
In die woonplaats van spinnenwebben
dicteer je beslissingen van zout
om die in wonden te wrijven.…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 De weg, gisteren nog uitnodigend en breed
deuren openend, de vensters op de wereld
waar het koren kinderhand en magen vulde
en het gras niet werd bevloeid met tranen,
nu domweg afgekapt in het allerwreedste leed.
De buurman van toen is de vreemde van vandaag
in deze onbegrijpelijke wereld
van zegevierend recht van de sterkste.…