4298 resultaten.
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 opeens kwamen ze aangevlogen
twee jonge tortelduiven
het was een dag in mei
ik zag ze gaan, af en aan
met takjes, sprietjes
en wat al nietjes
zo bezig waren zij
met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin
snel gaven…
Waarnemen
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
487 Roerloos aan de rand
oog ziet een trillend visje
tijd staat even stil
De reiger filtert wat rondom
hem gebeurt en houdt alleen over wat
van belang is: de rimpeling van water, de wind
die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat.
Zijn geduldige blik blijft bij
het water en volgt hoe elke rimpeling
zich verspreidt, hoe de aanwezige…
Zijn
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
254 Roerloos in de stroom
volgt hij slechts zijn eigen koers
rustend in het zijn
Reiger volgt zijn eigen
koers en hoeft niet mee met alles
wat beweegt, hij staat waar hij wil staan en
laat de wereld om hem heen haar eigen gang maar gaan.
Hij kent geen haast om
ergens aan te komen, geen drang
om zich te voegen naar de stroom, hij blijft alleen…
Hondenageltjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
355 de hond graaft
een diepe kuil in de tuin
met beide voorpoten werkt ze
nagels tikken tegen stenen
aarde spat achter haar vandaan
alsof de grond iets vertelt
wat zij niet kan verstaan
steeds dieper volgt
haar gevoel naar beneden
haar neus vlak boven de aarde
haar staart beweegt mee
de grond wordt koeler
het licht valt minder ver
het…
Ooit
gedicht
3.2 met 5 stemmen
1.132 Eénbenig
spiegel ik me
in een zomerse plas
aan een blauwe reiger.
Wat weinig
veren voor een vogel.
De armen te hoekig
voor sierlijke vleugels.
Maar stilstaan
op één been
kan ik al.
--------------------------------------------------------------
uit: Met armen te hoekig voor sierlijke vleugels,
Altiora Averbode (1999)…
artistieke eend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
284 buiten de eendenkooi
leeft hij op de bonnefooi
met de snavel op
losse stukjes brood gericht
hij heeft de epifysestimulatie
niet nodig
hij is al van nature verlicht
kijk zijn hele mooie zwembaan
in het kroos
als een plotselinge windhoos
een ware Picasso
even later is hij een fiasco
is hij door een Alfa Romeo
overreden
zijn krooskunst…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Stille boulevard
een jonge meeuw loopt alleen
wind wist sporen uit
Nog gehuld in een kleed van gesprenkeld brons,
staat ze stevig op de natte, grijze stenen.
Haar roze poten dragen het jonge gewicht
van een vogel die de wind nog moet temmen.
Met een scherpe, donkere blik kijkt ze omhoog,
voorbij de rand van de menselijke wereld.
Er schuilt…
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 In het riet langs stille meren,
waar de zachte bries kan keren,
Vliegt een sierlijk wezen klein,
de waterjuffer, zo fijn’.
Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.
Langs het water, o zo snel,
zweeft ze als een dartel spel,
Met een vlucht, sierlijk…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 De avond valt zacht bij de wilg en de plas,
ik wou dat ik even een schildertje was.
Daar gaat de zwaan, zo prachtig en wit,
ik kijk hoe hij rustig te zwemmen zit.
Het water is koud en de winter nabij,
maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij.
Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 Web in ochtendwind
een trilling door stille draden
wereld wacht mee
Hoe een spin bouwt
aan haar web met draden die
nauwelijks zichtbaar zijn, tussen stengel en
blad groeit langzaam een vorm die uit aandacht lijkt te ontstaan.
Dat elke draad haar plaats
zoekt naast de andere in het kostbare
weefsel, zo licht dat één aanraking het evenwicht…
Aandringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 haar baasje doet zijn best
om zijn tranen te verbergen
vandaag dus een langere wandeling
langs de brullende zee
zij wilde wel eindeloos door
achter al die ballen van vriendjes aan
maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan
en probeerde zij het ook te ruiken
echter voelde zij alleen zijn onrust
zij bespeurde geen onraad aan de kust…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De avond zinkt in purperen schaduwen neer bij de wilg,
een slapend oog in het rimpelende, koude water.
vergeten is de hand die beelden wilde schilderen,
wanneer het duister zacht de oever omhelst.
Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim,
zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.
geruisloos snijdt zijn borst door het stervende…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Het is al laat. De schaduwen vallen over de wilg bij het water
en de kou strijkt langzaam langs de oever neer.
Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer,
die zo graag beelden op het doek had willen schilderen.
Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.
Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos,
een bleke schim die…
Verdwaalde olifant
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
107 Je spijbelt van school deze droeve woensdagochtend
in het chagrijnige regenland.
Transparant is de ballast die jij hebt weggedaan
om verder te bloeien:
een oude wintermuts met als opschrift Amsterdam bloeit,
gedichtenbundels en een dikke atlas –
alles welkom in de kringloopwinkel.
Het verschil tussen non-fictie en fictie
is nog maar nauwelijks…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.
Zijn veren dragen het…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 Er woont een slechtvalk in de Lange Jan,
ja, Zeeland heeft een nieuwe koningin,
zij kent iedere stad, iedere duinpan,
die zij verdedigt als een leeuwin.
De deur naar het nest zat op slot,
maar ik wist het slot eruit te zagen,
ik werd eerst door de slechtvalk bespot,
zij was bang dat ik haar kwam verjagen,
maar daarna zijn we samen weggevlogen…
TUSSEN DE DIJKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
59 Het park aan Breda 's noordelijke rand
behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken
pril leven, dat weldra zal ontluiken
tot telgen van veredelde, wilde stand.
Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band
met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken,
samen zoeken wat het gewas laat ruiken.
Bij de kinderhoeve geniet klein vee
knus verblijf…
de vrije uitloop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
83 De lichte duif landde op mijn levenslijn
die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond
geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker
los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken
dat eindeloze pijnigen met grote metaforen -
als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten
Zij zingt niet hoog over gouden einders,
doch roekoekoet…
Vrije vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Zij voelde zich
Op het droge
Als een vis
In het water,
Want zwemmen,
Dát kon ze niet
Zo heel erg goed.
Maar rennen
Én dichten
Des te beter,
Dát kan een vis
Noch zeehond
Allemaal niet.
Maar een vogel,
Kan vliegen,
En dát kan ze niet,
Zou ze wel willen,
Maar zij die
Dát probeerden,
Overleefden
Dat niet.…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 Blauwe reiger daar
het water stroomt ongemerkt
de blik gaat niet weg
De reiger rust waar het stromende water beweegt,
zijn blik omvat de ruimte rondom zonder iets te grijpen.
Ik voel hoe elke trilling die de diepte beroert,
mij uitnodigt aanwezig te zijn zonder te begrijpen.
Mijn zintuigen vangen op wat anderen soms ontgaat,
het fluisteren…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 de hond springt en springt
zijn ogen haken diep aan
de mijne
hij zoekt daar antwoorden
welke in mij verborgen
schijnen
maar verstrikt raken
in een wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in…
Je weet nooit zeker
gedicht
3.0 met 7 stemmen
101 Je weet nooit zeker
wat het is dat
door het lucht beweegt
zo ver weg ook
zoveel hoger
je kan alleen maar hopen
dat het iets is onderweg
naar een mooier plekje
een oude duif
naar zijn duivin.…
Het vuur onder de as.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.076 Er is de hartstocht die een mens tot hier
en tot dit nu ooit heeft geboeid en ook geleid,
tot hier waar bloemen leven, mens en dier
maar waar ook alles voor het sterven werd bereid.
Nu is de dood gekomen in de nacht
en weet ik niet meer waarop werd gewacht,
maar 't vuur zal branden onder d'as
al wordt er niets meer zoals 't was.…
Sjors & Jami
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
610 NOS Journaal 11/09, opening:
"De steunverklaring aan het comité voor ex-moslims van Eshan Jami is ondertekend door drie fractieleiders uit de Tweede Kamer: Mark Rutte van de VVD, Geert Wilders van de PVV en Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren."…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
Imagine
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.237 een land waar paarden bloemen kussen
terwijl de pad de stoel versiert om
te zien hoe elfen bankjes schilderen
Imagine
een land waar de blinde muggen ziet
terwijl de schol eksters vangt
en ma de liefjes vertroetelt
Imagine
een land waar de nacht vlinders baart
terwijl de aal bessen draagt
en de week dieren telt
Imagine
een land waar…
Brand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
626 wrede vlammen verlichten de nacht
de angst op ons gezicht
is voelbaar, de hitte onwerkelijk
de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal
de dieren bonken tegen de wand
en schreeuwen
plots maakt een schaduw zich los
van ons die verstard zwijgen
en kijken hem na
dan werpen in vlammenstrijd
de staldeuren open, de koeien bevrijd
rennen…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.192 Waar zij in mijn buik
zo snel en welig tieren
maar niet verder willen stijgen
vegeteert mijn hopeloze hart
en vraagt vertwijfeld aan die dieren
zal ik een van u ooit krijgen?…
de kou
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
693 Kabouters, trollen, elfen en dieren
kunnen volgende zomer
opnieuw mijn tuin sieren.…
geëngageerd
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.331 ik zie een kind creperen
aan de leukemie
dan schrijf ik zachte woorden
en voel mij een genie
ik zie soldaten sterven
oorlogsindustrie
dan hekel ik voorzichtig
de politici
ik zie de mensen moorden
ideologie
dan zoek ik in een versje
naar een compromis
ik zie ze dieren slachten
reality-TV
dan schrijf ik boze woordjes
misschien zelfs…