Alle inzendingen over dieren

4298 resultaten.

Sorteren op:

Het lege nest

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 142
opeens kwamen ze aangevlogen twee jonge tortelduiven het was een dag in mei ik zag ze gaan, af en aan met takjes, sprietjes en wat al nietjes zo bezig waren zij met hun sterke snavels bouwden zij een huis met rafels slordig ergens op een tak die wankel, dun, nog net niet brak een liefdesnest in onze tuin in 100 tinten bruin snel gaven…
Hedianne5 augustus 2026Lees meer >

Waarnemen

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Roerloos aan de rand oog ziet een trillend visje tijd staat even stil De reiger filtert wat rondom hem gebeurt en houdt alleen over wat van belang is: de rimpeling van water, de wind die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat. Zijn geduldige blik blijft bij het water en volgt hoe elke rimpeling zich verspreidt, hoe de aanwezige…
CB16 augustus 2026Lees meer >

Zijn

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 254
Roerloos in de stroom volgt hij slechts zijn eigen koers rustend in het zijn Reiger volgt zijn eigen koers en hoeft niet mee met alles wat beweegt, hij staat waar hij wil staan en laat de wereld om hem heen haar eigen gang maar gaan. Hij kent geen haast om ergens aan te komen, geen drang om zich te voegen naar de stroom, hij blijft alleen…
CB16 augustus 2026Lees meer >

Hondenageltjes

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 355
de hond graaft een diepe kuil in de tuin met beide voorpoten werkt ze nagels tikken tegen stenen aarde spat achter haar vandaan alsof de grond iets vertelt wat zij niet kan verstaan steeds dieper volgt haar gevoel naar beneden haar neus vlak boven de aarde haar staart beweegt mee de grond wordt koeler het licht valt minder ver het…
Silann Nara26 augustus 2026Lees meer >

Ooit

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Eénbenig spiegel ik me in een zomerse plas aan een blauwe reiger. Wat weinig veren voor een vogel. De armen te hoekig voor sierlijke vleugels. Maar stilstaan op één been kan ik al. -------------------------------------------------------------- uit: Met armen te hoekig voor sierlijke vleugels, Altiora Averbode (1999)…
Ed Franck8 september 2026Lees meer >

artistieke eend

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 284
buiten de eendenkooi leeft hij op de bonnefooi met de snavel op losse stukjes brood gericht hij heeft de epifysestimulatie niet nodig hij is al van nature verlicht kijk zijn hele mooie zwembaan in het kroos als een plotselinge windhoos een ware Picasso even later is hij een fiasco is hij door een Alfa Romeo overreden zijn krooskunst…
Joanan Rutgers12 september 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Stille boulevard een jonge meeuw loopt alleen wind wist sporen uit Nog gehuld in een kleed van gesprenkeld brons, staat ze stevig op de natte, grijze stenen. Haar roze poten dragen het jonge gewicht van een vogel die de wind nog moet temmen. Met een scherpe, donkere blik kijkt ze omhoog, voorbij de rand van de menselijke wereld. Er schuilt…
CB16 september 2026Lees meer >

ode aan de waterjuffer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
In het riet langs stille meren, waar de zachte bries kan keren, Vliegt een sierlijk wezen klein, de waterjuffer, zo fijn’. Met vleugels als glas in zonneschijn, Glanzend in kleuren, zo fijn, Blauw en groen in harmonie, dansend in een luchtige symfonie. Langs het water, o zo snel, zweeft ze als een dartel spel, Met een vlucht, sierlijk…

De zwaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
De avond valt zacht bij de wilg en de plas, ik wou dat ik even een schildertje was. Daar gaat de zwaan, zo prachtig en wit, ik kijk hoe hij rustig te zwemmen zit. Het water is koud en de winter nabij, maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij. Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet, bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.…

De smaak van spin

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 146
Web in ochtendwind een trilling door stille draden wereld wacht mee Hoe een spin bouwt aan haar web met draden die nauwelijks zichtbaar zijn, tussen stengel en blad groeit langzaam een vorm die uit aandacht lijkt te ontstaan. Dat elke draad haar plaats zoekt naast de andere in het kostbare weefsel, zo licht dat één aanraking het evenwicht…
CB22 september 2026Lees meer >

Aandringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
haar baasje doet zijn best om zijn tranen te verbergen vandaag dus een langere wandeling langs de brullende zee zij wilde wel eindeloos door achter al die ballen van vriendjes aan maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan en probeerde zij het ook te ruiken echter voelde zij alleen zijn onrust zij bespeurde geen onraad aan de kust…

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
De avond zinkt in purperen schaduwen neer bij de wilg, een slapend oog in het rimpelende, koude water. vergeten is de hand die beelden wilde schilderen, wanneer het duister zacht de oever omhelst. Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim, zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan. geruisloos snijdt zijn borst door het stervende…

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Het is al laat. De schaduwen vallen over de wilg bij het water en de kou strijkt langzaam langs de oever neer. Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer, die zo graag beelden op het doek had willen schilderen. Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op. Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos, een bleke schim die…

Verdwaalde olifant

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 107
Je spijbelt van school deze droeve woensdagochtend in het chagrijnige regenland. Transparant is de ballast die jij hebt weggedaan om verder te bloeien: een oude wintermuts met als opschrift Amsterdam bloeit, gedichtenbundels en een dikke atlas – alles welkom in de kringloopwinkel. Het verschil tussen non-fictie en fictie is nog maar nauwelijks…
mobar1 oktober 2026Lees meer >

Witte herfstvogel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 193
De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet, een schemering die de horizon genadeloos omsluit. Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek, die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt. Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen: de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot. Zijn veren dragen het…

Zeeuwse koningin

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 72
Er woont een slechtvalk in de Lange Jan, ja, Zeeland heeft een nieuwe koningin, zij kent iedere stad, iedere duinpan, die zij verdedigt als een leeuwin. De deur naar het nest zat op slot, maar ik wist het slot eruit te zagen, ik werd eerst door de slechtvalk bespot, zij was bang dat ik haar kwam verjagen, maar daarna zijn we samen weggevlogen…

TUSSEN DE DIJKEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 59
Het park aan Breda 's noordelijke rand behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken pril leven, dat weldra zal ontluiken tot telgen van veredelde, wilde stand. Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken, samen zoeken wat het gewas laat ruiken. Bij de kinderhoeve geniet klein vee knus verblijf…
Han Messie5 oktober 2026Lees meer >

de vrije uitloop

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 83
De lichte duif landde op mijn levenslijn die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken dat eindeloze pijnigen met grote metaforen - als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten Zij zingt niet hoog over gouden einders, doch roekoekoet…

Vrije vogel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 386
Zij voelde zich Op het droge Als een vis In het water, Want zwemmen, Dát kon ze niet Zo heel erg goed. Maar rennen Én dichten Des te beter, Dát kan een vis Noch zeehond Allemaal niet. Maar een vogel, Kan vliegen, En dát kan ze niet, Zou ze wel willen, Maar zij die Dát probeerden, Overleefden Dat niet.…

Zanshin

netgedicht
2.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8
Blauwe reiger daar het water stroomt ongemerkt de blik gaat niet weg De reiger rust waar het stromende water beweegt, zijn blik omvat de ruimte rondom zonder iets te grijpen. Ik voel hoe elke trilling die de diepte beroert, mij uitnodigt aanwezig te zijn zonder te begrijpen. Mijn zintuigen vangen op wat anderen soms ontgaat, het fluisteren…
CB25 oktober 2026Lees meer >

De Aanraking

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 21
de hond springt en springt zijn ogen haken diep aan de mijne hij zoekt daar antwoorden welke in mij verborgen schijnen maar verstrikt raken in een wanhopige kring Gedachten zoeken naar het begin niet naast maar slechts tegenover elkaar wie wijkt voor wie wie houdt hierin nog stand de wanhoop zoekt nog slechts houvast in…
silann Nara26 oktober 2026Lees meer >

Je weet nooit zeker

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 101
Je weet nooit zeker wat het is dat door het lucht beweegt zo ver weg ook zoveel hoger je kan alleen maar hopen dat het iets is onderweg naar een mooier plekje een oude duif naar zijn duivin.…
Jo Govaerts10 november 2026Lees meer >

Het vuur onder de as.

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.076
Er is de hartstocht die een mens tot hier en tot dit nu ooit heeft geboeid en ook geleid, tot hier waar bloemen leven, mens en dier maar waar ook alles voor het sterven werd bereid. Nu is de dood gekomen in de nacht en weet ik niet meer waarop werd gewacht, maar 't vuur zal branden onder d'as al wordt er niets meer zoals 't was.…
Adeleyd15 april 2005Lees meer >

Sjors & Jami

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
NOS Journaal 11/09, opening: "De steunverklaring aan het comité voor ex-moslims van Eshan Jami is ondertekend door drie fractieleiders uit de Tweede Kamer: Mark Rutte van de VVD, Geert Wilders van de PVV en Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren."…

handwerk

netgedicht
3.3 met 60 stemmen aantal keer bekeken 965
Voor ik word vermoord door de lafaard zal mijn haar groeien tot aan de voeten Jurken van perkament zal ik dragen dat het water zuigt tot aan de lippen Met zingende bomen stook ik hoge vuren braad met blote handen zeven dove hanen Aan de voet van de berg moet graniet geraapt havenloze dieren het wijde watervat gewezen Doofstom en moe…

Imagine

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.237
een land waar paarden bloemen kussen terwijl de pad de stoel versiert om te zien hoe elfen bankjes schilderen Imagine een land waar de blinde muggen ziet terwijl de schol eksters vangt en ma de liefjes vertroetelt Imagine een land waar de nacht vlinders baart terwijl de aal bessen draagt en de week dieren telt Imagine een land waar…
Hanny14 februari 2008Lees meer >

Brand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
wrede vlammen verlichten de nacht de angst op ons gezicht is voelbaar, de hitte onwerkelijk de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal de dieren bonken tegen de wand en schreeuwen plots maakt een schaduw zich los van ons die verstard zwijgen en kijken hem na dan werpen in vlammenstrijd de staldeuren open, de koeien bevrijd rennen…
perry meer21 februari 2008Lees meer >

Rupsje Nooitgenoeg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Waar zij in mijn buik zo snel en welig tieren maar niet verder willen stijgen vegeteert mijn hopeloze hart en vraagt vertwijfeld aan die dieren zal ik een van u ooit krijgen?…
Geremia17 juli 2008Lees meer >

de kou

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
Kabouters, trollen, elfen en dieren kunnen volgende zomer opnieuw mijn tuin sieren.…

geëngageerd

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.331
ik zie een kind creperen aan de leukemie dan schrijf ik zachte woorden en voel mij een genie ik zie soldaten sterven oorlogsindustrie dan hekel ik voorzichtig de politici ik zie de mensen moorden ideologie dan zoek ik in een versje naar een compromis ik zie ze dieren slachten reality-TV dan schrijf ik boze woordjes misschien zelfs…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >